Tibetan
ེ་ལ་དབྱེ་ན། བེམ་པོ་ཤེས་པ། གང་ཟག་ཏུ་གྱུར་པའི་མི་བསླུ་བ་གསུམ་ཡོད་པའི། དང་པོ་བེམ་པོར་གྱུར་པའི་མི་བསླུ་བ་ནི། ལུང་ཚད་མ་སོགས་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་མཐུན་ རྣམས་ལ་བྱེད། གཉིས་པ་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་མི་བསླུ་བ་དང་། མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་དོན་གཅིག་ཅིང་། མཚན་གཞི་ཚད་མ་དང་བཅད་ཤེས་རྣམས་ལ་བྱེད། གསུམ་པ་གང་ཟག་ཏུ་གྱུར་པའི་མི་བསླུ་ བ་ནི། སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སོགས་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་རྣམས་ལ་འཇོག་གོ །གཉིས་པ་གསར་ཤེས་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་ཡུལ་གསར་དུ་མཐོང་བ་དེ། རང་ཡུལ་ལ་གསར་ཤེས་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། 2-685 གཉིས་པ་དབྱེ་ན། མེད་པ་གསལ་བ་གསར་དུ་ཤེས་པའི་གསར་ཤེས། རང་མཚན་གསར་དུ་ཤེས་པའི་གསར་ཤེས། དོན་སྤྱི་གསར་དུ་ཤེས་པའི་གསར་ཤེས་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་དང་ དོན་གཅིག གཉིས་པ་ནི། མངོན་སུམ་དང་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་འཇོག གསུམ་པ་ནི། རྗེས་དཔག་རྣམས་ལ་འཇོག གནད་དེས་ན། གསར་ཤེས་དང་། གསར་མཐོང་གཉིས་ཡིན་ན། གསར་རྟོགས་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། རང་ ཡུལ་གསར་དུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བའི་རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་ཚུལ་ལ། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས། རང་ཡུལ་ལ་ངེས་ཤེས་དྲངས་པའི་སྒོ་ ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱེད་ལ། དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་ཡུལ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། འདི་ལ་བཞི། ཚད་མ་གཉིས་ངོས་གཟུང་ བ། བསལ་བྱ་སྒྲོ་འདོགས། སེལ་བྱེད་ངེས་ཤེས། ངེས་ཤེས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་ཚུལ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། རང་ཡུལ་ལ་རང་གི་གཞལ་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་ཤེས་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་ པ་དེ། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མ་དང་། རྟོག་པ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མ་རྣམས་ལ་བྱེད། རང་ཡུལ་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་མི་དགོས་པའི་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་དེ། 2-686 དོན་དམ་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། མཚན་གཞི་ནི། འཕགས་ལམ་དུ་གྱུར་པའི་ཚད་མ་རྣམས་ལ་འཇོག གཉིས་པ་སྒྲོ་འདོགས་ལ་མཚན་ཉིད་ཁྱབ་མཉམ་དབྱེ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རང་ཡུལ་ཕྱིན་ ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཞེན་རིག་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། གཉིས་པ་ནི་དེ་དང་རྟོག་པ་དོན་མི་མཐུན་དོན་གཅིག གསུམ་པ་དབྱེ་ན། རྟོག་པ་ལོག་ཤེས། ཐེ་ཚོམ་དོན་མི་མཐུན། བག་ལ་ཉལ་ གྱི་ཐེ་ཚོམ་དོན་མི་མཐུན་དང་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ངེས་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། རང་ཡུལ་ངེས་པའི་ཞེན་རིག་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། དེ་ལ་སྒྲའི་བརྗོད་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པའི་ངེས་ པ་དང་། ལོག་པའི་ངེས་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི།
Chinese
如果进行区分，可以分为三种不可欺骗的事物：物质、意识和补特伽罗（梵文：Pudgala，人）。第一种，作为物质的不可欺骗，指的是符合语言表达的词语，如量（梵文：Pramana， प्रमाण， pramāṇa，衡量）等。第二种，作为意识的不可欺骗，与不可欺骗的智慧是同义词，其例子包括量和决断识。第三种，作为补特伽罗的不可欺骗，指的是释迦狮子（梵文：Śākyasiṃha，释迦牟尼佛）等圣者。 第二，对于新识，有定义和分类两种。首先，定义是：对自境产生新的认识。这就是对自境而言的新识的定义。分类有三种：新知不存在的事物、新知自相、新知总相。第一种，与无分别的错识相同。第二种，适用于现量和圣者。第三种，适用于比量。关键在于，如果存在新识和新见，并不一定意味着存在新证，因为存在对自境产生新的认识和见解的无分别错识。 第二，关于断除增益的方式，世俗的量通过对自境产生定解来断除增益，而胜义的量则通过等持（梵文：Samadhi， समाधि， samādhi，三摩地，禅定）的力量来断除对自境的增益。这方面有四个方面：确定两种量、所破增益、能破定解、定解断除增益的方式。首先，世俗量的定义是：凭借自身的衡量能力对自境产生定解的、新生的、不可欺骗的意识。例子包括凡夫相续中的量，以及具有分别念的圣者相续中的量。胜义量的定义是：不需要对自境产生定解的、新生的、不可欺骗的意识。例子包括成为圣道的量。 第二，关于增益，有定义、周遍和分类三种。首先，定义是：以颠倒的方式执着自境的执着心。第二，它与分别念在意义上不一致但意义相同。第三，分类有三种：分别错识、犹豫不决、习气的犹豫不决。第二，定解的定义是：确定自境的执着心。从语言表达的角度来看，有正确的定解和错误的定解两种。首先是：
English
If we differentiate, there are three kinds of infallible things: matter, consciousness, and person (Pudgala). The first, the infallible as matter, refers to those that accord with the meaning of expressive sounds, such as valid cognition (Pramana). The second, the infallible as consciousness, is synonymous with infallible wisdom, and its instances include valid cognition and decisive cognition. The third, the infallible as a person, refers to perfect beings such as Shakya Simha (Buddha Shakyamuni). Second, for new cognition, there are definition and classification. First, the definition is: that which newly sees its own object. This is the definition of new cognition in relation to its own object. There are three types of classification: new cognition of what is non-existent, new cognition of self-character, and new cognition of general character. The first is the same as non-conceptual wrong cognition. The second applies to direct perception and noble ones. The third applies to inference. The key point is that if there is new cognition and new seeing, it does not necessarily mean that there is new realization, because there is non-conceptual wrong cognition that newly knows and sees its own object. Second, regarding the way to cut off superimpositions, mundane valid cognitions cut off superimpositions by generating certainty about their own objects, while ultimate valid cognitions cut off superimpositions about their own objects by the power of Samadhi. There are four aspects to this: identifying the two valid cognitions, what is to be removed (superimpositions), what removes (certainty), and how certainty removes superimpositions. First, the definition of mundane valid cognition is: a newly arisen, infallible consciousness that generates certainty about its own object by the power of its own measurement. Examples include valid cognitions in the continuum of ordinary beings and valid cognitions in the continuum of noble ones who possess conceptual thought. The definition of ultimate valid cognition is: a newly arisen, infallible consciousness that does not need to generate certainty about its own object. Examples include valid cognitions that have become the noble path. Second, regarding superimpositions, there are three aspects: definition, pervasion, and classification. First, the definition is: the clinging consciousness that apprehends its own object in a reversed manner. Second, it is conceptually different but semantically the same as conceptual thought. Third, there are three types of classification: conceptual wrong cognition, doubt, and doubt of latent tendencies. Second, the definition of certainty is: the clinging consciousness that is certain about its own object. From the perspective of linguistic expression, there are two types: correct certainty and incorrect certainty. The first is: --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
རྗེས་དཔག་དང་བཅད་ཤེས་གཉིས་ལ་བྱེད། གཉིས་པ་ནི། ལོག་ཤེས་ལྟ་བུ་སྟེ། ངེས་པ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་ཚུལ་ལ། སེལ་ཚུལ་དངོས་དང་། རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྒྲ་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས། སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་ཚུལ་ཡོད་དེ། ངེས་ཤེས་དེའི་བྱེད་པ་མ་ཉམས་བར་དུ་ སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ནུས་མེད་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ནི། འོ་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་དང་། སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཉིས། 2-687 ཡུལ་གཅིག་གམ་མི་གཅིག མི་གཅིག་ན་བསལ་བྱ་སེལ་བྱེད་དུ་མི་འཐད་ལ། གཅིག་ན། ཡུལ་དེ་བདེན་ནམ་རྫུན། བདེན་ན་སྒྲོ་འདོགས་དེ་འཛིན་སྟངས་དོན་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་ལ། རྫུན་ན་ངེས་ཤེས་ དེ་ཡང་འཛིན་སྟངས་དོན་དང་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ་ཟེར་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་དང་། སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཉིས། དམིགས་ཡུལ་སྒྲ་ལ་དམིགས་པར་མཚུངས་ཀྱང་། སྒྲོ་འདོགས་དེ་འཛིན་སྟངས་དོན་དང་མི་མཐུན་པས་བསལ་བྱ་ཡིན་ལ། ངེས་ཤེས་དེ་འཛིན་སྟངས་དོན་དང་མཐུན་པས་སེལ་བྱེད་དུ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་པའི་དོན་གཏན་ལ་ དབབ་པ་ལ་བཞི། མཚོན་བྱའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། མཚན་ཉིད་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པ། མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ། དེས་དགག་སྒྲུབ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ལ་བཞི། དབྱེ་ གཞི། དབྱེ་ངོ་། དབྱེ་བའི་དོན། སྒྲའི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚད་མ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་པས་དེ་གཉིས་མངོན་རྗེས་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞི་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན། མངོན་ སུམ་དང་། རྗེས་དཔག་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་དབྱེ་དོན་ནི། མངོན་རྗེས་གཉིས། རྟག་མི་རྟག་ལྟར་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་དམ། བྱས་མི་རྟག་ལྟར་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དམ། ཀ་བུམ་ལྟར་རྫས་ཐ་དད་དམ། 2-688 ཟླ་བ་དང་། བསིལ་ཟེར་བྱེད་ལྟར་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། མངོན་རྗེས་གཉིས། གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ཡུལ་གཅིག་ ལ་ལྟོས་ནས་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་འཛིན་རྗེས་དཔག་དང་། བུམ་འཛིན་རྗེས་དཔག་ཉམས་མྱོང་གི་རང་རིག་ལྟ་བུ་ཡུལ་མི་གཅིག་པའི་ཕྱིར། ཡང་མངོན་ཤེས་གཉིས་ཡུལ་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་ནས་རྫས་ཐ་ དད་ཀྱང་མིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་མངོན་སུམ་དང་རྫས་ཐ་དད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྗེས་དཔག་དེ། རྗེས་དཔག་ཉམས་མྱོང་གི་རང་རིག་དང་རྫས་གཅིག་པས། མངོན་སུམ་དང་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཁས་བླང་དགོས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། མངོན་རྗེས་གཉིས། ཡུལ་ཅན་ནམ། ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་རྫས་གཅིག་ཡིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་དེ་རྗེ
Chinese
可以分为推论和决断识两种。第二种情况，例如颠倒识，是建立在确定之上的。第四部分是消除增益的方式，分为消除的方式和驳斥争论两部分。第一部分是，通过确定声音是无常的决断识，可以消除认为声音是常的增益，因为在决断识的作用没有消失之前，它已经使认为声音是常的增益产生的因缘失去了效力。第二部分是驳斥争论，如果声音是无常的决断识和认为声音是常的增益这二者，是针对同一个对象还是不同的对象？如果是同一个对象，那么被消除者和消除者就不合理；如果是不同的对象，那么这个对象是真的还是假的？如果是真的，那么增益的执持方式就与事实相符；如果是假的，那么决断识的执持方式也与事实不符。如果这样说，是没有过失的，因为声音是无常的决断识和认为声音是常的增益这二者，虽然目标都指向声音，但增益的执持方式与事实不符，因此是被消除者；而决断识的执持方式与事实相符，因此是消除者，这是合理的。 第三部分是通过定义来确定所指的意义，分为四个方面：所诠释的详细分类、对定义的错误观念的驳斥、确定定义所指的基础、以及通过定义进行肯定和否定的方式。第一部分分为四个方面：分类的基础、分类的类别、分类的意义、以及对声音的解释。第一部分是，量（pramana， प्रमाण， pramāṇa，正确的认知方法）和正确的知识是同义词，因此它们是现量和比量的分类基础。第二部分是分类，即现量和比量两种。第三部分是分类的意义，现量和比量，是像常与无常一样，是遮破同一性的差别吗？还是像已作和无常一样，是反体差别？还是像柱子和瓶子一样，是实体差别？还是像月亮和清凉之光一样，只是名称的同义词？现量和比量，不是遮破同一性的差别，因为它们都是事物。它们也不是依赖于同一个对象而不同，因为例如执持瓶子的比量和执持瓶子的比量经验的自证，它们的对象是不同的。而且，现量和比量也不是依赖于不同的对象而成为实体差别，因为比量和现量不是实体差别，因为比量和比量经验的自证是同一个实体，因此必须承认与现量是同一个实体。因此，现量和比量，是依赖于有境或者本体而成为同一个实体，因为比量是现量。
English
It can be divided into inference and decisive cognition. The second case, such as distorted cognition, is based on certainty. The fourth part is the way to eliminate superimposition, which is divided into the way of elimination and refuting arguments. The first part is that by determining that the sound is impermanent, the decisive cognition can eliminate the superimposition that considers the sound to be permanent, because before the function of the decisive cognition disappears, it has rendered the causes and conditions for the generation of the superimposition that considers the sound to be permanent ineffective. The second part is refuting the argument, if the decisive cognition that the sound is impermanent and the superimposition that considers the sound to be permanent, are they directed at the same object or different objects? If it is the same object, then the eliminated and the eliminator are not reasonable; if it is a different object, then is this object true or false? If it is true, then the way of holding the superimposition is consistent with the fact; if it is false, then the way of holding the decisive cognition is also inconsistent with the fact. If you say so, there is no fault, because the decisive cognition that the sound is impermanent and the superimposition that considers the sound to be permanent, although the target is directed at the sound, the way of holding the superimposition is inconsistent with the fact, so it is the eliminated; and the way of holding the decisive cognition is consistent with the fact, so it is the eliminator, which is reasonable. The third part is to determine the meaning of what is indicated by the definition, which is divided into four aspects: the detailed classification of what is to be interpreted, the refutation of misconceptions about the definition, the basis for determining what the definition refers to, and the way to affirm and negate through the definition. The first part is divided into four aspects: the basis of classification, the categories of classification, the meaning of classification, and the explanation of sound. The first part is that pramana ( प्रमाण， pramāṇa，correct means of cognition) and correct knowledge are synonymous, so they are the basis for the classification of direct perception and inference. The second part is the classification, namely direct perception and inference. The third part is the meaning of classification, direct perception and inference, is it a difference that negates identity, like permanence and impermanence? Or is it a difference of opposites, like made and impermanent? Or is it a difference of substances, like a pillar and a vase? Or is it just a synonym of names, like the moon and cool light? Direct perception and inference are not differences that negate identity, because they are both things. They are also not different depending on the same object, because for example, the inference that holds the vase and the self-awareness of the experience of the inference that holds the vase, their objects are different. Moreover, direct perception and inference are not substantial differences depending on different objects, because inference and direct perception are not substantial differences, because inference and the self-awareness of the experience of inference are the same entity, so it must be admitted that they are the same entity as direct perception. Therefore, direct perception and inference are the same entity depending on the object-possessor or the essence, because inference is direct perception. --------------------------------------------------------------------------------