Tibetan
སོགས་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ ཞེས་འཆད་པ་ལ། འདི་ནི་ངེས་པའི་དབང་བྱས་ཡིན། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ལུགས་ལ་ནི། །ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་དང་། །ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་དག་སྦྱར་བའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་མཐའ་མར་དགེ་བ་མཇུག་གི་བྱ་བ་ནི། 2-21 གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཏན་ལ་དབབ་པ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ་ཞེས་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །ལུགས་མཐུན་ལུགས་ལྡོག་རེའུ་མིག་བཀོད་པའི་ཚེ། །མཐུན་དང་མི་མཐུན་འཇུག་ཚུལ་བཅོ་ བརྒྱད་པོ། །གཡས་དང་གཡོན་དུ་འཁོར་བའི་རིམ་པ་འདི། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཁོ་ནས་རྟོགས་ཀྱི་གཞན་གྱིས་མིན། །ཞེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ།། །། ༄། །གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ། གཉིས་པ་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ལ། གཞུང་འདི་ལ་བུ་སྟོན་ཆོས་འབྱུང་ སོགས་སུའང་དཔྱད་གཞི་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་མཛད་འདུག་ཅིང་། ཁྱད་པར་ཕྱིས་བྱོན་པའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དཔལ་ཤཱཀྱ་མཆོག་ལྡན་གྱི་རྟོག་སྙིང་ལས་འདི་སྐད་ཅེས། གཞུང་ཆུང་འདི་ནི་མ་དག་སྟེ། བདག་ཉིད་ ཆེན་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གཞུང་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་། ནོར་བ་དུ་མ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ཕྱོགས་གླང་གཞུང་དང་མི་མཐུན་ཏེ། རེའུ་མིག་འགོད་ཚུལ་མདོ་རང་འགྲེལ་དང་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱིར་དང་། རྒྱན་དང་ཡ་མཱ་རིའི་གཞུང་འགའ་ཞིག་གསལ་བར་བྲིས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནོར་བ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ན། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་ངེས་པའི་དཔེར་བརྗོད་ལོགས་སུ་བྲིས་པའི་ཕྱིར་དང་། འགལ་མ་ངེས་ གཉིས་ལ་མཐུན་དཔེ་དང་མཐུན་དཔེ་གཉིས་གཉིས་བྲིས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཏན་ཚིགས་དེ་གཉིས་ངོ་ཤེས་པ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པར་བྱས་ནས་མཐུན་དཔེ་འགོད་པ་རྟོག་གེའི་གཞུང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པའི་མཚན་གཞིར་བཤད་ཅིང་། 2-22 དེ་བྱེ་བྲག་པའི་འདོད་པ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་རེག་བྱ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མཚན་གཞིར་བཤད་ཅིང་དེ་ཡང་དེའི་འདོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་མཉན་བྱའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པའམ་རྟག་ པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་ཡང་དག་མེད་པར་འདོད་པ་དང་། གཞུང་དེ་ཚད་མར་འདོད་པ་འགལ། ཡང་སྐབས་དེ་ནས་བཤད་པའི་དཔེ་ལྟར་སྣང་ཡིན་ན་ནི་སྐབས་ཀྱི་དགོས་པ་དོར་ལ། ཡང་དག་ཡིན་ ན་ནི་ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་ལྟོས་གཞི་སྐྱོན་མེད་དུ་ཐལ་ལོ། །ཡང་གཞུང་དེར། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ། །ཡོད་དང་མེད་དང་གཉིས་ཀ་ཡི། །ཞེས་བཤད་པ་དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་བྱའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་སྤྲོས་ཏེ་འཆད་དོ། །འདི་ལ་ལན་རིམ་བཞིན་འབུལ་བས་མཁས་པ་ཁྱོད་སྙན་གྱི་ཨུཏྤལ་རིང་དུ་ སྐྱོད་ཅིག དེ་ལ་རེའུ་མིག་འགོད་ཚུལ་མདོ་རང་འགྲེལ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་སྟེ། མདོ་རང་འགྲེལ་ལས། ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་འཇུག་ཚ
Chinese
因为有九种情况等，这样解释是基于确定的情况。如果按照怀疑的方式，则有：存在、不存在、存在与不存在，以及将所有单方面的情况都包括在内。第三，最后的善行是结束的工作： ‘正理之轮’的确定，由论师陈那所著的著作到此结束。在绘制符合逻辑和不符合逻辑的表格时，十八种符合与不符合的运用方式，这种左右旋转的顺序，只有龙树才能领悟，其他人不能。’也有这样说的。 驳斥他人的邪见：第二部分是驳斥他人的邪见。关于这部论著，布顿的《佛教史》等书中也有一些研究资料。特别是后来的大学者，吉祥释迦胜的《分别心要》中这样说：‘这部小论著是不纯正的，因为它与自在大师父子的论著不一致，并且存在许多错误。’首先，它与陈那的论著不一致，因为表格的绘制方式与《集量论》的自释不一致，并且清楚地写了一些《庄严论》和《阎摩梨》的论著。至于有哪些错误呢？因为它单独写了怀疑的不确定的例子，并且对相违不决定各写了两个同品喻和异品喻，并且在正理中没有将那两个理由认识为相似，从而列出同品喻的情况，并且将微尘解释为常有的本体， 这也不是胜论派的观点，并且将其解释为非触的本体，这也不是他们的观点。此外，如果认为以所闻作为理由来证明声音是无常或常有的同品喻是不存在的，这与认为该论著是量相矛盾。此外，如果按照当时所说的例子是相似的，那么就放弃了当时的目的，如果是正确的，那么就变成了确定周遍的依据是无过失的。此外，在该论著中，‘对于应推论的事物，有、无和两者都有。’这样说也是不恰当的，因为在同品中加入应推论的声音，在自在大师父子的论著中是没有的。’等等，详细地解释。对于这些，我将依次回答，请学者们竖起你们的耳朵。关于表格的绘制方式与《集量论》的自释不一致，这是不遍的，因为在《集量论》的自释中，两种情况的运用…
English
Because there are nine possibilities, etc., this explanation is based on certainty. If according to the way of doubt, there are: existence, non-existence, existence and non-existence, and including all one-sided situations. Third, the final virtuous act is the concluding work: ‘The Establishment of the Wheel of Reason,’ composed by the teacher Dignāga, is completed. When drawing up the table of logical and illogical sequences, the eighteen ways of applying similarity and dissimilarity, this order of rotating right and left, only Nāgārjuna can understand, not others.’ It is also said. Refuting Others' Misconceptions: The second part is refuting others' misconceptions. Regarding this treatise, Bu-ston's ‘History of Buddhism,’ etc., also have some research materials. In particular, the later great scholar, Pal Shakya Chokden's ‘rTog snying’ says this: ‘This small treatise is impure, because it is inconsistent with the treatises of the great master father and son, and there are many errors.’ First, it is inconsistent with Dignāga's treatise, because the way of drawing up the table is inconsistent with the auto-commentary of the *Compendium on Valid Cognition*, and it clearly writes some treatises of the *Ornament* and *Yamari*. As for what errors there are? Because it separately wrote the uncertain examples of doubt, and wrote two similar examples and two dissimilar examples for each of the contradictory uncertainties, and in logic, it does not recognize those two reasons as similar, thereby listing the similar examples, and it explains atoms as permanent entities, This is also not the view of the Vaiśeṣika school, and it explains it as a non-touchable entity, which is also not their view. Furthermore, if it is thought that there are no valid similar examples for proving that sound is impermanent or permanent with the reason of what is heard, this contradicts the view that the treatise is valid. Furthermore, if the examples mentioned at that time are similar, then the purpose of the occasion is abandoned, and if they are correct, then it becomes the basis for determining pervasion is faultless. Furthermore, in that treatise, ‘For what is to be inferred, there are existence, non-existence, and both.’ It is also inappropriate to say this, because adding the sound to be inferred in the similar class is not in the treatises of the great master father and son.’ And so on, explaining in detail. For these, I will answer in order, please scholars, prick up your ears. Regarding the way of drawing up the table being inconsistent with the auto-commentary of the *Compendium on Valid Cognition*, this is not pervasive, because in the auto-commentary of the *Compendium on Valid Cognition*, the application of the two situations… --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུལ། གྱེན་ཐུར་ལ་འགྲོ་ཚུལ་དང་། འཕྲེད་ལ་འགྲོ་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་། འདིར་གཡས་སྐོར་གཡོན་སྐོར་གཉིས་སུ་འཁོར་བའི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི། བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་མི་གཅིག་པའི་ལེགས་བཤད་ཀྱི་པདྨ་དམར་སེར་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཁ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། 2-23 འདི་ཁྱེད་ཀྱི་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་དགའ་ཚལ་དེར་སྤྱན་མ་དྲངས་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱན་དང་ཡ་མཱ་རིའི་གཞུང་འགའ་ཞིག་བྲིས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱན་དང་ཡ་མཱ་རིས་འདིའི་ ལེགས་བཤད་བྲིས་པ་ཡིན་གྱི་གཞུང་འདིས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ལེགས་བཤད་བླངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་ངེས་པའི་དཔེར་བརྗོད་ལོགས་སུ་བྲིས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ཡང་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ སྟེ། མཉན་བྱ་ལྟ་བུ་རྒོལ་བས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར། མཉན་བྱ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་གཏན་མེད་པའི་མ་ངེས་ པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སོགས་མང་པོ་ཞིག་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་ངེས་པ་ལོགས་སུ་སྨོས་པ་ནི་ལེགས་བཤད་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འགལ་བ་དང་ མ་ངེས་པ་གཉིས་ལ་ཡང་གཉིས་གཉིས་བྲིས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ཡང་མ་ངེས་ཏེ། འོ་ན་འདིར་སྐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་དགུ་པོ་ལ། མཐུན་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཁས་ལེན་ནུས་སམ་ མི་ནུས། ནུས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་འདོད་པ་གྲུབ་ཏེ། དེ་དང་དེའི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་དཔེ་དེ་ལ་མཐུན་དཔེ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་དཔེ་དེ་ལ་མི་མཐུན་དཔེ་ཞེས་ཕྱོགས་གླང་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། 2-24 རྟགས་ཆོས་གཉིས་ལྡན་གྱི་མཐུན་དཔེ་རྣམ་དག་སོགས་སུ་ཁས་བླང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དགུ་ལ་ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རེ་ཁས་བླང་མི་ནུས་ན་ནི་ཕྱོགས་གླང་ཡབ་སྲས་ཀྱིས། ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དགུ་པོ་དེ། ཕྱོགས་གཉིས་ལ་འཇུག་ཚུལ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་དུ་བཤད་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་རྟགས་དེ་གཉིས་ལ་མཐུན་དཔེ་འགོད་པ་རྟོག་གེའི་གཞུང་ ལས་མ་བཤད་ཅེས་པའམ། སྤྱི་བརྟོལ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། མཐུན་ཕྱོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་ལ་ཟེར་དང་། དཔེ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་ཁོ་ནས་ཁྱབ་མ་ཁྱབ་མ་བརྩད་པས་རང་གཟུགས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ ཕྲན་རྟག་པའི་མཚན་གཞིར་བཤད་ཅིང་དེ་བྱེ་བྲག་པའི་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་དཔྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཉིད་ལ་འདི་འདྲི་སྟེ། ཚད་མ་ མདོར། རེག་བྱ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་རྣམ་གཉིས་པར་བཤད་པ་དེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཁས་ལེན་ནུས་སམ་མི་ནུས། ཁས་ལེན་ནུས་ན། རེག་བྱ་ ཅན་ཡང་ཡིན་རྟག་
Chinese
通过向上和向下运动的方式，以及横向运动的方式来确定。这里通过左右旋转两种方式来确定，是因为所说的不同种类的善说之红色和黄色莲花被打开的缘故。 这并没有在您的智慧花园中展示出来。因为写了一些关于《庄严经》和《雅玛日经》的论述，所以这个论证是不成立的。因为《庄严经》和《雅玛日经》写了这些善说，而不是这部论著采用了它们两者的善说。因为单独写了犹豫不决的不确定例证，所以这个普遍性是不确定的。例如，对于应听闻者来说，辩论者为了证明声音是常住的，并不依赖于对同品是否存在犹豫，应听闻者是证明声音常住的同品中完全不存在的不确定因。为了了解这些等等，单独说明犹豫不决的不确定性是伟大的善说。又因为对相违和不确定两者也写了两种。这也是不确定的。那么，在这里，对于当前九个有法，能够承认同品和异品各一个吗？如果能，那么我们的观点就成立了，因为宗喀巴父子仅仅是说，成为那个和那个的同品的例子是同品例，成为异品的例子是异品例。 因此，不需要承认具有因和法两种属性的清净同品例等等。如果不能对那九个承认两种属性的分类，那么宗喀巴父子详细解释的九个有法之因进入两种方式的分类就不合理了。因此，在论理学著作中没有说明对那两个因设立同品例，或者仅仅是普遍的断言。争论同品和异品指的是什么，以及两个例子是否完全周遍，这暴露了自己的本质。说原子是常住的基础，并且这不是胜论派的观点，这稍微有些道理。然而，我想问你，在《量经》中，将非触所触作为证明声音常住的同品和异品两种方式来说明，你能够像声音一样承认吗？如果能够承认，那么触所触也是常住的。
English
It is determined by the way of going up and down, and by the way of going sideways. Here, it is determined by the way of rotating in two ways, right and left, because the different kinds of well-spoken red and yellow lotuses are opened. This has not been shown in your garden of wisdom. Because some treatises on 'Ornament' and 'Yamarī' have been written, this argument is not established. Because 'Ornament' and 'Yamarī' wrote these well-spoken words, but this treatise did not adopt the well-spoken words of the two. Because the uncertain example of hesitation is written separately, this universality is uncertain. For example, for the audible, the debater, in order to prove that sound is permanent, does not depend on hesitating whether the similar class exists or not. The audible is an uncertain reason that does not exist at all in the similar class that proves sound is permanent. In order to know these and so on, it is a great well-spoken word to separately state the uncertainty of hesitation. Also, because two types are written for both contradiction and uncertainty. This is also uncertain. Then, here, for the current nine subjects, can one acknowledge one similar class and one dissimilar class? If so, then our view is established, because Tsongkhapa and his sons merely said that the example that becomes the similar class of that and that is a similar example, and the example that becomes the dissimilar class is a dissimilar example. Therefore, it is not necessary to acknowledge pure similar examples that have both the property of the sign and the property of the subject. If one cannot acknowledge the classification of two properties for those nine, then the classification of the way the nine subjects of Tsongkhapa and his sons enter into two ways, which was explained in detail, is unreasonable. Therefore, it is not stated in the treatises of logic to establish similar examples for those two signs, or it is merely a general assertion. Arguing about what similar and dissimilar classes refer to, and whether the two examples are completely pervasive or not, exposes one's own nature. Saying that the atom is the basis of permanence, and that this is not the view of the Vaiśeṣika school, is somewhat reasonable. However, I would like to ask you, in the 'Compendium on Valid Cognition', the explanation of non-touchable as two ways of similar and dissimilar classes to prove that sound is permanent, can you acknowledge it as sound? If you can acknowledge it, then the touchable is also permanent. --------------------------------------------------------------------------------