Tibetan
པ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཁས་ལེན་རིགས་པར་ཐལ། རེག་བྱ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་གཉིས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྡུལ་ཕྲན་ལས་འོས་མེད་པས་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པའི་མཚན་གཞིར་ཚད་མདོ་ལས་ཀྱང་བཤད་པར་སོང་བས། 2-25 ཚད་མ་མདོ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་གླང་གིས་མ་མཛད་ཅེས་ཁས་བླང་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒོལ་བ་བྱེ་བྲག་པས་རྡུལ་རྟག་པ་དང་རེག་བྱ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་དུ་ཁས་ལེན་པས་ དེ་ལ་དགོངས་སྙམ་ན་ནི། བྱེ་བྲག་པས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཁས་མི་ལེན་ཞེས་ཁས་བླངས་མ་ཐག་ཡིན་པས་ཁས་བླངས་སྔ་ཕྱི་ཐུག་སྟེ་འགལ་ལོ། །ཡང་ཁྱེད་ཀྱིས་འདིར་བྱེ་བྲག་པས་དེ་ལྟར་ཁས་ མི་ལེན་ཞེས་པ་ནི་རྟོག་སྙིང་རང་དུའང་ཁས་བླངས་སྔ་ཕྱི་འགལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་རྣམ་གཉིས་པའི་དངོས་མ་ངེས་ཀྱི་མཚན་གཞི་འཛིན་པའི་ཚེ་འདི་སྐད་ཅེས། གཉིས་པ་ནི། ཕྱིར་རྒོལ་བྱེ་ བྲག་པའི་ངོར་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་བཀོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་བྱེ་བྲག་པའི་ལུགས་ལ་རྟག་པ་ཡིན་པ་ལ་རེག་བྱ་ཅན་ཡིན་མིན་གཉིས་ཡོད་ པས་སོ་ཞེས་སྤར་ལ་བཀོད་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མཉན་བྱའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པའམ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་རྣམ་དག་མེད་པར་ཁས་ལེན་པ་དང་གཞུང་དེ་ཚད་མར་ཁས་ལེན་པ་ འགལ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱོན་བཟང་བཟང་མོར་སྣང་མོད། འགལ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ནམ་མཁའ་དེ་མཉན་བྱའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་དཔེ་ཡིན་པས་དེའི་མཐུན་དཔེར་བཀོད། 2-26 བུམ་པ་དེ་སྐོར་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་དཔེ་ཡིན་པས་དེའི་མི་མཐུན་དཔེར་བཀོད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་དེ་སྐོར་གྱི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུའང་ཁས་མི་ ལེན་ནོ་སྙམ་ན། འོ་ན་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་དེ་སྐོར་གྱི་མཐུན་དཔེ་རྣམ་དག་དང་མི་མཐུན་དཔེ་རྣམ་དག་གི་ཁྱབ་པ་ཁས་ལེན་ནུས་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་གཞལ་བྱ་སྒྲ་རྟག་ པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ཏེ། དེ་སྐོར་གྱི་མཐུན་དཔེ་རྣམ་དག་དང་མི་མཐུན་དཔེ་རྣམ་དག་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོད་ན་དེ་སྐོར་གྱི་རྗེས་སུ་ འགྲོ་ལྡོག་གི་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་པར་ཐལ་ལོ། ། ཁྱབ་པ་ཉིད་རང་གིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་མ་ཐག་པའོ། །ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ། །ཡོད་དང་མེད་དང་གཉིས་ཀ་ཡི། །ཞེས་བཤད་པ་མི་འཐད་ དེ། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་བྱའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གཞུང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྤར་དུ་བཀོད་པ་ནི། ཅུང་ཐུགས་རྟོག་རྩིང་སྟེ། གཞུང་དེས་ནི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་རྗེས་སུ་ དཔག་བྱའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཡིན་གྱི། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཡོད་པ་ལ་ན
Chinese
那么，必须承认，这是符合逻辑的，因为非触知事物是证明声音常驻的同品中的二者之一。如果承认这一点，那么原子是不可避免的，因此在量论中，原子也被描述为常驻的例子。 因此，也必须承认陈那（Dignāga）没有创作《量论》。如果正理论者（Vaiśeṣika）认为，他们承认原子是常驻的，并且是非触知事物的同品，那么，正理论者不会这样承认，因为这与先前的承认相矛盾。此外，你在这里说正理论者不这样承认，这与《正理滴论》（Nyāyabindu）本身也存在前后矛盾，因为在持有对双方都是二元性的非决定性例子的立场时，会这样说。第二种情况是，对于反驳者正理论者来说，就像为了证明声音是常驻的而提出非有身之物一样，因为其理由是，按照正理论者的观点，常驻事物既可以是触知事物，也可以是非触知事物，这是在注释中提出的。此外，承认通过可听的特征来证明声音是无常或常驻的没有纯粹的例子，并且承认该论典是可靠的，这两者是矛盾的，这似乎是一个小小的错误。但实际上没有任何矛盾，因为虚空是通过可听的特征来证明声音常驻的同品，因此它被用作同品。瓶子是不同品的例子，因此它被用作不同品。如果认为这两者都不被认为是同品和不同品，那么必须能够承认这两者在同品和不同品中是普遍存在的。如果是这样，那么就与承认可测量事物是证明声音常驻的两个方面是普遍存在的相矛盾，因为没有纯粹的同品和不同品。如果存在，那么这两个方面的后随和反随关系就会成立。普遍性本身也刚刚被承认。此外，说‘对于可以推论的事物来说，存在、不存在和两者都有’是不合理的，因为在父子论典（指因明论典，即陈那和法称的著作）中，没有将可推论的声音与同品联系起来，这有点粗糙。因为该论典是将可推论的声音与想要了解的法联系起来，而不是与同品联系起来。因为在其中说，‘对于存在的事物’
English
Then, it must be admitted that this is logically consistent, because non-tangible things are one of the two in the homologue for proving that sound is permanent. If this is admitted, then atoms are inevitable, so in the treatise on valid cognition, atoms are also described as examples of permanence. Therefore, it must also be admitted that Dignāga did not compose the Compendium of Valid Cognition. If the Vaiśeṣika opponent thinks that they admit that atoms are permanent and are homologues of non-tangible things, then the Vaiśeṣikas will not admit this, because it contradicts the previous admission. Furthermore, your saying here that the Vaiśeṣikas do not admit this also contradicts the Nyāyabindu itself, because when holding the position of an uncertain example that is dual for both sides, it is said like this. The second case is that, for the opponent Vaiśeṣika, it is like presenting a non-corporeal thing to prove that sound is permanent, because the reason is that, according to the Vaiśeṣika view, permanent things can be either tangible or non-tangible, as stated in the commentary. Furthermore, admitting that there are no pure examples for proving that sound is impermanent or permanent through audible characteristics, and admitting that the treatise is valid, are contradictory, which seems like a minor flaw. But in reality, there is no contradiction, because space is a homologue for proving that sound is permanent through audible characteristics, so it is used as a homologue. A pot is an example of a heterologue, so it is used as a heterologue. If it is thought that neither of these is considered a homologue or a heterologue, then it must be possible to admit that these two are universally present in the homologue and heterologue. If this is the case, then it contradicts admitting that measurable things are universally present in the two aspects of proving that sound is permanent, because there are no pure homologues and heterologues. If they exist, then the two aspects of concomitance and counter-concomitance will be established. Universality itself has also just been admitted. Furthermore, it is unreasonable to say 'For things to be inferred, there are existence, non-existence, and both,' because in the father-son treatises (referring to the treatises on logic, i.e., the works of Dignāga and Dharmakīrti), there is no connection of inferable sound with the homologue, which is a bit rough. Because that treatise connects inferable sound with the dharma that one wants to know, not with the homologue. Because in it, it says, 'For existing things' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི་ཡང་དག་སྟེ། །མེད་དང་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་ཡིན། །ཐེ་ཚོམ་གཉིས་སྟེ་མ་གྲུབ་བཞི། ། 2-27 ཞེས་དེར་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་བྱ་དེ་ཆོས་ཅན་ལ་ངོས་བཟུང་ནས། ཆོས་ཅན་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ་རྟགས་ཡང་དག་འཇོག ཆོས་ཅན་དེ་ལ་གཏན་ནས་མེད་པ་དང་། ཕྱོགས་ གཅིག་ལ་མེད་པ་དང་། རྒོལ་བས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་གཉིས་ཏེ་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་བཞི་ཡོད་ཅེས་གསལ་བར་བཤད་ནས། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་མེད་ཆ་གཉིས་པ་གསུམ་ནི་གོང་གི་དེ་མ་ཐག་ ཏུ། མ་གྲུབ་སྦྱོར་བ་དེ་བཞིན་དུ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་། །མེད་དང་དེ་བཞིན་གཉིས་ཀ་དང་། །ཞེས་བཤད་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་སྔའི་ནམ་ལངས་པར་མཛོད་ཅིག འོ་ ན་ཁྱོད་རང་གིས་ཀྱང་གཞུང་འདི་དོར་བ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་ན་མེད་པའི། བདག་མེད་བྱས་དང་མི་རྟག་དང་། །ཞེས་སོགས་མི་རྟག་རྩོལ་བྱུང་མཚོན་བྱ་སྟེ། །ཞེས་རང་འཚམས་ཀྱིས་བཙུགས་འདུག་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ ན། ཁྱོད་བདེན་མོད། འདི་གཉིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་སྟེ། ལུགས་མཐུན་གཡས་སྐོར་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་པོ་དང་། ཐ་མ་གཉིས་སྐབས་དེའི་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་པ་དང་རྣམ་གཉིས་ པར་འཇུག་དགོས་པ་ལས། གཞལ་བྱ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་པ་དང་། རེག་བྱ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་གཉིས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། 2-28 རྟག་ན་གཞལ་བྱས་མ་ཁྱབ། རྟག་ན་རེག་བྱ་ཅན་མ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་རང་འགྲེལ་སོགས་ཕྱོགས་གླང་གི་གཞུང་མང་པོར་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པར་བཤད་ཅིང་དེ་ཡང་ཁས་ལེན་མི་ནུས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་དེ་སྤང་བར་འདོད་ནས། རྟག་ན་གཞལ་བྱས་མ་ཁྱབ་སྟེ། རྟག་ན་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་ཡོད་དེ། ཆོས་གྲགས་ཀྱིས། གང་གི་རང་བཞིན་འཇིག་མེད་པ། །དེ་ལ་མཁས་རྣམ་རྟག་ ཅེས་བརྗོད། །དེས་ན་ངོ་ཚའི་ལྟ་བ་འདི། །སྤོངས་ལ་དེ་ནི་རྟག་ཅེས་སྨྲོས། །ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་རྟག་པར་བཤད་པས་དེ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་འཁོར་གསུམ་བྱེད། ཁ་ཅིག རྟག་པ་ཡིན་ ཚད་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་མཐུན་ཕྱོགས་མིན་ཟེར་བ་ཡོད་དེ། མཐུན་ཕྱོགས་གང་ལ་ཟེར་བརྟག་པས་འཇིག་མོད། འདི་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་འཆད། ཕལ་མོ་ཆེ་དག རེག་བྱ་ཅན་སྤྱིར་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ ཕྱོགས་ལ་རྣམ་གཉིས་པ་མིན་ཡང་། བྱེ་བྲག་པའི་ངོར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། བྱེ་བྲག་པ་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་རེག་བྱ་ཅན་མིན་པ་དང་རྟག་པའི་གཞི་མཐུན་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་ ཟེར་བ་ནི། ཐུགས་རྣམ་དཔྱོད་མ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་བྱེ་བྲག་པ་དེ་རེག་བྱ་མིན་པ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བར་ཐལ། དེའི་ངོར་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ནི་རྣམ་གཉིས
Chinese
ཡང་དག་སྟེ། །མེད་དང་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་ཡིན། །ཐེ་ཚོམ་གཉིས་ཏེ་མ་གྲུབ་བཞི། ། 正确，不存在和二者皆不成立。怀疑二者，即有四种不成立。 ཞེས་དེར་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་བྱ་དེ་ཆོས་ཅན་ལ་ངོས་བཟུང་ནས། ཆོས་ཅན་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ་རྟགས་ཡང་དག་འཇོག ཆོས་ཅན་དེ་ལ་གཏན་ནས་མེད་པ་དང་། ཕྱོགས་ 在那里，将所要推断的事物视为有法，并确定有法本身存在，这才是正确的因。有法完全不存在，或者一部分不存在，或者辩论者对此产生怀疑，这两种情况共有四种不成立的理由。 གཅིག་ལ་མེད་པ་དང་། རྒོལ་བས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་གཉིས་ཏེ་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་བཞི་ཡོད་ཅེས་གསལ་བར་བཤད་ནས། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་མེད་ཆ་གཉིས་པ་གསུམ་ནི་གོང་གི་དེ་མ་ཐག་ 明确阐述了有四种不成立的理由。与同品相关的存在与不存在的两种情况，以及二者兼有的第三种情况，紧接着在前面 ཏུ། མ་གྲུབ་སྦྱོར་བ་དེ་བཞིན་དུ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་། །མེད་དང་དེ་བཞིན་གཉིས་ཀ་དང་། །ཞེས་བཤད་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་སྔའི་ནམ་ལངས་པར་མཛོད་ཅིག འོ་ 也同样提到了：‘如同不成立的结合，在同品中存在，不存在，以及二者兼有。’因此，伟大的智者啊，请照亮先前的观点吧！ ན་ཁྱོད་རང་གིས་ཀྱང་གཞུང་འདི་དོར་བ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་ན་མེད་པའི། བདག་མེད་བྱས་དང་མི་རྟག་དང་། །ཞེས་སོགས་མི་རྟག་རྩོལ་བྱུང་མཚོན་བྱ་སྟེ། །ཞེས་རང་འཚམས་ཀྱིས་བཙུགས་འདུག་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ 那么，你是否也抛弃了这个论典呢？因为你自相矛盾地提出了论典中没有的‘无我所造和无常’等等，这些都象征着无常和努力所生。 ན། ཁྱོད་བདེན་མོད། འདི་གཉིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་སྟེ། ལུགས་མཐུན་གཡས་སྐོར་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་པོ་དང་། ཐ་མ་གཉིས་སྐབས་དེའི་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་པ་དང་རྣམ་གཉིས་ 如果你这样想，你说的是对的。但这两种情况不能完全按照字面意思来接受。符合逻辑的顺时针推理的第一个和最后一个，必须在那两种情况下是普遍的和二元的。 པར་འཇུག་དགོས་པ་ལས། གཞལ་བྱ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་པ་དང་། རེག་བྱ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་གཉིས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། 而不是可测量性普遍存在于证明声音是常驻的同品中，并且非触及性也不是证明声音是常驻的同品中的二元性，因为 རྟག་ན་གཞལ་བྱས་མ་ཁྱབ། རྟག་ན་རེག་བྱ་ཅན་མ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་རང་འགྲེལ་སོགས་ཕྱོགས་གླང་གི་གཞུང་མང་པོར་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པར་བཤད་ཅིང་དེ་ཡང་ཁས་ལེན་མི་ནུས་པའི་ 如果是常驻的，就不能被测量所遍及；如果是常驻的，就必须是非触及性的。此外，《经部自释》等陈那（Phyogs-glang）的许多著作都说微尘是常驻的，但这一点也是不能接受的。 ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་དེ་སྤང་བར་འདོད་ནས། རྟག་ན་གཞལ་བྱས་མ་ཁྱབ་སྟེ། རྟག་ན་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་ཡོད་དེ། ཆོས་གྲགས་ཀྱིས། གང་གི་རང་བཞིན་འཇིག་མེད་པ། །དེ་ལ་མཁས་རྣམ་རྟག་ 为了避免这个错误，有人说：‘如果是常驻的，就不能被测量所遍及，因为如果是常驻的，就必须存在。’法称（Chos grags）说：‘其自性不灭者，智者称之为常驻。’ ཅེས་བརྗོད། །དེས་ན་ངོ་ཚའི་ལྟ་བ་འདི། །སྤོངས་ལ་དེ་ནི་རྟག་ཅེས་སྨྲོས། །ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་རྟག་པར་བཤད་པས་དེ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་འཁོར་གསུམ་བྱེད། ཁ་ཅིག རྟག་པ་ཡིན་ 因此，放弃这种可耻的观点，并说它是常驻的。’因为他将不可言说的我描述为常驻的，所以他将其视为有法并进行三轮推理。 ཚད་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་མཐུན་ཕྱོགས་མིན་ཟེར་བ་ཡོད་དེ། མཐུན་ཕྱོགས་གང་ལ་ཟེར་བརྟག་པས་འཇིག་མོད། འདི་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་འཆད། ཕལ་མོ་ཆེ་དག རེག་བྱ་ཅན་སྤྱིར་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ 有些人说，凡是常驻的，都不是要证明的同品。如果考察同品指的是什么，那将是可怕的。这一点将在别处详细解释。大多数人认为，一般而言，触及性不是证明声音是常驻的同品中的二元性。 ཕྱོགས་ལ་རྣམ་གཉིས་པ་མིན་ཡང་། བྱེ་བྲག་པའི་ངོར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། བྱེ་བྲག་པ་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་རེག་བྱ་ཅན་མིན་པ་དང་རྟག་པའི་གཞི་མཐུན་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་ 但他们考虑到，在胜论派（Byed brag pa）看来，情况就是如此，因为胜论派承认四大元素的微尘是非触及性的，并且是常驻的基础。 ཟེར་བ་ནི། ཐུགས་རྣམ་དཔྱོད་མ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་བྱེ་བྲག་པ་དེ་རེག་བྱ་མིན་པ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བར་ཐལ། དེའི་ངོར་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ནི་རྣམ་གཉིས 这种说法是没有经过深思熟虑的。那么，胜论派的非触及性就成了证明声音是常驻的有法之因的反驳。因为在他们看来，这在要证明的两种情况中都是二元的。
English
Correct, neither non-existence nor both are established. Doubting both, there are four non-establishments. There, the object to be inferred is identified as the subject, and the correct sign is placed on the certainty that the subject itself exists. There are four reasons for non-establishment: the subject does not exist at all, or it does not exist in one aspect, or the debater has doubts about it. It is clearly explained that there are four reasons for non-establishment. The three cases of existence and non-existence in the similar class, and the combination of the two, are immediately above It is also mentioned: 'Like the unestablished combination, it exists in the similar side, does not exist, and is both.' Therefore, great scholar, please illuminate the previous view! Then, have you also abandoned this treatise? Because you have self-contradictorily proposed 'selflessness, created, and impermanent,' etc., which are not in the treatise, and these symbolize impermanence and effort. If you think so, you are right. But these two cases cannot be accepted completely literally. The first and last of the logical clockwise inferences must be universal and binary in those two cases. Rather than measurability being universally present in the similar class that proves sound is permanent, and non-touchability is also not a binary in the similar class that proves sound is permanent, because If it is permanent, it cannot be pervaded by measurement; if it is permanent, it must be non-touchable. In addition, many works of Dignāga (Phyogs-glang) such as the Sutra Self-Commentary state that atoms are permanent, but this is also unacceptable. In order to avoid this error, some say: 'If it is permanent, it cannot be pervaded by measurement, because if it is permanent, it must exist.' Dharmakīrti (Chos grags) said: 'That whose nature is indestructible, the wise call it permanent.' Therefore, abandon this shameful view and say that it is permanent.' Because he describes the inexpressible self as permanent, he considers it as a subject and performs three rounds of reasoning. Some say that whatever is permanent is not a similar class to be proven. It would be terrible to examine what the similar class refers to. This will be explained in detail elsewhere. Most people think that, in general, touchability is not a binary in the similar class that proves sound is permanent. But they consider that this is the case in the view of the Vaiśeṣika (Byed brag pa), because the Vaiśeṣika admits that the atoms of the four elements are non-touchable and are the basis of permanence. This statement is not well thought out. Then, the non-touchability of the Vaiśeṣika becomes a refutation of the cause of the subject proving that sound is permanent. Because in their view, it is binary in the two cases to be proven. --------------------------------------------------------------------------------