Tibetan
དིར་ཞུགས་ལ་རིགས་ཅན་གྱི། །ཐེག་པས་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ གསུམ། །ཡང་ན་རྒྱུ་འབྲས་དབྱེ་བས་གཉིས། །རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པར་གྲུབ་མཐའ་བཞི། །ཉན་ཐོས་ལ་ནི་བྱེ་མདོ་དང་། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་དབུ་སེམས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ས་ལ་བཞི་པ་དང་། །ལྔ་པ་ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་མིན། །བྱེ་བྲག་པ་དང་མཐུན་སྨྲ་བས། །ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔར་འདུས་པ་འདོད། །དབུས་རྡུལ་ཕྱོགས་རྡུལ་གྱིས་བསྐོར་བ། །ཕྲ་རབ་འདུས་པའི་རགས་དངོས་དང་། །དུས་གསུམ་དག་གིས་རྒྱུན་བརྩམས་པ། །གཡག་རྔ་དང་ནི་ནེའུ་སེང་བཞིན། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་བྱེད་པོ་མེད། །གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ལ། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་གཞན་ཡིན་ནོ། །སྒོ་ལྔ་ཡིད་བཅས་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས། །ཕྱི་ཡི་དོན་མཐོང་སེམས་བྱུང་ཀུན། །མཚུངས་པ་ལྔ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག །དབང་སྐྱེས་བློ་ནི་རྣམ་མེད་ཀྱིས། །ཕྲ་རབ་བསགས་པ་དངོས་སུ་རིག །དོན་དང་དོན་གྱི་ཁྱད་རྟོགས་ཀྱང་། །དོན་རིག་ཉིད་ལས་རང་རིག་མེད། །གཟུང་འཛིན་དུས་མཉམ་དག་ཏུ་སྐྱེ། །མིང་ཚིག་ལ་སོགས་བདེན་མིན་གྱི། །འདུ་བྱེད་དུས་གསུམ་རྫས་སུ་ཡོད། །ལས་གང་བྱས་པའང་ཆུད་མི་ཟ། །ནམ་མཁའ་དང་ནི་འགོག་པ་གཉིས། །ལམ་བདེན་ཡིད་ཤེས་ འཁོར་དང་བཅས། །འདུས་མ་བྱས་ཕྱིར་ཟག་མེད་དེ། །གཞན་ནི་ཟག་པ་རྒྱས་པའོ། །ཁ་ཆེའི་གཞུང་གི་ཆུ་གཏེར་ཆེ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་འདོད་པར་ཤེས། །སྐད་ཅིག་སྔ་ལོགས་དོན་གྱི་ནི། །རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཕག་ན་མོས། །གཏད་པས་ད་ལྟའི་རྣམ་པར་ཤར། །གཏོད་བྱེད་དེ་ཡིས་ཕྱི་ལོགས་སུ། །ཕྱི་དོན་གཏད་པས་དོན་རྟོགས་ཏེ། །ཤེས་པ་རྣམ་བཅས་སྐྱེད་བྱེད་ནི། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྣང་བ་མིན། །འོན་ཀྱང་མེ་ལོང་དྭངས་པ་ལ། །བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་གཏད་པ་ལྟར། །གཟུང་འཛིན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱུར། །དབང་རྣམས་རྣམ་ཤེས་བདག་རྐྱེན་ཅན། །ཡུལ་རྣམ་ཤེས་ལ་རྣམ་གཏོད་པའི། །དམིགས་རྐྱེན་སྣང་ཤེས་གཞི་མཐུན་ལ། །འདྲ་བ་དག་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་། །ནམ་མཁའ་མོ་གཤམ་བུ་དང་མཚུངས། །འགོག་པ་གཉིས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་བཞིན། །འདུ་བྱེད་བེམ་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དུས་གསུམ་རྗེས་འགྲོ་དག་ཀྱང་མེད། །ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ཡོད་མིན། །སྤོང་བའི་སེམས་པ་རྒྱུན་ཆགས་སོགས། །བཏགས་ཡོད་མདོ་སྡེ་པ་ཡིས་རིགས། །ལུང་དང་རིག་པའི་རྗེས་འབྲང་ངོ། །རྩ་བའི་སྡེ་པ་བཞི་ལ་སོགས། །ཉན་ཐོས་རིགས་སུ་ངེས་རྣམས་ཀྱིས། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རགས་པ་དང་། །གང་ ཟག་
Chinese
於此入於具種性者，以乘之分類有三種，或者以因果之分類有二種，於因之乘有四宗，聲聞有說一切有部和經部，大乘有中觀和唯識，佛地為第四，第五非是能仁之密意。與分別論者相同之說者，許所知包含於五事中，中央微塵為四方微塵所圍繞，由極微所積聚之粗大物，以及由三時所組成之相續，如犛牛尾和新月一般。一切有為法皆為剎那性，空無有我且無有作者，若以何者摧毀且以智慧，於他遮遣則彼智慧不容有，如瓶水一般於世俗諦，是有的然於勝義諦是異體的。五根連同意識之諸識，見到外境之義，所有心所，與五同法同時俱起。根生之識以無分別，如實了知極微之積聚，雖能了知義與義之差別，然唯有義之了知而無自證。能取與所取同時生起，名句等等非為真實，有為法於三時為實有，無論造作何業亦不虛耗。虛空和二滅，道諦連同意識之眷屬，因非為有為故是無漏，其餘則是有漏增長。克什米爾之論典如水藏般廣大，是說一切有部之所許。剎那之前者，義之形相，能生起者為種子，由種子所生起而顯現為現在之形相，由能生起者於外境，由外境所生起而了知義，識之生起具有形相，非是根之行境所顯現。然而於清淨之鏡中，如面容之形相生起一般，能取與所取成為境與有境。諸根為識之增上緣，境於識中生起形相之所緣緣，於顯現識之共同基礎上，體驗相似之法。虛空如同石女之子，二滅亦如虛空一般，有為法和物質並非實有，三時隨行者亦不存在，無有阻礙之色亦非實有，捨棄之心相續等等，是經部所許之假有，是隨順聖教和正理者。四根本部等，凡是確定為聲聞部者，僅僅通達粗分之人無我，以及
English
Here, those who enter with lineage, the division by vehicle is threefold, or the division by cause and effect is twofold. In the vehicle of cause, there are four tenets. For the Hearers, there are the Vaibhashika and Sautrantika, for the Great Vehicle, there are Madhyamaka and Cittamatra. Buddhahood is the fourth, and the fifth is not the intention of the Sage. Those who speak in accordance with the Vaisheshikas, assert that knowable things are contained in five categories. The central atom is surrounded by atoms from all directions, gross matter is the aggregation of subtle particles, and the continuum is composed of the three times, like a yak's tail and a crescent moon. All conditioned phenomena are momentary, empty of self, and without an agent. If something is destroyed and eliminated by wisdom, then that wisdom cannot comprehend it. Like water in a vase, it exists in conventional truth, but is different in ultimate truth. The five senses together with consciousness see external objects, and all mental factors arise simultaneously with the five similarities. Sense-born consciousness directly cognizes the accumulation of subtle particles without conceptualization. Although it can distinguish between objects and the differences between objects, there is only cognition of objects and no self-awareness. Grasping and the grasped arise simultaneously. Names, words, and so on are not real, conditioned phenomena exist as substances in the three times, and whatever actions are performed are not wasted. Space and the two cessations, the truth of the path together with the retinue of consciousness, are unconditioned and therefore without defilements, while the others are the increase of defilements. The Kashmiri treatises are as vast as a reservoir of water, and are understood to be the assertions of the Vaibhashikas. The preceding moment of a thing, the appearance of the object, the producer is the seed, what is produced by the seed appears as the present appearance, by the producer to the external object, by the external object to know the meaning, the arising of consciousness has appearance, it is not the appearance of the field of activity of the senses. However, in a clear mirror, just as the appearance of a face arises, the grasper and the grasped become the object and the subject. The senses are the dominant condition for consciousness, the object is the objective condition for the arising of appearance in consciousness, on the common basis of the appearance consciousness, similar things are experienced. Space is like the child of a barren woman, the two cessations are also like space, conditioned phenomena and matter are not real, those who follow the three times also do not exist, unobstructed form is also not real, the continuous mind of abandonment and so on, are imputedly existent according to the Sautrantikas, who follow scripture and reason. The four root schools and so on, all those who are determined to be of the Hearer lineage, only understand the coarse selflessness of phenomena, and the selflessness of
Tibetan
རང་རྐྱ་ཐུབ་པ་ཡི། །རྫས་ཡོད་བདག་གིས་དབེན་པར་རྟོགས། །བདེན་པ་བཅུ་དྲུག་ལ་གོམས་ཤིང་། །རིགས་བརྒྱད་སྔོན་ཏུ་སོང་བ་ཡི། །ལམ་ལྔར་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པ་ན། །ཞུགས་དང་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྐུ་གཉིས་ཏེ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཞིང་སྐུ་དང་། །ཐེག་ཆེན་བཀའ་རུ་འདོད་པ་མིན། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་བདེན་བཞི་ལ། །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་བསྣན་ནས་སུ། །དང་པོ་བདག་མེད་པ་བསྒོམ་སྟེ། །དྲོད་ནས་མི་སློབ་ལམ་གྱི་བར། །སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་མངོན་ཏུ་མཛད། །གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤངས་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དུ་ནི། །རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །བློ་ཡིས་ཟད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །རྒྱུན་ཆད་པ་ལ་མྱང་འདས་འདོད། །གང་ལ་ཞོན་ནས་འགྲོ་སྒྲོལ་བ། །ཐེག་པ་ཆེ་བ་བདུན་གྱིས་འཕགས། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཙམ་ཞེས་བསྟན་པའི། །ལུང་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྗེས་འབྲང་ནས། །རྫས་གྲུབ་ལྐོག་ན་མོ་ལ་སོགས། །ཆ་ཤས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མེད། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྣམས་ཡོད་བ་མིན། །རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན། །ཕྱི་ དོན་རྣམ་པ་བདེན་མེད་ཀྱང་། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྣང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་གྲོལ་བའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། །གཟུང་འཛིན་རྐྱེན་གྱི་གཞན་དབང་ལ། །རྣམ་གྲངས་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་ཡི། །ཀུན་བརྟགས་བཏགས་སུ་ཡོད་པས་རྫུན། །འགྱུར་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི། །ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་ཡོད་པས་བདེན། །འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་། །ཤེས་ལ་སྣང་བ་གྲུབ་པར་ཡང་། །ཤེས་པའི་འཛིན་སྟངས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཕྱེད་ཚལ་གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་དང་། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་རྣམ་བདེན་སྨྲ། །སྣང་ཀུན་བློ་དང་དོན་གཉི་གར། །མ་དམིགས་བག་ཆགས་ཙམ་ལ་བརྟེན། །ཤེས་ལས་གཞན་པའི་རྫས་མེད་ཀྱང་། །བློ་ལ་མ་རིག་བསླད་ཞུགས་པའི། །ཤེས་པ་རྣམ་པར་རྫུན་རྟོགས་ལ། །དྲི་བཅས་དྲི་མེད་དབྱེ་བས་གཉིས། །གོང་འོག་གྲུབ་མཐའ་ཕལ་ཆེར་ཀྱང་། །མིང་འདི་དག་གིས་རྣམ་པར་དབྱེ། །ཞེས་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་། །རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་སྒྲོགས། །སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པར། །ཆོས་ཀུན་དབུ་མར་སྨྲ་བ་ལ། །རང་རྒྱུད་ཤར་གསུམ་ལ་སོགས་པས། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་ཤེས་ངོ་ན། །ཡོད་དང་མེད་ པ་གང་ཡིན་པས། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཁྱད་པར་བྱས། །དོན་བྱེད་ནུས་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་དང་བག་ཆགས་
Chinese
能够自主的， 了悟远离实有自性。 于十六谛串习， 八类先已通达的， 于五道次第行进时， 以入流和一来果之方式， 获得有余无余阿罗汉果。 诸佛具有二身， 受用圆满报身和， 不认为是属于大乘教法。 独觉佛对于四谛， 加上十二缘起之后， 最初修习无我， 从暖位至无学道之间， 于一个座上现证。 为了断除所取义的分别念， 以及为了不舍弃能取， 应知如犀牛角的道， 是真实摄略的。 以智慧灭尽即是空性， 常断灭则称为涅槃。 依靠何者而行并度脱， 即以七种大乘而超胜。 依随宣说三界唯心之， 诸经论的宗义， 无有实成就、隐蔽分等， 所谓有分之法。 极微尘等并非实有， 犹如亲身经历梦境般， 外境诸法虽无实， 却显现为无所缘。 能取与所取皆解脱之， 识则为胜义谛实有。 能取所取为缘的他起， 名言全然断绝之， 遍计所执立为假有。 不变异、无颠倒之， 圆成实则为胜义实有。 随顺最后法轮， 于识上显现成立， 然以了知之执取差别， 半字派说能取所取数量相等， 以及种种二取不二为真实。 一切显现于识及境二者， 皆不缘，唯依习气而生。 虽无异于识之实法， 然于识上染污无明之， 识以虚妄方式了知， 以有垢无垢之分而为二。 上下部派之大多数， 亦以此等名称而作区分。 如是瑜伽行派之宗义， 宣说度越诸般经论大海。 不住于戏论之边， 于一切法宣说中观之， 自续派以上师三等， 若知是错与非错之理， 以有与无为何者， 而区分世俗与胜义。 以能作与不能作之故， 而分真实与非真实之， 世俗识与习气。
English
Being self-sufficient, Realizing the absence of inherently existent self. Habituating to the sixteen truths, With the eight types having gone before, When gradually traversing the five paths, Through the manner of entering and abiding, Attaining the Arhatship with and without remainder. The Buddhas have two bodies, The enjoyment body of perfect enjoyment and, It is not considered a Great Vehicle teaching. The Pratyekabuddhas, regarding the four truths, Adding the twelve links of dependent origination, Initially meditating on selflessness, From heat to the path of no more learning, Manifesting it on a single seat. In order to abandon the conceptualization of the object of grasping, And in order not to abandon the grasper, One should know that the path like a rhinoceros horn, Is truly condensed. Emptiness is the exhaustion by wisdom, Cessation of continuity is called Nirvana. That upon which one rides and liberates, Is superior by the seven Great Vehicles. Following the sutras that teach the three realms as mind-only, There are no inherently existent, hidden parts, etc., So-called part-possessing phenomena. Extremely subtle particles are not existent, Like experiencing a dream, Although external phenomena are not truly existent, They vividly appear without an object of focus. The consciousness in which the grasper and grasped are liberated, Is truly existent as the ultimate truth. The other-powered, dependent on the conditions of grasper and grasped, The conventionally established is false because The conceptual imputation is completely severed. The perfectly established is true because It is immutable and not inverted, the ultimate truth is existent. Following the final turning of the wheel, Appearance is established in knowledge, But with the difference in the way of grasping of knowledge, The half-egg school says that the number of grasper and grasped are equal, And various non-dualities are said to be true. All appearances, in both mind and object, Depend solely on the unimagined imprints. Although there is no real entity other than knowledge, Knowledge is falsely realized with ignorance polluting the mind, Divided into two by the distinction of defiled and undefiled. Most of the higher and lower schools, Are also distinguished by these names. Thus, the tenets of the Yogacara school, Declare the crossing of the ocean of scriptures. Not abiding on the edge of proliferation, Saying that all phenomena are Madhyamaka, With the Svātantrika and the three Sharavas, etc., If one knows the reason for being mistaken and not mistaken, By what is existent and non-existent, The conventional and ultimate are distinguished. Because of the ability and inability to function, The conventional consciousness and imprints are divided into true and untrue.