Tibetan
་བགྲོད་པ་ལ་སོགས་པའང་འབྱུང་གསུངས། དེ་ལྟར་ངག་གི་སྔོན་འགྲོ་ལ་འབད་པས་གནས་སྐབས་སུ་ངག་གི་མངོན་ཞེན་བཟློག །བར་ཆད་ཞི། ངག་གི་སྒྲིབ་པ་འདག །མཆོག་གི་དགོས་པ་ནི། ངག་འཁོར་བར་མི་འཇུག་ལོངས་སྐུར་གྲོལ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་རྡོ་རྗེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ལ་གསུམ། དང་པོ་བྱུང་ས། བར་དུ་གནས་ས། མཐར་འགྲོ་ས་ལ་བརྟག་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ལས། །སེམས་ནི་དང་པོ་བྱུང་ས་དང་། །བར་དུ་གནས་དང་ཐ་མར་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟགས་དཔྱད་པས། །སེམས་སྦྱང་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །ཞེས་པས། དང་པོ་བྱུང་ས་དང་འབྱུང་མཁན་ལ་བརྟག་པ་ནི་ མདུན་ཏུ་བླ་མ་སྔར་ལྟར་བསྒོམ། ལུས་གནད་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་སྤྱི་འགྲེ་བཅས་ནས་གསོལ་བ་གདབ། བླ་མ་རང་ལ་བསྟིམ་ཏེ་སེམས་དང་དབྱེར་མེད་དུ་བསྲེས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བབས་སུ་ཅི་གནས་ཀྱི་ཡུན་ལ་མཉམ་པར་བཞག །དེ་ནས་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གཙོ་གང་ཆེ། འཁོར་བར་སྐྱུར་མཁན་དང་མྱང་འདས་ཐོབ་མཁན་འདི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གང་ཡིན་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས། སེམས་གཙོ་བོར་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ན། རང་གི་སེམས་མི་འཆར་དགུ་འཆར་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་བ་འདི་ཕྱི་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ། ནང་རང་གི་སྒྱུ་ལུས། སྣང་བ་སྟོང་པ་ཕ་མའི་རྐྱེན་སོགས་དང་པོ་གང་ལས་བྱུང་། སེམས་ལས་སེམས་བྱུང་ངམ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལས་བྱུང་། ཕར་བལྟ། ཚུར་བལྟ། ཡར་བལྟ་མར་བལྟ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་པས་བྱུང་ས་བྱུང་མཁན་མེད་པར་ཤེས་ནས་ཤར་བ་འདྲ་ཡང་། ཤར་དུས་ནས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གདོད་མའི་གཤིས་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་ཚུལ་ཡིན་པས་རང་ངོ་འཕྲོད་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་བར་དུ་གནས་པ་ལ་བརྟག་པ་ནི། སེམས་འདི་འདྲ་ཞིག་ནས་བྱུང་སྙམ་པའམ། རྣམ་རྟོག་ཐོལ་གྱིས་ཤར་བའི་དུས་སུ་དེ་ལྟར་ཤར་བའི་སེམས་དེ་ཉིད་ཕྱི་སྣང་བ་ལ་གནས་སམ། ནང་ཕུང་པོ་ལ་གནས། གནས་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དབྱིབས་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འདུག་བརྟགས་པས་ཅིར་ ཡང་མ་གྲུབ་པར་གསལ་སྟོང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་ཤར་བ་ནི་བར་དུ་གནས་པ་མེད་པར་ངོ་འཕྲོད་པ་སྟེ་མཐར་ཐུག་ལོངས་སྐུ་འགྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ཐ་མར་འགྲོ་ས་ལ་བརྟག་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་ཝ་ལ་གྱིས་ཤར་ནས་ཡལ་གྱིས་སོང་སྙམ་བྱེད་པ་འདི་གང་དུ་འགྲོ། འགྲོ་ས་འགྲོ་མཁན་ཇི་འདྲ་ཞིག་འདུག །རྣམ་རྟོག་ཡལ་ནས་སོང་སྙམ་ན་གང་དུ་ཡལ
Chinese
說到行進等等也會發生。像這樣努力於語的加行，暫時能遮止語的現行，平息障礙，淨除語的染汙。殊勝的必要是：語不墮入輪迴，於報身中解脫。將會獲得一切佛的語金剛。第三、心的加行有三，第一、觀察生起之處，中間安住之處，最終去往之處。第一是從歸謬論中說的：心最初生起之處，中間安住和最終去往，像這樣透過對三者的觀察分析，調伏心，了解心的本性。這樣說的，第一、觀察生起之處和生起者，是於前方如前觀修上師，以身要遍照七法等來祈請，上師融入自身，與心無別地混合，於不作意之自性中，安住於隨其所安住的時間。之後將面朝內，觀察自己的身語意三者何者最重要，輪迴的拋棄者和涅槃的獲得者，這身語意三者是何者？透過觀察分析，當確定心是主要的時候，自己的心不顯現則已，一顯現則顯現多種多樣，這外在產生的事物，內在自己的幻身，顯現空性父母的緣等等，最初從何而生？從心生心嗎？從怎樣的生起？向外看，向內看，向上看，向下看。像這樣透過觀察，知道沒有生起之處和生起者，雖然看似生起，但生起之時就沒有成立，那是最初無生本初的自性法身的安住方式，因此有認識自性的必要。第二、觀察中間安住之處，是心想從這樣的地方生起，或者念頭突然生起的時候，像那樣生起的心，是安住在外在的顯現上，還是安住在內在的蘊上？安住者的覺性，是物質還是非物質，形狀顏色等等是怎樣安住的？透過觀察，在任何方面都不能成立，通透明澈如虛空般的見解生起，就是認識到沒有中間安住，這是成就究竟報身的必要。第三、觀察最終去往之處，是念頭像狐狸般生起，又像煙霧般消失，像這樣想的時候，是去往何處？去往之處和去往者是怎樣的？念頭消失而去了，想著消失的時候，是消失到哪裡？
English
It is said that going and so on will also occur. Thus, by striving in the preliminary practices of speech, one can temporarily avert the manifestation of speech, pacify obstacles, and purify the obscurations of speech. The ultimate need is that speech does not fall into samsara and is liberated in the Sambhogakaya. One will attain the Vajra speech of all Buddhas. Third, the preliminary practices of mind have three aspects: first, examining the place of arising; second, the place of abiding in between; and third, examining the place of going in the end. First, from the Prasangika it says: "The mind is the first place of arising, the place of abiding in between, and the place of going in the end. By examining and analyzing these three in this way, the mind is tamed and the nature of the mind is known." Thus, the first is to examine the place of arising and the one who arises. In front, meditate on the Lama as before. With the essential points of the body, the seven-fold posture of Vairochana, and so on, make supplications. Dissolve the Lama into oneself and mix them without separation from the mind. Remain in the natural state of non-conceptualization for as long as it lasts. Then, turn inward and examine which of your body, speech, and mind is most important. Which of these three—body, speech, and mind—is the one who abandons samsara and attains nirvana? Through examination and analysis, when it is determined that the mind is the main thing, this mind of yours, which does not arise but arises in nine different ways and scatters in various ways, from what did it first arise—the external phenomena, the internal illusory body, the appearance of emptiness, the conditions of the father and mother, and so on? Did mind arise from mind? From what kind of thing did it arise? Look outward, look inward, look upward, look downward. Thus, by examining, one knows that there is no place of arising and no one who arises. Although it seems to arise, it is not established from the time of arising. That is the way of abiding of the Dharmakaya, the primordial nature of beginningless birth. Therefore, there is a need to recognize one's own face. Second, examining the place of abiding in between: when one thinks that the mind arose from such a place, or when thoughts suddenly arise, does that mind that arose in that way abide in external appearances or in the internal aggregates? The awareness of the one who abides, is it material or non-material, what is the shape, color, and so on? By examining, it is not established in any way. The realization of clarity and emptiness like the sky arises, which is the recognition that there is no abiding in between. This is the need to accomplish the ultimate Sambhogakaya. Third, examining the place of going in the end: when one thinks that thoughts arise like a fox and disappear like smoke, where do they go? What is the place of going and the one who goes like? When one thinks that thoughts disappear and are gone, where do they disappear to?
Tibetan
་བལྟས་པས་འགྲོ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་སོང་བ་མེད་པ། འགགས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་འགགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་རིག་སྟོང་རྗེས་མེད་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་སྟེ། མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་སྤྲུལ་སྐུ་དང་མཇལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གཞན་ཡང་སེམས་འདི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གང་ཡིན། དངོས་པོའོ་སྙམ་ན་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཆེ་ཆུང་བྱེད་ལས་ངོ་བོ་གང་གིས་མཚོན། རྟོག་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ཚུར་བལྟ། བལྟ་བྱའི་ཤེས་པ་ལ་ཕར་བལྟ། དེ་གཉིས་ཀྱང་གཅིག་ཡིན་ནམ་སོ་སོ་ཡིན་སོགས་རིག་པ་རྐྱང་དེད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་པར་བལྟ། དེ་ལྟར་བུ་འདེད་མདའ་འདེད་དུ་བརྟགས་ཤིང་བཙལ་བའི་ངང་ནས་རྒན་པོ་ཉི་མ་འདེ་བའམ། བྱ་བ་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ལ་བཞག །ཡང་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་ཐོལ་འཕྲོ་ན་དེ་བྱ་ཤོར་དུ་མ་སོང་བར་དྲན་པས་ཚིར་གྱིས་བཟུང་ནས་རྣམ་རྟོག་དེ་ག་གང་ལས་སྐྱེས་བལྟ། དེ་སེམས་ལས་སྐྱེས་སྙམ་ན་སེམས་དེ་ག་གང་ལས་བྱུང་། ཡོད་པ་ལས་བྱུང་ངམ། །དེའི་ཚང་ཨེ་འདུག །མེད་པ་ལས་བྱུང་ངམ། དེའི་དམིགས་ཨེ་རྙེད་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ མ་ཡེངས་པར་བལྟས་པས་ཅིར་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ངང་དུ་ལྷོད་དེ་བཞག་གོ། །ཡང་རྣམ་རྟོག་ཝལ་གྱིས་ཤར་ན་སྔར་ལྟར་སེམས་ཀྱི་ཕུ་ཐག་མ་ཆོད་ཀྱི་བར་དུ་བལྟ། དེ་ལྟར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པའི་ངང་དེར་ངོས་བཟུང་ལ་དཔྱད་ར་མེད་པར་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ཀྱི་བར་དུ་བསྐྱར་རོ། །དེ་ལྟར་འབད་པས་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཀྱི་མངོན་ཞེན་བཟློག །བར་ཆད་ཞི་སྡིག་པ་འདག །མཐར་ཐུག་མཆོག་གི་དགོས་པ་སེམས་འཁོར་བར་མི་འཇུག་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་ཏུ་གྲོལ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། །བསམ་དུ་རྡུགས་པར་གཞུག་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས། །དྲན་པ་རྣམས་ནི་ཟད་པའི་སར་བསྐྱལ་ལོ། །ཞེས་འབྱུང་བའང་འདིའི་དོན་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་རྒྱས་པར་སྤྲོ་ན་ཁྲེགས་ཆོད་ཡེ་བབ་སོར་བཞག་གི་དོན་ཁྲིད་ལྟར་སྔོན་འགྲོ་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་བཤིགས་པའི་གདམས་ངག །སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ལ་བརྟགས་པས་སེམས་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་མཐོད། གཅིག་ཐ་དད་ལ་བརྟགས་པས་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས། རང་ངོ་གཅེར་མཐོང་ལ་བརྟགས་པས་སེམས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་བཟུང་བ་རྣམས་རྒྱས་པར་གྲུབ་ན་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་སེམས་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ནི། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་སྔོ་དྭངས་ཀྱི་དཀྱིལ་དུ་དྲིན་ཅན་རྩ་བའི་བླ་མ་སྐུ་མི་གཡོ། སྤྱན
Chinese
觀看時，雖似行進卻無所往，看似止息卻無止息，了知此乃覺性空性無跡，即是認識自性，最終能與化身果位佛相見，此乃必要。此外，此心是物或非物？若認為是物，當以形狀、顏色、大小、作用、本質何者衡量？向內觀看能思之識，向外觀看所觀之識，此二者是一或是異？如是僅以覺性追尋，剎那亦不散亂地觀看。如是如子追母、如箭追靶般地考察尋覓之中，如老翁曬太陽，或如事畢之人般放鬆寬坦安住。又，若念頭紛然生起，莫使其如鳥脫逃，以正念緊 पकड़，觀看此念頭從何而生？若認為從心而生，則觀此心從何而來？從有而生？其源安在？從無而生？其標的何尋？剎那亦不散亂地觀看，於一無所見之狀態中放鬆安住。又，若念頭猛然生起，如前觀看，直至窮盡心之根源。如是考察審視，於一無所獲之狀態中確立認知，反覆為之，直至無可再審。如是努力，暫時可令心之執著消退，平息障礙，淨除罪業，最終最勝之必要是心不墮輪迴，於法身獨一中解脫，成就諸佛之心與金剛無二無別。經續中亦云：「以此置於難思之境，能將諸念送往止息之處。」此亦同此義。此處若欲廣說，則如妥噶立斷頓超之義訣般，以前行拆毀心之房舍之口訣，考察生、住、滅三者，可見心性不可言說之本質。考察一與異，可了知心之本性。考察赤裸自見，可認識超離心之智慧，若能廣泛成就此等，則極為殊勝。二、安住自心：於前方虛空中，於空色明點之中，觀想具恩根本上師身不動搖，眼
English
When looking, it seems to be moving but goes nowhere. It seems to stop but doesn't stop. Knowing this is awareness, emptiness without a trace, which is recognizing one's own nature. Ultimately, it is necessary to meet the Nirmanakaya (emanation body) as the fruit. Furthermore, is this mind a thing or not a thing? If you think it is a thing, what measures its shape, color, size, function, essence? Look inward at the consciousness that thinks. Look outward at the consciousness that is being looked at. Are these two the same or different? In this way, pursue awareness alone, looking without distraction for even a moment. Like a child chasing its mother or an arrow chasing its target, examine and search. Then, like an old man basking in the sun or a person who has finished their work, relax and let go. Furthermore, if thoughts arise suddenly, don't let them escape like a bird. Hold them tightly with mindfulness and look at where that thought arises from. If you think it arises from the mind, then look at where that mind comes from. Does it come from existence? Where is its source? Does it come from non-existence? Where is its target? Look without distraction for even a moment, and relax into a state of seeing nothing at all. Furthermore, if thoughts arise wildly, look as before until you have exhausted the source of the mind. Examine and investigate in this way, establish recognition in a state of finding nothing, and repeat it until there is no further investigation possible. By striving in this way, you can temporarily reverse the mind's clinging, pacify obstacles, and purify sins. The ultimate and supreme necessity is that the mind does not fall into samsara, but is liberated into the sole Dharmakaya (truth body), and that the minds of all Buddhas become inseparable from the Vajra (diamond). As it is also said in the tantras: "By placing this in an unthinkable state, all thoughts are led to the place of exhaustion." This also has the same meaning. If you wish to elaborate on this here, then like the instructions on Trekchö (cutting through solidity) and Tögal (direct crossing), as a preliminary, the instruction on demolishing the house of the mind, examining the three states of arising, abiding, and ceasing, the essence of mind itself, which is inexpressible, is seen. Examining one and many, the nature of mind is understood. Examining naked self-seeing, the wisdom that transcends mind is recognized. If these can be extensively accomplished, it is extremely excellent. Second, settling the mind in its natural state: In the space in front of you, in the center of a clear blue sphere of empty form, visualize the kind root guru, his body unmoving, eyes