Tibetan
འཆི་བའི་ཐབས་ནི་མེད་ཀྱང་། དེ་དུས་མི་འགྱོད་པ་ཞིག་ད་ལྟ་ཐོན་དགོས། ཤི་ནས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་བསམ་པ། ཞེས་ཤི་ཚར་ནས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཀྱང་ཟས་ཁམ་གཅིག །གོས་ལུས་གང་། ནོར་རྡོག་པོ་གཅིག་ཁྱེར་དབང་མེད། བྲན་གྱི་ཐ་མ་ཞིག་ཀྱང་ཁྲིད་དབང་མེད་པར། ལུས་རོ་གོས་སུ་བཏུམས་ནས་ཐེ་གུས་སྡོམ། ཀུན་གྱིས་སྐྱུག་ལོག་པ་ལྟ། ཞག་ཤས་ནས་ཤུལ་ཡང་མི་ལུས། སེམས་དབང་མེད་བྱ་སྤུ་རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་ལྟར་བར་དོའི་འཇིགས་སྐྲག་གི་འཕྲང་ལ་འགྲིམས། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཆ་མེད་ཡུལ་དུ་རྒྱུས་མེད་ལ་བྱམས། ལས་དཀར་ནག་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་། སྡིག་པ་བྱས་ཟིན་པ་དེ་བསྐྱུར་ཐབས་ནི་མེད། དམ་པའི་ཆོས་དང་དགེ་བས་ཕན་ཀྱང་ད་ལྟ་བརྩོན་པས་མ་བསྒྲུབ་ན་དེ་དུས་སྐྱི་ས་གཡང་སའམ་སྟེར་མཁན་ནི་སུ་ཡང་མེད་པ་སོགས་བསྒོམ་སྟེ། མདོར་ན། ད་ལྟ་ནས་ཆོས་མི་བྱེད་པའི་ཐབས་མེད་ཆོས་དེའང་རང་གར་བཞག་པས་མི་ཆོག །རང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་དགོས། རྒྱུད་ལ་འབྱོར་བ་ལ་བསྒོམ་དགོས། དེའང་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་འཆི་ཁར་རང་དགའ་ཞིང་གཞན་ཀུན་གྱིས་ཆོས་པ་རྣམ་དག་དེ་ཟེར་ནས་ཕྱག་མཆོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཞིག་དགོས་ པར་འདུག །སུ་ཞིག་ཤི་སོང་ཨ་ཁ་ཁ། ག་ཤེད་གཅིག་ཚང་མ་ལོ་སྐད་བླ་མ་མཁྱེན་ཟེར་ནས་དེ་འདྲ་རང་གི་ཐོག་ཏུ་མྱུར་དུ་འོང་བ་མ་ཚོར་བ་དང་། ནམ་ཞིག་ཤི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཤེས་ཀྱང་རེ་ཞིག་མི་འཆི་སྙམ་པ་དང་། ནམ་འཆི་ཆ་མེད་གོ་ཡང་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པས། རྐྱེན་ངན་རེ་དང་འཕྲད་པའི་དུས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བས་བློ་བྲིད་ནས་ཆོས་འགལ་གྱི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་ཚོ་སྙིང་མེད་པ་ཡིན་འདུག་པས། དེ་སྔ་ཚེའི་ཕྱེད་ཆ་ལྷག་ཟད། ད་ལྟ་རང་འཆི་བདག་སྒོ་དྲུང་ན་སླེབ་ཚར་བའི་ཚོད་དུ་འདུག་པས་ཟས་ནོར་ལྟོ་གོས་སྙན་གྲགས་སོགས་ལ་བསམ་བློ་བཏང་ལོང་མེད་དོ་སྙམ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་སྲང་ལ་བཅུར་ཏེ། གཞན་དག་སོས་དལ་དུ་འདུག་པ་དང་། སྔ་ཆིས་ཕྱི་ཆིས་བློ་ལ་བཀྲམ་པ་རྣམས་ལའང་འདི་དག་གི་སྙིང་ལ་ཅི་དྲན། འཆི་བ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ཨ་ཙ་མ་སྙམ་པའི་བློ་ཐུང་སྤུང་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ།། ༈ །།གསུམ་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ནི་རྒྱལ་བས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐའ་ཡས་པ་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་རྩ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བས་རོ་གཅིག་རྟོགས་ནས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་འཕྲིག་ཚུད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཐ་མལ་པས་ཇི་བཞིན་མི་རྟོགས་ཀྱང་། དགེ་བའི་རྒྱུས་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་དང་། མི་དགེ་བའི་རྒྱུས་ སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད
Chinese
虽然没有不死的方法，但现在就要做到那时不后悔。思考死后会变成什么样，即使死后成了转轮王，也无法带走一口食物、一件衣服、一块钱财，甚至连一个最末等的奴隶也无法带走。尸体被裹在衣服里，用绳子捆绑，大家都觉得恶心想吐，几天后连痕迹也不留。心不由自主，像鸟毛被风吹走一样，在经历中阴的恐惧险境。在对来世一无所知的陌生地方，业力的黑与白会跟随。已经造下的罪业无法舍弃，即使圣法和善行有益，但如果现在不努力修持，那时也没有人能给予帮助，要这样观修。总之，现在没有不修法的办法，而且修法也不能随意放置，必须与自相续相结合，与相续相结合就要修持，而且要获得稳固，死的时候才能自己高兴，别人都说这是清净的修行人，成为供养礼拜的对境。某人死了，啊呀呀，大家都在喊“喇嘛钦”。如果没有意识到这种事会迅速降临到自己头上，虽然知道总有一天会死，却总觉得还不会死，即使知道什么时候会死，但因为没有获得稳固，遇到一些不幸时，心被世间的景象迷惑，做出违背佛法的行为，这些人真是没有意义。之前已经耗费了大半辈子，现在死主已经来到门前，所以没有时间去想食物、财富、衣物、名声等等，要把身语意三门放在佛法的道路上。对于那些悠闲自在，或者把事情推到以后的人，这些话对他们的内心有什么触动呢？要常常想着不要害怕死亡，不要与这种短视的想法分离啊！ 第三，业果是诸佛所说无量法蕴的根本，非常深奥广大，只有证悟了一味，才能真正理解业果，否则凡夫俗子无法如实理解。善的因会带来乐的果，不善的因会带来苦的果。
English
Although there is no way to avoid death, one must act now in a way that one will not regret at that time. Think about what will happen after death. Even if one becomes a universal monarch after death, one cannot take a single morsel of food, a single piece of clothing, or a single piece of wealth. One cannot even take the lowest of slaves. The corpse is wrapped in clothes and tied with ropes, and everyone feels disgusted and wants to vomit. After a few days, not even a trace remains. The mind is involuntary, like a bird's feather carried away by the wind, traversing the terrifying and dangerous paths of the bardo. In an unfamiliar place with no knowledge of the afterlife, the black and white of karma will follow. Sins that have already been committed cannot be abandoned. Even though the holy Dharma and virtuous deeds are beneficial, if one does not strive to practice now, then no one will be able to help at that time. One should meditate in this way. In short, there is no way not to practice the Dharma now, and the Dharma cannot be left unattended. It must be combined with one's own mindstream. To combine with the mindstream, one must practice meditation. Moreover, one must gain stability so that at the time of death, one can be happy oneself, and others will say, "This is a pure practitioner," and become an object of offerings and worship. Someone has died, alas! Everyone is shouting, "Lama Khyen." If one does not realize that this will quickly come upon oneself, and although one knows that one will die someday, one always thinks that one will not die yet, and even if one knows when one will die, one has not gained stability. When encountering some misfortune, the mind is deluded by worldly appearances, and one engages in actions that contradict the Dharma. These people are truly meaningless. Previously, more than half of one's life has been wasted. Now, the Lord of Death is already at the door, so there is no time to think about food, wealth, clothing, fame, and so on. One must place one's body, speech, and mind on the path of the Dharma. For those who are leisurely and at ease, or who postpone things to later, what impact do these words have on their hearts? One should always think about not fearing death and not separating from this short-sighted thinking! Third, the law of karma is the root of all the immeasurable collections of Dharma spoken by the Buddhas. It is extremely profound and vast. Only by realizing the single taste can one truly understand the law of karma. Otherwise, ordinary people cannot understand it as it is. A virtuous cause brings about a happy result, and a non-virtuous cause brings about a suffering result.
Tibetan
་པ་ལ་ཕལ་ཆེར་འདུ། །དེ་ལའང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་དང་། ཐར་པའི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་ཐོག་མར། འཁོར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྩ་བ་ལས་ངན་བསགས་པ་ལ་ཐུག །དེ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཐུག །དེའང་བདག་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་མ་རིག་པ་ལ་ཐུག །མ་རིག་པའམ་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་གཏི་མུག་ནི། རང་རེ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བ་གང་ལས་བྱུང་། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་ཕན་གནོད་ཅི་བྱེད་སོགས་མི་ཤེས་པར་མུན་ཐིབས་སེ་བ། གལ་ཏེ་བླ་མས་བཤད་པའམ་ཐོས་བསམ་གྱི་གོ་བ་རྒྱབ་ཀྱང་ཕྱིན་མ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ལ་སེམས་གཏད་པ་ལྟར་འདི་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡལ་ཡོལ་འདི་ཡིན་པར་འདུག །འདིས་ང་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་ངར་བཟུང་། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེན་པའི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སོགས་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དུ་མ་སྐྱེས། རང་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་ལ་བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་སེར་སྣ་རྣམས་བྱུང་། གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་སྡང་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཁྲོ་འཚིག །འཁོན་འཛིན་སོགས་བྱུང་ཞིང་། ཉོན་མོངས་དུག་གསུམ་པོ་དེ་མེད་ན་ལས་བསགས་མི་སྲིད། ལས་མེད་ན་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས། འཁོར་བར་ འཁྱམས་བྱེད་ཀྱི་རྩ་བ་དེ་གསུམ་ཅི་ནུས་ཀྱིས་སྤང་དགོས། འཁོར་བའི་ལས་ཀྱང་བསྡུ་ན་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ཆར་གཏོགས་པས། ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་མྱང་འདས་ཀྱི་བསམ་པས་མ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་སོགས་དགེ་བས་མཐོ་རིས་ལྷ་དང་མིར་སྐྱེ། མི་གཡོ་བའི་ལས་འཛིན་པ་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས་གཟུགས་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ། མདོར་ན་རྣམ་རྟོག་གི་བག་ཆགས་མ་ཟད་བར་དུ་ལམ་བསགས་པ་རྒྱུན་མི་ཆད་ཅིང་། དེའི་ནུས་པས་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཟད་མི་སྲིད་པས། བླུན་ཟོབ་ཅན་གྱི་སྟོང་སྒོམ་འགའ་ཞིག་ལས་འབྲས་ལ་བརྩི་སྲུང་མི་དགོས་པར་སེམས་ངོ་རྟོགས་སོ་སྐད་པ་ན་བསྟན་པའི་ཆོམ་རྐུན་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །མི་དགེ་བ་བཅུ་ནི། ཤེས་བཞིན་དུ་བསད་ན་སྲོག་ལ་ཆེ་ཆུང་མེད་དོ་གྲོག་སྦུར་ཚུན་སྲོག་བཅད་པ། གཞན་གྱི་ནོར་མ་བྱིན་པར་ལྐོག་ཏུ་བརྐུས་པ། སྡོམ་ལྡན་དང་བདག་པོ་གཞན་ཡོད་པ་སོགས་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྒྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ། སྦྲུམ་མ་ནང་བུ་ཅན་སོགས་དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྒྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ། བླ་མའི་ཉི་སྐོར་ལྷ་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཁང་པ་སོགས་གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྒྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ། ཁ་དང་གཤད་ལམ་སོགས་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྒྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་སྟེ
Chinese
大概都在这里了。其中也有轮回的因果和，解脱的因果两种，首先，轮回中痛苦的根源在于积累恶业。那在于烦恼。那又在于执着自我的无明。无明或一切烦恼的根本是愚痴，我们大家不知道轮回从何而来？轮回的自性是什么？业因果如何起作用等，一片黑暗。即使上师讲解或者听闻思考的理解也背离了，像把心放在没有去过的地方一样，这个没有所谓的分别念模模糊糊地存在着。它把没有我的执着为我。依靠它，对真理的意义产生怀疑等，产生了许多颠倒的见解。依靠自己的身体受用等产生贪欲，依靠它产生我慢、嫉妒、吝啬等。依靠他人产生嗔恨，依靠它产生愤怒、怨恨等。如果没有这三种烦恼毒，就不会积累业。没有业就不会产生果，因此，对于在轮回中 漂泊的根本这三者，要尽力断除。如果概括轮回的业，属于非福德之业，即不善业十种，因此，会转生到三恶道。福德之业，没有被超越涅槃之念所摄持的布施等善业，会转生到天界的天人和人。不动之业，以执着为首的禅定，会转生到色界和无色界。总之，在分别念的习气没有穷尽之前，积累资粮就不会中断。以它的力量，轮回的错觉不会穷尽。因此，有些愚蠢虚伪的空性修行者说不需要重视业果，已经证悟了心性，那是佛教的大盗贼啊。十不善业是：明知故犯，生命没有大小，甚至杀死蚂蚁蚊子等。不予取，偷盗他人的财物。对于持戒者和有主人的财物等，从对象的角度来说是不应侵犯的。对于孕妇和有胎儿的等，从时间的角度来说是不应侵犯的。对于上师的绕日殿和佛塔的房屋等，从地点的角度来说是不应侵犯的。对于口和肛门等，从途径的角度来说是不应侵犯的。
English
It's mostly here. Among them, there are also the causes and effects of samsara and the causes and effects of liberation. First, the root of suffering in samsara lies in accumulating negative karma. That lies in afflictions. That also lies in the ignorance of clinging to the self. The root of ignorance or all afflictions is delusion. We all don't know where samsara comes from? What is the nature of samsara? How do the causes and effects of karma work, etc., it's all dark. Even if the lama explains or the understanding of listening and thinking is abandoned, like putting the mind in a place that has never been visited, this non-existent conceptual thought vaguely exists. It clings to what is not me as me. Relying on it, doubts about the meaning of truth arise, etc., and many inverted views arise. Relying on one's own body, enjoyment, etc., greed arises, and relying on it, pride, jealousy, stinginess, etc., arise. Relying on others, hatred arises, and relying on it, anger, resentment, etc., arise. If there are no these three poisonous afflictions, karma will not be accumulated. If there is no karma, there will be no result. Therefore, for the root of wandering in samsara, these three must be abandoned as much as possible. If we summarize the karma of samsara, it belongs to non-meritorious karma, that is, the ten non-virtuous deeds. Therefore, one will be reborn in the three lower realms. Meritorious karma, such as generosity and other virtuous deeds that are not held by the thought of transcending nirvana, will be reborn in the heavenly realms of gods and humans. Immovable karma, with clinging as the head of meditation, will be reborn in the form realm and the formless realm. In short, before the habits of conceptual thought are exhausted, the accumulation of merit will not be interrupted. With its power, the illusion of samsara will not be exhausted. Therefore, some foolish and hypocritical emptiness practitioners say that there is no need to value the results of karma, and that they have realized the nature of the mind, that is a great thief of Buddhism. The ten non-virtuous deeds are: knowingly committing, life has no size, even killing ants and mosquitoes, etc. Not giving, stealing other people's property. For those who hold precepts and have owners, etc., from the perspective of the object, it should not be violated. For pregnant women and those with fetuses, etc., from the perspective of time, it should not be violated. For the lama's circumambulation hall and the stupa's house, etc., from the perspective of location, it should not be violated. For the mouth and anus, etc., from the perspective of the path, it should not be violated.