Tibetan
མས་ནས་གསོ་སྦྱོང་གི་བརྡར་བཞག་པའི་ཐེག་ཆེན་སྡོམ་པ་དང་འབྲེལ་པ་འཆད་པ་ལའང་། སྲུང་ཚུལ་ཉེས་དམིགས་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ལའང་། སྲུང་བ་པོ་ནི། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གཉིས་ཀས་སོ། ། སྲུང་ཚུལ་ནི། སོ་ཐར་སྡོམ་ལྡན་གྱི་དགེ་སློང་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྡོམ་རྒྱུན་བར་མ་ཆད་པ་ཞིག་ལས་ཐོག་མར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་སོགས་གཞུང་ཚིག་དུམ་བུ་བདུན་གྱིས་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་ངེས་པར་བྱས་ནས་རྗེས་ཟློས་ལན་གསུམ་གྱིས་སྡོམ་པ་བླངས་ནས། སླར་ནམ་འདོད་དུས་རྟེན་དྲུང་ནས་རང་གིས་ལེན་པ་སོགས་གཞུང་གསལ་ལྟར་ལ། སྡོམ་པ་དེ་སོ་ཐར་བཅས་རྐྱང་མིན་པར་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པས། ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི་ཉིན་ཞག་སོགས་ཁས་བླངས་རྫོགས་ནས་བཏང་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ས་བོན་ནི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་མི་བཏང་བས་དེ་ནས་བརྩམས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གཞན་ཕན་གྱི་སེམས་འབའ་ཞིག་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ། །སྡོམ་པ་འདི་རྒྱལ་བུ་སྙིང་རྗེ་ཆེར་སེམས་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བླངས་པ་དཀོན་བརྩེགས་ལས་གསུངས་པས་དེ་ཙམ་མམ་ལོ་ཟླ་ཅི་རིགས་པར་བླངས་ཀྱང་ཆོག་པའང་དེའི་ཤུགས་བསྟན་ཏུ་སྣང་ངོ། །དུས་སྔར་དང་འདྲ། བསྲུང་བྱ་རྣམ་གྲངས་གོང་ལྟར་ལ་འདིར་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡོམ་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་གསུམ་གཙོ་བོ་སྤོང་ལ། ལུས་ངག་གི་སྤང་བདུན་ཞར་བྱུང་སྤོང་བའི་ཕྱིར། ། སྲོག་གཅོད་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན་མིའམ་མིར་ཆགས་པ་ནས་ཐ་ན་གྲོགས་སྦུར་ཡན་ཆད་དངོས་སུ་བསད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། མ་མཐོང་བར་རྡོག་པས་བརྫིས་པའང་གཏི་མུག་དབང་ལས་བྱུང་ཕྱིར་བཤགས་པ་མ་ཐེང་ན་སེམས་ཅན་བློས་སྤོང་གི་ལྟུང་བ་འབྱུང་བ་སོགས་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀར་དངོས་དང་ཕྱོགས་གཏོགས་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ནས་བསྲུང་དགོས་ལ། ཁ་ཟས་ཀར་བུ་རམ་སྦྲང་རྩི་ཞུན་མར་དང་འོ་ཞོ་ཆུར་ཁུ་ཇ་རྣམས་རུང་ཆུས་བསླད་པ་དེ་ནམ་ལངས་ནས་མུན་རུག་གི་བར་བསྟེན་ཏུ་རུང་ཞིང་། དེ་འཕྲོས་གྲོ་ནས་འབྲས་སོགས་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་སུ་གསུངས་པ་དེ་རིགས་ནམ་ལངས་ནས་ཉིན་ཕྱེད་ཀྱི་བར་བསྟེན། དེ་ཕན་ཆད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བཟར་མི་རུང་བ་དང་ཁྱད་པར་ཐེག་ཆེན་གསོ་སྦྱོང་ལ་ནི། ཤ་ཁྲག་གི་དྲི་ཙམ་ཡང་འདྲེས་མི་རུང་སྟེ། གླང་པོའི་རྩལ་དང་སྤྲིན་ཆེན་དང་། མྱ་ངན་འདས་དང་སོར་ཕྲེང་དང་། །ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། །ངས་ནི་ཤ་ཡང་རྣམ་པར་སྨད། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་མདོ་སྡེ་དེ་རྣམས་སུ་ཤ་ཟོས་པའི་ཉེས་པ་དཔག་
Chinese
再者，关于阐述与从前受持的布萨中所规定的，大乘戒律相关联的内容，就是守护的方式、过患、利益。首先，关于守护者，在家众和出家众都可以。守护的方式是：仅仅具有别解脱戒的比丘是不够的，必须从没有中断过此戒律传承的人那里，首先以“为了利益一切有情”等等，以七段经文所阐述的菩提心来摄持，然后念诵三遍后受持戒律。之后，无论何时想受持，都可以从具相的依处处自己受持等等，按照经文中所说的那样。此戒律不是单纯的别解脱戒，而是大乘别解脱，是防护罪行的戒律。八支斋戒是承诺日夜等等，结束后可以舍弃，但是菩提心的种子在未获得菩提之前是不会舍弃的，因此从那时起，无论任何时候都不要与纯粹的利他之心分离。此戒律如《宝积经》中所说，是由王子大悲心受持直至生命终结，因此受持那么久，或者受持几年几个月都可以，这似乎是它的暗示。时间与之前相同。所守护的事项种类与之前相同，但这里因为是大乘戒律的特点，主要是舍弃意三不善业，为了顺便舍弃身语的七种应舍弃之业。 以杀生为例，从人或已成胎的人，乃至杀死虱子跳蚤等小虫就更不用说了，甚至没有看见而用脚踩死，也是因为愚痴的驱使，如果没有忏悔清净，就会产生舍弃有情的堕落等等，八支斋戒的每一个方面，都要从细微之处守护。关于食物，白糖、红糖、蜂蜜、酥油和牛奶、酸奶、水、糖水、茶等，用干净的水混合后，从天亮到天黑之间可以享用。除此之外，小麦、青稞、大米等非时之食，据说只能从天亮到中午享用。过了中午之后，一点也不能吃。特别是大乘布萨，连肉和血的气味也不能混杂。如《象力经》、《大云经》、《涅槃经》、《指鬘经》以及《楞伽经》中都说：“我完全呵斥肉食。”正如这些经部中所说，肉食的罪过无法估量。
English
Furthermore, regarding the explanation of the connection with the Mahayana precepts prescribed in the Uposatha previously observed, it concerns the methods of guarding, the faults, and the benefits. Firstly, regarding the guardians, both householders and renunciates can be guardians. As for the method of guarding, it is not sufficient to be merely a Bhikshu who holds the Pratimoksha vows; one must receive the vows from someone whose lineage of vows has not been interrupted, and who initially holds the Bodhicitta with the intention of benefiting all sentient beings, as indicated by the seven sections of the scripture, starting with "For the benefit of all sentient beings," and then taking the vows by reciting them three times. Afterwards, whenever one wishes to take them again, one can take them oneself in the presence of a qualified support, as explained in the scriptures. This precept is not merely a Pratimoksha vow, but a Mahayana Pratimoksha, a precept that restrains misconduct. Although the eight branches are vows for a day and night, etc., which can be relinquished after completion, the seed of Bodhicitta is not relinquished until enlightenment is attained. Therefore, from that point onwards, one should never be separated from the sole intention of benefiting others in all circumstances. As stated in the Ratnakuta Sutra, this precept is taken by the prince, with great compassion, for as long as life lasts. Therefore, it seems to be implied that it is permissible to take it for that long, or for any appropriate number of years or months. The time is the same as before. The categories of what is to be guarded are the same as above, but here, due to the distinctive nature of the Mahayana precepts, the three unwholesome mental actions are primarily abandoned, and the seven actions of body and speech to be abandoned are abandoned as a consequence. For example, with regard to killing, needless to say, killing a human being or a fetus, or even lice and fleas, is out of the question. Even stepping on them unknowingly is due to the influence of ignorance, and if it is not confessed and purified, it will result in the downfall of abandoning sentient beings. Therefore, every aspect of the eight branches must be guarded from the subtlest of details. Regarding food, sugar, molasses, honey, butter, milk, yogurt, water, syrup, and tea, mixed with pure water, can be consumed from dawn until dusk. Apart from these, grains such as wheat, barley, and rice, which are said to be untimely foods, can only be consumed from dawn until noon. After noon, not even a little can be eaten. In particular, for the Mahayana Uposatha, not even the smell of meat and blood should be mixed in. As stated in the Elephant Strength Sutra, the Great Cloud Sutra, the Nirvana Sutra, the Angulimaliya Sutra, and the Lankavatara Sutra, "I completely condemn meat." As these sutras state, the fault of eating meat is immeasurable.
Tibetan
མེད་གསུངས་ཤིང་། འཇམ་དཔལ་གྱི་ལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་ལས་ཀྱང་། །རྫས་ཐོབ་དོན་དུ་སྲོག་གཅོད་དང་། །བཟའ་བའི་དོན་དུ་རིན་འཇལ་བ། །གཉིས་པོ་དག་ཀྱང་གསོད་པ་སྟེ། །ངུ་འབོད་ ལ་སོགས་རྣམས་སུ་འཚེད། །གང་ཚེ་རྫས་ཀྱིས་ཤ་ཉོས་པ། །ཁྱིམ་གནས་རྣམས་ལ་སྡིག་མེད་ན། །དེ་བཞིན་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ། །བྱས་ནའང་ཇི་ལྟར་བསོད་ནམས་འགྱུར། །གསོད་པོ་ནོར་ལ་སྲེད་པ་དག །བསྐལ་བ་འབུམ་དུ་འཚེད་པའོ། །ཟ་པོ་ཤ་ལ་སྲེད་པ་དག །བསྐལ་པ་བྱེ་བར་འཚེད་པའོ། །ཤ་ཟ་བ་ཡི་མི་གང་ཞིག །དང་པོ་ཡི་དྭགས་འགྲོ་བ་སྟེ། །ཕྱི་མ་ངུ་འབོད་འགྲོ་བའོ། །ཞེས་དོན་བསྡུས་སུ་བསྟན་ཅིག །ཤ་ཟའི་དྲི་ཚོར་བས་གནམ་ས་བར་གྱི་མི་སྣང་བའི་འགྲོ་བ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཤི་ལ་ཐུག་པར་བརྒྱལ་ཞིང་འབྱུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་དངང་བ་དང་། སྐྱེ་བ་དུ་མར་མར་མ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ནི་མི་སྲིད་པས་མའི་ཤ་ཟ་བ་ཁྲེལ་ཆེ་བ་དང་། བསྟན་པ་ལ་མི་དད་ཅིང་བཀུར་པ་འདེབས་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་དང་། ཕྲ་མེན་ལྕེ་སྦྱང་སོགས་སྐྱེ་གནས་ངན་པ་དུ་མའི་མཐར་ངན་སོང་དུ་ལྷུང་སྟེ། མདོར་ན་ཤ་ཟ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་རྗེས་སློབ་མིན་ལ། རྒྱལ་བ་ཉིད་དེའི་སྟོན་པ་མིན་པར་གསུངས་ཤིང་། བཙོང་སྒོག་སོགས་ལའང་ཉེས་པ་དེ་དང་ཆ་འདྲར་སྣང་བས་བག་ཡོད་གལ་གནད་ཀྱང་ཞར་བྱུང་དུ་འཕྲོས་པའོ། །གཉིས་པ་མ་བསྲུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་གོང་དུ་བསྟན་པ་དེས་ཤེས་ལ། ཁྱད་པར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་ མ་བསྐྱེད་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཐབས་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པ་གསུང་རབ་ཀུན་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་བསྡུས་མཉམ་མེད་དྭགས་པོས། །གང་ལ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སེམས་ཞིག་མ་སྐྱེས་ན། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཁོང་དུ་མི་ཚུད་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་མ་ཚུད་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས། གསུམ་པ་ཕན་ཡོན་ཀྱང་གོང་གསལ་ཐུན་མོང་བ་དེ་སྟེང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་བས་སྡིག་པ་མྱུར་དུ་དག །ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས། རང་གཞན་དོན་གཉིས་འགྲུབ་ནས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་སོགས་དཔག་ཏུ་མེད་དེ། དཔའ་སྦྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང་། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་གཟུགས་མཆིས་ན། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཀུན་བཀང་སྟེ། །དེ་ནི་དེ་བས་ལྷག་པར་འགྱུར། ཞེས་དང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། །དགེ་བ་གཞན་ཀུན་ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་ནི། །འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལྗོན་ཤིང་རྟག་པར་ཡང་། །འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་མི་ཟད
Chinese
说没有。 妙吉祥的《见欲略说经》中也说： 为了获得物品而杀生， 为了吃而付钱， 这两者也是杀生， 在哭喊等等中受苦。 什么时候用财物买了肉， 居家者没有罪过， 那么，做身像等等， 怎么会变成福德呢？ 杀生者贪恋财物， 要在亿万劫中受苦。 吃肉者贪恋肉， 要在百亿劫中受苦。 任何吃肉的人， 首先会堕入饿鬼道， 之后会堕入哭喊地狱。 这样简略地说明了。 闻到肉味，天地之间的无形微细众生会因恐惧而昏厥，诸鬼神也会惊慌。 因为不可能有多次转生没有做过母亲的众生，所以吃母亲的肉是很可耻的。 并且会导致不信仰佛法和不敬重佛法，最终会堕入许多恶劣的转生之处，如蛆虫、舌舔等等，最终堕入恶道。 总之，吃肉的人不是胜者的追随者，胜者也不是他们的导师。 大蒜、洋葱等也有类似的过失，所以谨慎非常重要，这也是顺便提到的。 第二，不守护的过患，从上面所说的就能知道。 特别是，如果不生起菩提心，就没有成佛的方法，这是所有经典中都提到的。 无等达波说： 如果没有生起殊胜的菩提心， 即使具有圆满的行为，也不会进入大乘，不进入大乘就无法获得圆满的佛果。 这样说了。 第三，利益也和上面所说的共同利益一样。 因为生起了菩提心，所以罪业迅速消除， 资粮完全圆满， 自他二利都能成就，不会很久就能成佛等等，有无数的利益。 如《勇授请问经》中说： 菩提心的福德， 如果它有形体， 就能充满整个虚空， 那会比虚空还要多。 《入行论》中说： 其他的善行就像芭蕉树一样， 结果实后就会耗尽。 菩提心的树木却能恒常地 结果实，永不耗尽。
English
It is said that there is none. The "Compendium of Mañjuśrī's View" also states: "Killing for the sake of obtaining goods, and paying for the sake of eating, both of these are also killing, suffering in cries and so on. When meat is bought with goods, if there is no sin for householders, then how can making statues and so on become merit? Those who kill and crave wealth will suffer for hundreds of millions of kalpas. Those who eat and crave meat will suffer for billions of kalpas. Whoever eats meat, first goes to the realm of pretas, and later goes to the realm of crying." Thus, it is briefly explained. Smelling the scent of meat, the invisible subtle beings between heaven and earth faint from fear, and the spirits also panic. Because it is impossible for beings not to have been mothers in many lifetimes, eating the flesh of one's mother is very shameful. It also leads to not believing in the Dharma and not respecting the Dharma, and ultimately falling into many bad rebirths such as maggots, tongue-licking, etc., and finally falling into the lower realms. In short, meat-eaters are not followers of the Victorious One, and the Victorious One is not their teacher. Garlic, onions, etc., also seem to have similar faults, so caution is very important, which is also mentioned in passing. Secondly, the faults of not guarding are known from what was said above. In particular, if bodhicitta is not generated, there is no way to attain Buddhahood, which is mentioned in all the scriptures. The Incomparable Dagpo said: "If the supreme bodhicitta is not generated, even if one has perfect conduct, one will not enter the Great Vehicle, and if one does not enter the Great Vehicle, one will not attain perfect Buddhahood." Thus he said. Thirdly, the benefits are also the same as the common benefits mentioned above. Because bodhicitta is generated, sins are quickly purified, accumulations are completely perfected, both one's own and others' benefit are accomplished, and one will attain Buddhahood without delay, etc., there are countless benefits. As it is said in the "Sutra Requested by Brave Giving": "The merit of bodhicitta, if it had a form, would fill the entire space of the sky, and it would be even greater than that." As it is said in the "Guide to the Bodhisattva's Way of Life": "All other virtues are like banana trees, they are exhausted after bearing fruit. The tree of bodhicitta always bears fruit and never runs out."