Tibetan
་ཡར་ཞུ་སྟེ་ཐུགས་ཀའི་ཐད་དུ་འོད་དམར་པོ་ཉི་མ་བྱེ་བའི་གཟི་བྱིན་ཅན་སྣུམ་ལ་འདྲིལ་བ་དམར་ལ་དྭངས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ་རང་དང་ཇེ་ཉེ་ཇེ་ཉེར་བྱུང་སྟེ་སྤྱི་བོ་ནས་ཐིམ་པས་བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་རང་སེམས་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་སོང་སྙམ་པ་ཡན་ཆད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐྱབས་འགྲོ་དང༌། དེ་གའི་ངང་ལ་དང་པོ་ཧྲིལ་གྱིས་བསྒྲིམ། བར་དུ་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད། ཐ་མ་རང་སོ་བཟུང་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པའི་རྒྱུ་འགྲུལ་ཆད་པའི་རིག་པ་སྟོང་གསལ་རྗེན་ནེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་ན་སྐྱབས་གནས་ཐམས་ཅད་ཚང་བ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་དགེ་འདུན། སྟོང་པ་དམ་ཆོས། ཟུང་འཇུག་སངས་རྒྱས། དེ་གསུམ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་བླ་མ་སྟེ་རིམ་བཞིན་སྤྲུལ་ལོངས་ཆོས་སྐུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་ཐག་བཅད་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་དེ་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་པར་རྒྱུན་བསྐྱང་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་སྐྱབས་འགྲོའོ། །ཕན་ཡོན་དང་བསླབ་བྱ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྐབས་དང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་ངེས་པར་བྱས་ལ་མི་འགལ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོམ་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལས། སྨོན་པ་ སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་མཐའ་མེད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་མཐའ་མེད། མཐའ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རེ་རེས་ཀྱང་རང་ཉིད་ཀྱི་ཕ་མ་ཡང་ཡང་བྱས་ཤིང༌། བྱས་རེས་ཀྱིས་ཕན་ཚད་མེད་པ་བཏགས། གནོད་པ་མཐའ་དག་ལས་སྐྱོབ་པའི་དྲིན་ཅན་ཤ་སྟག་ཡིན། འདི་རྣམས་འདོད་པ་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་ལ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དངོས་ལ་ལོངས་སྤྱོད། ལ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་རྔམས་པོ་ཆེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད། མ་རིག་པའི་ལིང་ཐོག་གིས་མིག་ལྡོངས། ཐར་པའི་རྟེན་གྱི་འཁར་བ་དང་བྲལ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་དམིགས་བུས་མ་ཟིན། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་ལམ་ལ་བརྡེག་འཆོས་ཤིང་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་གཡང་ཁར་འགྲིམ་པ་འདི་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ། སྙིང་རྗེའོ་བྱས་ནས་བཞག་པས་མི་ཕན་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་ནས་བདེ་བ་ལ་འགོད་དགོས། དེའི་ནུས་པ་ད་ལྟ་བདག་ལ་མེད། བདག་ལས་ལྷག་པའི་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆེན་པོ་དང༌། ཉན་རང་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་འགའ་ཞིག་ལའང་མེད། སུ་ལ་ཡོད་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་དེ། ཁོང་གི་སྐུ་ལས་འོད་ཟེར་རེ་སྤྲོས་པ་དང༌། ཆོས་ཐུན་རེ་གསུངས་པས་ཀྱང་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བར་ནུས་པས། བདག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་དེ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསམས་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཞེས་སོགས་བརྗོད། གཉིས་པ་འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་གོ་འཕང་དེ་ཡང༌། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་དགེ་བ་མི་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་རྒྱུ་མེད་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་བྱེད་ལྟ་བུ་རྒྱུ་ལོག་པ་དང༌། ཉན་རང་ལྟ་བུ་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ལ་མི་འབྱུང་བས། ཚང་ལ་མ་ནོར་བར་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་ལ་ཅི་ནུས་ཀྱི་བསླབས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མ་ དཀར་མོ་ཡིད་བཞིན་འཁོར་ལོའི་སྒོམ་བཟླས་ཟབ་མོ་ཉམས་སུ་བླང་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་དེའི་ཆེད་དུ་རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མ་དཀར་མོ་ཞེས་སོགས་བརྗོད་པ་ཡན་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། གཉིས་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱི་མི་དམིགས་པར་བསམས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ཞེས་གསུངས། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཡུལ་དག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། མ་དག་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། དེའི་དང་པོ་ལ་ཚོགས་ཞིང་སྤྱན་དྲངས་པ་དང༌། ཚོགས་གསོགས་པ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། རང་སྐད་ཅིག་གིས་རྗེ་བཙུན་མར་གསལ་བའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཏཱྃ་ཡིག་དཀར་པོ་ལངས་ཐབས་སུ་གནས་པ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་ལུས་ཀྱི་ནང་ཐམས་ཅད་གང༌། སྡིག་སྒྲིབ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཚོགས་ཞིང་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཉོན་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྦྱངས་ནས་རླུང་སྣ་བུག་གཡས་ནས་ཕྱིར་རྒྱུ་བ་དང་བསྟུན་འོད་ཟེར་ཕྱིར་འཕྲོས་པས་རང་བཞིན་གྱི་གནས་ནས་རྗེ་བཙུན་མ་བླ་མ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱིས་དབུར་བརྒྱན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་སྤྱན་དྲངས། དེ་ཡང་རྒྱལ་བ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་གཤེགས་བཞུད་བཞུགས་གསུམ་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ་པར་ལྷུན་གྲུབ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་བཞུགས་པ་ལ་འོད་ཟེར་གྱིས་ཕོག་པས་གསལ་བར་བྱས་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སམ་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་ནས་སྤྱན་དྲངས་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཡིན། གཉིས་པ་ཚོགས་བསགས་པ་དངོས་ནི། ཕྱག་འཚལ་བ། མཆོད་པ་
Chinese
向上祈请，在心间化为红色的光芒，具有如亿万太阳般的光辉，油润而凝聚，红而清澈，越来越靠近自己，从顶门融入，心想上师的身语意与自己的心识无别融为一体，以上是世俗的皈依。 在此状态中，首先紧紧收摄，中间放松，最后保持自性。 断绝三时分别念的运行，在此空明赤裸的觉性之上，一切皈依境皆已圆满。 明是僧伽，空是正法，双运是佛陀，这三者无别即是上师，依次确定为化身、报身、法身和自性身，生起定解，不加执着地持续下去，这是胜义的皈依。 利益和学处如大乘经典和论典中所说，必须确定，并且不违背地学习。 第二是发心，分为世俗和胜义菩提心两种修法。 第一种分为愿菩提心和行菩提心两种，其中愿菩提心 应当如此确定：如同虚空没有边际一样，众生也没有边际。 无边无际的众生，每一个都曾无数次地做过自己的父母，做父母时给予了无量的恩情，是救护一切损害的恩人。 这些众生虽然想要安乐，却不善于成办安乐的方法，有些人享受着痛苦本身，有些人享受着痛苦之因的巨大恶业。 被无明的障翳遮蔽了双眼，失去了通往解脱的依杖，没有被善知识的眼力所摄持，在增上生和解脱的道路上蹒跚摸索，却在三恶道的悬崖边徘徊，这些众生真是可怜啊！ 只是说可怜是没用的，必须从痛苦中解救出来，安置于安乐之中。 这种能力现在我没有。 甚至比我更强的梵天和帝释天等世间的大人物，以及声闻缘觉等圣者中的一些人也没有。 谁有这种能力呢？ 只有圆满的佛陀才有。 仅仅从他的身上发出一道光芒，仅仅宣说一次佛法，也能利益无量众生。
English
Pray upwards, and at the heart it transforms into a red light, possessing the splendor of a billion suns, oily and condensed, red and clear, coming closer and closer to oneself, dissolving from the crown of the head, thinking that the body, speech, and mind of the lama and one's own mind are inseparably blended into one taste, this is the conventional refuge. In that state, first gather tightly, in the middle loosen, and finally maintain self-nature. Sever the movement of thoughts of the three times, and upon that empty, clear, naked awareness, all the refuge places are complete. Clarity is the Sangha, emptiness is the Dharma, union is the Buddha, these three inseparable are the Lama, successively determining them as the Nirmanakaya, Sambhogakaya, Dharmakaya, and Svabhavikakaya, generating certainty, and continuously maintaining without attachment, this is the ultimate refuge. The benefits and precepts, as they appear in the context of the Mahayana and the treatises, must be ascertained and practiced without contradiction. Second is the generation of bodhicitta, with two practices: conventional and ultimate bodhicitta. The first has two aspects: aspiration and engagement. Aspiration bodhicitta Should be determined as follows: just as the sky has no limit, sentient beings have no limit. Each of the limitless sentient beings has been one's own parents countless times, and as parents they have bestowed immeasurable kindness, being benefactors who protect from all harm. These beings, although desiring happiness, are not skilled in the means to accomplish it, some enjoy suffering itself, and some enjoy the great non-virtue that is the cause of suffering. Their eyes are blinded by the cataracts of ignorance, they are separated from the crutch of reliance on liberation, they are not seized by the gaze of a virtuous friend, they stumble on the path of higher realms and liberation, and they wander on the precipice of the three lower realms, these beings are truly pitiable! It is useless to just say they are pitiable, they must be rescued from suffering and placed in happiness. I do not have that ability now. Even the great worldly figures such as Brahma and Indra, who are greater than me, and some of the noble ones such as Shravakas and Pratyekabuddhas, do not have it. Who has this ability? Only the fully enlightened Buddha has it. Merely emitting a ray of light from his body, merely uttering a single teaching of the Dharma, can benefit immeasurable beings.
Chinese
能够从轮回中解脱。我为了所有众生的利益，也一定要获得圆满正等觉的果位，如此反复思量。为了所有众生的利益等等而说。第二，进入的菩提心是：那样的果位，像普通人不作善事一样，没有因；像外道一样，因是颠倒的；像声闻缘觉一样，因不圆满，是不会产生的。因此，要完整无误地学习诸佛菩萨所行持的唯一道路，大小乘共同和不共同的方便法门。特别是，要修持至尊度母白度母如意轮的甚深禅修念诵。为了这个目的，念诵至尊度母白度母等等，以上是世俗菩提心。第二是，观想所有发菩提心者和所发菩提心，都无自性，这是胜义菩提心，如是说。第二，不共前行包括积累福德资粮和积累智慧资粮两种。第一种又分为依靠清净的对境和依靠不清净的对境两种。其中的第一种是迎请福田和实际积累资粮。第一是：自己刹那间观想为至尊度母，在心间月轮之上，白色ཏཱྃ་（藏文：ཏཱྃ，梵文天城体：ताং，梵文罗马拟音：tāṃ，汉语字面意思：当）字竖立，从中发出光芒，充满整个身体。净化所有罪障习气，特别是，对于见到福田的障碍，以及由业和烦恼所生的习气。随着气息从右鼻孔呼出，光芒向外照射，从自性处迎请至尊度母，头顶由上师无量光佛所装饰，周围环绕着佛和菩萨的眷属，在面前的虚空中，以金刚摄受的咒语和手印迎请。诸佛的自性身，远离生、灭、住三者，去、来、住三者的戏论，周遍虚空，任运成就，无有聚散地安住，以光芒照触使其显现，因此称为从自性处或法身净土迎请。第二是实际积累资粮：顶礼，供养。
English
Being able to liberate from samsara. I, too, must attain the state of perfect enlightenment for the benefit of all sentient beings, thinking this over and over again. For the benefit of all sentient beings, and so on. Second, the entering bodhicitta is: Such a state, like ordinary people who do not do good, has no cause; like non-Buddhists, the cause is reversed; like hearers and solitary realizers, the cause is incomplete, so it will not arise. Therefore, one must learn completely and without error the single path traversed by the victorious ones and their children, the common and uncommon methods of the Great Vehicle. In particular, one should practice the profound meditation and recitation of the White Tara Wish-Fulfilling Wheel. For this purpose, reciting "Jetsun Drolma White Tara," and so on, up to this point is the conventional bodhicitta. The second is: Thinking that all those who generate bodhicitta and what is generated are without inherent existence is the ultimate bodhicitta, so it is said. Second, the uncommon preliminaries include accumulating merit and accumulating wisdom. The first is further divided into relying on a pure object and relying on an impure object. The first of these is inviting the field of merit and actually accumulating merit. The first is: Instantly visualizing oneself as Jetsunma, on the moon disc in the heart, a white TĀṂ (藏文：ཏཱྃ，梵文天城体：ताং，梵文罗马拟音：tāṃ，汉语字面意思：当) syllable standing upright, from which rays of light emanate, filling the entire body. Purifying all sins and habitual tendencies, especially the obscurations to seeing the field of merit, and the habitual tendencies arising from karma and afflictions. As the breath flows out from the right nostril, the rays of light shine outward, inviting from the natural abode Jetsunma, whose head is adorned by the guru Amitabha, surrounded by a retinue of Buddhas and Bodhisattvas, in the sky in front, inviting with the vajra-gathering mantra and mudra. The self-nature body of the victorious ones, free from the three elaborations of birth, cessation, and abiding, and the three of going, coming, and dwelling, pervades the sky, spontaneously accomplished, abiding without gathering or dispersing, illuminating it by touching it with light, therefore it is called inviting from the natural abode or the Dharmakaya pure land. The second is actually accumulating merit: Prostration, offering.