Tibetan
དམིགས་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་བཞག་གོ །སེམས་འཛིན་ལྔ་པ་ནི། རང་སེམས་དེ། ཡུལ་གང་ཡང་རུང་བ། སྔར་རང་གི་འགྲོ་མྱོང་བ་ཞིག་གིས་ལམ་ལ་རིམ་པས་ཕྱིན་ཅིང༌། ཡུལ་དེར་སླེབས་པ་ན། སླར་ཡང་རིམ་པས་ལམ་བརྒྱུད་དེ། རང་གང་དུ་གནས་པའི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་སླེབས་པར་བསམས་ལ། དེ་འདྲ་ཡང་ཡང་བྱ་ཞིང༌། མཐར་དམིགས་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་སློད་ཅིང་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་ཅི་རིགས་པ་བྱུང་བའི་ཚེ། དེ་ནས་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟོ་མེད་དུ་འཇོག་པ་ནི། སེམས་ཆེད་གཏད་སྒྲིམ་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཆེད་གཏད་ལྷོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཟོ་མེད་དུ་ཤིག་གེ་བཞག་གོ །དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་སོགས་ཡུལ་གང་དང་གང་ལ་མཐོང་ཐོས་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བའི་ཚེ། དཔེར་ན་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་ན། དེའི་སྣང་ཆ་མི་དགག་ཅིང་དེ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་དེ་ཁའི་སྟེང་དུ་བཟོ་མེད་དུ་ལྷོད་དེ་བཞག་གོ །དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་ གྱི་ཡུལ་ཁོ་ན་ལ་མ་ལྟོས་པར་སེམས་ལ་བདེ་སྡུག་ཡུལ་སྣང་སོགས་ཅི་ཤར་ཡང༌། སྣང་ཆ་དེ་ཅུང་ཟད་ཙམ་མ་ཞིག་པར་བྱས་ལ། །དེ་ལ་བཟོ་མེད་དུ་ཤིག་གེ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་རྟོག་པ་གང་ཤར་དེ་ལ་བཟོ་མེད་བཞག་པས། །རང་ཡལ་ལ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ། ངོ་སྤྲོད་སྐོར་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། རང་གི་སེམས་ལ་རང་སེམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པ་ན། ཁ་དོག་དང༌། དབྱིབས་དང༌། གནས་གང་ན་ཡང་མེད་པས། ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཀྱང༌། གསལ་རིག་ཙམ་རང་རིག་གི་མྱང་བྱར་འདུག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི་ངོ་སྤྲོད་སྐོར་དང་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཤར་བ་རྣམས། སྐད་ཅིག་སྔ་མ་སྔ་མ་འགགས། ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང༌། སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་མེད་པས་ན་དྲི་མ་རྣམས་གློ་བུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི་ངོ་སྤྲོད་སྐོར་གཉིས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་རྣམས་དང༌། སེམས་ལ་ཤར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་རྣམས་མ་བརྟག་མ་དཔྱད་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བས་ན། མེད་ཅེས་ཀྱང་མི་བྱ་ལ། དེ་དང་དེའི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པས་ན། །ཡོད་ཅེས་ཀྱང་མི་བྱ་བར། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ལས་འདས་པའོ། །རང་སེམས་འདི་ཡང༌། ཕྱི་ནང་གང་དུ་ཡང་བཙལ་བས་མི་རྙེད་ཅིང༌། ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བས་ན། ཡོད་ཅེས་ཀྱང་མི་བྱ
Chinese
置于无所缘的状态。第五个摄心是：自己的心，无论任何境，先前自己经历过的地方，次第前往该处，到达该处后，再次次第经过道路，思维到达自己所处的座垫之上，如此反复进行，最终放松并置于无所缘的状态。像这样依靠具有所缘的那些，心中生起各种各样的住相时，之后以无所缘的方式无造作地安住，既不是心特意收紧，也不是特意放松，而是无造作地松缓安住。之后，当对外境的色、声、香、味、触等任何境产生见闻等时，例如眼睛看到色时，不否定其显现，也不对其进行思辨，而是于其上无造作地放松安住。之后，不只观待外境，心中无论生起乐、苦、境相等等，也不要让显现稍微消失，而是对其无造作地松缓安住。像这样，无论生起什么念头，都无造作地安住，它会自然消融。第二，介绍，介绍共有八个方面，其中第一个是介绍心的自性为光明：以自己的心来观察、分析自己的心，因为没有颜色、形状和处所，所以是不可捉摸的，但仅仅是明觉，处于自知的体验中，这就是自性光明。这样介绍是第一个介绍方面。第二是：心中生起的各种各样的分别念，前一刹那刹那灭，后一刹那刹那生，刚一生起就消失，所以染污都是暂时的。这样介绍是第二个介绍方面。第三是：这些外境的各种显现，以及心中生起的各种分别念，因为显现为未经观察分析的体性，所以不能说是没有；又因为没有成立为这个和那个的体性，所以也不能说是存在，而是超越了有和没有。这个自己的心，无论在内外任何地方寻找都找不到，因为不可捉摸，所以也不能说是存在。
English
Place it in a state of no object of focus. The fifth mind-holding is: one's own mind, any place whatsoever, a place that one has previously traveled to, gradually go to that place along the path. When you arrive at that place, think of gradually going back along the path again, arriving at the seat where you are staying. Do this repeatedly, and finally relax and place it in a state of no object of focus. Like this, relying on those with objects of focus, when various kinds of states of mind arise, then abide without fabrication in a way that has no object of focus. It is neither tightening the mind intentionally, nor intentionally loosening it, but abiding loosely without fabrication. Then, when seeing, hearing, etc., occur with respect to any external objects such as forms, sounds, smells, tastes, tactile objects, etc., for example, when the eye sees a form, do not deny its appearance, nor analyze it, but relax and abide without fabrication on top of it. Then, not only looking at external objects, but whatever arises in the mind, such as happiness, suffering, appearances of objects, etc., do not let the appearance disappear even a little, but abide loosely without fabrication on it. Like this, whatever thought arises, by abiding without fabrication on it, it will naturally dissolve and subside. Second, introducing, there are eight aspects of introducing. The first is introducing the nature of mind as luminosity: when one examines and analyzes one's own mind with one's own mind, because there is no color, shape, or place, it is beyond grasping, but it is merely clear awareness, being in the experience of self-knowing, this is naturally luminous. Introducing in this way is the first aspect of introducing. The second is: the various kinds of thoughts that arise in the mind, each previous moment ceases, and each later moment arises, and since they disappear as soon as they arise, the defilements are temporary. Introducing in this way is the second aspect of introducing. The third is: these various appearances of external objects, and these various thoughts that arise in the mind, because they appear as the nature of not being examined or analyzed, one cannot say that they do not exist; and because they are not established as the nature of this and that, one cannot say that they exist, but they are beyond both existence and non-existence. This own mind, when searched for in any place, inside or outside, cannot be found, and because it is beyond grasping, one cannot say that it exists.
Tibetan
་ལ། གསལ་རིག་ཙམ་ཞིག་ཏུ་རིག་ཅིང་མྱང་བྱར་འདུག་པས་ན་མེད་ཅེས་ཀྱང་མི་བྱ་བས། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ལས་འདས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པ་ལས་འདས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་མདུན་གྱི་བུམ་པ་ཡང་དོན་ལ་མེད་ལ། །ལྟོ་བ་ལྡིར་བ། ཞབས་ཞུམ་པ་ཞེས་པ་ཡང་དོན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་གཅིག་མ་ཡིན་ལ། དེས་ན་ལྟོ་བ་ལྡིར་བ་བུམ་པ་ཡིན་རྒྱུ་ཡང་མེད་དོ། །བུམ་པ་ཞེས་པ་དོན་ལ་མེད་ཅིང༌། ཀ་བ་ཞེས་པ་ཡང་མེད་ལ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ཐ་དད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། དེས་ན་བུམ་པ་ཀ་བ་མ་ཡིན་རྒྱུ་ཡང་མེད་པས། དེ་ལྟར་ཡོད་མིན་ཡིན་མིན་སོགས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི་ངོ་སྤྲོད་སྐོར་གསུམ་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ། ལུས་སེམས་བདེ་བའི་རྣམ་པ་བྱུང་ན། འདི་ཉིད་ཉམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པའི་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དེ་ལ་ཞེན་པར་ཡང་མི་བྱེད། དགག་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རེས་འགའ་སྟོང་སང་ངེ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་འདི་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྟོང་བའི་ཉམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་འགར་ཤེས་པ་ས་ལེ་སེང་ངེ་བ། ཁམས་དྭངས་སེང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན། འདི་ནི་ཉམས་ཀྱི་གསལ་བ་ཡིན་གྱི་གནས་ལུགས་ཀྱི་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ཅིང༌། གང་བྱུང་བ་དེ་དགག་པར་ཡང་མི་བྱེད་པ་ནི་ཉམས་ཀྱི་རྩི་ལ་མ་ཞེན་པར་ངོ་སྤྲོད་པ་སྟེ། ངོ་སྤྲོད་སྐོར་བཞི་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། སེམས་འདི་ངོས་བཟུང་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང༌། སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ཞིག་འདུག་པ་དེ་ཆོས་སྐུ་དང༌། ངོས་བཟུང་མེད་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ཞིག་འདུག་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཉིད་འདི་གདོད་མ་ནས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི་ངོ་སྤྲོད་སྐོར་ལྔ་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། སེམས་ཉིད་འདི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། སྐད་ཅིག་སྔ་མའི་སེམས་དང་ཕྱི་མའི་སེམས་ཁྱད་པར་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི་ངོ་སྤྲོད་སྐོར་དྲུག་པའོ། །བདུན་པ་ ནི། རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་དང༌། མ་སྐྱེས་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། གཟུགས་མཐོང་བའི་དུས་དང་མ་མཐོང་བའི་དུས་དང་ལངས་པའི་དུས་དང༌། འདུག་པའི་དུས་ཏེ། མདོར་ན་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ། ངག་
Chinese
因此，仅仅觉知为明觉，并且处于体验的状态，所以也不能说是没有，是超越了有和没有二者的。一切法不是一，所以是超越了存在。例如，眼前的瓶子实际上是不存在的。肚子鼓起来，底部收缩，这些实际上也是不存在的。\ 这两者不是一，因此肚子鼓起来也不是瓶子。瓶子这个东西实际上是不存在的，柱子也是不存在的，仅仅是分别假立的。这两者也不是他，因此瓶子不是柱子也是没有道理的。像这样，远离了有无、是非等一切戏论。这样介绍是介绍的第三个部分。第四个是，在修习禅定的状态中，如果出现身心安乐的景象，这仅仅是体验的安乐，而不是胜义的安乐。因此，不要执着于它，也不要否定它。同样，有时出现空荡荡的感觉等等，这不是实相的空性，而是空性的体验。因此，不要执着。同样，有时出现觉知清明澄澈，气脉清净等情况，这是体验的明，而不是实相的明。因此，不要执着，对于任何出现的情况也不要否定，这是不执着于体验的执着而介绍，是介绍的第四个部分。第五个是，这个心在任何地方都无法确定，并且处于远离一切戏论的状态，这就是法身。虽然无法确定，却显现为各种各样的景象，这就是色身。这样，心性本身从原始以来就安住于二身的体性之中。这样介绍是介绍的第五个部分。第六个是，这个心性在基地、道、果的任何阶段都不会改变。例如，前一刹那的心和后一刹那的心没有差别一样。这样介绍是介绍的第六个部分。第七个是，生起分别念时的心和没有生起分别念时的心没有差别，同样，看到事物的时候和没有看到事物的时候，站立的时候和坐着的时候，总之，身体的行为，语言
English
Therefore, since it is merely aware as clear awareness and is in a state of being experienced, it cannot be said to be non-existent either; it transcends both existence and non-existence. Since all dharmas are not one, it transcends being. For example, the vase in front is actually non-existent. The bulging belly and the shrunken bottom are also actually non-existent. These two are not one, therefore the bulging belly is not necessarily the vase. The vase is actually non-existent, and the pillar is also non-existent, merely conceptually constructed. These two are also not different, therefore the vase is not necessarily the pillar. Thus, it is free from all elaborations such as existence and non-existence, being and non-being. This introduction is the third part of the introduction. The fourth is: When a state of physical and mental bliss arises during the practice of meditation, this is merely the bliss of experience, not the ultimate bliss. Therefore, do not cling to it, nor reject it. Similarly, if emptiness or other similar experiences arise, this is not the emptiness of reality, but the experience of emptiness. Therefore, do not cling to it. Similarly, if clear and lucid awareness, purified channels, and other similar experiences arise, this is the clarity of experience, not the clarity of reality. Therefore, do not cling to it, and do not reject whatever arises. This is introducing without clinging to the value of experience, and it is the fourth part of the introduction. The fifth is: This mind cannot be identified anywhere, and it is in a state of being free from all elaborations; this is the Dharmakaya. Although it cannot be identified, it appears in various forms; this is the Rupakaya. Thus, the nature of mind itself has been abiding in the essence of the two Kayas from the very beginning. This introduction is the fifth part of the introduction. The sixth is: This nature of mind is unchanging in all stages of the base, path, and fruition. For example, just as there is no difference between the mind of the previous moment and the mind of the next moment. This introduction is the sixth part of the introduction. The seventh is: Just as there is no difference between the mind when conceptual thoughts arise and the mind when conceptual thoughts do not arise, similarly, when seeing forms and when not seeing forms, when standing and when sitting, in short, the actions of the body, speech