Tibetan
དི་དག་ཀྱང་ལམ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཐོག་མ་ལ་བཞི་ལས། ཐོག་བཅས་ཀྱི་བདུད་འདི་ལ་གཉིས་ལས། བདུད་རང་ལས་བྱུང་བ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། ཐོགས་བཅས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཚིག་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། གཟུགས་སོགས་དབང་ཤེས་ཀྱི་ངོས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་དང༌། དགག་བསྒྲུབ་དང་བཅས་པས་འཁོར་བར་བཅིངས་ཞེས་སོ། དེའི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི། གཟུགས་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་རྐང་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྟན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་གྲུབ་པའི་ཚེ་ན། དེའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་སྟོང་པར་རིག་པས་བརྟག་ན་ཡང་གྲུབ་ལ། ལུང་ལས་ཀྱང༌། གཟུགས་སྟོང་བའོ་ཞེས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པས། དེ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་བདེན་མེད་དུ་བསྒོམས་པས། དངོས་པོར་རྟག་འཛིན་སྤངས་ཏེ། སྟོང་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས། ཆད་པའི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདེན་མེད་ལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་དགག་ཏུ་མ་བཏུབ་ཀྱང༌། སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པ་ནི་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ལས། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། །རྣམ་རྟོག་རང་འགག་སུ་བཏང་ཞིང་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་ཡིན་ཡང༌། འཁྲུལ་པའི་བློས་ཞེན་པས་ཨ་འཐས་སུ་གྱུར་པ་ནི་ཐོགས་བཅས་ཡིན་པར་འདི་དག་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་ཅིག་ཅེས་པའོ། །གཉིས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་ལ་གཉིས་ལས། བྱུང་ཚོར་ངོས་བཟུང་བ་ནི། ཐོགས་མེད་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཚིག་རྐང་པ་དགུ་སྟེ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལས་བྱུང་བའི། །བྱུང་ཚོར་བཟང་ངན་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྟོགས་ན་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་བ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་ཀློང་ཆེན་ལ་སོགས་ཚིག་རྐང་བཅུ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུ་རླབས་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱང༌། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པར་རང་རིག་རང་གསལ་གྱི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །དགའ་བྲོད་ཀྱི་བདུད་ལ་གཉིས་ལས། མདོར་བསྟན་པ་ནི། དགའ་བྲོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་བདུད་གཉིས། རང་རིག་འཁྲུལ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱས་པར་བཤད་
Chinese
这些也应与五道相结合。首先有四种，其中有执著的魔有二种。首先，识别出自魔的产生：有执著等四句，即色等在感官意识层面显现的，以及包含否定和肯定的，束缚于轮回。确定其本体为空性：色等十六句表明，当色等显现成立时，若以智慧观察其本体自性为空，亦能成立。经中也说：色是空性。世尊已将色的一切相，乃至一切智，都确定为空性。因此，如此修习色等无自性，便能舍弃对实有的常执，且不执著于空，从而远离断灭之说。对于如此的无自性，即使不能否定色等的显现，但了悟显现无自性，即是般若波罗蜜多。如此修习是道的殊胜，如圣者所说：色与色的自性相离。同样，感受、想、行、识，与识的自性相离。如是说，分别念自灭，即是放下并修习。分别念是无执著的魔，但因错乱之心的执著而变得纠缠不清，即是有执著。应将这些转化为法界智慧。第二，对于无执著的魔有二种。首先，识别其产生和感受：无执著等九句，即从意之识所产生的，好坏感受。如是说。若能了悟这些，便能自然解脱：法界广大等十句，即从心性之界，如水波般的分别念，如前所说，不作否定和肯定，安住于自知自明的状态，便能解脱。对于喜悦和厌恶的魔有二种。简要说明：喜悦和厌恶等三句，即共同和殊胜的二魔，是从自明错乱中产生的。
English
These should also be combined with the five paths. Initially, there are four, of which there are two types of demons with attachment. First, identifying the arising from the self-demon: 'With attachment,' and so on, are four lines, meaning those that appear in the realm of sensory consciousness, such as form, and those bound to samsara with affirmation and negation. Establishing its essence as emptiness: 'Form is,' and so on, sixteen lines show that when the appearance of form and so on is established, if one examines its essence with wisdom as being empty in nature, it is also established. And in the scriptures it is said, 'Form is emptiness.' The Bhagavan has established all aspects of form, up to omniscience itself, as emptiness. Therefore, by meditating on form and so on as being without inherent existence, one abandons the clinging to permanence in phenomena, and without fixating on emptiness, one is free from the term of annihilation. Although one cannot deny the mere appearance of form and so on in such non-inherent existence, realizing that appearance is without inherent nature is the Perfection of Wisdom. Meditating in this way is the supreme path, as the noble one said: 'Form is devoid of the nature of form itself.' Similarly, feeling, perception, mental formations, and consciousness are devoid of the nature of consciousness itself. Thus, when conceptual thoughts are released and meditated upon, they self-extinguish. Although conceptual thought is a demon without attachment, it becomes entangled due to the clinging of a deluded mind, which is attachment. May these also be transformed into the wisdom of the Dharmadhatu. Second, regarding the demon without attachment, there are two aspects. First, identifying the arising and feeling: 'Without attachment,' and so on, are nine lines, meaning the good and bad feelings that arise from the consciousness of the mind. So it is said. If one understands these, they will naturally become liberated: 'The vast expanse of the Dharmadhatu,' and so on, are ten lines, meaning that from the realm of mind itself, conceptual thoughts like waves of water, as explained above, without negation or affirmation, by remaining in a state of self-awareness and self-illumination, one will be liberated. Regarding the demon of joy and aversion, there are two aspects. Briefly stating: 'Joy and aversion,' and so on, are three lines, meaning the two demons, common and supreme, arise from the delusion of self-awareness.
Tibetan
པ་ལ་གཉིས་ལས། ཐུན་མོང་དང༌། མཆོག་གོ །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། ཡོན་ཏན་ལ་ཆགས་ན་ལམ་བདུད་ཡིན་པ་ནི། གཉན་སར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཚིག་རྐང་པ་བརྒྱད་དེ། དེ་ཡང་བླ་མའི་གདམས་ངག་ཉམས་སུ་བླངས་ནས། རྐྱེན་ཕྲའུ་ལམ་དུ་སློང་བ་ལས། རློམ་སེམས་སྐྱེ་བ་དང༌། གཞན་ཡང་གཡེང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་སུ་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་བདུད་དུ་བསྟན་པའོ། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བསྟན་པ་ནི། ཡོན་ཏན་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྐང་པ་བཅུ་གཅིག་གིས། གོང་གི་བདུད་དེའི་སྐྱོན་སེལ་ཞིང༌། གཉེན་པོ་ཡང་བདེན་མེད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་ ཡོན་ཏན་ཕྲའུ་གང་ལ་ཡང༌། ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་དུ་བཤིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བློས་ཞེན་པ་མེད་པར་བྱ་སྟེ། རྨི་ལམ་དང༌། བཞིན་བཟང་གི་སྙིམ་པ་ཆུས་བཀང་བ་ལྟར། ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང༌། རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། རློམས་སེམས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅི་སྙེད་པའང་ཤེས་པར་བྱས་ལ། ཤེས་ནས་ཀྱང་ཐད་ཀར་བཅད་པར་བྱའོ། །འདི་ཡན་ཆོད་ནི། ཚོགས་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བོགས་འདོན་གྱི་གདམས་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་ཏོ། །མཆོག་ལ་གཉིས། མགོན་ལམ་བདུད་དུ་བསྟན་པ་དང༌། བློས་བྱས་བདུད་དུ་བསྟན་པའོ། །ཐོག་མ་ལ་གཉིས་ལས། བདུད་ངོས་བཟུང་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཚིག་རྐང་པ་གཉིས་དང༌། རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཚིག་དང་ང་དྲུག་སྟེ། དེ་ཡང་མཆོག་ཅེས་པས། སྤྲོས་བྲལ་དུ་བལྟ་བ་དང༌། མཉམ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་དང༌། རྟོག་མེད་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཉམས་ལེན་མྱོང་ཆ་དང་བཅས་པར་འཛིན་པ་ནི། ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་དུ་མ་ཤེས་པར། བདག་མེད་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། འཛིན་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བརྡ་རུ་ཤེས་ན་གྲོལ་བ་ལ་བཞི་ལས། རང་ཤར་ལ་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་མེད་པ་ནི། ལྟ་བསྒོམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྐང་པ་དྲུག་སྟེ། དེ་ཡང་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་འགའ་ཞིག་ལ། ལྟ་བསྒོམ་པའི་བྱེ་བྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པ་ཡིན་པས། །ཨ་འཐས་ཀྱི་བློ་ཡང་སྤང་ཞིང༌། མ་འགགས་པའི་རྩལ་སྣང་བ་བདེན་མེད་དུ་རྒྱས་བཏབ་པ་ནི་གཅོད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དུ་ཡང༌། རྒྱས་པ་ལས། གཟུགས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་ གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བསྒོམ་པ་སྒོམ་
Chinese
分为二：共同和殊胜。第一种又分为二：执著于功德即是道之魔障，如“根萨”等八句。也就是，领受上师的教诲之后，将微小的违缘转化为道用，由此生起傲慢心，以及其他散乱等成为菩提之障碍的一切都显示为魔障。如梦幻般显示，如“功德”等十一句，消除上述魔障的过失，并且对治也显示为无实有。对于任何共同的功德，都要以破除能所二取的智慧，不执著，如同梦幻，如同用手捧满清水一般。功德的相状等等，也是收摄自己的分别念，不要生起傲慢心。同样，对于痛苦的种种相状也要了知，了知之后也要直接断除。这以上是对于修持资粮道者，真实地显示了增进修持的教诲。殊胜又分为二：将见道视为魔障和将分别念视为魔障。第一种又分为二：识别魔障也分为二：简略地显示是两句，广说则是五十六句。也就是，以“殊胜”来说明，观为离戏，修为空性，行持无分别，执著于修持体验和感受，这是因为不了解能所二取，不能成为证悟无我的殊胜道，因为有执著的缘故。第二，如果明白象征就能解脱，分为四：自显现无能见所见，如“见修”等六句。也就是，对于少数根器敏锐者，所说的无量见修差别，实际上是不应该执著的。也要抛弃自以为是的想法，将不间断的自性显现，扩展为无实有，这是断法的殊胜之处。也正是如此，在广说中，从“不作意于色”到“一切种智”之间，都说是不作意。第二，修持
English
There are two divisions: common and supreme. The first has two divisions: attachment to qualities is the demon of the path, such as the eight lines beginning with "Nyen Sar." That is, after taking the guru's instructions to heart, transforming minor obstacles into the path, from which arrogance arises, and all other distractions that become obstacles to enlightenment are shown as demons. Showing it as like a dream, such as the eleven lines beginning with "qualities," eliminates the faults of the above-mentioned demons, and the antidote also shows it as unreal. For any common qualities, one should not cling to them with the wisdom that destroys the duality of subject and object, like a dream, like filling one's hands with water. The aspects of qualities, etc., are also the collection of one's own conceptual thoughts, and one should not generate arrogance. Similarly, one should also know the various aspects of suffering, and after knowing them, one should directly cut them off. Up to this point, the instructions for enhancing the practice of those who practice the path of accumulation have been truly shown. The supreme also has two divisions: showing the path of vision as a demon and showing conceptual thoughts as demons. The first has two divisions: identifying the demon also has two divisions: briefly showing it in two lines, and extensively explaining it in fifty-six lines. That is, by saying "supreme," viewing as free from elaboration, meditating on equality, acting without discrimination, and clinging to the experience and feeling of practice, this is because not understanding the duality of subject and object, it cannot become a special path to realizing selflessness, because of clinging. Second, if one understands the symbolism, there are four divisions to liberation: self-arising without seer or seen, such as the six lines beginning with "view and meditation." That is, for some individuals with sharp faculties, the countless differences of view and meditation that are spoken of are actually not to be clung to. One should also abandon self-righteous thoughts, and expand the uninterrupted display of self-nature into unreality, which is the supreme of Chöd. It is also precisely so that in the extensive explanation, from "not attending to form" to "omniscience," it is said not to attend. Second, meditation