Tibetan
དུ་སྐྱུར་བ་ནི་འོག་ནས་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་རྗེས་རིག་པ་བློ་རྟེན་དང༌། །བྲལ་བའི་ཉམས་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་འབྲིང་ལ་སློང་རྟགས་བྱུང་ཚུལ་ཏེ། ཐ་མས་ནི་ཚར་ཚད་ལ་བརྟེན་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་བདུད་བཏུལ་བའི་ཐབས་ལ་གཉིས། བདུད་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། དེ་གཅོད་པའི་གདམས་ངག་གོ །དང་པོ་ནི། གཉན་སར་ཕྱིན་ནས་ལྷ་འདྲེ་ཡི། །གཟི་བྱིན་བྱུང་ན་བེམ་རིག་ཕྲལ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། །ལུས་ལ་སྙེམས་ཐག་གཅོད་པ་དང༌། སེམས་ལ་སྙེམས་ཐག་གཅོད་པ་དང༌། རྣམ་རྟོག་བདུད་ལས་སྤྲོ་བའོ། །དང་པོ། ལུས་འདི་བེམ་པོ་རྡོ་བ་འདྲ། །དེ་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ནི་དངོས་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ། །དེ་ལ་སུས་གནོད་སུ་ལ་གནོད། །དེ་ལྟར་བསམ་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཉམ་ང་བག་ཚ་མེད་པར་བཞག །ལྷ་འདྲེས་རང་ལུས་བེམ་པོ་འདི། །ཁྱེར་ནས་སོང་བ་སྙམ་བྱེད་ཀྱང༌། །སྔར་གྱིས་ལས་མ་འགུལ་བས། །གང་ལའང་ཉམ་ང་མི་བྱའོ། །འདི་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་དང་ཐ་མའི་ཉམས་ལེན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་རི་སྐོར་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་བདུད། །དེ་ནི་རང་གི་སེམས་ལས་བྱུང༌། །སེམས་ལ་བྱུང་ས་གནས་པ་དང༌། །འགྲོ་སར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །གྲོལ་ནས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་མི་འགྱུར། །འཁྲུལ་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམ་མི་སྲིད། །འཁྲུལ་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྙེམས་ བྱེད་ཀྱི་བདུད་ཡིན་ལ། དེ་སེམས་ཀྱི་རང་རྩལ་ཡིན་ཅིང་སེམས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་གྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་ན། གྲོལ་འཁྲུལ་ཀྱང་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་ལ་བཟླ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བླང་བའི་གདམས་ངག་ཐམས་ཅད་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །རི་སྐོར་ཞིབ་ཏུ་ཁོ་བོས་བྲིས་བའི་དབྱིངས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་ལ་སོགས་གཞན་དུ་ཤེས་སོ། །གསུམ་པ་ལམ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། མཆོག་གི་འབྲས་བུ་དང༌། གོལ་ས་སྤང་བ་དང༌། སྒྲིབ་པ་བསྟན་པ་དང༌། གནས་ལུགས་བསྟན་པ་དང༌། ཐུན་མོང་གི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དགེ་སྡིག་ལས་ཀུན་རྣམ་པར་དག །ཡེ་དག་ཡེ་གྲོལ་ཡེ་སངས་རྒྱས། ཐོག་མར་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་བླང་དོར་ལ་བསླབ་པས། དགེ་བ་སྟོབས་འཕེལ་ཞིང་སྡིག་པ་རིམ་གྱིས་འགྲིབ་ནས། ལམ་ལྔས་བཅུའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་ཏེ་ལས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པས། སྤངས་དཔྱད་གུམ་ཏུའི་ཡེ་དག །རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡེ་གྲོལ། དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའོ། །ཡང་ཡེ་དག་གཞིའི་གནས་ལུགས། །ཡེ་གྲོལ་ལམ་གྱི
Chinese
至于舍弃，下面会讲到。第二是，那之后觉性与心识所依（之处）分离的体验将会生起。那是中等瑜伽士生起乞求相的方式，下等者则必须依靠次数。第三，调伏魔的方法有二，认识魔和断除它的诀窍。第一是，去到凶险之地后，如果出现神灵的威光，则色身和觉性分离。第二有三，断除对身体的骄慢，断除对心识的骄慢，以及由分别念生起的魔。第一，这个身体如同无情物的石头，不会受到损害。第二是，心识如同无实有的虚空，谁能损害它，又能损害谁？如此思索，于法性中，无有恐惧和顾虑地安住。即使神灵将自己的无情物身体带走，也认为，因为以前的业力没有动摇，所以对任何事都不要害怕。这是中等和下等根器的修法，一切也都是转绕神山的基础所需要的。第三是，无论生起什么分别念，都是魔。那是由自己的心识所生。心识生起之处、安住之处和去往之处，连微尘许的实有也不存在。解脱后不会变成佛，迷惑后也不可能在轮回中漂泊。一切迷惑的念头都是骄慢的魔，那是心识的自性，并且了悟到心识远离生、灭、住三边的尽头，那么，解脱和迷惑也都是本体不成立，像没有地基的树木一样连根拔起。
English
As for abandoning, it will be explained below. Second, after that, the experience of awareness separating from the support of mind will arise. That is how the signs of begging arise for a middling yogi; the lowest must rely on frequency. Third, there are two methods for subduing demons: recognizing the demon and the key to cutting it off. First, after going to a dangerous place, if the splendor of gods and spirits appears, then the physical body and awareness separate. Second, there are three: cutting off pride in the body, cutting off pride in the mind, and the demon arising from conceptual thought. First, this body is like an inanimate stone; it will not be harmed. Second, the mind is like insubstantial space; who can harm it, and who can be harmed? Thinking in this way, abide in the nature of reality without fear or concern. Even if the gods and spirits take away this inanimate body of one's own, think that because the previous karma has not been shaken, one should not be afraid of anything. This is the practice of those of middling and lower faculties, and all of it is necessary for the basis of circumambulating the sacred mountain. Third, whatever conceptual thought arises is a demon. That arises from one's own mind. There is not even a particle of reality in the place where the mind arises, abides, and goes. After liberation, one will not become a Buddha; after delusion, it is impossible to wander in samsara. All deluded thoughts are the demon of pride, that is the nature of the mind, and realizing that the mind is free from the extremes of arising, ceasing, and abiding, then liberation and delusion are also without inherent existence, uprooted like a tree without a foundation.
Tibetan
་སྦྱང་ཐབས། ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་འབྲས་བུའི་འཆར་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡིག་ལ་མི་འཛེམ་གོལ་བས་ཡིན། ཉོན་སྒྲིབ་མ་སྤངས་བར་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་པས་གོལ་སའོ། །གསུམ་པ་ནི། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཞེན་སྒྲིབ་པ་ཡིན། འཁོར་གསུམ་དུ་འཛིན་པ་ལྟ་གྲུབ་ཀྱི་མཐར་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་བསྟན་པའོ། །བཞི་པ་ནི། གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་གནས་ལུགས་ཡིན། །སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་ནས་དོན་གྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའོ། །ལྔ་པ་ལ་དྲུག །སྤྱིར་ཉམས་ལེན་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཉམས་ལེན་གྱི་ཆོས་དང༌། རང་གི་བར་ཆད་སེལ་བའི་གདམས་ངག་དང༌། གཞན་གྱི་བར་ཆད་སེལ་བའི་ཐབས་དང༌། དེ་དག་གི་སྤོག་ཆོག་དང༌། སྤྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཉམས་སུ་བླངས་བའི་འབྲས་ བུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་སྐྱབས་འགྲོ་དང༌། གཉིས་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་གསོལ་བ་གདབ་བར་བྱ། ལམ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལམ་བསྒོམ་པ་དང༌། གཉན་སར་འགྲོ་བ་དང༌། ཐུན་གྱི་ཐོགས་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བྱ་བ་དངོས་གཞི་ལ་ཡང་དོན་དམ་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་ལ་བར་ཆད་བྱུང་བ་ན། །གཉན་སར་ཕྱིན་ལ་གཉིས་མེད་བསྒོམ། །ལམ་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ནད་དང༌། གདོན་གྱི་བར་ཆད་གསུམ་པོ་གང་བྱུང་ཡང༌། བརྩོན་འགྲུས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་སྤང་བྱ་ངང་གཉེན་པོ་གཉིས་མེད་དུ་བསྒོམ་སྟེ། ལམ་ཁྱེར་རེ་རེ་ལའང་ལམ་ལྔ་དང་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ཉམས་སུ་བླང་བས་ལམ་བཅོ་ལྔར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ནི། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་ན། །སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིས། །བདག་དང་ནད་པ་གདོན་དང་ནད། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་ཤེས་བྱས་ལ། །ཕྱག་ཆག་བྱ་ཞིང་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ། །མགོ་བོ་གཏད་ལ་ཉལ་བར་བྱ། ནད་གདོན་གྱིས་ཉེན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་དགོས་པ་བྱུང་ན། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་སོང་ནས། བདག་དང་ནད་པ་གདོན་དང་ནད་བཞི་ཀ་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་ཕྱག་གིས་ན་སར་ཆག་ཆག་བྱས་ལ། ནད་པ་ལ་མགོ་བོ་གཏད་ལ་ཉལ་བའམ། །ལྷ་འདྲེ་གཏུམ་མོ་གནས་པའི་སར་མགོ་བོ་གཏད་ལ་ཉལ་ཏེ། འདི་ལ་འཁྱམ་གཅོད་དུ་གྲག་གོ །ལྔ་པ་ནི། དེས་ཀྱང་ཞི་བར་མ་གྱུར་ན། །གཉན་སར་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་བྱ། །ལན་གསུམ་འགོང་ལ་མཐའ་བྲལ་བསྒོམ། །མཎྜལ་བཅས་ལ་ཤིང་བུ་དང༌། །རྡིལ་བུས་བྱིན་བརླབས་བྱས་ལ་བསྐུར། །རྣལ་འབྱོར་པ་དང་ནད་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡོད་ན། སྐྱབས་འགྲོ་སེ
Chinese
修习之方法。是为圆满成佛之果位之规划。第二，不畏罪恶乃过失之因。未断烦恼障，不得果位，是为过失之处。第三，执着宗派为障碍。执着三轮，执着一切见解之边见，皆示为所知障。第四，无二自解脱乃实相。断除二障，证悟实相，即是对彼三者之果位断除增益。第五中有六。总的来说，是修习之前行，修习之法，遣除自之障碍之口诀，遣除他之障碍之方法，彼等之供养仪轨，以及总的来说，修习般若波罗蜜多之果位之阐述。 第一，从法性自性中皈依。第二，生起菩提心，祈请。进入道和修道，前往殊胜之地，以及在座间之休息时皈依。正行中也有胜义之皈依，以及修习二菩提心。第三，若自生障碍，则前往殊胜之地修习无二。修道之瑜伽士，无论生起烦恼、疾病或魔障三种障碍中的任何一种，为了增长精进，应修习所断与对治无二。在每一个道之行持中，也应修习与五道相结合之方式，从而转变为十五道。第四，若欲利益其他众生，则以慈悲为先导。将自己和病人、魔和病，全部观为空性，然后进行擦拭并修习空性，头朝向（病人）躺下。若需利益被疾病和魔障所困扰之众生，则应先生起慈悲心，然后将自己、病人、魔和病四者皆观为空性，用手在患处擦拭，让病人头朝向（自己）躺下，或者头朝向鬼神凶猛之处躺下，这被称为“游走断”。第五，即使那样也未平息，则在殊胜之地皈依并发菩提心，念诵三遍，修习离边，供养曼扎，用树枝和土块加持后投掷。瑜伽士和病人在一起时，皈依并发菩提
English
The method of practice. This is the plan for the fruition of becoming a Buddha. Second, not fearing sin is the cause of error. Not abandoning afflictive obscurations, one will not attain the fruition, which is the place of error. Third, clinging to philosophical tenets is an obscuration. Holding onto the three spheres, all clinging to the extremes of philosophical views is shown to be an obscuration of knowledge. Fourth, non-duality and self-liberation are the nature of reality. Having abandoned the two obscurations, realizing the nature of reality is to cut off superimpositions on the fruition of those three. Fifth, there are six aspects. In general, they are the preliminaries to practice, the Dharma of practice, the instructions for dispelling one's own obstacles, the methods for dispelling the obstacles of others, the offering rituals for these, and, in general, the explanation of the fruition of practicing the Perfection of Wisdom. First, taking refuge from the nature of Dharma itself. Second, generating the mind of enlightenment and making supplications. Entering the path and meditating on the path, going to sacred places, and taking refuge during session breaks. In the main practice, there is also ultimate refuge, and the cultivation of the two aspects of the mind of enlightenment. Third, if obstacles arise for oneself, then go to a sacred place and meditate on non-duality. For a yogi who is meditating on the path, no matter which of the three obstacles—afflictions, illness, or demonic influences—arises, in order to increase diligence, one should meditate on the object to be abandoned and the antidote as non-dual. In each and every way of taking the path, one should also practice the method of combining it with the five paths, thereby transforming it into fifteen paths. Fourth, if one wants to benefit other sentient beings, then compassion should be the guide. Knowing oneself, the patient, the demon, and the illness to be all empty, then rub and meditate on emptiness, and lie down with one's head facing (the patient). If it is necessary to benefit sentient beings afflicted by illness and demonic influences, then one should first generate loving-kindness and compassion, and then, knowing oneself, the patient, the demon, and the illness to be all empty, rub the affected area with one's hand, and have the patient lie down with their head facing (oneself), or lie down with one's head facing the place where fierce spirits and demons dwell. This is known as "wandering severance." Fifth, even if that does not pacify, then in a sacred place, take refuge and generate the mind of enlightenment, recite three times, meditate on freedom from extremes, make mandala offerings, and bless and throw away tree branches and clay pellets. When the yogi and the patient are together, taking refuge and generating the mind of enlightenment