Tibetan
་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ག་རེ་འདི་རྣམས་སྣང་ནི་སྣང༌། བདེན་ནི་མི་བདེན། ཅེས་བདེན་མེད་ཀྱི་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་སྦྱང༌། ཡང་འདི་རྣམས་བདེན་མེད་ལ་བདེན་པར་གཟུང་བས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་སྙིང་རྗེ་བརྩེ་ལྷག་པ་བསྒོམ། ཡང་འདི་རྣམས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བླ་མས་བསྐྱབ་ཏུ་གསོལ། །ཕ་བླ་མ་མཁྱེན་སྙམ་པ། བླ་མའི་མོས་གུས་ཀྱི་གདུང་ཤུགས་དང་འབྲེལ་པར་གསོལ་བ་ཞིག་ཀྱང་བཏབ་པོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་ལ་སེམས་ཆེ་རེ་གཏད་པ་ན། རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གཅིག་ཡལ། གཉིས་ཡལ། རེ་རེ་ནས་རིམ་པས་ཡལ་ཏེ། མཐར་ཆོས་འབྱུང་གི་ནང་སྟོང་སང་སོང་བ་ལ་སེམས་གཏད། ད་རྗེས་ནས་ལུས་དང་ཆོས་འབྱུང་ལ་ཡལ་བ་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པའི་སྤྲོས་པའང་མི་དགོས་ཏེ། གཏད་སོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་འཛིན་མེད་ལ་ཤིག་གེ་བཞག །ཡང་དེ་ལ་མ་གནས་ན་རང་གཞན་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཏེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའོ། །སྣང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ། དེས་དམིགས་པ་ཚར་གཅིག་སོང༌། དེ་ཉིད་ཡང་ཡང་བསྒོམ་པའོ། །འདི་ལ་དམིགས་པ་གཏད་སོའི་གནད་བརྒྱད་ཡོད་དེ། ཆོས་འབྱུང་ལ་དམིགས་པ། རིགས་དྲུག་ལ་དམིགས་པ། འགྲོ་དྲུག་བདེན་མེད་དུ་སྦྱང་བ། སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པ། བླ་མའི་གསོལ་འདེབས། རིགས་དྲུག་སྟོང་པར་སྦྱོང་བ། རང་བབས་སྐྱོང་བ། སྣང་སྲིད་སྒྱུ་མའི་འདུན་པའོ། །ལར་དམིགས་པ་ཅིག་ལ་འདི་བས་ཟབ་པ་མེད་ཅེས་གསུང༌། ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ནི་འདི་ལའང་འདུན་པ་སུམ་སྦྲགས་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་ཉིད་ནས་འདུན་པ་གསུམ་པོ་གང་རུང་ཅིག་སླེབ་པར་བྱ་སྙམ་པ་ཙམ་གྱིས་གར་ཡང་མི་རུང་བས། ཐོག་མར་གང་ཡང་ རུང་བ་གཅིག་ཐུན་མཚམས་སུ་སླེབ་པའི་ཐབས་ལ་འབད། ཚུལ་དེས་གསུམ་ཀར་ལ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་བསླབས་ནས། མཐར་གསུམ་པོ་གང་རུང་རེ་དང་མ་བྲལ་བར་བྱ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་བཏང་ན། གང་རུང་རེ་དང་མ་བྲལ་བར་ཡོང་པ་ཡིན། དཔེར་ན། ཐོག་མར་ཐུན་མཚམས་སུ་འཆི་བ་མི་རྟག་པའི་འདུན་པ་རྟག་ཏུ་སླེབ་པར་བྱ་སྙམ་པའི་གོ་ཆ་གྱོན་ནས། ཐུན་མཚམས་སུ་མི་རྟག་པ་གང་དྲན་ཐུབ་ཐུབ་བྱ། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་ཐུན་མཚམས་སུ་དྲན་པའི་བྱ་ར་བས་གཞུར་ན་ཟླ་བ་གཅིག་གམ་གཉིས་ཙམ་ན། ཐུན་མཚམས་ཕལ་ཆེར་དུ་མི་རྟག་པའི་འདུན་པས་སླེབ་འོང༌། དེ་བྱུང་ན་རེ་ཞིག་དེ་བོར་ནས་ཚུལ་དེ་ཀས་བླ་མའི་མོས་གུས་ལ་བསླབ། དེ་ཡང་བྱུང་བ་ན། ཡང་རེ་ཞིག་དེ་གཉིས་ཀ་བོར་ནས་སྒྱུ་མའི་འདུན་པ་ལ་ཚུལ་དེ་ཀས་བསླབ། དེ་ཡང་ཐུན་མཚམས་ཕལ་ཆེར་དུ་བྱུང་ན། དེ་རྗེས་གསུམ་པོ་གང་རུང་ཅིག་དང་མ་བྲལ་བའི་འདུན་པ་ཙམ་བཏང་བས། གསུམ་པོ་གང་རུང་རེ་དང་མ་བྲལ་བར་ཡོང་བ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་སྐོར་བཅུ་བདུན་པའོ། །གཉིས་པ་ནད་གདོན་སྒྱུ་མ་ལམ་ཁྱེར་ལ། ཁྲིད་ཡིག་གསུམ་དང་ཟུར་འདེབས་རྙིང་པ་རྣམས་ན། དོན་འདྲ་ཡང་རྣམ་གྲངས་ངེས་མེད་ལ་དོན་ཚད་མ་ཚང་ཡང་ཅི་རིགས་འདུག་ནའང་ངེས་ཏིག་ཅན་འདི་ཡིན་ཏེ། ནད་ལམ་དུ་ཁྱེར་ན། ན་བར་སྣང་བ་འདི་ཡང༌། ལས་ངན་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱོང་བ་དང༌། དགེ་སྦྱོར་གྱི་བསྐུལ་མ་ཡིན་པས་མཚན་ལྡན་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེའི་འཇུག་པ་ཡིན། སྐུ་དྲིན་རེ་ཆེ་སྙམ་པ་བྱས་ནས། ནད་བླ་མའི་རང་བཞིན་དུ་མོས། གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ། མཐར་བླ་མ་དང་ནད་དང༌། རང་སེམས་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་ཆེ་རེ་མཉམ་པར་བཞག །ལུགས་གཅིག་གོ༌། །ཡང་ན་བར་སྣང་བ་འདི་འཁྲུལ་པ་ཡིན། གནས་ཚུལ་ལ་ན་བ་དང༌། ན་མཁན་ཡོད་མ་མྱོང༌། མེད་བཞིན་དུ་ན་བར་སྣང་བ་རྨི་ ལམ་དུ་ན་བ་དང་འདྲ་སྙམ་ན་བའི་ཐོག་དེ་ཁར་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་གྱི་དྲན་འདུན་དྲག་ཏུ་བྱ། མཐར་ན་བར་སྣང་བ་རང་སེམས་སུ་ཤེས། དེ་ལའང་གཏད་སོ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་མཉམ་པར་བཞག །ལུགས་གཉིས་པ་ཡིན། ཡང་ན་བར་སྣང་བ་འདི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན། སྣང་བ་འདི་བློས་གང་བྱས་ཡིན་སྙམ་པས་སྟེང་རླུང་དྲག་ཏུ་མནན། ལྟེ་བའི་ཆོས་འབྱུང་གི་ནང་ནས་མར་ནད་རྣམས་སོང༌། ཆོས་འབྱུང་གི་གཤམ་ཇེ་རིང་ཇེ་རིང་ལ་ས་འོག་ཐག་རིང་པོར་སོང་ཞིང༌། ནད་ཀྱང་དེའི་ནང་ནས་མར་སོང་བ། གཉིས་གར་ས་འོག་ཏུ་འཇའ་ལྟར་ཡལ་བར་བསམ། ལུགས་གསུམ་པ་སྟེ་འདི་སྔོན་ཆད་ཞལ་ཤེས་ཡིན། དེ་ལྟར་ནད་ལམ་ཁྱེར་གསུམ་མོ། །གདོན་ལམ་ཁྱེར་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། གདོན་གྱི་གནོད་པ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་བསྐུལ་མར་ཤེས་ནས། བླ་མའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིན་པ་དང༌། བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང༌། བླ་མ་དང༌། གནོད་བྱེད་དང༌། རང་སེམས་གསུམ་པོ་རང་བཞིན་གསལ་སྟོང་དུ་རོ་མཉམ་པའི་ངང་བསྐྱང་ངོ༌། །ཡང་ན་གནོད་པར་བྱེད་པ་པོའི་འདྲེ་གདོན་ཡང་མེད་བཞིན་དུ་སྣང༌། སྣང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ། དེ་བཞིན་དུ་གནོད་པའི་བྱ་བ་ཉེར་འཚེ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། གནོད་པ་འབྱུང་བའི་ཡུལ་རང་ཉིད་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་དེ་ཡང་མེད་བཞིན་དུ་སྣང༌། སྣང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན། འདི་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་རེ་འཁྲུལ་སྙམ་དུ་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མཐར། གནོད་བྱེད་དུ་སྣང་བ་ངམ་ངམ་པ་དེ་ཀའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས
Chinese
以一切有情为目标，无论显现什么，显现即是显现，真实却非真实。如此猛烈修习真实不存之念。再者，观想这些将非真实执为真实，从而流转轮回，真是可怜，生起慈悲怜悯之心。祈请上师从轮回的痛苦中救护这些众生。心中默念“父亲上师垂念”。也以对上师的虔诚和强烈渴望来祈祷。然后，对他们投入极大的关注，六道众生便一个消失，两个消失，一个接一个地逐渐消失。最后，将心安住在法界生起处空荡荡的状态中。之后，不再需要身体和法界生起处消失等目标上的造作。安住在远离一切执着的无执状态中。如果无法安住于此，就观想内外一切万法如幻如化。明明不存在却显现，明明显现却无自性。如此了知。这样就完成了一次观修。反复修习这个。这个观修有八个要点：观修法界生起处，观修六道，将六道修习为无实，生起慈悲心，向上师祈祷，将六道修习为空性，保持自然状态，以及观想显现世间如幻。总的来说，据说没有比这个更深的观修了。座间修行的诀窍也只是这三重念头。也就是说，一开始就想着要生起这三种念头中的任何一种都是行不通的。首先，努力找到一种方法，让任何一种念头在座间生起。用这种方法，分别学习这三种念头。最后，放下想要不离任何一种念头的想法，这样就能不离任何一种念头了。例如，首先要做好准备，让死亡无常的念头总是能在座间生起。在座间尽可能地忆念无常。像这样，如果在座间用正念的哨兵来守护，大约一两个月，大部分座间都会生起无常的念头。如果这样了，就暂时放下它，用同样的方法来学习对上师的虔诚。如果这也成功了，就再暂时放下这两个，用同样的方法来修习如幻的念头。
English
With all sentient beings as the target, whatever appears, appears as it is, but is not true. Thus, intensely train in the thought of non-truth. Furthermore, contemplate with compassion, thinking how pitiful it is that these beings wander in samsara by grasping what is untrue as true. Pray to the lama to protect these beings from the suffering of samsara. Think, "Father Lama, have mercy." Also, offer prayers with devotion and intense longing for the lama. Then, when you give great attention to them, those sentient beings of the six realms disappear one by one, two by two, gradually. Finally, settle the mind in the empty, hollow space within the dharmadhatu. Now, you don't need to elaborate on the visualization of the body and the dharmadhatu disappearing. Simply rest in a state of non-grasping, free from all attachments. If you cannot abide in that, then focus on all phenomena, internal and external, as being like illusions. They appear even though they don't exist. They appear but are not established. Understand this. That completes one session of visualization. Meditate on that repeatedly. This has eight key points of focus: focusing on the dharmadhatu, focusing on the six realms, training the six realms in non-reality, generating compassion, praying to the lama, training the six realms in emptiness, maintaining naturalness, and contemplating phenomenal existence as illusion. In general, it is said that there is no deeper visualization than this. The practice during session breaks is also only this threefold thought. That is, it is not possible to think from the beginning that any of the three thoughts will arise. First, strive to find a way for any one of them to arise during the session break. In that way, learn each of the three individually. Finally, if you let go of the desire to not be separated from any one of the three, then you will not be separated from any one of them. For example, first, put on the armor of thinking that the thought of death and impermanence will always arise during the session break. During the session break, remember as much impermanence as you can. In that way, if you guard with the sentinel of mindfulness during the session break for about a month or two, the thought of impermanence will arise in most of the session breaks. If that happens, temporarily abandon it and learn devotion to the lama in the same way. If that also happens, then temporarily abandon both of them and practice the thought of illusion in the same way.
Chinese
拉。（藏文种子字）。而且，如果大多数情况下在座间发生，之后仅仅发出不离三者中任何一个的愿望，就会不离三者中任何一个而来。这是第十七个观修次第。第二，关于疾病邪魔幻化道用，在引导文三篇和旧的补充文中，意义相同，但名目不定，意义也不完全，但这个是确定的。将疾病作为道用，显现生病也是，清净恶业罪障，是善行的鞭策，因此是具相上师的慈悲加持。心想真是太感谢了，将疾病观想为上师的自性，猛烈祈祷，最终将上师和疾病，以及自心三者无别地广大平等安住。这是一种方法。或者，显现是错觉，实际上没有生病和生病者，虽然没有，但显现生病就像在梦中生病一样，在生病的基础上，强烈忆念幻化梦境。最终了知显现生病是自心，对此也不执着，平等安住在如幻化般的境界中。这是第二种方法。或者，显现是如幻化般，虽然没有却显现，心想这个显现是心所造作的，猛烈压制上方的气息，从脐轮的法生处向下，疾病都消失了。法生处的下方越来越长，到达遥远的地下，疾病也从那里向下消失，观想两者都像彩虹一样消失在地下。这是第三种方法，这是以前的口诀。这样就是三种疾病道用。关于邪魔道用也有三种，了知邪魔的损害是善行的鞭策，是上师的慈悲，向上师祈祷，上师和损害者，以及自心三者在自性光明空性中平等一味的状态中修持。或者，施加损害的鬼魔也是虽然没有却显现，虽然显现却不成立。同样，损害的行为，恼害痛苦，以及损害产生的处所，像自己一样的有情众生也是，虽然没有却显现，虽然显现却不成立，就像幻化一样，就像梦境一样，如果对此执着为真实，就认为是错觉，在强烈串习这种想法的最后，观察显现为损害者的那个昏沉沉的自性。
English
La. Moreover, if it occurs mostly during sessions, then by merely making the aspiration not to be separated from any of the three, one will come without being separated from any of the three. This is the seventeenth contemplation. Second, regarding the method of taking illness and demons as illusion, in the three instruction manuals and the old supplements, the meaning is the same, but the categories are uncertain, and the meaning is not complete, but this is certain. Taking illness as the path, the appearance of being sick is also, purifying bad karma and obscurations, and is an encouragement for virtuous practice, therefore it is the blessing of the compassionate activity of a qualified lama. Thinking how kind he is, visualize the illness as the nature of the lama, and pray intensely. Finally, rest the lama, the illness, and one's own mind equally in a state of great inseparability. This is one method. Or, the appearance is a delusion, in reality there is no sickness or sick person, although there is not, the appearance of being sick is like being sick in a dream, on top of being sick, strongly remember the illusion of a dream. Finally, know that the appearance of being sick is one's own mind, and without clinging to it, rest equally in a state like an illusion. This is the second method. Or, the appearance is like an illusion, appearing even though it does not exist. Thinking that this appearance is made by the mind, strongly suppress the upper air, and from the Dharma origin of the navel, the illnesses go down. The bottom of the Dharma origin becomes longer and longer and goes far underground, and the illness also goes down from there, visualizing both disappearing like a rainbow underground. This is the third method, which was previously an oral instruction. Thus, there are three methods of taking illness as the path. Regarding taking demons as the path, there are also three: knowing that the harm of demons is an encouragement for virtuous practice, that it is the compassion of the lama, praying to the lama, and cultivating the lama, the harmer, and one's own mind in a state of equal taste in the nature of clarity and emptiness. Or, the demon who inflicts harm also appears even though it does not exist, and although it appears, it is not established. Similarly, the act of harming, the suffering of affliction, and the place where harm arises, like sentient beings such as oneself, also appear even though they do not exist, and although they appear, they are not established, like an illusion, like a dream. If one clings to this as true, one thinks it is a delusion, and at the end of strongly practicing this thought, one looks at the very nature of that dim appearance as a harmer.