Tibetan
སྒྲ་འུ་རུ་རུ་འབྱུང་བར་བསམ་མོ་གསུང༌། དེ་ལྟར་ན། མོས་གུས་གསོལ་འདེབས་ཁོ་ནས་ཐུན་གྱི་དངོས་གཞི་བསྐྱངས་ཏེ། ཐུན་འཇོག་ཁར་བླ་མ་འོད་དུ་ལྟེམས་སེ་ཞུ། རང་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐིམ། དེ་ཀའི་ངང་ལ་སེམས་དུས་གསུམ་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྤངས་ནས་ལྷོད་དེ་བཞག །ཐུན་མཚམས་སུ་འདུན་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བར་བཤད་པ་ལྟར་རམ། ཡང་ན་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་སྐབས་འདིར། ཐུན་མཚམས་སུ་ཡང་འདུན་པ་གཞན་གཉིས་དོ་གལ་ཆུང༌། བླ་མའི་མོས་གུས་རང་དགོས་པ་ཡིན་ཅེས་ཞལ་ནས་གསུང་བ་ལྟར། རེ་ཞིག་སྤྲོས་པ་གཞན་སྤངས་ཏེ་མོས་གུས་ཁོ་ན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དམིགས་སྐོར་བཅུ་གསུམ་པའོ། །གཉིས་པ་ཅིར་སྣང་བདེན་མེད་ལམ་ཁྱེད་ནི། དམིགས་པ་སྔ་མ་དེ་བསྒོམས་པས་ཇི་ཞིག་ནས། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་བཀྲག་མེད་དུ་བུན་ལོང་བ། ད་ལྟའི་མཐོ་དམན་བཟང་ངན་ཉེ་རིང་བདེན་བདེན་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་གཡས་མེད་དུ་ཤིག་གིས་འགྲོ་བ་ཞིག་འབྱུང༌། དེ་ཡང་བློས་ཕར་ལ་བདེན་མེད་དུ་བསྒོམས་པའི་ཤུགས་ཙམ་མ་ཡིན་པར་མོས་གུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁོང་ནས་རང་ཤར་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་བྱུང་ན་སྐབས་དེར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ཤར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་དུ་རང་གཞན་སྣོད་བཅུད་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་གཏད་ནས། ག་རེ་འདི་ཐམས་ཅད་སྣང་ནི་སྣང༌། བདེན་ནི་མི་བདེན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་པའི་འདུན་པ་ཤུགས་ཆེར་བསྐྱེད། དེ་རྗེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་བདེན་པར་མེད་དོ་སྙམ་པའི་བློ་དེ་ཀའི་རང་ངོ་ལ་ཆེ་རེ་བལྟས་པས། གང་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཡོད། དེ་ལ་ལྷོད་དེ་མཉམ་པར་བཞག །གང་ཤར་དེ་ལ་བཅས་བཅོས་མི་བྱའོ། །འདི་ལ་ཉམས་ལེན་གྱི་ངོ་བོ་སྔར་གྱི་མོས་གུས་བླ་མའི་ལམ་ཁྱེར་དེ་ཀའི་ངང་ནས། སྒྱུ་མའི་འདུན་པ་གཅིག་ལྷག་པོར་སྟོན་པ་ཀ་ཡིན། རེས་བླ་མ་འོད་དུ་ཞུ་རང་ལ་བསྟིམ་ནས། སྒྱུ་མའི་འདུན་པ་བསྒོམ། རེས་བླ་མ་མདུན་ནམ་སྤྱི་བོར་བཞུགས་བཞིན་པའི་ངང་ནས་སྒྱུ་མའི་འདུན་པ་བསྒོམ་པ་གཉིས་པོ་གང་འོས་ འོས་སུ་བྱ། དམིགས་སྐོར་བཅུ་བཞི་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་འཕྲལ་དུ་དགེ་སྦྱོར་མ་སྐྱེས་ན། མོས་གུས་རབ་ཀྱི་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་མ་བྱུང་བས་ལན། དབང་པོ་རབ་ཏུ་མ་ཆུང༌། ད་གཉིས་པ་དབང་པོ་འབྲིང་ཚིག་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་ཁྲིད་པ་ལ། རང་ལུས་སྣང་སྟོང་ལྷ་སྐུ་སྒོམ་པ་དང༌། ཅིར་སྣང་སྒྱུ་མའི་ལམ་ཁྱེར་གཉིས་ཡོད། དང་པོ་ནི། སྐྱབས་འགྲོ་ནས་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་བར་དུ་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང༌། ཐུན་གྱི་ཕྱེད་ཙམ་སུམ་གཉིས་ཙམ་བླ་མའི་གསོལ་འདེབས་བྱ། དེ་ནས་བླ་མ་འོད་དུ་ཞུ་ནས་རང་ལ་བསྟིམ། བླ་མ་དང་རང་སེམས་དབྱེར་མེད་ལ་ཅུང་ཟད་མཉམ་པར་བཞག །དེར་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ཐོལ་གྱིས་སྐྱེ་ཚད་པ་ན། རང་གི་ལུས་སེམས་ལ་ཆེར་གྱིས་བལྟས་ནས། རང་ཉིད་ལྷ་སྐུར་གསལ་བཏབ། དེ་ལ་གཞིག་འགྲེལ་ཞིག་བཏང་སྟེ། ག་རེ། ལྷ་སྐུར་སྣང་བ་འདི་ཡང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་གཞན་ཕྱི་རོལ་དུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད། ལྷ་སྐུ་འདི་ཁོ་ན་སེམས་ཡིན། སེམས་ཁོ་ན་ལྷ་སྐུ་འདིར་སྣང་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་སྦྱོང་བ་འདི་གནད་གཅིག་ཡིན། ཡང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡང་བདེན་དངོས་སུ་མ་གྲུབ་སྣང་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གང་ན་ཡང་མི་འདུག །ངོ་ཏི་འདི་འདྲ་ཞིག་ཡིན་བྱ་བ་གཅིག་ཀྱང་མི་གདའ། སྣང་ནི་སྣང་བདེན་ནི་མི་བདེན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་སྦྱོང་བ་འདི་གནད་གཉིས་པ་ཡིན། དེ་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་སྙམ་མཁན་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་འདུན་པ་དེ་ཡང་རང་སང་ཞི། གང་ཤར་ངོས་བཟུང་མེད་པ་ལ་ཆེ་རེ་འཇོག་པ་འདི་གནད་གསུམ་པའོ། །དེ་ལྟར་གནད་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་འདུན་པ་དེ་ཉིད་ཡང་ཡང་བསྒོམ་དགོས། དམིགས་སྐོར་བཅོ་ལྔ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གནད་གསུམ་པོ་དེ་དག་སྣང་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་རིམ་གྱིས་སྤོ་ ཞིང་སྦྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རང་ལུས་སྣང་སྟོང་ལྷ་སྐུའི་དམིགས་པ་དེ་ཐོག་མར་བསྒོམས་ནས། དེ་མ་ཡལ་བའི་ངང་ནས་ཐོག་མར་རང་གི་གནས་ཁང་དང་རྫས་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་གཞན་དུ་མེད་པ་དང༌། སེམས་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། སྒྱུ་མར་འཛིན་པ་ཡང་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བའི་རིག་པ་རང་ཤར་གྱི་རང་འགྲོས་སྐྱོང་བ་ལ་བསླབ། དེ་ལ་གོམས་ནས་རང་དབང་བའི་ཟས་ནོར་འཁོར་གཡོག་ཡུལ་ཞིང་སོགས་ཡོད་ན་དེ་དག་དང༌། ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དགྲ་གཉེན་ལ་ངེས་པར་སྦྱང༌། དེ་ལ་གོམས་ནས་རིམ་གྱིས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་གནད་གསུམ་པོ་དེ་སྦྱར་རོ། །ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་བ་མི་རྟག་པའི་འདུན་དང༌། བླ་མའི་མོས་གུས་དང༌། སྣང་བ་གང་ཤར་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པ་སྟེ། གསུམ་པོ་གང་རུང་གཅིག་དང་མ་བྲལ་བར་བྱའོ། །འདི་ལ་འདུན་པ་གསུམ་སྦྲགས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དམིགས་སྐོར་བཅུ་དྲུག་པའོ། །གསུམ་པ་དབང་པོ་ཐ་མ་མལ་གཅིག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པ་ལ། སད་པ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ཅིག་དགོས། བཞི་ནི་འགྲོ་འདུག་མང་པོ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་སད། འཕོ་བསྐྱས་མང་པོ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་སད། བློ་སྣ་མང་པོ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་སད། ལོང་གཏམ་མང་པོ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་སད། དེ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་བསྒོམ་དགོས། དེ་ལ་དབྱེ་ན། འགྲོ་དྲུག་སྒྱུ་མར་འཆར་བྱེད། ནད་གདོན་སྒྱུ་མ་ལམ་ཁྱེར། འཆར་བྱེད་ཡོན་ཏན་ཚོགས་དྲུག །ཞེན་མེད་སྒྱུ་མ་རང་ཤར་རོ། །དང་པོ་འགྲོ་དྲུག་སྒྱུ་མར་འཆར་བྱེད་ནི། སྐྱབས་འགྲོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བླ་མ་ལ་གསོལ་འདེབས་ཀྱི་བར་གོང་དང་འདྲ་བ་ལས། ཐུན་གྱི་སུམ་ཆ་ཙམ་ཐུབ་པ་བྱེད་གསུང༌། དེ་ཡང་ཐེམས་ཡིག་གི་དངོས་བསྟན་ལྟར་ན། སྒྱུ་ལུས་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་གཉིས་ལ་གསོལ་འདེབས་ལྔ། དབང་པོ་ཐ་མ་ལ་གསོལ་འདེབས་བཞི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི། རབ་འབྲིང་གཉིས་ལས་སྒྱུ་ལུས་འབྱོངས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། །རྨི་ལམ་འབྱོངས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། །ཞེས་སོ་སོར་དབྱེ་བ་དང༌། ཐ་མའི་སྐབས་སུ། སྒྱུ་ལུས་རྨི་ལམ་འབྱོངས་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པས་གསོལ་འདེབས་བཞིར་འགྱུར་བའི་དོན་ཡིན་ཀྱང་ཕྱག་ལེན་དང་ཞལ་གྱི་རྒྱུན་ལ། དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་དབྱེ་བ་མི་དགོས་ཏེ། གསུམ་ཀ་ལ་གསོལ་འདེབས་ལྔ་བྱེད་པ་དང༌། བཞི་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་མེད་གསུང༌། དེ་ནས་བླ་མ་རང་ལ་ཐིམ་པའི་རྗེས་སུ་རང་གི་ལུས་ལྷ་སྐུའི་རྣམ་པ་ནང་སྟོང་སང་ངེ་བའི་སྨད་ཀྱི་ཆ་ལ་སེམས་གཏད་པས། དེར་ཆོས་འབྱུང་གྲུ་གསུམ་ཁ་དོག་དཀར་ཞིང་གསལ་བ། རྩ་བ་ཕྲ་བ་ཐུར་བསྟན་དེ་བཤང་སྒོའི་ཐད་ཙམ་ནས་མར་ལ་ཟུག་པ། གདེངས་ཀ་ཆེ་བ་གྱེན་དུ་བསྟན་པའི་ཟུར་མདུན་མ་དེ་ལྟེ་བའི་ཐད་དང༌། ཟུར་གཞན་གཉིས་མཁལ་ཁུང་གཡས་གཡོན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་བསྟན་པ། དངས་གསལ་འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཅིག་བསམ། དེ་ལ་སེམས་གཏད་པས་དེའི་ནང་དུ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་མདོག་དབྱིབས་ཆ་ལུགས་ཆ་བྱད་རྣམས་སྤྱི་ཚུལ་ཐ་དད་པ། རང་རང་གི་བདེ་སྡུག་མྱོང་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་འབྱུང་གི་ནང་ཁྲིག་མེར་གྱིས་གང་བར་བསམ། དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་ལ་འགྲོ་བ་ཐ་དད་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལས་ཉོན་གྱི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་གཟུགས་སུ་ཤར་བ་ཡིན་སྙམ་པ་དང༌། ལྟེ་འོག་ན་རིགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་འཆར་བའི་རྩ་ཡིག་ཡོད་པ་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་དེ་དང་དེར་ཤར་བ་ཡིན་སྙམ་བའི་མོས་བ་ཡང་ཅུང་ཟད་བྱ། དེ་རྗེས་དེ་རྣམས་ཉིད་རིགས་དྲུག་དངོས་ཡིན་པའི་ཚུལ་དུ་མོས་པ་ལས། སེམས་ཀྱི་རྩི་ཁ་ལྟེ་བའི་རིགས་དྲུག་ལ་གཏད་ཅིང༌། སྤྱིར་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི
Chinese
说要观想发出嗡嗡的声音。 这样，仅仅以虔诚的祈祷来维持一座修法的根基，在结束修法时，上师化为光芒，闪闪发光地融入，与自己无二无别地融合。 就在那样的状态中，放下对过去、现在、未来三时的分别念，放松地安住。 按照所说，在座间休息时，应当具备三种意愿吗？ 或者，对于根器上等者来说，座间休息时，另外两种意愿也不重要，上师的虔诚才是真正需要的，如是亲口所说。 暂时放下其他的繁琐，仅仅修持虔诚吧。 这是第十三种观想引导。 第二，如何显现无实的道用是： 通过修持之前的观想，从某种程度上，一切显现都变得无实无光，像雾一样模糊。 现在的高低、好坏、亲疏、真假，这一切都像被风吹走一样。 这也不是仅仅通过意识去观修无实的力量，而是通过虔诚的力量，从内心自然生起。 如果这样，那时就叫做生起了如幻的体验。 就在那时，将心专注于自己、他人、器世间、有情世间的一切显现上。 无论什么，这一切显现都是显现，但不是真实的，而是如幻的，如梦一般的想法，要强烈地生起。 之后，如幻的，不是真实的，这样想的念头，就在那样的自性上大大地观看，有什么也无法抓住。 对此放松地安住。 无论显现什么，都不要加以改造。 这里的修持的体性，是从之前的虔诚上师的道用中，额外增加一个如幻的意愿。 有时上师化为光融入自己，然后修持如幻的意愿。 有时上师在前方或头顶安住的状态中修持如幻的意愿，这两种方式都可以。 这是第十四种观想引导。 即使这样修持，如果立刻没有生起善行，那是因为没有达到虔诚的极致，根器不够上等。 现在第二种，根器中等，不被其他言语打断的引导是： 观修自身为显空本尊身，以及如何显现如幻的道用这两种。 第一种是，从皈依直到向上师祈祷之间，都和根器上等者的情况相同
English
It is said to contemplate the sound arising as "uru uru". In this way, maintain the actual session solely with devotion and supplication. At the end of the session, the lama dissolves into light, shimmering and merging inseparably into oneself. In that very state, relax and abide, abandoning all conceptual thoughts of the three times. As it is said, should one possess the three aspirations during the breaks between sessions? Or, in the case of those with superior faculties, the other two aspirations are less important during the breaks between sessions. As it is said from the mouth, "Devotion to the lama is what is truly necessary." For a while, abandon other elaborations and cultivate only devotion. This is the thirteenth contemplation guide. Secondly, how to take whatever appears as unreal onto the path: From contemplating the previous contemplation, somehow, all appearances become unreal and without luster, blurred like a fog. All these present high and low, good and bad, near and far, true and untrue, go away like being swept away by the wind. This is not merely the force of contemplating unreality with the mind, but arises spontaneously from within through the power of devotion. If this happens, then it is said that the experience of illusion-like arises at that time. At that very moment, focus the mind on all appearances of oneself, others, the environment, and beings. Whatever this is, all these appearances are appearing, but they are not true, but like an illusion, like a dream. Generate this thought strongly. Afterwards, look greatly at the very nature of the thought that thinks, "It is like an illusion, it is not true." There is nothing that can be grasped. Relax and abide in that. Do not alter or modify whatever arises. The essence of this practice is to show one additional aspiration of illusion from the previous devotion, the path-taking of the lama. Sometimes, the lama dissolves into light and merges into oneself, and then contemplate the aspiration of illusion. Sometimes, contemplate the aspiration of illusion while the lama is abiding in front or on the crown of the head. Either of these two is appropriate. This is the fourteenth contemplation guide. Even if you practice in this way, if virtuous activity does not arise immediately, it is because you have not reached the limit of great devotion. Your faculties are not superior. Now, the second, the guidance for those with intermediate faculties, without interruption by other words, is: Contemplating one's own body as the empty form of a deity, and the two, how to take whatever appears as the path of illusion. The first is: From taking refuge up to supplicating the lama, it is the same as in the case of those with superior faculties.
Chinese
如是修持。一座的一半或三分之二的时间祈祷上师。之后上师化为光融入自身。上师与自心无别稍作安住。此时若突然生起一个分别念，就仔细观察自己的身心。将自己观想为本尊身。对此作一个剖析：是什么呢？显现为本尊身，这也只是自己心的显现，除此之外，没有丝毫在外的实有。这个本尊身即是心。心即显现为这个本尊身，如此强烈修习此念是第一个要点。再者，心的自性中，也没有真实成立，除了显现之外，内外中间任何地方都不存在。没有说是这样的一个东西。显现是显现，真实是不真实。如幻如化，如此强烈修习此念是第二个要点。之后观察认为如幻如化的那个自己的自性，那个念头也自然消失。对任何显现都不作任何执著，安住于其中，这是第三个要点。如是具有三个要点的念头，需要反复修习。这是第十五个修法。第二是，将这三个要点逐渐转移到其他所有显现上并加以修习。也就是首先修习自身显空本尊的观想，在它没有消失的状态中，首先对自己的住所和所有财物受用，观想为不是心之外的其他东西。心也是如幻如化。对幻化的执着也消融于法界，学习安住于觉性自生的自然状态。对此熟悉之后，如果拥有自主的饮食、财富、眷属、土地等，以及产生贪嗔的对境、怨亲等，一定要加以修习。对此熟悉之后，逐渐将所有显现都与这三个要点结合起来。在所有座间休息时，修习死亡无常的念头，以及对上师的虔诚，和对任何显现都观想为无实如幻如化。不要与这三者中的任何一个分离。这被称为三念合一。如是则是第十六个修法。第三，在最后一个时段中，在一个座垫上生起禅定，需要远离四种觉醒。四种是：过多的行走坐卧是善行的觉醒，过多的迁移变动是。
English
Thus practice. Spend half or two-thirds of the session praying to the lama. Then the lama dissolves into light and merges into oneself. Rest slightly in the inseparability of the lama and one's own mind. If a thought suddenly arises there, look closely at your own body and mind. Clearly visualize yourself as the deity's form. Give it an analysis: What is it? This appearance as the deity's form is also just an appearance of one's own mind, and apart from that, there is not even a little bit of anything real outside. This deity's form is just the mind. The mind is just appearing as this deity's form, so strongly training in this thought is the first key point. Furthermore, in the essence of the mind, there is also no true reality, only appearance, and it does not exist anywhere inside, outside, or in between. There is nothing that can be said to be such a thing. Appearance is appearance, reality is not real. Like an illusion, so strongly training in this thought is the second key point. Then, when one looks at the essence of the one who thinks it is like an illusion, that thought also naturally subsides. Without grasping at whatever arises, resting in that state is the third key point. Thus, one must repeatedly meditate on that thought that possesses these three key points. This is the fifteenth practice. The second is to gradually transfer these three key points to all other appearances and train in them. That is, first meditate on the visualization of one's own body as the empty form of the deity, and without that disappearing, first on all of one's own dwelling, possessions, and enjoyments, visualize that they are nothing other than appearances of the mind. And that mind is also like an illusion. Grasping at illusion also dissolves into the dharmadhatu, and one learns to maintain the natural flow of self-arising awareness. Having become accustomed to that, if one has independent food, wealth, retinue, land, etc., and objects of attachment and aversion, enemies and friends, one must definitely train in them. Having become accustomed to that, gradually combine all appearances with these three key points. In all the breaks between sessions, meditate on the thought of death and impermanence, and devotion to the lama, and visualize all appearances as unreal and like illusions. Do not be separated from any one of these three. This is called combining the three thoughts. Thus, this is the sixteenth practice. Third, in the last session, to generate samadhi on one seat, one needs to be free from the four awakenings. The four are: too much walking and sitting is the awakening of virtuous activity, too much moving and changing is.