Tibetan
ར་བསྒོམ། །དེ་དག་ནི་སྲུང་བ་གསུམ་ལས་གནས་སྲུང་བའོ། །གསུམ་པ་གསོལ་བ་གདབ་པའི་རིམ་པ་ནི། སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བླ་མ་ཡི་དམ་སོགས། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་སྤྱན་འདྲེན་པ་སྟེ། སྟེང་ཕྱོགས་གུར་གྱི་ནང་དབུས་ཀྱི་ཐད་དུ་སྤྱན་འདྲེན་པ་ཡིན་པ་ལས། རང་ཉིད་དེ་དག་གི་སྐུ་མདུན་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་ལ་འདུག་ པར་བསམས་ནས། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་སོགས། སྐྱབས་འགྲོ་ལན་གསུམ་དང་། ཚད་མེད་བཞི་པོའང་སྐྱབས་ཡུལ་དེ་དག་གི་སྤྱན་སྔར་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་ཚུལ་དུ་བྱེད་དེ། འདིའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་ཚད་མེད་གཉིས་ཀར་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་དོན་ཅན་ཡིན། འོད་ཟེར་ཕོག་པས་རང་གི་སྒོ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་སྦྱང་བ་ནི་དཀྱུསསྤྱིར་བཞིན། སྐྱབས་ཡུལ་དང་རང་གི་སེམས་ཉིད་དབྱེར་མེད་པ་མེ་ལོང་དང་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་གྲོལ་བར་མོས། འདི་ནི་སྲུང་བ་གསུམ་ལས་རྣལ་འབྱོར་སྲུང་བ་ཡིན་ཅིང་། ཚད་མེད་བཞི་སྒོམ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྲུང་བར་བཤད་པ་གཞུང་གཞན་ནས་འབྱུང་བ་དང་མཐུན་པ་ལས། སྐྱབས་འགྲོ་དང་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བས་དྲི་མ་སྦྱང་བ་སོགས་བྱིན་རླབས་འཇུག་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་མང་པོ་ནས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །གཉིས་པ་ཚོགས་བསགས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་ནི། སླར་ཡང་སྙིང་ག་ནས་འོད་གསལ་གྱི་ངང་དུ་ཐིམ་ཅེས་པའི་བར་ཏེ། སྔར་གསོལ་འདེབས་ཀྱི་ཡུལ་སྐྱབས་གནས་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་གུར་ནང་དུ་བཞུགས་བཞིན་པ་ལས། སླར་ཡང་ཚོགས་ཞིང་སྤྱན་དྲངས་པའི་ཡི་དམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་གི་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་ཐད་ཙམ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་ཤིང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཡང་སྟེང་གི་ནམ་མཁར་ལ་དབུས་སུ་རྩ་བའི་བླ་མ། དེའི་མཐའ་བསྐོར་དུ་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཁྲོམ་འཚོགས་སུ་བསྐོར་བ་བསྒོམ། ཚོགས་ཞིང་སྤྱན་འདྲེན་པ་ཟེར་ཡང་མུན་ཁུང་དུ་སྒྲོན་མེ་བཏེགས་པ་ལྟར་ཚོགས་ཞིང་རྣམས་གདོད་ནས་ཕྱོགས་དེར་བཞུགས་བཞུགས་པ་ཡིན་ཡང་། སྔར་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་མ་མཐོང་བ། རྐྱེན་སྙིང་ག་ནས་སྤྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་གསལ་བར་མཐོང་བ་ཡིན། དེ་ནས་ཚོགས་གསོག་དངོས་ནི་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱེད་པ་ལས། ཕྱག་འཚལ་བའི་སྔགས་གསུམ་ནི། ཁྱོད་ལ་ ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདུད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཅེས་པའི་དོན་ཡིན། ཡན་ལག་གཉིས་པ་མཆོད་པ་ལ། ཕྱི་ནང་གསང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་ལས། ཨརྒྷཾ་སོགས་ནི་ཕྱིའི་མཆོད་པ་ཡིན། ནང་གི་མཆོད་པ་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་
Chinese
守护。这些是三种守护中的处所守护。第三，祈请的次第是：以心间的光芒迎请上师、本尊等至前方的虚空中，即在上方的帐篷的中央正上方迎请。观想自己坐在他们面前的各种金刚地基上，念诵“佛、法”等，皈依三次，四无量心也以在皈依境前祈愿的方式进行，这里的皈依和四无量心都具有祈请的意义。光芒照触，净化自身三门的垢染，如通常一样。观想皈依境和自心无二，如镜子和影像般，从一和异中解脱。这是三种守护中的瑜伽守护，修习四无量心被说是瑜伽守护，这与其它论典所说相符。通过皈依和放出光芒来净化垢染等，从许多加持融入的方法上来说，比其他更为殊胜。第二，积聚资粮分为两种，第一是积聚福德资粮，从“再次从心间融入光明”之间。先前祈请的对境，皈依处所都安住在金刚帐篷中，再次迎请会供田的本尊坛城安住在自己眉间上方左右的虚空中，坛城最上方的虚空中，中央是根本上师，其周围围绕着传承上师、佛、菩萨等，观想他们如云般聚集。虽说迎请会供田，但就像在黑暗中点亮灯一样，会供田从一开始就安住在那个方向，只是先前被无明遮蔽而看不见，因缘是心间放出的光芒而得以清楚看见。之后，积聚会供的实际内容是进行七支供，其中顶礼的三个咒语是：向您顶礼！向我顶礼！敬礼并顶礼！是这个意思。第二个支分是供养，有外、内、密、真如四种，其中供水等是外供，内供是五肉五甘露。
English
Guarding. These are the place guarding among the three guardings. Third, the order of making supplications is: with the rays of light from the heart, invite the guru, yidam, etc., to the space in front, that is, invite them directly above the center of the tent in the upper direction. Thinking that oneself is sitting in front of them on various vajra grounds, recite "Buddha, Dharma," etc., take refuge three times, and the four immeasurables are also done in the manner of making aspirations in front of those objects of refuge. Both the refuge and the four immeasurables here have the meaning of supplication. The light touches and purifies the defilements of one's own three doors, as usual. Regard the refuge object and one's own mind as inseparable, like a mirror and an image, liberated from one and different. This is the yoga guarding among the three guardings, and meditating on the four immeasurables is said to be yoga guarding, which is in accordance with what is stated in other treatises. Purifying defilements by taking refuge and emitting light, etc., is more excellent than others in many ways of entering blessings. Second, accumulating accumulations is divided into two. The first is accumulating the accumulation of merit, from "again dissolving into the state of clear light from the heart" onwards. The objects of supplication, the places of refuge, are all abiding in the vajra tent. Again, invite the mandala of the yidam of the merit field to abide in the sky just above the level of one's eyebrows. In the sky above the mandala, in the center is the root guru, surrounded by the lineage gurus, Buddhas, Bodhisattvas, etc., visualize them gathered like a crowd. Although it is said to invite the merit field, it is like raising a lamp in a dark cave. The merit fields have been abiding in that direction from the beginning, but they were previously obscured by ignorance and could not be seen. The condition is that the light emitted from the heart makes them clearly visible. Then, the actual accumulation of merit is to perform the seven-branch offering, of which the three mantras of prostration are: I prostrate to you! I prostrate to myself! I bow and prostrate! That is the meaning. The second branch is offering, which has four types: outer, inner, secret, and suchness. Among them, argham, etc., are outer offerings, and the inner offering is the five meats and five elixirs.
Tibetan
ལྔ། གསང་བའི་མཆོད་པ་རིག་མ་བརྒྱད་དང་བཅུ་དྲུག་སོགས་སྤྲུལ་ཏེ་འབུལ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་མཆོད་བྱ་ཚོགས་ཞིང་། མཆོད་བྱེད་རང་ཉིད། མཆོད་པ་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་གྱི་མཆོད་རྫས་རྣམས་རང་སེམས་གཅིག་པུའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་སྣང་ཆ་སྣ་ཚོགས་པར་ཤར་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན། ཕྱག་འཚལ་དང་མཆོད་པ་གཉིས། དེའི་སྟེང་དུ་གུར་ནས་བྱུང་བའི་རྒྱུན་བཤགས་ཀྱི་ནང་ན་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ་བསྡོམས་པས་ཡན་ལག་བདུན་ནོ། །དེའི་ཡན་ལག་ལྔ་ནི། སྡིག་བཤགས། རྗེས་སུ་ཡི་རང་། སྐྱབས་འགྲོ། སེམས་བསྐྱེད། བསྔོ་བ་རྣམས་ཡིན་ཅིང་། སྐྱབས་འགྲོ་དང་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ལན་གཉིས་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་ཙམ་ཡིན་པས་ཡན་ལག་སོ་སོར་མི་བགྲང་ངོ་། །འོད་གསལ་གྱི་ངང་དུ་ཐིམ་ཅེས་པ་ནི། སྔར་གསོལ་འདེབས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྤྱན་དྲངས་པ་རྣམས་དང་། སྐབས་འདིའི་ཚོགས་ཞིང་རྣམས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་གནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པར་མོས། གཟུགས་ཀྱི་སྐུས་གཞན་དོན་མི་སྤྱོད་པའི་སྐབས་དང་། །འོད་གསལ་མཐར་ཐུག །ཆོས་སྐུ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་བཞུགས་པའི་སྐབས་སུ་བྱེད། ཆོས་སྐུར་མ་བཞུགས་པ་དང་གཟུགས་སྐུར་སྣང་བ་ཡང་གདུལ་བྱའི་སྣང་ཚུལ་གྱི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་དེ་དང་མཐུན་པར་སྒོམ་པ་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་རང་སྣང་ལ་ལྡང་འཇུག་དེ་འདྲ་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི། སྭ་བྷཱ་ཝ་དང་། ཤཱུ་ནྱ་ཏཱའི་སྔགས་དོན་བསམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ རང་གི་སེམས་ལས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའང་འཁྲུལ་པའིབའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སེམས་ལས་གཞན་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སེམས་དེ་ནི་གཟུང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །སྭ་བྷཱ་ཝ་རང་བཞིན་དག་པའི་སྔགས་དང་སྦྱོར་ལ། སྐབས་འདིའི་རང་བཞིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་རྫས་སུ་གནས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འཛིན་པ་ནི་ཡུལ་འཛིན་པ་པོ་སྟེ། མཐོང་བ་པོ། །རིག་པ་པོ། །མྱོང་བ་པོའི་དོན་ཡིན་པས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་སེམས་བྱུང་མཐའ་དག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་རིག་པའི་རྣམ་པར་ཤར་བ་མ་གཏོགས་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་པས་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་སྟོང་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ
Chinese
五、秘密的供养是幻化八位和十六位明妃等来作供养。在胜义谛的层面，所供养的是会供坛城，能供养的是自己，供品是外、内、密三种供品，这些都是自心的显现，虽然显现为各种各样的现象，但本体是一样的，所以是无二的。它的自性是远离一切戏论的，所以是无所缘的。这样一来，顶礼和供养二者，加上从《古汝经》中出现的常忏中的五支，总共是七支。其中的五支是：忏悔罪业、随喜、皈依、发心、回向。虽然皈依和发心各有两次，但只是简述和详述的区别，所以不单独计数为一支。所谓融入光明之中，是指先前迎请到祈请处的诸位，以及此时的会供坛城等，都观想为一同安住于彼处，不再显现。这是在色身不利益他众的时候，以及光明达到究竟，安住于法身本身的时候所做的。不住于法身而显现为色身，也是为了调伏众生的显现之事业，所以要与此相应地修持，但实际上佛陀本身的自显现并没有起落。第二是智慧的会供，是思维स्वाभाव (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ།，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性)和शून्यता (藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性)的咒语含义。也就是，将所有从自心显现的与自心不同的事物称为所取。这仅仅是错觉的显现，除了心之外，没有任何事物是真实存在的，因此所取是没有自性的，因为心是所取诸法的自性。与स्वाभाव (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ།，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性)自性清净的咒语相结合。这里的自性也是指安住于世俗谛中的自性。能取是指能取之境，也就是见者、知者、体验者的意思，所以是八识聚、心和心所等一切。这也仅仅是因缘聚合的显现，除了显现为能知的状态之外，本来就没有成立，因此能取也是无所缘的。这样一来，所取和能取二者都没有成立，所以一切法本来就是空性的。因此是शून्यता (藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性)
English
5. The secret offering is to emanate and offer eight and sixteen consorts, etc. In the context of Suchness, the object of offering is the assembly field, the offerer is oneself, and the offerings are the outer, inner, and secret substances of offering. Since all these are appearances of one's own mind, although they appear as various phenomena, their essence is the same, so they are non-dual. The very nature of this is free from all elaborations, so it is without object. Thus, prostration and offering, along with the five branches from the continuous confession that came from the Gur Tantra, make a total of seven branches. The five branches are: confession of sins, rejoicing, refuge, generation of bodhicitta, and dedication. Although there are two instances each of refuge and generation of bodhicitta, they are merely brief and detailed explanations, so they are not counted as separate branches. 'Dissolving into the state of clear light' means that all those who were previously invited to the place of supplication, and the assembly field at this time, are visualized as abiding together in that place, no longer appearing. This is done when the Form Body does not benefit others, and when the clear light reaches its ultimate point, abiding in equanimity in the Dharmakaya itself. Appearing as the Form Body and not abiding in the Dharmakaya is also the activity of the appearance of those to be tamed, so one should meditate in accordance with this, but in reality, there is no such rising and falling in the self-appearance of the actual Buddha. The second is the gathering of wisdom, which is to contemplate the meaning of the mantras स्वाभाव (Tibetan: སྭ་བྷཱ་ཝ།, Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Romanization: svabhāva, Literal Chinese meaning: self-nature) and शून्यता (Tibetan: ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Romanization: śūnyatā, Literal Chinese meaning: emptiness). That is, everything that appears different from one's own mind is called the 'grasped.' This is merely an appearance of delusion, and since nothing exists apart from the mind, the grasped is without self-nature, because the mind is the self-nature of all grasped phenomena. Combine with the mantra of स्वाभाव (Tibetan: སྭ་བྷཱ་ཝ།, Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Romanization: svabhāva, Literal Chinese meaning: self-nature), self-nature purity. The self-nature here also refers to the self-nature that abides in conventional truth. The 'grasper' is the one who grasps the object, that is, the seer, the knower, the experiencer, so it is all of the eight consciousnesses, mind, and mental factors. This is merely an appearance of the gathering of causes and conditions, and since it has not been established from the beginning except for appearing as a form of knowing, the grasper is also without object. Thus, since both the grasped and the grasper are not established, all phenomena are empty from the beginning. Therefore, it is शून्यता (Tibetan: ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Romanization: śūnyatā, Literal Chinese meaning: emptiness).