Tibetan
པའོ། །སྟོང་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཡང་ཕུགས་གཅིག་སྟེ། དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་དེ་དུས་ལས་འདས་ཅིང་། དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དུས་ལ་དབང་སྒྱུར་བས། དུས་བསྐལ་པ་དང་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཁྱད་མེད་པ་དང་། དུས་གསུམ་དང་དུས་མངོན་དུ་མཁྱེན་པ་དང་། སྣང་བ་ལ་དབང་སྒྱུར་བས་སྟོང་གསུམ་ཉུངས་འབྱུང་ཚུད་པ་དང་། བ་པུའི་བུ་ག་ནས་ཞིང་ཁམས་བྱེ་བ་འགྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་སྟེ། ལུགས་བཟློག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་འབྱུང་བའོ། །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། གཟུགས་རྟག་བརྟེན་ཐེར་ཟུག་མི་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིས་ཀྱང་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཅིང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་སྟོང་པ་དེ་གཏན་ལ་དབབ་ལུགས་ཀྱི་ཚིག་རྐང་གཉིས་ནི། མ་བྱས་ཡུལ་མེད་རང་སྟོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། གདོད་ནས་ཡོད་པ་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཤེས། ཅེས་པ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་མཆོག་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རང་སྟོང་། ཡེ་སྟོང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །རང་སྟོང་པས་ཡུལ་མེད་དེ། སྟོང་བྱ་ཕྱི་རུ་བཞག་ནས། སྟོང་མཁན་ནང་དུ་ལུས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་རིག་རང་སྟོང་པའོ། །ཡེ་སྟོང་པ་དུས་བློ་བུར་དུ་མ་བྱུང་བ་སྟེ། སྔོན་ལ་སྣང་བ་འབྱུང་བ་ལ་དེ་ནས་སྟོང་པ་སོང་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། གདོད་མ་ནས་སྟོང་ཞིང་། དངོས་པོའི་ཆོས་སུ་སྐྱེ་མ་མྱོང་བའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་གཞན་གྱིས་མ་བྱས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཅོས་ནས་སྟོང་དུ་བཅུག་པའམ། སེམས་ཅན་གྱིས་སྦྱངས་ནས་སྟོང་དུ་བཅུག་པའམ། ལམ་གྱིས་སྦྱངས་ནས་སྟོང་དུ་བཅུག་པའམ། བླ་མ་གདམས་ངག་ཆེ་ནས་བྱས་བའམ། སློབ་མ་ཤེས་རབ་ཆེ་ནས་བྱས་པའམ། སྣང་བ་བཀག་ནས་སྟོང་པ་བསྒྲུབས་ པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་། ངོ་བོས་སྟོང་པ་དུས་གསུམ་དུས་མེད་པས་སྟོང་པ། སྣང་བའི་དུས་ཉིད་ན་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། རབ་འབྱོར་གཟུགས་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཅེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དང་། ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ལས། ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་དུས་གསུམ་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པ་དག་སྟེ། འདས་པའི་དུས་ནའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བར་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་དེ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་རང་གི་ངོ་བོའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། བརྟག་གཉིས་ལས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གང་སྐྱེས་པ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་དེ་བརྗོད་བྱ། །རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་བརྗོད་དེ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པར་གཅིག །ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་ཤིང་། རྟོག་གེ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཙམ་གཏན་ལ་ཕེབས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། རང་མཚན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས། བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་བརྡའ་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་མཚན་མས་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དངོས་པོའི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། ཡེ་ནས་ཡོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ནས་སད་པར་བྱེད་དོ། །དྲུག་པ་སྟོང་པའི་སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་ལ། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ཟུང་འཇུག་དངོས་པོའི་གཤིས། མེད་པའི་སྟོང་པ་འདྲ་མེན་ནོར་སར་ནོར། ཅེས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་སྟོང་པ་སོགས་སྤྲོས་པས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དེ་ནི། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་དངོས་པོའི་གཤེས་ཡིན་ལ། དེ་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི། མྱུར་དུ་འཁོར་བ་ལས་སྒྲལ་ཞིང་། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཡོད་པ་པོ་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ། །མེད་པ་པོ་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ནི། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཐར་པར་འགྱུར། །ཅེས་པ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བྱམས་སོགས་རྨོངས་དང་འགལ་མེད་ཕྱིར། །ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཚར་གཅོད་མིན། །ཉེས་ཀུན་དེ་ཡི་རྩ་བ་ཅན། །དེ་ཡང་འཇིགས་ཚོགས་ལྟ་ལས་བྱུང་། །སྟོང་ཉིད་ལྟ་དང་དེ་འགལ་བས། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་ཀུན་སྤོང་། །ཅེས་པ་དང་། མདོ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། སྐལ་པ་དམན་པས་ཆོས་འདི་ལ། །ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེར་མི་ནུས། །ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེས་པས་ཀྱང་། །སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱེད་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས། གནས་ལུགས་ཀྱི་གཤིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། ལས་ཐམས་ཅད་ཟག་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་ཅིང་། །མྱུར་དུ་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་ཅིང་། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །མེད་པའི་སྟོང་པ་འདྲ་མེན་
Chinese
因此，空性和无常的根本相同。那便是不可思议的法界。法性超越时间。了知此法性的智慧能掌控时间，因此，时间（长）劫和刹那没有差别。能知晓过去、现在、未来三时。能掌控显现，因此包含三千世界。从毛孔中显现无数刹土等，以并非任何空性的要点而生起。所有逆转轮回、超越痛苦的缘起，都以空性的要点而生起。在《佛母经》中说：如果色是常、恒常、坚固、不变的事物，那么，此大乘也不会压倒包括天、人、非天等在内的世间而出现。等等，广为宣说。第五，确定空性的两个偈颂是：无作无境俱生自空性，本来即有依师乃得知。意思是说，空性也具有三种殊胜，即自空、本空、自性空。自空性是无境的，不是将所空置于外，而将空者留在内，而是显现和觉性皆自空。本空性不是在某个时候突然产生的，不是先有显现，然后才有空性，而是本来就空，从未生为事物的体性。自性空性不是由其他作者所作，不是由佛陀改造而变为空，也不是由众生净化而变为空，也不是由道净化而变为空，也不是上师的教言伟大而造成，也不是弟子智慧广大而造成，也不是遮止显现而证悟空性。 不是这样的，一切法的自性皆空，本体空性是过去、现在、未来三时皆空的。显现之时，本体即是空性。在《八千颂般若经》中说：善现，色以色的自性而空，因为是以自己的体性而空。等等，广为宣说。在《父子相会经》中说：一切法在三时中以平等性而平等，过去时中一切法的本体。
English
Therefore, emptiness and impermanence have the same root. That is the inconceivable realm of Dharma. The nature of Dharma transcends time. The wisdom that knows this nature of Dharma controls time, therefore, there is no difference between time (long) kalpas and instants. Knowing the three times of past, present, and future. Being able to control appearances, therefore including the three thousand worlds. Manifesting countless Buddha-fields from pores, etc., arise from the point of not being any kind of emptiness. All dependent originations that reverse samsara and transcend suffering arise from the point of being emptiness. In the Mother of the Buddhas Sutra, it says: If form were a permanent, constant, solid, and unchanging thing, then this Mahayana would not overwhelm and arise in the world, including gods, humans, and asuras. And so on, it is widely spoken. Fifth, the two verses for determining emptiness are: "Unmade, without object, co-emergent self-emptiness, Primordially existent, known through the Guru's grace." This means that emptiness also has three kinds of excellence, namely self-emptiness, original emptiness, and nature emptiness. Self-emptiness is without object, it is not like placing the emptied outside and leaving the emptier inside, but appearance and awareness are both self-empty. Original emptiness is not something that suddenly arises at some time, it is not that there is appearance first and then emptiness comes, but it is originally empty and has never been born as the nature of things. Nature emptiness is not made by other agents, it is not made empty by the Buddha's transformation, nor is it made empty by the purification of sentient beings, nor is it made empty by the purification of the path, nor is it caused by the greatness of the Guru's instructions, nor is it caused by the great wisdom of the disciple, nor is it like blocking appearances and proving emptiness. It is not like that, the nature of all dharmas is empty, the essence emptiness is empty in the three times, past, present and future. At the time of appearance, the essence is emptiness itself. In the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, it says: Subhuti, form is empty by the nature of form, because it is empty by its own nature. And so on, it is widely spoken. In the Father and Son Meeting Sutra, it says: All these dharmas are equal in the three times by equality itself, in the past time the essence of all dharmas.
Chinese
因为没有自性，所以在现在产生的期间也是没有自性的。如是说。这样的空性与一切事物的法不二，是与自己的体性俱生，如《二观察》中说：俱生者何生，彼说为俱生，名为自性俱生，一切相总集为一。是此之义。如是之空性俱生，不能以名言确定，也不是寻思者的行境。虽能以闻思之智慧确定一般意义的相，但不能现量证悟自相，因此依靠上师殊胜加持的表示方法，以生起的相证悟无生，依靠事物的法证悟空性的法性，使本来就有的智慧从内心醒来。第六，空的过患和功德二者：具足一切殊胜双运的事物之体性，与没有的空性不同，错谬处即是错谬。这是说，具足一切相的空性，远离了以一边空等戏论的自性，是事物的实相，事物的体性。如是如实证悟的智慧，迅速从轮回中解脱，现前圆满成佛。龙树说：有者趣善趣，无者趣恶趣，如实通达者，不依二者得解脱。以及《释量论》中说：慈等与愚昧不相违，故非极度断除罪过，一切罪过以彼为根本，彼又从怖畏聚见生，空性见与彼相违，故舍弃从彼生之罪过。以及《宝积经》中说：劣根者于此法，不能生起些微犹豫，仅生起些微犹豫，即是腐朽的生命。等等所说，实相的体性安住于空性中，以不错乱证悟的智慧，一切业都成为无漏，迅速从轮回中解脱，现前寂灭。与没有的空性不同。
English
Because there is no inherent existence, it is devoid of inherent existence even during the period of its arising in the present. Thus it is said. Such emptiness is non-dual with all phenomena, and is co-emergent with one's own nature. As it is said in the Two Examinations: "Whatever is co-emergent, that which is born, is called co-emergent. It is called self-nature co-emergent, all aspects are gathered as one." This is the meaning. Such co-emergent emptiness cannot be established by terms, and is not the object of speculation. Although the general aspect of meaning can be established by the wisdom of hearing and thinking, the self-characteristic cannot be directly realized. Therefore, relying on the special symbolic method of the blessings of the holy guru, the unborn is realized through the sign of arising, and the nature of emptiness is realized through relying on the phenomena of things, and the wisdom that has always been there is awakened from within. Sixth, regarding the faults and merits of emptiness: The nature of phenomena, the union possessing all supreme aspects, is different from the emptiness of non-existence; error is where error lies. This means that the emptiness possessing all aspects, the nature that is devoid of elaboration such as emptiness on one side, is the reality of phenomena, the nature of phenomena. The wisdom that realizes it as it is quickly liberates from samsara and brings about perfect enlightenment. Nagarjuna said: "The one who exists goes to the happy realms, the one who does not exist goes to the bad realms, the one who fully understands as it is does not rely on the two and becomes liberated." And in the Commentary on Valid Cognition it says: "Love and so on are not contrary to delusion, therefore they do not completely cut off faults. All faults have that as their root, and that arises from the view of the collection of fears. The view of emptiness is contrary to that, therefore it abandons all faults arising from that." And in the Heap of Jewels Sutra it says: "Those of inferior fortune cannot even generate a little doubt about this Dharma. Even generating a little doubt is what makes existence rotten." And so on, it is said that the nature of reality abides in emptiness, and with the wisdom that realizes it without error, all actions are accomplished without outflows, quickly liberating from samsara and manifesting nirvana. Different from the emptiness of non-existence.