Tibetan
མས་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་རླུང་ལས་གུང་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། རླུང་གི་འཕོ་བ་ཟད་པས་སེམས་ཡུལ་ལ་འཕྱན་པའི་རྣམས་པར་རྟོགས་པའང་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། ༡༡ །གཉིས་པ་རྟེན་མེད་ལ། ཐོལ་སྐྱེས་རྦད་གཅོད། གང་ཤར་བཟོ་མེད། བཞག་ཐབས་ཀྱི་གནད་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཐོལ་སྐྱེས་རྦད་གཅོད་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་སེམས་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་ན། འཕྲོ་མཐུད་དུ་མི་འཇུག་བར་རྟོག་པ་གཅིག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པར་བྱེད་དགོས་སྙམ་པའི་དྲན་པས་བཞུར་ནས། རྣམ་རྟོག་ཐོལ་གྱིས་སྐྱེས་པའི་འཕྲོ་རྦད་རྦད་བཅད་ལ་བསྒོམ་མོ། ༡༢ །དེ་ཡུན་བསྲིངས་ ཀྱིན་བསྒོམས་པས་རྣམས་བར་རྟོག་པ་ཇེ་མང་དུ་སོང་ནས་མཐར་རྣམ་རྟོག་གཅིག་རྟིང་ལ་གཅིག་སྐྱེ་བས་རྒྱུན་མི་ཆོད་པ་ལྟ་བུ་འབྱུང་སྟེ། །དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་ངོས་ཟིན་པ་དགྲ་བོ་ཤེས་པ་ལྟ་བུའམ། གནས་པ་དང་པོ་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་འབབ་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ཙམ་སེམས་གནས་པས་རྣམ་རྟོག་གི་སྐྱེ་འགག་ཤེས། དེའི་དབང་གིས་རྣམ་རྟོག་མང་དུ་སོང་བ་འདྲ་ཞིག་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་ཚགས་སུ་སྐྱེ་བས་མང་ཉུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་སྐད་ཅིག་ལ་སྐྱེ། དེའི་ཕྱི་ལོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་འགག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། ༡༣ །གཉིས་པ་གང་ཤར་བཟོ་མེད་ནི། དེ་ནས་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་གང་བྱེད་དུ་གཞག །དབང་དུ་ཡང་མ་སོང་། དགག་ཀྱང་མི་དགག །རང་གི་སེམས་བྱ་ར་བར་བཞག་ནས་བསྒོམས་པས། ༡༤ རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཕྲོར་མི་ཉན་པར་ཞི་གནས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་འབྱུང་། དེ་ནས་ཡང་རྣམ་རྟོག་ལ་སོགས་པར་ཁྱུར་ཁྱུར་འགྱུར་འགྲོ། དེ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་བསྒོམས་པས་གནས་རྒྱུན་ཇེ་རིང་དུ་འགྲོ་བ་ནི། གནས་པ་བར་བ་ཆུ་རླུང་དལ་གྱིས་འབབ་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལྷུག་པར་འཇོག་པར་གནད་འདིས་སེམས་ཀྱི་དྭངས་སྙིགས་ཕྱེད་པ། ཆོས་རྗེས། སེམས་མ་བཅོས་ན་བདེ། ཆུ་མ་རྙོགས་ན་དྭངས། ཞེས་དང་། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས། མ་བཅོས་སོ་མར་གཞག་ན་རྟོགས་པ་འཆར། ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་བསྐྱངས་ན་ཡོངས་ཀྱང་འཆར། དམིགས་གཏད་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤོངས་ལ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་ཞོག་དང་རྣལ་འབྱོར་པ། ཞེས་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་བའི་ཚུལ་གཉིས་ཀ་ས་ར་ཧའི་ཞབས་ཀྱིས་བཅིངས་པར་གྱུར་ན་ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་པར་རྩོམ། ཐོང་པར་གྱུར་ན་མི་གཡོ་བརྟན་པར་གནས། གོ་བཟློག་རྔ་མོང་ལྟ་བུར་བདག་གིས་རྟོགས། ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། ༡༥ གསུམ་པ་གཞག་ཐ བས་ཀྱི་གནད་ལ་བཞི་ལས། བྲམ་ཟེ་སྐུད་པ་འཁལ་བ་ལྟར་བཞག་པ་ནི། སྐུད་པ་ལ་གྲིམས་ལྷོད་སྙོམས་པ་ཞིག་དགོས་པ་ལྟར། སྒོམ་ པ་ལ་ཡང་གྲིམས་དྲགས་ན་རྟོག་པར་འཆོར། ལྷོད་དྲགས་ན་སྙོམས་ལས་སུ་ལུས་པས་གྲིམས་ལྷོད་སྙོམས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་ལ། དང་པོར་ཐོལ་སྐྱེས་རྦད་གཅོད་ཀྱིས་བསྒྲིམས། དེ་ལ་སུན་པ་དང་གང་ཤར་བཟོ་མེད་ཀྱིས་གློད། དེ་ལྟ་བུའི་རེས་འཇོག་གིས་ཅི་ཞིག་ནས་གྲིམས་ལྷོད་རང་ལུགས་སུ་སྙོམས་པར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས། སེམས་སྒྲིམ་བསྒྲིམས་ནས་ལྷོད་གློད་པ་བྲམ་ཟེ་སྐུད་པ་འཁལ་བ་ལྟ་བུར་གཞག་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༡༦ །སོག་ཕོན་ཐག་པ་ཆད་པ་ལྟར་བཞག་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྔར་གྱི་གཉེན་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་འདུག་བསམ་སྤང་པ་བྱེད་དགོས་སྙམ་པ་ཁོ་ན་སྟེ། རྣམ་རྟོག་འགགས་ནས་གཉེན་པོ་སླེབ་པ་ལས་མ་བྱུང་བས། དྲན་པ་ཕྱིས་སྙེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྒོམ་གྱི་དྲི་མ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུའི་དྲན་ཤེས་སྤངས་ནས་ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུན་དེ་ཀ་ལ་རང་བབ་སུ་གཞོག་པ་ནི་སེམས་བྱ་རྩོལ་དང་བྲལ་བར་འཇོག་པ་སོག་ཕོན་ཐག་པ་བཅད་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱའོ། ༡༧ །བུ་ཆུང་ལྷ་ཁང་ལྟ་བ་ལྟར་གཞག་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་དྲན་ཤེས་ཀྱི་ཀ་བ་ལ་དམ་པོར་ཐོགས་པས་རླུང་རང་མལ་དུ་ཟིན། དེའི་དབང་གིས་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་གཟུགས་དང་། བདེ་བས་བརྒྱལ་བ་ཙམ་དང་། མི་རྟོག་པ་ལུས་སེམས་ཡོད་དུ་མི་ཚོར་བ་བར་སྣང་སྟོང་པ་ལ་འདུག་པ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཅི་ཤར་ཡང་དགའ་བ་དང་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས། ཆེད་དུ་འཛིན་པ་དང་སྣང་ཆ་འགོགས་པ་གང་ཡང་མི་བྱ་བས། སྣང་ཆ་མ་འགགས་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་བུ་ཆུང་ལྷ་ཁང་ལྟ་བ་ལྟ་བུར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། ༡༨ །གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཚེར་མ་བཏང་བ་ལྟ་བུར་གཞག་པ་ནི། གནས་ཐོག་ཏུ་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་དང་། ངོ་ཤེས་པའི་དྲན་པ་དུས་མཉམ་དུ་ལངས། སྤང་གཉེན་བྲང་འཕྲད་པས་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ནས་གཉིས་སུ་བརྒྱུད་མ་ཐུབ། གཉེན་པོ་རྩོལ་བས་བསྒྲུབ་མ་དགོས་པར་ རང་ཁྱུང་བས་དྲན་པས་ཚུར་བཅངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཚོར་ལ་དགག་སྒྲུབ་མི་བྱེད་པར་འཇོག་པ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཚེར་མ་བཏབ་པ་ལྟ་བུར་བཞག་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ཐ་མ་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེ་དུས་གནས་ཐོག་ཏུ་འགྱུ་བའི་རང་ངོ་ཤེས། འགྱུ་ཐོག་ཏུ་གནས་པའི་རང་ས་ཟིན་པས་གནས་འགྱུའི་བར་ལག་འགྱེལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྩེ་གཅིག་གི་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ནོ། དེ་དུས་ཀྱི་གནས་པ་དང་འགྱུ་བ་ངོ་ཤེས་མཁ
Chinese
之所以说“玛”，是因为它并非以风为依据。当风的流动停止时，心在境上漂浮的分别念也会随之止息。11. 第二个是无所依，分为：突发猛断、任其自生、安住之要三个方面。首先是突发猛断：像这样修习时，如果生起了随心逐境的分别念，就要以不让分别念延续，不让一个分别念产生的念头来控制，猛然切断突发的分别念，并继续修习。12. 如此持续修习，分别念会越来越多，最终会出现一个分别念接着一个分别念产生，仿佛永无止境的情况。这就像认识到分别念如同认识到敌人一样，或者说是初期的安住状态如同陡峭山上的流水一般。虽然只是每一刹那心才得以安住，从而知晓分别念的生灭，但并非分别念持续不断地产生，所以并非分别念的多少，而是分别念在一刹那产生，并在下一刹那消失，这是其自性。13. 第二是任其自生：之后，就让分别念自行发展，既不控制，也不压制。将自己的心置于观察者的位置，然后修习。14 这样，分别念就不会蔓延，而是会一心安住于寂止。之后，又会再次陷入分别念等之中。像之前那样修习，安住的时间会越来越长，这就像中间的安住状态如同缓慢流淌的溪水一般。像这样放松安住的关键在于区分心的清浊。正如教言所说：心不造作则安乐，水不清澈则浑浊。以及瑜伽自在者的开示：不加修饰如酥油般安住，则证悟显现；如河流般持续，则一切显现；完全舍弃目标和相，瑜伽士，恒常保持平等。以及萨ra哈尊者所说：如果这两种修习方式都被束缚，就会试图向四面八方游走；如果放开，就会稳固不动。我理解这就像一只颠倒的骆驼。15 第三个是安住之
English
The reason for saying "Ma" is that it is not based on wind. When the movement of wind ceases, the conceptual thoughts that cause the mind to wander in objects will also cease. 11. The second is without support, divided into three aspects: sudden cutting, letting be, and the key to abiding. First, sudden cutting: When meditating in this way, if conceptual thoughts arise that follow the mind's pursuit of objects, control them with the thought of not allowing them to continue, not allowing a single conceptual thought to arise, and abruptly cut off the sudden conceptual thoughts and continue to meditate. 12. By continuing to meditate in this way, conceptual thoughts will increase, and eventually, one conceptual thought will arise after another, as if there is no end. This is like recognizing conceptual thoughts as recognizing an enemy, or like the initial state of abiding is like water flowing down a steep mountain. Although the mind only abides for each moment, thus knowing the arising and ceasing of conceptual thoughts, it is not that conceptual thoughts arise continuously, so it is not a matter of the amount of conceptual thoughts, but that conceptual thoughts arise in one moment and disappear in the next, which is their nature. 13. Second, letting be: After that, just let the conceptual thoughts develop on their own, neither controlling nor suppressing them. Place your own mind in the position of an observer, and then meditate. 14 In this way, conceptual thoughts will not spread, but will abide single-pointedly in tranquility. After that, you will again fall into conceptual thoughts and so on. Meditating as before, the duration of abiding will become longer and longer, which is like the intermediate state of abiding is like a slowly flowing stream. The key to relaxing and abiding in this way is to distinguish the clarity and turbidity of the mind. As the teaching says: If the mind is not fabricated, it is happy; if the water is not turbid, it is clear. And the yogi's instruction: If you abide without fabrication like butter, realization will appear; if you continue like a river, everything will appear; completely abandon the target and signs, yogi, always maintain equality. And as Saraha said: If these two ways of meditating are bound, they will try to wander in all directions; if released, they will remain stable and unmoving. I understand this to be like an inverted camel. 15 The third is the key to abiding.
Chinese
四种要点中的：像婆罗门纺线那样安住，就像纺线需要松紧适中一样，修行也一样，太紧会陷入分别念，太松会陷入懈怠，所以要松紧适中。也就是在最初的阶段，首先要用突如其来的猛烈方式收紧，然后感到厌烦或者出现任何情况时，都不要人为地放松。像这样交替进行，考虑到什么时候才能自然而然地达到松紧适中的状态。因此，将心收紧又放松，就像婆罗门纺线一样安住，这样说的。16、像切断索冈草的绳子那样安住，像那样，以前所有的对治，都认为是生起了分别念，认为需要断除，仅仅是这样。因为分别念断灭后，对治才会到来。所以，所谓的“事后追忆”是修行的污垢。因此，舍弃那样的忆念，在寂止的相续中自然而然地安住，也就是让心远离造作和努力，像切断索冈草的绳子一样。17、像小孩看寺庙一样安住，心之象被忆念的柱子紧紧抓住，风自然平息。由于这个原因，无论出现烟雾等空相，还是因快乐而昏厥，或者无分别念，身体和心都感觉不到，像住在虚空中一样等等的体验，都不要认为好或者不好，不要特意去执着，也不要阻止现象的产生。现象不被阻止，也不去执着，就像小孩看寺庙一样安住。18、像大象被刺扎一样安住，在安住的当下生起证悟，和认识的忆念同时升起。断除和对治迎面相遇，分别念无法从一传到二。不需要通过努力来修成对治，而是自然而然地，忆念将它抓住，这被称为：对于分别念的生起和感受，不作肯定或否定地安住，这就是像大象被刺扎一样安住的含义。对此，被称为最终的安住就像大海没有波浪一样。那时，在安住的当下认识到流动的自性，在流动的当下把握住安住的自地，因此被称为安住和流动之间手臂伸直，也就是与专注的自性相遇。那时，能够认识安住和流动的人
English
Of the four key points: Abiding like a Brahmin spinning thread means that just as spinning thread requires a balance of tightness and looseness, so too does meditation. If it is too tight, one will fall into conceptualization; if it is too loose, one will fall into laziness, so one must balance tightness and looseness. That is, in the initial stage, one should first tighten with a sudden and fierce method, and then when one feels bored or anything arises, one should not artificially relax. Alternating in this way, considering when one can naturally reach a state of balanced tightness and looseness. Therefore, tightening and loosening the mind, it is said to abide like a Brahmin spinning thread. 16. Abiding like cutting a Sogpon grass rope means that all previous antidotes are thought to be the arising of conceptualization, and it is thought that they need to be abandoned, just like that. Because the antidote will not come until conceptualization ceases. Therefore, the so-called "subsequent recollection" is a stain on meditation. Therefore, abandoning such recollection, naturally abiding in the continuity of calm abiding, that is, letting the mind be free from fabrication and effort, like cutting a Sogpon grass rope. 17. Abiding like a child looking at a temple means that the elephant of the mind is firmly grasped by the pillar of recollection, and the wind naturally subsides. Because of this, no matter what experiences arise, such as empty forms like smoke, or fainting from happiness, or non-conceptualization, not feeling the body and mind, like dwelling in empty space, etc., one should not regard them as good or bad, and one should not deliberately cling to them or prevent the arising of phenomena. Phenomena are not prevented, and one does not cling to them, abiding like a child looking at a temple. 18. Abiding like an elephant being pricked by thorns means that enlightenment arises in the moment of abiding, and the recollection of recognition arises simultaneously. Abandonment and antidote meet face to face, and conceptualization cannot pass from one to two. There is no need to cultivate the antidote through effort, but naturally, recollection grasps it, which is called: not affirming or negating the arising and feeling of conceptualization, this is the meaning of abiding like an elephant being pricked by thorns. To this, it is called the final abiding is like the ocean without waves. At that time, one recognizes the nature of movement in the moment of abiding, and grasps the self-ground of abiding in the moment of movement, therefore it is called the arm straightening between abiding and movement, that is, encountering the self-nature of focus. At that time, one who can recognize abiding and movement