Tibetan
པོ་ལྔ་རང་གི་ངོ་བོས་གསལ་ཀྱང་མ་རྟོག་པར་ཐག་ཆོད། འོ་ན་སྒོ་ལྔ་པོའི་ཤེས་པ་གཟུགས་འཛིན་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། སྒྲ་་ཐུན་བཞིའོ། ། འཛིན་པའི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དྲི་འཛིན་པའི་སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། རོ་འཛིན་པ་ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། རེག་བྱ་འཛིན་པའི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་ལྔ་པོ་འདི་ཡང་། ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐད་ཅིག་ཏུ་སྣང་སྟེ་ངོ་བོས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པར་འདུག་པས། ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་ཡིད་གཅིག་པུ་འདིའི་རྩ་བར་བཅད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་ནི་ཡིད་ཆོས་ལ་གཏད་པ་དེ་ནི་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་ངོ་བོས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པར་འདུག་པས། ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་མི་འདུག་སྟེ། སྔ་མའི་ཤེས་པ་ནི་འགགས་ཕྱི་མ་ནི་མ་སྐྱེས། ད་ལྟར་གྱི་སྐད་ཅིག་གང་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་སྣང་ཞིང་གསལ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མི་འདོར་བར། གསལ་ཀྱང་དབྱིབས་སུ་མ་གྲུབ། ཁ་དོག་ཏུ་མ་གྲུབ། བྱེད་པ་པོ་བདག་གམ་ཕྱའམ་དབང་ཕྱུག་གམ་ཚངས་པའམ། རྡུལ་ཕྲན་ནམ་ཕག་ན་མོའམ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པས་བྱས་པས་མི་འདུག་པས། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་འདོར་བ་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀྱང་དབྱེ་བ་མེད་གང་དུ་ཡང་སྣང་ཞིང་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་བཏུབ་པས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་རང་རིག་སྟེ་གང་རང་རིག་འཁྲུལ་བར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡེ་ནས་གནས་པའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མངོན་སུམ་དེ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ས་དག་གིས་བརྗོད་པར་མི་ཤེས་ལ། ཡིད་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གིས་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་གི་བར་ལ་བསྟན་དུ་མེད་དོ། །འདི་ནི་དོ་ཧ་ལས་ཀྱང་། ཆུ་དང་མར་མེ་རང་གསལ་གཅིག་པུར་ཞོག །འགྲོ་འོང་ང་ཡིས་མི་ལེན་མི་འདོར་རོ་ཞེས་པ་དང་། ཀྱེ་ཧོ་འདི་ནི་རང་རིག་སྟེ། །བཞན་ཡང་དངོས་སུ་བསྟན་དུ་མེད། །འདི་ལས་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལྟ་བ་མདོར་བསྡུས་ནས་ཀྱང་། རང་ རིག་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཉིད་ནི། །སྣང་ཞིང་སྟོང་ལ་སྟོང་ཞིང་སྣང་། །དེ་ཕྱིར་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དོ། །དཔེར་ན་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་བཞིན། །དེ་ལྟར་གཉིས་མེད་གཏན་ལ་དབབ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལུང་དང་རིག་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་གཞུང་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་ཀྱང་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ་།དེ་ནི་ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེ
Chinese
五者以自性而明，然不作意而决断。那么五门之识，取色的眼识，以及声四者。 取声的耳识，取香的鼻识，取味的舌识，取触的身识，这五者也是。依赖于境和根，于刹那间显现，以自性而明，不作意而住。六识中的意识，应断除此一的根本，因为将意识专注于法，与五识相同，以自性于一刹那间明了，不作意而住。六识的自性中没有错乱，先前的识已灭，后来的识未生。现在所生的刹那，也显现而明了，因此不舍弃世俗谛。虽明却未成形状，未成颜色。作者非我、非自在天、非大自在天、非梵天，非微尘、非幻母、非补特伽罗等所作，因此自性为空，所以不舍弃胜义谛，显空二者无别，于何处显现，于何处皆可言说，因此是从彼和异解脱的。应如是了悟。此乃自证，即证悟自证为错乱即是智慧，因为是了知本来安住之实相。如是之现量，孩童凡夫之辈不能言说，亦非为有漏意之分别所行境。因此，在自己未曾体验之前，无法指示。此乃道歌，如云：水与灯火，唯住于自明。来往我不取亦不舍。又云：奇哉此乃自证，此外无有可指示，莫于此中生错乱。如是说。见解简略而言之：自证离戏即是彼，显现且空，空且显现。因此显空无二别，譬如水中月。如是于二无别而定解。如是等等，以教理而定解，一切经论中皆有宣说，然繁说已足矣。彼乃六识之
English
The five are clear by their own nature, yet they are decided without conceptualization. So, the consciousness of the five gates, the eye consciousness that grasps form, and the four sounds. The ear consciousness that grasps sound, the nose consciousness that grasps smell, the tongue consciousness that grasps taste, and the body consciousness that grasps touch, these five also. Relying on the object and the sense faculty, they appear momentarily, clear in their own nature and abiding without conceptualization. The consciousness of the six aggregates, the single mind, should be cut off at its root, because focusing the mind on the Dharma is like the consciousness of the five gates, clear in its own nature in a single moment and abiding without conceptualization. There is no confusion in the self-nature of the six aggregates of consciousness, the previous consciousness has ceased, and the subsequent one has not arisen. The present moment that arises is also apparent and clear, so without abandoning the conventional truth. Although clear, it is not formed into a shape, not formed into a color. It is not made by a maker, whether it be self, Ishvara, Maheshvara, Brahma, atoms, Prakriti, a person, etc. Therefore, because it is empty by nature, it does not abandon the ultimate truth. The two, appearance and emptiness, are inseparable, appearing everywhere and expressible everywhere, therefore it is completely liberated from that and other. One should realize this. This is self-awareness, that is, realizing that self-awareness is mistaken is wisdom, because it is knowing the reality that has always been. Such direct perception is not known to be expressed by the lands of ordinary children, nor is it the object of the afflicted mind's conceptualization. Therefore, it cannot be shown until one has experienced it oneself. This is also from the Doha: Water and lamp, abide alone in self-illumination. Coming and going, I neither take nor abandon. And: Alas, this is self-awareness, there is nothing else to show directly. Do not be confused about this. So it is said. The view in brief: Self-awareness, free from elaboration, is just that, appearing and empty, empty and appearing. Therefore, appearance and emptiness are inseparable, like the moon in water. Thus, establish non-duality. So on and so forth, established by scripture and reason, it is said in all the texts, but enough of elaboration. That is the six aggregates of