Tibetan
ས་བཟུང་། སྐབས་སུ་སྐུ་གཟུགས་ལྟ་བུའམ། ཤིང་བུའམ་རྡེའུ་ལྟ་བུ་ལ་གཏད་ཅིང་རིག་པ་བཟུང་ལ་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་བཞག །དེ་ལ་བརྟན་ན། གཉིས་པ་སྒྲ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པ་ནི། ཆུ་སྒྲའམ། རླུང་གི་སྒྲའམ། སེམས་ཅན་སྒྲ་སྐད་ལ་སོགས་པ་གང་གསལ་བ་ལ་སེམས་གཏད་ལ་བཟུང་། དེ་བརྟན་པ་དང་། ཡང་གསུམ་པ་སྣའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་དྲི་བཟང་བ་དང་ངན་པ་གང་བྱུང་བ་ལ་ཡང་སེམས་བཟུང་ལ་བསྒོམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཞི་པ་ལྕེ་ལ་སྣང་བའི་རོ་ཞིམ་པ་ངར་མི་ཞིམ་པ་ལ་ཡང་སེམས་གཏད་ལ་བསྒོམ། དེ་ལྟར་དུ་ལྟ་བ་ལུས་ཀྱི་རེག་བྱ་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བ་གང་གསལ་བ་ལ་སེམས་བཟུང་། དེ་རྣམས་ལ་ཅུང་ཟད་ཟིན་པ་དང་། དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པ་ཡང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་འཁོར་བའི་ཆོས་སྤང་བྱའི་རྟོག་པ། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། །།།།དང་། ལྟ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པས་སེམས་གཡེངས་ན་ཡང་། རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པ་གང་གསལ་བ་ཅིག་ལ་ཤེས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་ལ་བསྒོམ། ཡང་གཉེན་པོའི་རྟོགས་པ་དགེ་བའི་སེམས་ལ་ཡང་གང་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་གཏད་ལ་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སེམས་བཟུང་བས་གནས་པའི་ཉམས་སྐྱེའོ། །ཐུན་གཉིས་ དེ་ལྟར་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་པ་ལ། དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་སེམས་འཛིན་པ་འདི་ཡི་གནད་ཤེས་ན་བྱིང་རྒོད་ཀྱིས་མི་གནོད་པར་གནས་ཆ་སྐྱེ་ལ། ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་སྤང་བྱའི་རྟོག་པ་དེ་ནན་གྱིས་བཀག་དགོས་བྱས་པས། སེམས་མི་གནས་པའི་སྟེང་དུ་སླར་གེགས་སུ་འགྲོ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་དཀའ་བ་ཡིན། འདི་ལ་དགོངས་ནས། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གང་ཕྱིར་ཆགས་སོགས་དེ་ཉིད་ལ། །ཚུལ་བཞིན་འཇུག་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ལས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར་དེས་ན། །དེ་ཡིས་དེ་དག་ལས་ངེས་འབྱུང་། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། ཧེ་བཛྲ་ལས་ཀྱང་། ཆགས་པས་འཇིག་རྟེན་འཆིང་འགྱུར་ན། །འདོད་ཆགས་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་ཐབས་མཁས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །མི་དམིགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །མི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །མི་དམིགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དམིགས་པ་ནི། །མི་དམིགས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དམིགས་པ་དང་། །མི་དམིགས་མཉམ་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འ
Chinese
专注（地所依）。有时专注于身体，或者木头，或者小石头之类的东西，抓住觉知，不被其他念头打断地安住。如果这样稳定了，第二是依靠声音来禅修：专注于水声、风声、动物的声音等等任何清晰的声音。这样稳定之后，再有第三，对于鼻根所显现的气味，无论是好闻的还是难闻的，都抓住觉知来禅修。同样，第四，对于舌根所显现的味道，无论是美味的、辛辣的还是不美味的，都专注于此来禅修。像这样，第五，对于身体的触觉，无论是舒适的还是不舒适的，任何清晰的感受都抓住觉知。稍微掌握这些之后，第六，依靠意根所显现的法来禅修，也有两种：有为法和无为法。第一种，是轮回的法，是应当断除的念头，比如贪欲、嗔恨、傲慢、五种邪见和怀疑等等。即使心被烦恼和近烦恼的念头所扰乱，也要将觉知专注在念头的领域中任何清晰显现的事物上，一心一意地禅修。还有，对于对治的念头，也就是善心，无论生起什么，都专注于此，不被其他念头打断，一心一意地抓住觉知，这样就能生起安住的体验。第二座。
English
Focusing (on a physical support). Sometimes, focus on a physical object such as a statue, a piece of wood, or a small stone, hold awareness, and remain without being interrupted by other thoughts. If that becomes stable, the second is to meditate by relying on sound: focus on whatever is clear, such as the sound of water, the sound of wind, or the sound of animals. Once that is stable, the third is to hold awareness and meditate on whatever arises in the field of the nose, whether it is a good or bad smell. Similarly, the fourth is to focus on and meditate on whatever taste appears to the tongue, whether it is delicious, spicy, or not delicious. In this way, the fifth is to hold awareness on whatever is clear in the body's tactile sensation, whether it is comfortable or uncomfortable. Once you have grasped these a little, the sixth is to meditate by relying on the phenomena that appear in the field of the mind, which are also of two types: conditioned phenomena and unconditioned phenomena. The first is the phenomena of samsara, the thoughts to be abandoned, such as desire, anger, pride, the five types of views, and doubt, etc. Even if the mind is distracted by thoughts of afflictions and near afflictions, focus awareness single-pointedly on whatever aspect is clearly manifest in the field of thought and meditate. Furthermore, focus on whatever arises in the mind of virtue, which is the antidote thought, without being interrupted by other thoughts, and by holding awareness single-pointedly, the experience of abiding arises. Second session.
Tibetan
བྱེད་པ་ལས་གསུངས་པས། དང་པོ་སེམས་འཛིན་པ་ལ། ཡུལ་གཟུགས་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་བསྡུས་པས། ཚོགས་དྲུག་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བར་བྱེད་པས་ཡུལ་གཞན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་སྐྱེའོ། །དེ་བརྟེན་ན་ཆོས་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་འབྲེལ་བ། ཡུལ་དྲུག་དམིགས་པའི་རྟེན་དེ་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་རང་ལུགས་སུ་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དང་། སྤང་བྱ་དང་། གཉེན་པོའི་མཚན་མ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་མིག་གཉིས་གཏད་དེ། ལུས་མ་འགུལ་བ། རླུང་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ། རང་སོར་དལ་བར་བཞག་ནས། ངག་མི་སྨྲ་བར་བཞག་སྟེ་དཔལ་ཏེ་ལོ་པས། སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་བཟུང་བར་བྱ་ཞེས་པ་དང་། ས་ར་ཧ་པས་ཀྱང་། །ནམ་་ཐུན་གསུམ་ མཁའ་འདྲ་བྱས་རླུང་ནི་མཉམ་པར་འཆིང་། །མཉམ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་རབ་ཏུ་ཐིམ། །མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་ནམ་ཞིག་ནུས་ལྡན་ན། །མི་རྟག་གཡོ་བ་མྱུར་དུ་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་གནས་ཆ་བཟང་པོ་སྐྱེས་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཡན་ལག་རྒྱས་པ་ནི། སེམས་གནས་ཐབས་དགུ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཅུ་ཅིག་ཁོ་བོས་བསྟན་པ་དེར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉོན་མོངས་རྟོག་པས་དབེན་པ་ཡིན། །རྐྱེན་ནི་སེམས་གནས་ཁྱད་པར་ལ་སྐྱེ་སྟེ། །ཕན་ཡོན་ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་རགས་པ་གནོན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་མི་གནས་པ་གནས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། དཔལ་ཏེ་ལོ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཀྱེ་ཧོ་འདི་ནི་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ངག་གི་ལམ་འདས་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། ཏེ་ལོ་ང་ཡིས་ཅི་ཡང་བསྟན་དུ་མེད། །རང་གིས་རང་ཉིད་མཚོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱོས། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་སྔར་སེམས་བཟུང་ནས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པར་གནས་པ་དེའི་ངང་ནས། ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་འཕྲོ་བ་ལ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། རྟོག་དེ་ཕྱིར་རོལ་གྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་དང་། ཆོས་རྣམ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནམ། མིག་དང་། རྣ་བ། སྣ། ལྕེ། ལུས་རྣམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནམ། ཞེས་བརྟགས་ན་དེ་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་རྟོག་པ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དྲུག་དང་དབང་
Chinese
因为（经文中）这样说了，首先是摄持心，将心专注于一个对境，比如形色。通过将六识汇聚为一，使心不再缘于其他对境，从而使心得以平静。因此，要与非造作的法相关联，不要执着于六境所缘的所依，而是让其自然显现，视其为空性，不执着于所舍弃之物和对治之法，不要作任何分别念，双眼凝视前方的虚空，身体不动，呼吸自然，保持平静。不要说话。吉祥的帝洛巴尊者说：心应如虚空般持守。萨ra哈巴也说：夜晚三个时段，如虚空般，气息调匀系缚，完全了知平等性，融入其中。箭匠说道，何时能有力，迅速舍弃无常动摇。经中这样说。从《般若波罗蜜多经》中也说：以般若波罗蜜多为瑜伽，就是以虚空为瑜伽。应理解其含义。这样修习，就能生起良好的禅定状态，成就圆满的奢摩他和毗钵舍那之因。这些的详细分支，可以参考我所讲的九住心和十一作意。奢摩他的因是依赖于戒律，其自性是远离烦恼分别。缘是生起于特殊的心住之上，利益是压制粗大的烦恼痛苦。以上是不安住心安住的次第。接下来，为了生起毗钵舍那而进行介绍。吉祥帝洛巴尊者说：奇哉！此乃自性觉性智慧，超越言语之道，非意识之行境。帝洛我没有什么可以教导的，自己认识自己吧！尊者这样说的意思是，先前摄持心，安住于明晰而不分别的状态中，然后观察六识的生起。观察这些念头是从外境显现的色、声、香、味、触、法中产生的吗？还是从眼、耳、鼻、舌、身中产生的呢？如果这样观察，就会发现念头并非从这些中产生。六境和根
English
Because it is said in the scriptures, first, to hold the mind, focus the mind on a single object, such as form. By gathering the six consciousnesses into one, the mind does not cling to other objects, thus calming the mind. Therefore, associate with the unconditioned Dharma, do not cling to the support of the six objects of perception, but let it appear naturally, view it as emptiness, do not cling to what is to be abandoned and the remedies, do not make any discriminations, gaze with both eyes at the space in front, the body does not move, the breath is natural, remain calm. Do not speak. The glorious Tilopa said: The mind should be held like the sky. Saraha also said: In the three periods of the night, like the sky, the breath is evenly bound, completely knowing equality, merge into it. The arrow-maker said, when can one be powerful, quickly abandon impermanent shaking. It is said in the scriptures. From the Prajnaparamita Sutra it is also said: To practice yoga with Prajnaparamita is to practice yoga with space. Its meaning should be understood. By practicing in this way, a good state of meditation can arise, and the causes of perfect Shamatha and Vipassana can be accomplished. The detailed branches of these can be referred to the nine stages of abiding mind and the eleven ways of attending that I have taught. The cause of Shamatha is to rely on discipline, its nature is to be free from afflictions and discriminations. The condition is that it arises on a special abiding mind, the benefit is to suppress coarse afflictions and suffering. The above is the order of abiding the non-abiding mind. Next, to introduce Vipassana, the glorious Tilopa said: How wonderful! This is self-aware wisdom, beyond the path of speech, not the realm of consciousness. Tilopa, I have nothing to teach, know yourself! The meaning of what the venerable one said is, first, hold the mind, abide in a clear and non-discriminating state, and then observe the arising of the six consciousnesses. Observe whether these thoughts arise from the external objects of appearance, sound, smell, taste, touch, and Dharma, or from the eye, ear, nose, tongue, and body? If you observe in this way, you will find that thoughts do not arise from these. The six objects and the senses