Tibetan
སྟོང་སང་ངེ་། ཤེས་པ་རྣལ་མ་རྗེན་ཁྲེས་སེ་བ་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་ཙེན་གྱིས་བཞག་གོ །དེ་ཡང་རང་བབས་སུ་ཆིལ་ལེ་བཞག་གོ་མ་བསྒྲིམ་པར་ལྷོད་དེ་བཞག་གོ །དེ་ལ་ལེགས་ཉེས་ཀྱི་བརྟགས་དཔྱད་མ་བྱེད། ཡིན་མིན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་མ་ཟ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤྲོས་ཏེ་སྤྲོས་པ་མང་པོའི་རྗེས་སུ་མ་འབྲེང་བ། ཚ་ལ་དོས་ཐག་ཆད་པ་བཞིན་དུ་ཁྲེས་སེ་བཞག་གོ །སོག་ཕོན་ཕོན་ཐག་ཆད་པ་བཞིན་དུ་ཤིགས་སེ་བཞག་གོ །དེ་ཡང་ཤེས་པ་རྣལ་མར་ལྷོད་དེ་བཞག་པས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མ་ནི་འདས། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས། ད་ལྟ་བ་གློད་པའི་བར་འདི་ན། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། སེམས་སྟོང་སང་ངེ་། ས་ལེ་རིག་གེ་ཧྲིག་གེ་རྗེན་ནེ་ཁྲེས་སེ་བ་འདི་ཁོ་ན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ། དབུ་མ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ། འོད་གསལ་ཞེས་བྱ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་པ་ཡང་འདི་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་པས། གཅེར་རེ་མཐོང་ནས་མེ་ལོང་ཞིག །འགྲོ་སར་ཕྱིན་ནས་མ་འཁྱམས་ཅིག །དེ་ཉིད་མཐོང་ནས་མ་སྒྲིབ་ཅིག །གནས་ལུགས་ཡིན་ནོ་མ་ བཅོས་ཞོག །ཅེས་གསུངས་པས། རང་ངོ་ཙིར་གྱིས་བཟུང་ལ་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟོང་སང་ངེ་བ་འདི་ཁོ་ནའི་སྟེང་དུ་མ་བཅོས་པར་གློད་ལ་བཞག་པས། བཏང་སྙོམས་ཙམ་དུ་མ་སྒོམ་རང་སར་བཞག་ན། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྒོམ་ཞེས་དེ་ལ་བཏགས་ཞེས་གསུངས་པས་སྒོམ་ཞེས་པ་ཡང་དེ་ལ་བྱ། དགེ་སྦྱོར་ཞེས་པ་ཡང་དེ་ལ་ཟེར། ངོ་བོ་ཞེས་པ་ཡང་དེ་ལ་ཟེར་ཏེ། དེ་ཁོ་ནའི་སྟེང་དུ་མ་བཅོས་པར་རང་བབས་སུ་ལྷོད་དེ་བཞག །དེ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཕྲོ་བར་འདུག་ན། ཇི་སྲིད་མི་འཕྲོ་བའི་བར་དུ་བཞག །དེ་ལྟར་བཞག་པའི་དུས་སུ་སེམས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རིག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། འགྱུ་བྱེད་མི་དྲན་དགུ་དྲན་འདི་ཏོལ་ཏོལ་འཕྲོ་བར་འདུག་ན། འཇུར་བུས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཉིད་འདི། །གློད་ན་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་གསུང་པས། ཕྱི་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་འམ། ནང་སེམས་ལ་འཕྲོ་འམ། གང་འགྲོ་བ་དེ་ཁོ་ནའི་སྟེང་དུ་གློད་ལ་བཞག་པས། འཕྲོ་བ་དེ་ཉིད་འཕྲོ་ཆད་ནས་རང་བཞིན་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྷན་གྱིས་སོང་ནས་ནམ་ཟླ་སྟོན་གྱི་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ་དྭངས་སང་ངེ་བ་ཞིག་མི་འཆར་མི་སྲིད་དེ། དེ་ཡུན་རིང་བ་ལ་དགའ་བར་མི་བྱ། ཐུང་བ་ལ་མི་དགའ་བར་མི་བྱ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་གན
Chinese
空朗朗。将这赤裸裸的本觉安住于此。亦即安住于自然状态，放松而不收紧。不对其作好坏的判断，不起是否的怀疑，不以分别念来开展，不追随众多戏论。如断绝柴薪般赤裸裸地安住。如砍断嫩枝般彻底地安住。如是于本觉中放松安住，则前念已逝，后念未生，于此放松的间隙中，心中无心，心的自性即是光明。如是说。心空朗朗，此澄澈、明觉、清晰、赤裸、坦然之状态，即名为般若波罗蜜多，名为无住中观，名为光明，名为大手印，名为大圆满，亦名为法身。故，赤裸裸地见到，如镜子一般。去往该去之处，不要迷路。见到那本身，不要遮蔽。安住于实相，不要改造。如是说。于自身本面确切地把握，将无垢的觉性，这空朗朗的状态，不作改造地放松安住。不要仅仅是舍弃，安住于自性，仅是名言上称之为禅修，禅修之名即由此而来。善行亦是如此称呼，本体亦是如此称呼。于此之上，不作改造地自然放松安住。若不从其上生起分别念，则于不生起分别念期间安住。如是安住之时，亦称之为心，亦称之为觉性。若这游移不定、不忆一而忆九之念头纷纷涌现，则如以绳索束缚之心性，若放松则解脱无疑。如是说。向外境散乱，或向内心散乱，于任何所去之处，放松安住于其上。则散乱本身即止息，不成立任何自性之体性，一同融入空性之中，如秋季无云晴朗虚空之中央般，清澈明朗之状态，不可能不显现。不应贪执其长久，不应厌恶其短暂。大手印是远离破立二边的
English
Empty and clear. Settle the naked, pristine awareness right here. That is, settle naturally, relax without tightening. Do not judge it as good or bad. Do not doubt whether it is right or wrong. Do not elaborate with conceptual thoughts. Do not follow after many elaborations. Settle nakedly, as if cutting off firewood. Settle completely, as if snapping tender branches. By relaxing and settling in pristine awareness, the previous thought has passed, the next thought has not arisen. In this gap of letting go, there is no mind in the mind, and the nature of mind is luminosity. As it is said. The mind is empty and clear. This state of clarity, awareness, sharpness, nakedness, and openness is called Prajnaparamita, called Non-abiding Madhyamaka, called Luminosity, called Mahamudra, called Dzogchen, and also called Dharmakaya. Therefore, seeing nakedly, like a mirror. Going where you need to go, do not get lost. Seeing that itself, do not obscure it. Abide in reality, do not fabricate. As it is said. Grasp your own face firmly, and relax and settle without fabrication in this empty and clear state of stainless awareness. Do not just abandon it, settle in its own place. It is only nominally called meditation, and the name of meditation comes from that. Virtue is also called that, and essence is also called that. On top of that, relax and settle naturally without fabrication. If conceptual thoughts do not arise from it, then abide for as long as conceptual thoughts do not arise. When abiding in this way, it is also called mind, and it is also called awareness. If these wandering, forgetful, and remembering thoughts arise vividly, then this mind itself, bound by a rope, will undoubtedly be liberated if released. As it is said. Whether scattering to external objects or scattering to the inner mind, relax and settle on whatever goes. Then the scattering itself will cease, and without establishing any essence of self-nature, it will all merge into emptiness. Like the center of a clear, cloudless sky in autumn, a clear and bright state will inevitably arise. Do not be happy with its length, and do not dislike its shortness. Mahamudra is free from the two sides of affirmation and negation.
Tibetan
ད་ཀས་གསུངས། དེ་ལྟར་གློད་བཞག་ཀྱང་སེམས་མི་གནས་ཤིང་རིག་རིག་འཕྲོ་ན་སྒོམ་འདོད་ཀྱི་བློ་དང་མ་བྲལ་བས་ལན་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་ཆེད་དུ་བྱེད་པའི་བློ་དེ་དང་ཕྲལ་ལོ། །སེམས་གནས་མ་གནས་ལ་དགག་སྒྲུབ་མ་བྱེད། ཕུ་ཆུ་དྲག་པོ་བརྡབས་ཀྱིན་དྭངས། །དངུལ་དཀར་མེ་ལོང་ཕྱིས་ཀྱིན་གསལ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྒོམ་པ་བཤིགས་ཀྱིན་བདེ། །ཞེས་གསུངས་པས། མ་བསྒོམ་པར་རང་ལུགས་སུ་ལྷོད་དེ་བཞག་གོ །དྲན་རིག་རྒྱ་མཚོའ་རྙོགས་མ་འདི། །གློད་ནས་བཞག་ན་དྭངས་ཀྱིན་གདའ། །ཞེས་གསུངས་པས། གློད་ཤེས་པ་གཅིག་པོས་ཆོག་ པ་ཡིན། གློད་ཤེས་པ་རབ་ལ་སྒོམ་རབ་སྐྱེ། གློད་ཤེས་པ་འབྲིང་ལ་སྒོམ་འབྲིང་སྐྱེ། གློད་ཤེས་པ་ཐ་མ་ལ་སྒོམ་ཐ་མ་ལས་མི་འོང་བས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་འཇོག་པ་དེ་ཁོ་ན་གདམས་ངག་གི་རྩ་བ་ཡིན་པས། རྣམ་རྟོག་ཏོལ་གྱིས་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ངོས་ཙིར་གྱིས་བཟུང་ལ། དེ་ཁོ་ནའི་སྟེང་དུ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད། ཡང་གཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་གློད་ལ་བཞག་གོ །ཐུན་ཆུང་བ་ལ་གྲངས་མང་དུ་བསྒོམ། ཐུན་ཆུང་བས་ནི་སྐྱོན་མེད་ལ། །གྲངས་མང་བས་ནི་སྐྱོན་མི་འཐུང་། ཅེས་གསུངས་པས། རྣམ་རྟོག་གཅིག་སྐྱེ་འདོད་བྱེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་ཙམ་གྱི་གོང་ནས་ཀློད། དེ་ལྟར་དེ་ནས་དེར་གློད་པས་དྲན་རིག་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ཆོས་སྐུར་མི་འཆར་མི་སྲིད་དེ། སྡོམ་པ་རྒྱ་མཚོའ་རྒྱུད་ལས། མ་བཅོས་མ་ཡེངས་རང་སར་གྲོལ། །སྣང་བ་རང་གྲོལ་བདེ་ཆེན་ཀློང་། །སོ་མ་ལྷུག་པ་གྱི་ན་ཙམ། །མི་སྒོམ་པ་ཡི་སྒོམ་ཞིག་བྱ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་རྟོག་འདི་ཉིད་ཆོས་སྐུར་ལྷག་གིས་ཤར་ནས་རྟོག་པ་སྤང་མི་དགོས་པ་ཞིག་འོང་བ་ཡིན། ཆོས་སྐུ་སྒྲུབ་མི་དགོས་པ་ཞིག་ཡིན་པས། ཀློད་ཤེས་པ་གཅིག་པུས་ཆོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གློད་པ་དང་རང་སེམས་མ་བཅོས་པར་བཞག་ཀྱང་། སེམས་མི་གནས་ཤིང་འཕྲོ་བར་འདུག་ན། ལིང་གིས་བཞག་ལ། མཎྜལ་གཅིག་ཕྱིས་ནས་ཕུལ་ཏེ། གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱི་མཆོད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཕུལ་ལ། མོས་གུས་ཀྱི་གདུང་བ་ཆེན་པོས་ཐང་མ་ཆད་ཀྱི་བར་དུ་གསོལ་བ་ཁོ་ན་གདབ། ཐང་ཆད་པ་དང་སེམས་མ་བཅོས་པའི་ངང་དུ་ཁྲེས་ཀྱིས་བསྐྱུར་ལ་བཞག་གོ །རྣམ་རྟོག་མི་འཕྲོ་བར་འདུག་ན་མི་འཕྲོ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཁྲེས་སེ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་གློད་པ་དང་བལྟས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ཏུ་གྱུ་གྱུ་བྱུང་ན། དྲན་པ་བཀག་པས་ལན་པ་ཡིན་པས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པས་མི་
Chinese
又说，像这样放任，如果心不安住，并且胡思乱想，那是因为没有离开想要修行的心。因此，要舍弃那样特意造作的心。对于心安不安住，不要进行破立。河水湍急冲击才清澈，银镜擦拭才明亮，瑜伽士的修行破坏才安乐。如是说，不要修行，而是放松地安住于自性之中。这觉知之海的浑浊，放开安住就会清澈。如是说，仅仅一个“放”字就足够了。放得好，修行就好；放得中等，修行就中等；放得差，修行就不会好。因此，安住于任何生起的念头之上，这才是口诀的根本。念头突然生起，就直接抓住它的本体，就在那上面放松。又在一个念头生起的时候，就在它的自性中放松安住。短时间多次修行，短时间修行没有过失，多次修行没有坏处。如是说，当一个念头想要生起，或者在尚未生起之前就放松。像这样从这里到那里放松，这个觉知本身不可能不显现为法身。在《总持海经》中说：不作意，不散乱，于自性解脱。显现自解脱，大乐虚空。像酥油一样放松，一丝不挂。做不修行的修行。如是说。这个念头会更加显现为法身，从而不需要断除念头。因为法身是不需要修的，所以仅仅一个“放”字就足够了。像这样放松，即使自心不作意而安住，如果心不安住而散乱，那就猛然放下，擦拭一个曼茶罗后献上，如上所示，献上不可思议的意供，以极大的虔诚之情，不停歇地祈祷。疲惫时，就在不作意的心态中放下。如果念头不散乱，就在不散乱的状态中放下。像这样放松和观察，如果它也变成了念头，那就是因为阻止了念头。因此，阻止念头是不行的。
English
Furthermore, it is said that if the mind does not abide and wanders restlessly even when left in this way, it is because one has not separated from the mind that desires to meditate. Therefore, separate from that mind that deliberately acts. Do not engage in affirmation or negation regarding whether the mind abides or not. A raging river becomes clear by crashing, a silver mirror becomes clear by wiping, and the meditation of a yogi is comfortable by dismantling. As it is said, do not meditate, but relax and abide in your own nature. This turbidity of the ocean of awareness, if you release and abide, it will become clear. As it is said, the single word "release" is sufficient. If you release well, your meditation will be good. If you release moderately, your meditation will be moderate. If you release poorly, your meditation will not be good. Therefore, abiding on whatever thought arises is the root of the instruction. When a thought suddenly arises, directly grasp its essence and relax on that very thing. And when another thought arises, release and abide in its very nature. Meditate in short sessions and many times. There is no fault in short sessions, and no harm in many times. As it is said, when a thought wants to arise, or even before it arises, release. By releasing from here to there in this way, it is impossible for this very awareness not to appear as the Dharmakaya. In the Sutra of the Ocean of Samadhi, it says: "Uncontrived, unscattered, liberated in its own place. Appearances self-liberate in the expanse of great bliss. Like melted butter, completely naked. Practice a meditation of not meditating." As it is said. This thought will especially dawn as the Dharmakaya, so that there will be no need to abandon thoughts. Because the Dharmakaya does not need to be cultivated, the single word "release" is sufficient. In this way, even if you release and leave your own mind uncontrived, if the mind does not abide and continues to wander, then put it down forcefully, wipe a mandala and offer it, and as shown above, offer inconceivable mental offerings, and pray with great devotion until you are exhausted. When you are exhausted, abandon it carelessly in an uncontrived state of mind. If thoughts do not wander, then carelessly leave it in that state of non-wandering. In this way, if by releasing and looking, that itself also becomes a thought, it is because you have blocked the memory. Therefore, blocking thoughts is not good.