Tibetan
མ་མེད་ཆེན་པོ་ཡིན་སྙམ་པའི་རློམ་པ་བྱུང་བ་ནི། རྩེ་གཅིག་ཆེན་པོ་ཉམས་ཀྱི་འཁོར་ཡུག་མའོ། །འདིའི་མཉམ་རྗེས་གནས་པ་མཉམ་བཞག །མི་གནས་པ་རྗེས་ཐོབ་ཨ་འཐས་སུ་འཆར་བས་རྗེས་ཐོབ་བཏགས་པ་བ་ཡིན། ཉམས་མྱོང་དེ་ཡུལ་མེད་དུ་རང་ངོ་ཤེས་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ན་ངོ་བོ་མཐོང་ཞིང་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མིང་ཐོབ། ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་ན་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་དང་གནས་པ་རྐྱང་པ་དེས་ལྷག་མཐོང་དང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མིང་ཐོབ། ཞེན་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ན་གཟུགས་སྐུའི་ས་བོན་ཐེབས་པ་སྟེ་རང་སའི་འགྲོ་དོན་འབྱུང་། གང་ཤར་ཉམས་དེའི་ངང་དུ་འགྲོ་ན་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤར། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་དྭངས་ཆ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲོད་ན་ཀུན་རྫོབ་ལ་རང་བྱན་ཚུད། མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཕྲ་མོ་དང་། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་ལུང་སྟོན་པ་སོགས་ལམ་གྱི་རྟགས་ཤར་ན་ཡོན་ཏན་སྐྱེས། དེ་དག་མི་ལྡན་ན་རྩེ་གཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་རྩལ་མ་རྫོགས། ཀུན་རྫོབ་ལ་རང་བྱན་མ་ཚུད། གཟུགས་ སྐུའི་ས་བོན་མ་ཐེབས། རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་མ་ཤར། ངོ་བོ་མ་མཐོང་བས་རྩེ་གཅིག་མུན་པའི་དཀྱིལ་ན་འབྱམས་ཞེས་པའི་གོལ་ས་དང་། གོལ་ས་དེ་ཆོད་ནས་སྔ་མའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་པོ་བརྟན་ན། རྩེ་གཅིག་ཆུང་ངུས་དྲོད་ཆུང་ངུ་དང་། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི། ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་སྟེ་ཚོགས་ལམ་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་སོ། །རྩེ་གཅིག་འབྲིང་པོ་དྲོད་འབྲིང་པོ། སྦྱོར་ལམ་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་སྟེ་དབང་པོ་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །རྩེ་གཅིག་ཆེན་པོས་དྲོད་ཆེན་པོ་སྟེ། བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་སྟེ་སྟོབས་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །སྤྲོས་བྲལ་ཆུང་ངུས་སེམས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས། ལམ་ལྔ་ལས་མཐོང་ལམ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ལམ་འགོག་སྟེ་བདེན་པ་བཞི་དང་དེ་ངོ་བོའམ་རྫས་གཅིག་ལ་བཟློག་པའམ་རྣམ་པ་བྱེད་ལས་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་བས་ཤེས་བཟོད་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་སྟེ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་དང་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་ཏེ་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་སོ། །སྤྲོས་བྲལ་འབྲིང་པོས་སེམས་རྩ་བ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས། ཆེན་པོས་ཕྱི་ནང་གིས་སྒྲོ་འདོགས་རྦད་ཀྱིས་ཆོད། དེ་ལ་སེམས་སྟོང་པར་རྟོགས་ཀྱང་སྟོང་པ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཆར་བའི་གནད་མ་རིག་ན། སྤྲོས་བྲལ་མེད་པའི་སྐོར་རྫིས་ཁྱེར། ཞེས་པའི་གོལ་ས་དང་། ངོ་བོ་མ་མཐོང་རྩལ་མ་རྫོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ལ་རང་བྱན་མ་ཚུད། ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་མ་སྐྱེས་ན་གཟུགས་སྐུའི་ས་བོན་མ་ཐེབས། ས་རབ་དགའ་དྲི་མེད་འོད་བྱེད་འོད་འཕྲོ་བ་སྦྱང་དཀའ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དྲུག་པ་མན་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་ན་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་རྩལ་མ་རྫོགས་པའོ། །རོ་གཅིག་ཆུང་ངུས་འཁོར་འདས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། འབྲིང་པོས་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ཆོད། ཆེན་པོས་ཆོས་ཀུན་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ། །རོ་གཅིག་ཤར་ཡང་ཆེན་པོར་མ་སླེབས་ན་རྩལ་མ་རྫོགས་དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེ་མ་ཤར་ན་གཟུགས་ སྐུའི་ས་བོན་མ་ཐེབས། དུ་མ་རོ་གཅིག་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་ཀྱང་། ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་མ་ཤར་ན། རོ་གཅིག་འདྲེས་པའི་རྦ་ལ་གཡེངས་ཤེས་པའི་གོལ་ས་དང་། ངོ་བོ་མ་མཐོང་ཀུན་རྫོབ་ལ་རང་བྱན་མ་ཚུད་པ་དང་། རིང་དུ་སོང་བ་མི་གཡོ་བ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་རྟགས་མ་རྫོགས་ན་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་པའོ། །སྒོམ་མེད་ཆུང་ངུས་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས། འབྲིང་པོས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རང་ས་ཟིན། ཆེན་པོས་འོད་གསལ་མ་བུ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའོ། །ས་དང་པོ་མཐོང་ལམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ནས། སྒོམ་མེད་འབྲིང་ནམ་སྒོམ་ལམ་ས་བཅུ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་དང་། མཉམ་བཞག་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གཅིག་ལས་རྗེས་ཐོབ་ཟག་བཅས་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་བཅུ་འགྱུར་དུ་རིམ་པས་འབྱུང་ལ་ཀུན་ཏུ་འོད་པདྨ་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ས་དང་ལམ་ལས་མི་སློབ་པའི་ལམ་སྟེ། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཤེས་བྱའི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་མ་དག་ན་སྒོམ་མེད་ཉི་མ་སྤྲིན་གྱིས་བཀབ་ཅེས་པའི་གོལ་ས་དང་། ངོ་བོ་མ་མཐོང་རྩལ་མ་རྫོགས། ས་བཅུ་པ་ནས་བཅུ་བཞི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བར་གྱི་སྤང་རྟོགས་ཀྱི་ཆེ་བ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ན་གཟུགས་སྐུའི་ས་བོན་མ་ཐེབས་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་ལ་སྐྱོན་དེ་དག་དང་བྲལ་ན་མི་སློབ་ལམ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པས་འབྲས་བུ་མ་ནོར་བར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་དུས་ཆོས་བརྒྱད་ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པས་སེང་གེ་རྣམ་པར་འགྱིང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། གཉེན་པོའི་བཟུང་དྲན་གསང་སྤྱོད་ཀྱི་དུས་སྤྲོས་བྲལ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་འཆར་བས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཡང་དག་ཤེས་དྲན་རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་དུས་རོ་གཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་
Chinese
生起自以为是无母大（瑜伽士）的傲慢，是大等持的体验的范围。此（体验）的俱生和后得，安住是俱生，不安住是后得，显现为阿达，因此是后得的假立。该体验在无处认识自性时，生起定解，则见本体，寂止和胜观双运，获得瑜伽士之名。若未生起定解，则仅是寂止和仅是安住，由此获得胜观和瑜伽士之名。生起无执的慈悲，则播下色身的种子，即产生自地的利他。任何显现都在该体验中行进，则分别念显现为修持。若对该禅定的清澈部分，了知因果缘起，则通达世俗谛。若显现神通和微细神变，以及见到佛菩萨的容颜，得到授记等道的征相，则生起功德。若不具足这些，即使生起等持，功德也未生起，能力未圆满，未通达世俗谛，未播下色身的种子，分别念未显现为修持，未见本体，因此是等持在黑暗中漂泊的歧途。断除该歧途，稳固之前的六种功德，则小等持是小暖相，四念住，四正断，四神足，即是资粮道的四者，三者，十二者。中等持是中暖相，加行道是暖和顶，具有五根。大等持是大暖相，忍位和世第一法，具有五力。小离戏是了知心与生住灭三者分离。五道中的见道，即苦集灭道四谛，以及其本体或自性相同，但以遮返或以不同方式区分作用，因此是四刹那智忍，即十六刹那，以及七菩提分，即百十二种功德。中离戏是了知心与根本分离。大离戏是彻底断除内外增益。对此，即使了知心是空性，若不了知空性显现为因果的关键，则是无离戏之辈被空谈所欺骗的歧途。因未见本体，能力未圆满，因此未通达世俗
English
The arrogance of thinking oneself to be a great motherless (yogi) is the environment of the experience of great one-pointedness. The co-emergent and subsequent of this (experience), abiding is co-emergent, not abiding is subsequent, appearing as Atha, therefore it is the imputation of subsequent attainment. When that experience arises with the certainty of recognizing its own nature in the absence of an object, then one sees the essence, the union of calm abiding and insight, and obtains the name of a yogi. If certainty does not arise, then mere calm abiding and mere abiding obtain the name of insight and yogi. If compassion without attachment arises, then the seed of the form body is sown, that is, the benefit of others arises from one's own ground. If whatever arises goes along with that experience, then conceptual thought arises as meditation. If one understands the cause and effect of dependent origination in the clarity of that samadhi, then one is proficient in relative truth. If subtle clairvoyance and miraculous powers arise, and seeing the faces of Buddhas and Bodhisattvas, receiving prophecies, etc., are signs of the path, then qualities arise. If these are not present, even if one-pointedness arises in the mind, qualities do not arise in the mind, abilities are not perfected, one is not proficient in relative truth, the seed of the form body is not sown, conceptual thought does not arise as meditation, and one does not see the essence, therefore it is a mistaken path of one-pointedness wandering in the midst of darkness. Cutting off that mistaken path and stabilizing the previous six qualities, then small one-pointedness is small warmth, the four mindfulnesses, the four correct abandonments, the four legs of miraculous powers, that is, the four of the path of accumulation, three, twelve. Medium one-pointedness is medium warmth, the path of joining is warmth and peak, possessing the five faculties. Great one-pointedness is great warmth, forbearance and the best of dharmas, possessing the five powers. Small freedom from elaboration is realizing that the mind is separate from the three of arising, abiding, and ceasing. The path of seeing among the five paths, that is, the four truths of suffering, origin, cessation, and path, and because their essence or nature is the same, but they are distinguished by reversal or different aspects of function, therefore there are four moments of knowledge and forbearance, that is, sixteen moments, and the seven branches of enlightenment, that is, one hundred and twelve qualities. Medium freedom from elaboration is realizing that the mind is separate from its root. Great freedom from elaboration completely cuts off the imputations of inside and outside. Regarding this, even if one realizes that the mind is emptiness, if one does not understand the key to emptiness appearing as cause and effect, then it is the mistaken path of those without freedom from elaboration being deceived by empty talk. Because the essence is not seen and abilities are not perfected, therefore one does not understand the relative.
Chinese
不具足。如果未生起缘于法的慈悲，则未播下色身的种子。证悟极喜地、离垢地、发光地、焰慧地、极难修行地，如果未具备第六地以下的功德，则未生起功德，力量未圆满。小者一味一体，轮回涅槃融为一体。中者断除能取所取的根本。大者证悟诸法平等性。即使生起了一味一体，如果未到达大，则力量未圆满，如果未生起无缘慈悲，则未播下色身的种子。即使如实证悟了多者一味一体，如果未生起如所有智的缘起，则会迷失在一味一体融合的波涛中，这是知性的过失。如果没有见到自性，没有掌握世俗，如果长期处于不动的良好智慧中，如果未圆满这些等持后得的征相，则未生起功德。小者无修，证悟离于所修和能修。中者获得任运自成的本位。大者光明母子融为一体。从第一地见道在相续中生起开始，中等无修或修道十地，即法云地，从等持无漏的大智慧中，次第产生后得有漏的八支圣道、十二类百种功德，直至十倍增长，恒时具光莲花者金刚持，这是大乐地和道上的无学道。对此，如果金刚喻定未能清净细微的所知障垢，则会犯下“无修之日被云遮蔽”的过失，没有见到自性，力量未圆满。如果未证悟从第十地到第十四地大乐之间的断证功德之伟大，则未播下色身的种子，未生起功德，如果远离这些过失，则是无学道。由于一切功德圆满，因此不会错谬地证悟成佛。对此，当专注一生在相续中生起时，能够压倒今生八法之显现，因此是狮子奋迅三摩地。在对治的取舍、忆念、秘密行持之时，离戏在相续中生起，一切显现皆显现为无实，因此是如幻三摩地。在如实知、忆念、觉性、苦行的行持之时，一味一体在相续中生起，空性心
English
Not complete. If compassion focused on the Dharma does not arise, then the seed of the Form Body is not sown. The realization of the Joyful Land, the Stainless Land, the Illuminating Land, the Blazing Land, the Land Difficult to Tame, if the qualities below the sixth level are not present, then the qualities are not born, and the power is not complete. The small single taste blends samsara and nirvana into one. The medium cuts off the root of grasping and being grasped. The great realizes the equality of all dharmas. Even if the single taste arises, if it does not reach the great, then the power is not complete, and if aimless compassion does not arise, then the seed of the Form Body is not sown. Even if one realizes how the many are of one taste, if the dependent arising of knowing as it is does not arise, then one will be distracted by the waves of the blending of one taste, which is the fault of knowledge. If one does not see the essence and does not master the conventional, and if one remains for a long time in the unwavering, excellent wisdom, if the signs of equality and subsequent attainment are not complete, then the qualities are not born. The small non-meditation realizes that it is separate from what is to be meditated on and the meditator. The medium seizes the natural state of spontaneous accomplishment. The great blends the clear light mother and child into one. From the time when the first ground, the path of seeing, arises in the continuum, the medium non-meditation or the path of meditation, the ten grounds, that is, the cloud of Dharma, from the great wisdom of stainless equipoise, the subsequent attainment of tainted noble path, the eight branches, the twelve categories of hundreds of qualities, gradually arise tenfold, the ever-shining lotus-holder Vajradhara, this is the path of no more learning from the ground and path of great bliss. Therefore, if the diamond-like samadhi does not purify the subtle obscurations of knowable objects, then one will commit the fault of "the sun of non-meditation is covered by clouds," not seeing the essence, and the power is not complete. If the greatness of abandonment and realization from the tenth ground to the fourteenth ground, great bliss, is not manifested, then the seed of the Form Body is not sown, and the qualities are not born. If one is free from these faults, then it is the path of no more learning. Because all qualities are complete, one will realize Buddhahood without error. Therefore, when single-pointedness arises in the continuum, it can overwhelm the appearances of the eight worldly dharmas of this life, therefore it is the samadhi of the lion's roar. At the time of the antidote's grasping, mindfulness, and secret conduct, non-elaboration arises in the continuum, and all appearances appear as unreal, therefore it is the samadhi like an illusion. At the time of true knowledge, mindfulness, awareness, and ascetic conduct, one taste arises in the continuum, emptiness heart