Tibetan
རྗེ་ཟུང་དུ་ཚུད་པས་ཉན་རང་གི་ས་ལས་འདས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཡང་དག་པར་ཆུད་པས་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་འོང་དྲན་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་པའི་དུས། སྒོམ་མེད་མངོན་དུ་གྱུར་ཚེ། ས་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ལྷུན་གྲུབ་མཁྱེན་དྲན་ཕྱོགས་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་ཏེ་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དུས་སོ། །དེ་ལ་རྗེས་ཐོབ་མཚན་ཉིད་པ་མཉམ་བཞག་གི་ནུས་པས་རྗེས་སྣང་བ་སྒོམ་དེའི་ཤུགས་སུ་འཆར་བ་དང་། རྗེས་ཐོབ་རྒྱ་ཡན་པ་ཐ་མལ་དུ་འཆར་བའོ། །རྗེས་ཤེས་སོ་སོའ་མཉམ་བཞག་དེའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཤེས་པ་སྔར་གྱི་ཐ་མལ་པ་དང་མི་འདྲ་བ་དང་། སྣང་བ་ཡང་སྔར་དང་ཅུང་མི་འདྲ་བས་རྗེས་སྣང་ཞེས་བྱ། རྗེས་ཐོབ་རྗེས་ཤེས། རྗེས་སྣང་རྣམས་སྔར་ལུགས་སུ་འཆར་ན་མཉམ་བཞག་རྩལ་ཆུང་བས། རྗེས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་མ་ནུས་པ་སྟེ། ཐ་མལ་བླུན་སྐད་ལའང་། མཉམ་པར་ཨེ་བཞག་རྗེས་ལ་ལྟོས། ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ལ་རང་སའི་མཉམ་རྗེས་ལས་མཉམ་རྗེས་མཚན་ཉིད་པ་མེད། རྗེས་ཐོབ་ཨ་འཐས་སུ་འཆར། ས་མཚམས་གནས་མི་གནས་ཀྱིས་འབྱེད། དཔེ་མིས་ཕྱིན་ཤུལ་ཁྱི་རྗེས་བྱུང་དང་འདྲ། སྤྲོས་བྲལ་མཉམ་རྗེས་གཉིས་སུ་འབྱེད། རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མར་འཆར། ས་མཚམས་དྲན་མ་དྲན་གྱིས་འབྱེད། རོ་གཅིག་མཉམ་རྗེས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། རྗེས་ཐོབ་སྟོད་པར་འཆར། ས་མཚམས་སྟོང་ཞེན་དག་མ་དག་གིས་འབྱེད། སྒོམ་མེད་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་མཉམ་རྗེས་མེད། ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་རྟོགས་པ་བརྟན་མི་བརྟན་གྱི་གནས་འབྱེད། མཉམ་བཞག་ཕུང་པོ་ལྔ་བྲལ་དང་རྗེས་ཐོབ་ཚོགས་བརྒྱད་འདག་ཚུལ་ནི། རྩེ་གཅིག་གི་དུས་སུ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་བྲལ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདག །སྤྲོས་བྲལ་དུས་སུ་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་དང་བྲལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་འདག ། རོ་གཅིག་གི་དུས་སུ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་བྲལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་འདག །སྒོམ་མེད་ཀྱི་དུས་སུ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བྲལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདག །དེ་ལ་འདག་ཅེས་པ་མེད་པར་སོང་བ་ནི་མིན། གཟུང་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་འདག་པའོ། །རྩེ་གཅིག་གི་དུས་རྒྱུ་འབྲས་ཨ་འཐས་སུ་འཆར། སྤྲོས་བྲལ་དུས་སྒྱུ་མ། རོ་གཅིག་དུས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། སྒོམ་མེད་དུས་གཞི་མེད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དུ་མཁྱེན་པའོ། །རྩེ་གཅིག་དུས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟོགས། སྤྲོས་བྲལ་དུས་རང་བཞིན་རྟོགས། རོ་གཅིག
Chinese
由于进入了双运，超越了声闻缘觉的地位， 因为正确地进入了大乘，所以在英勇前进的等持，以及从所有等持生起和忆念的方面完全胜利的行为之时，当无修现前时，地道圆满，成为金刚般的等持，以及从自然成就的觉知和忆念的所有方面完全胜利，从而果位三身现前之时。对此，后得有相者，以等持的力量，后显现为禅修之力的显现，以及后得广大者，显现为庸常。各自的后得识，以该等持的加持，识与之前的庸常不同，显现也与之前稍有不同，故称为后显现。后得、后识、后显现等，若如先前般显现，则等持力小，无法加持后得，即使是庸常愚笨之语，也要看是否安住于等持之后。比如识。对此，于专注之时，从自地的等持后得之外，没有等持后得有相者。后得显现为明显。以地界住与不住来区分。比如人走之后狗跟随。离戏等持后得分为二。后得显现为幻化。以地界忆念与不忆念来区分。一味等持后得融为一体。后得显现为增上。以地界空执清净与不清净来区分。无修唯是分别念，故无等持后得。大小中三者，以证悟稳固与不稳固来区分。等持五蕴分离和后得八识清净之理是：专注之时，与色蕴分离。五门之识灭除。离戏之时，与受蕴想蕴分离，意之识灭除。 一味之时，与行蕴分离，烦恼染污之意灭除。无修之时，与识蕴分离，阿赖耶识灭除。对此，所谓灭除，并非消失不见，而是灭除能取所取的垢染。专注之时，因果显现为明显。离戏之时如幻化。一味之时如虚空。无修之时，了知为无基，依缘而生。专注之时，证悟心之自性。离戏之时，证悟自性。一味。
English
Having entered the state of union, one transcends the level of Hearers and Solitary Realizers. Because one has correctly entered the Great Vehicle, at the time of the samadhi of courageous progress, and the conduct of completely overcoming all aspects of the arising and recollection of samadhi, when non-meditation manifests, the stages and paths are completed, becoming vajra-like samadhi, and completely overcoming all aspects of spontaneous wisdom and recollection, thereby the fruition of the three kayas manifests. Regarding this, the subsequent attainment with characteristics manifests as the appearance of the power of meditation due to the power of samadhi, and the subsequent attainment of expansiveness manifests as ordinary. The subsequent awareness of each, through the blessing of that samadhi, the awareness is different from the previous ordinary one, and the appearance is also slightly different from before, hence it is called subsequent appearance. If subsequent attainment, subsequent awareness, and subsequent appearance manifest as before, then the power of samadhi is small, and one is unable to bless the subsequent attainment. Even in ordinary foolish speech, one should see whether one has remained in samadhi afterwards. Like awareness. Regarding this, in the state of one-pointedness, apart from the samadhi and subsequent attainment of one's own ground, there is no samadhi and subsequent attainment with characteristics. Subsequent attainment manifests as distinct. The boundary is distinguished by whether one abides or does not abide in the ground. For example, it is like a dog following the footprints of a person. The samadhi and subsequent attainment of non-elaboration are divided into two. Subsequent attainment manifests as illusion. The boundary is distinguished by whether one remembers or does not remember. The samadhi and subsequent attainment of one taste are blended into one. Subsequent attainment manifests as increasing. The boundary is distinguished by whether the clinging to emptiness is purified or not. Non-meditation is merely conceptual thought, therefore there is no samadhi and subsequent attainment. The great, medium, and small are distinguished by whether the realization is stable or unstable. The way in which samadhi separates the five aggregates and subsequent attainment purifies the eight consciousnesses is as follows: At the time of one-pointedness, one is separated from the aggregate of form. The five sense consciousnesses are eliminated. At the time of non-elaboration, one is separated from the aggregates of feeling and perception, and the consciousness of mind is eliminated. At the time of one taste, one is separated from the aggregate of formation, and the afflicted mind is eliminated. At the time of non-meditation, one is separated from the aggregate of consciousness, and the alaya consciousness is eliminated. Regarding this, the so-called elimination is not that they disappear, but that the defilement of grasping and being grasped is eliminated. At the time of one-pointedness, cause and effect manifest as distinct. At the time of non-elaboration, like illusion. At the time of one taste, like the sky. At the time of non-meditation, one knows it as without basis, arising in dependence. At the time of one-pointedness, one realizes the essence of mind. At the time of non-elaboration, one realizes the nature. One taste.