Tibetan
ན་བསམ་མེད། བློ་ཡི་དུས་ན་བློ་བྲལ་ཏེ། ཡེ་གདོད་མ་ནས་འཁྲུལ་པ་ཀ་ནས་དག་པས་འཁོར་བ་ཞེས་པ་སེམས་མ་རྟོགས་པའི་དྲི་མ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། ངེས་པའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་གྲོལ་ཡོད་མ་མྱོང་བས་སེམས་ཡེ་གཞི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅིར་ཡང་འཆར་བས་ཀུན་གཞི། །དེ་སྟོང་ཉིད་ཆོས་སྐུར་མ་རིག་པས་འཁྲུལ་གཞི། རིག་པས་གྲོལ་གཞི། འཁྲུལ་གྲོལ་གདོད་ནས་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་བློ་ལས་འདས་པས་ཡེ་གཞི། དེའི་ཕྱིར། དཔལ་བརྟག་པ་གཉིས་པ་ལས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དེ་ཉིད་བསལ་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་དང་། དགོངས་པ་ཟང་ཐལ་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཧོ། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །གཞི་གཅིག་ལམ་གཉིས་འབྲས་བུ་གཉིས། །རིག་དང་མ་རིག་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ། །ཀུན་གྱི་གཞི་ནི་འདུས་མ་བྱས། །རང་བྱུང་ཀློང་ཡངས་བརྗོད་དུ་མེད། ། ཅེས་དང་། འཇམ་དཔལ་མཚན་བརྗོད་ལས། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཞེས་དང་། བདེ་མཆོག་ར་ལི་ལས། སེམས་ཅན་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ནས། །དང་པོ་མཆོག་གི་སངས་རྒྱས་དེ། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པའོ། །ཞེས་དང་། སྙན་བརྒྱུད་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་ལས། །གཞི་ནས་མ་བཅོས་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །ཐ་མལ་རང་ལུགས་ཆེན་པོར་བཞག་པ་ན། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ནམ་མཁའི་ཀློང་ཡངས་སུ། །སྐྱེ་འཆི་མེད་པ་ཆོས་སྐུའི་ལུས་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། ཡེ་གཞིའི་རྩ་བ་ཆོད་དེ། ངེས་པར་རྟོགས་ན། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་གོ་ཆོད་ཅིང་། མངོན་དུ་གྱུར་བས་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སངས་རྒྱས། དེ་མཉམ་རྗེས་མེད་པར་བརྟན་ན་རྟོགས་པ་མངོན་གྱུར་གྱིས་སངས་རྒྱས། དེ་ལུས་སྣང་སེམས་གསུམ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཏེ་ས་ལམ་ཚེ་འདིར་ཆོད་ནས། མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་མངོན་སུམ་དུ་སྟོན་པར་ནུས་ན། གྲུབ་པ་ཐོབ་པའམ་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་བཞག་ཐབས་བསྟན་པ་སྒོམ་པའི་ཡི་གེ་ནི། དེ་ལྟར་རྟོགས་ཤིང་ཐག་ཆོད་པའི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད། མཉམ་བཞག་དུ་ལུས་གཡོ་མེད་རི་བོ་ལྟ་བུ། ངག་སྨྲ་མེད་པི་ཝཾ་གསང་ཐག་ཆད་པ་ལྟ་བུ། སེམས་རྟོག་མེད་དབུག་བྲལ་ལྟ་བུར་བཞག་ཐབས་དྲུག་གིས་ཆུ་བོའ་རྒྱུན་ལྟར་གོང་བཞིན་རྗེས་ཐོབ་གང་སྣང་ཅི་ཤར་ཐམས་ཅད་དེའི་དོན་ལས་མ་གཡོས་པར་བསྐྱངས་ཏེ། རབ་མཉམ་རྗེས་མེད་པ། འབྲིང་རྗེས་ཐོབ་མཚན་ཉིད་པ། ཐ་མ་རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མར་རྩོལ་མེད་དུ་འཆར་བ་མ་བྱུང་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ཐོབ་བྱའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་ཡིན་ཡང་། ལྟ་སྒོམ་གོལ་སར་ཤོར་ན་སྤྱོད་པ་རྣམ་དག་མི་འབྱུང་བས་འབྲས་བུ་ཡང་མི་ཐོབ་ཕྱིར། མན་ངག་གི་ཆོས་ཚན་ གསུམ་པ་འདིར་བླངས་པ་ཡིན་པས། དོན་ལ་བཞི་པ་འབྲས་བུའི་ཡི་གེ་སྟེ། རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ཡེངས་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས། སྤྱོད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དུ་སློང་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ཚན་ལྔ་སྟེ། ཞེས་པ་ནི་མ་རིག་པ་ཉིད་རང་རིག་ཏུ་རྟོགས་པས་མུན་པ་ལ་མར་མེ་བཏེགས་ཚེ། མུན་པ་མ་སྤང་ཞིང་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ལྟར་ངན་པའི་འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་མེད། བཟང་པོའི་མྱང་འདས་ལ་རེག་པ་མེད། རྨི་ལམ་རྨི་ལམ་དུ་ཤེས་པ་ལྟར། ཕྱིའི་སྣང་བ་ལ་ཞེན་པ་མེད། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་བལྟས་པ་ལྟར། མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་མཁན་པོ་བློ་ལས་འདས་པས། ནང་གི་ཉམས་མྱོང་ལ་ཞེན་པ་མེད། ཆུ་ནང་ན་གཟའ་སྐར་ཡོད་མ་མྱོང་ཡང་། རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པས་ཆུ་དྭངས་པའི་ངོས་ལ་མ་འདྲེས་གསལ་བར་འཆར་བ་ལྟར། སེམས་སྟོང་པ་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་གསལ་མདངས། རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་མ་འདྲེས་སོ་སོ་ཇི་སྙེད་པ་ཉིད་དུ་འཆར་བས། མིག་ཅན་གཡང་ལ་མི་མཆོང་བ་ལྟར། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པའོ། །ལྟ་སྒོམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་པའི་གསུམ་པ། ལྟ་སྒོམ་གོལ་གཅོད་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བཞི་པ་ལ་ཆོས་ཚན་དྲུག་གིས། དང་པོས་ཡེངས་མེད་དུ་འཁྲུལ་ཕྱིར་མི་འབྲང་བར་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱས་བཏབ། གཉིས་པས་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་གྱིས་འདོད་ཡོན་ལམ་དུ་འཁྱེར། གསུམ་པས་ཉིན་མོའི་འཁྲུལ་པ་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དང་བསྲེ། བཞི་པས་རྟོགས་པའི་འོད་གསལ་ཅི་ཟིན་བྱེད། ལྔ་པས་ཞག་རེ་ལ་རང་གིས་རང་ལ་ཁྲིད་ཚར་རེ་གསལ་འདེབས། དྲུག་པས་ཆ་གཅིག་ལུས་གཅིག་ལ་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་ན། འཆི་ཁར་བར་དོ་དང་པོར་ཆོས་སྐུར་སངས་རྒྱ་བའི་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཡི་གེ་བཞི་པའི་དོན་མངོན་དུ་འགྱུར་བའོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ནི་ཡི་གེ་བཞི་པའི་དོན་ཆུ་བོའ་གཞུང་བཞིན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བསྐྱངས་པས། གཅིག་ཅར་རྟོགས་གྲོལ་དུས་ཅིག་ཏུ་ འབྱུང་ཞིང་། ཐོད་རྒལ་བ་ནི། མཐོ་དམན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་གོ་རིམ་རང་ལ་ངེས་བསྟན་ཆེར་མི་ཡོང་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་རིམ་པ་ངེས་བཅས་ནི་གཙོ་བོ་རིམ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ལ་དགོངས་བཞིན་བསྟན། ས་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་སོགས་ནི་སྤྱི་མཐུན་དུ་དགོངས་པ་ཡིན
Chinese
没有思虑。在心识生起时，即已脱离心识。从原始以来，错乱就已从根本上清净，所以轮回只是对未证悟心识的垢染，在世俗谛中安立的名称而已。究竟而言，从未有过错乱和解脱，所以心识被介绍为原始本初的佛。而且，心识显现为一切，所以是阿赖耶识（ཀུན་གཞི།）。它是空性法身，因无明而成为错乱的基础，因明觉而成为解脱的基础。错乱和解脱从一开始就不是造作的，并且超越了心识，所以是原始本初。因此，《吉祥二观察续》中说： “众生即是佛， 然为客尘所蔽。 若除彼尘垢， 即是真正佛。” 以及，《甚深心要续》中说： “霍！ 显有轮回与涅槃， 一切皆是。 基一、道二、果二。 明与无明之幻化， 一切之基非造作。 自生广阔不可说。” 以及，《文殊名经》中说： “佛无始亦无终， 最初之佛无有因。” 以及，《胜乐惹乐续》中说： “有情之心性光明， 无始之初始以来， 最初殊胜之佛陀， 无因无缘所不染。” 以及，《口耳传承金刚句》中说： “从基位未曾修饰，本自任运成就， 安住于庸常自性之中时， 无有迁变，于虚空之广阔中， 无有生灭，将获得法身之身。” 如是说，切断原始本初的根本，如果确切地证悟，就能确定是最初的佛，并且因显现而成为明觉刹那的佛。如果无有入定和出定而稳固，就因证悟显现而成佛。如果身、显现、心三者融为一体，在道位此生中断定，并且能够显现神通和神变等成就的征相，就被称为获得成就者或一生一世一生成佛。第二，指示安住之法，禅修之文字，如是证悟并且确定见解之后，在入定中，身体如山般不动摇，语如琵琶琴弦断裂般无言语，心如脱离糠秕般无有分别念，以六种安住之法如河流般，如前一般在后得位中，无论显现什么、出现什么，都安住于其意义中而不动摇，最好是无有入定和出定，中等是
English
Without deliberation. At the time of mind, it is devoid of mind. From the very beginning, delusion is pure from the outset, so samsara is merely a conventional term applied to the defilement of not realizing the mind. In the ultimate sense, there has never been delusion or liberation, so the mind is introduced as the original, primordial Buddha. Moreover, the mind appears as everything, so it is the basis of all (ཀུན་གཞི།). It is the emptiness Dharmakaya, the basis of delusion due to ignorance, and the basis of liberation due to awareness. Delusion and liberation are not fabricated from the beginning and transcend the mind, so it is the primordial basis. Therefore, in the glorious Second Examination Tantra, it says: "Sentient beings are Buddhas, But are obscured by adventitious stains. If those stains are removed, They are truly Buddhas." And, in the Tantra of Penetrating Awareness, it says: "Ho! All of appearance and existence, samsara and nirvana, Are all. One basis, two paths, two fruits. The magic of awareness and ignorance, The basis of all is uncreated. Self-born, vast space, beyond words." And, in the Praise of the Names of Manjushri, it says: "Buddhas have no beginning or end, The first Buddha has no cause." And, in the Blissful Supreme Ralila, it says: "The mind-essence of sentient beings is clear light, From before beginningless time, The first supreme Buddha, Is uncorrupted by cause or condition." And, in the Whispered Transmission Vajra Verses, it says: "From the ground, uncorrected, spontaneously accomplished from the beginning, When placed in the great ordinary self-nature, Without change, in the vast expanse of space, Without birth or death, one will obtain the Dharmakaya body." Thus it is said, cut the root of the primordial basis. If one realizes it definitively, one can be certain of being the first Buddha, and by manifestation, one becomes the Buddha of instantaneous awareness. If that is stable without meditation or post-meditation, one becomes a Buddha through the manifestation of realization. If the three, body, appearance, and mind, merge into one, and one cuts through the ground and path in this life, and is able to manifestly show the signs of accomplishing clairvoyance and magical powers, etc., one is called an accomplished one or a Buddha in one lifetime, one body. Second, the letters of meditation that show the method of abiding: Having realized and ascertained that view, in meditative equipoise, the body is immovable like a mountain, speech is silent like a lute with a broken string, the mind is without thought like winnowed grain, with the six methods of abiding, like a continuous river, as before, in post-meditation, whatever appears, whatever arises, maintain it without wavering from its meaning. The best is without meditation or post-meditation, the intermediate is
Chinese
后得之自性。最终，在后得如幻无勤显现之前，应当修习。第四，虽是从所获之门为果，然若见修落入歧途，则不会生起清净之行，故亦不得果。因此，在此取了口诀之法类第三，意义上是第四果之文字，即以所证悟之智慧，无散乱地守护，使行持生起于法性之道。对此有五法类。所谓了知无明即是自明，如黑暗中举起明灯，不舍弃黑暗而转为光明一般，对恶劣之轮回没有疑惑。对善良之涅槃没有执着。如知梦是梦一般，对外境之显现没有执着。如观虚空之界一般，能知所知之导师超越了心识，对内在之体验没有执着。如水中未曾有星辰，然因缘聚合，在清澈之水面上不杂乱而清晰显现一般，了知心之空性如是之明亮，因果缘起不杂乱，各自如其所是地显现，如眼明者不跳入悬崖一般，不轻视业果。这是观修与果相关的第三。观待于观修歧途之断除次第的第四，有六法类。第一，因无散乱而迷乱，故不随之而以法性智慧印持。第二，以上中下三根之修持，将欲妙转为道用。第三，将白日之迷乱与等持智慧相混合。第四，尽力抓住证悟之光明。第五，每日自己给自己做一次开示。第六，若在一个身体上未得果，则在临终中阴的最初，连接于法身成佛之界限，即第四字之义显现。第三，后是第四字之义如河流一般，无间断地守护，一时证悟解脱同时生起。顿超者，高低差别极大，故次第不能确定指示，因此，四瑜伽之次第决定，主要是针对次第生起者而宣说。地道行持等则是共同的意趣。
English
The nature of post-attainment. Ultimately, one should meditate until post-attainment effortlessly arises as illusion. Fourth, although it is the fruit from the door of attainment, if view and meditation fall into error, pure conduct will not arise, and therefore the fruit will not be attained. Therefore, the third of the instruction's Dharma categories is taken here, and in meaning, it is the fourth letter of the fruit. By meditating on that very wisdom of realization and maintaining it without distraction, conduct arises on the path of Dharma-nature. There are five Dharma categories for this. It is said that realizing ignorance itself as self-awareness is like raising a lamp in the darkness. Just as darkness is not abandoned but turns into light, there is no doubt about the evil cycle of existence. There is no attachment to the good nirvana. Just as knowing a dream is a dream, there is no attachment to external appearances. Just as looking at the expanse of the sky, the teacher of experience and experiencer transcends the mind, there is no attachment to inner experiences. Although stars have never existed in water, when interdependent conditions come together, they appear clearly on the surface of clear water without being mixed. Likewise, the clarity of realizing the emptiness of mind as it is, the interdependence of cause and effect appears distinctly as it is without being mixed. Just as a sighted person does not jump into a cliff, one does not despise the results of actions. This is the third in relation to view, meditation, and fruit. The fourth in relation to the order of cutting off errors in view and meditation has six Dharma categories. First, because one is distracted by non-distraction, one does not follow it but seals it with the wisdom of Dharma-nature. Second, one transforms desirable qualities into the path through the practice of the three faculties of superior, middling, and inferior. Third, one mixes the delusion of daytime with the wisdom of equipoise. Fourth, one seizes as much as possible the luminosity of realization. Fifth, one clarifies oneself with a teaching once a day. Sixth, if one does not attain the fruit in one body, at the moment of death, in the first bardo, one connects to the boundary of attaining Buddhahood in the Dharmakaya, that is, the meaning of the fourth letter becomes manifest. Third, the subsequent is that the meaning of the fourth letter is maintained continuously like a river, so that realization and liberation arise simultaneously. As for the leap-over, the difference between high and low is extremely great, so the order cannot be clearly indicated. Therefore, the definite order of the four yogas is mainly taught with the intention of those who arise in stages. The way of traversing the grounds and paths, etc., is intended to be common.