Tibetan
དོ་བར་དོ་དང་པོ་ལ་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང་། འཁོར་བ་ལུགས་ཀྱི་བར་དོ་བར་དོ་གཉིས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ། རིགས་མཐུན་མངལ་གྱི་བར་དོ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤི་ནས་ཞག་ཕྱེད་དང་བཞི་ཡན་ཆད་ཆང་གིས་གཟི་བའམ། རིམས་ཀྱིས་བཏབ་པ་ལྟར་འགྱུར། དེའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སད་དེ། གཉེན་འདུན་ལ་སོགས་པ་ལ་བལྟས་པས་ཤི་བར་ཤེས་ནས། ད་བར་དོར་འཁྱམས་པ་ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་འབྱུང་ལ། ཉམས་མི་དགའ་ཞིང་རིག་པ་རྟེན་མེད་པས་སྡོད་མི་ཚུགས། གར་ཕྱིན་ཡང་ངོ་ཤེས་པ་མེད་དེ། སྣང་མུན་གྱི་རང་འོད་སྐྱ་རེངས་ཤར་བ་ལྟ་བུ་ཅིག་འབྱུང་ངོ་། །དུས་དེར་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་གླིང་བཞི་ལ་སོགས་པ་རིགས་དྲུག་གི་གནས་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བས་ཤིན་ཏུ་ངལ་ཞིང་དུབ་པ་དང་། སྐྱོ་ཞིང་སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་ བསྔལ་འབྱུང་། ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་གཤེད་པོས། གར་སོང་གར་མི་གཏོང་བར་གནོད་ཅིང་འཚེ་བར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་སྡུག་སྟེ་སྐྱབས་བཙལ་བས་སྔར་བསྒོམས་པའི་ཡི་དམ་དྲན་ཏེ་བག་ཆགས་གོམས་པའི་ལས་སད་ནས་ཆུ་ལས་ཉ་ལྡང་བ་ལྟ་བུར་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བས་བར་དོ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལོངས་སྐུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་རློམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བར་དོའ་ལུས་དེ་ལ་ལོངས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་བདུན་ཚང་སྟེ། སྒྲིབ་གཡོགས་མེད་པས་ཡིད་ཀྱི་ལུས་སྣང་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་དང་། ན་ཚོད་ཀྱི་མེ་ཏོག་མདངས་དང་ལྡན་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔས་རང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁམས་དང་བག་ལ་ཉལ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་གདན་དང་། རྟེན་རབ་གནས་ཅན་དང་། མའི་མངལ་གསུམ་མ་གཏོགས་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཤུགས་ཡ་མ་ཟུང་དང་ལྡན་པས་གང་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོད་པ་དང་། འོད་ཟེར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་འགྱེད་པས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་དང་། མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་དང་ལྡན་པས་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་དང་། ལུས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལ་སོགས་པས་སྤྲས་ཤིང་འོད་འདོམ་གང་བ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ཡང་བར་དོའ་ལོངས་སྐུ་དེ་ལ་གོམས་པ་ཆེ་ཆུང་གིས་དག་མ་དག་འབྱུང་གི་།བར་དོའ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཁ་ཡར་བ་མེད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལོངས་སྐུའི་ངང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ཡང་ཚེ་འདི་ལ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་བསྒོམས་པས་བར་དོའ་དུས་སུ། དཔེ་མའི་པང་ན་བུ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་གྲོགས་ཡི་དམ་རྒྱན་བཀོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་པའམ། མཁའ་ལ་སྤྱོད་པའི་རིག་འཛིན་གྱི་སར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་འཁོར་བ་ལུགས་ཀྱི་བར་དོ་སྲིད་པ་ཞག་ བདུན་ཕྲག་བདུན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བརྟན་པར་མ་ནུས་ན། རིག་པ་རྟེན་མེད་ཕྱོད་ཀྱིས་སོང་བ་དེ་ལ་མ་བདེ་ནས་ལུས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རླུང་གསུམ་གྱི་རྩ་བ་མ་རིག་པས་བཅིངས་ནས། བག་ལ་ཉལ་དུ་འདུག་པ་ལས་ཡིད་ཀྱི་ལུས་ལེན་ཏེ། མ་རིག་པ་ལས་ཐོབ་པའི་ཆ་སྐྱེས་ཏེ། གཏི་མུག་ལས་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་བདུན་ལྡང་། ཐོབ་པ་ལས་མཆེད་པ་སྐྱེས་པས་ཞེ་སྡང་ལས་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ལྡང་། མཆེད་པ་ལས་སྣང་བའི་ཆ་སྐྱེས་པས་འདོད་ཆགས་ལས་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་བཞི་བཅུ་ལྡང་། དེར་རྩ་བ་དུག་གསུམ་ལས་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་བརྒྱད་ཅུ་མགོ་སྙོམས་སུ་སྐྱེས་པས་ཡིད་ཀྱི་ལུས་དེ་ལ་སྒྲིབ་པ་ལྔའི་འཆིང་བ་དང་བཅས་པའི་འཁྲུལ་པ་སེམས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་སྔ་མའི་སོར་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་དུས་སུ་བསྒོམ་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་ལ། །བར་དོའ་གདམས་ངག་ཡོད་པ་གཅིག་གིས་མངལ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་བྱ། །དུས་དེར་དུག་གསུམ་ལས་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་པས་ཆགས་སྡང་གི་རྣམ་པ་ཕ་མའི་མཐུན་སྦྱོར་འབྱུང་སྟེ། །ཤེས་པ་ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་བདས་ཏེ་མངལ་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་དུས་སུ་ཆུ་ལ་ཉ་འཕར་བ་ལྟར་བསྐྱེད་རིམ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཅིག་བསྒོམ། རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རིམ་པས་འོད་གསལ་བསྒོམས་པས་ལེགས་པར་ཁེགས་པར་འགྱུར་རོ། །མ་ཁེགས་པར་གྱུར་ན་ཡུལ་བླ་མ་ཡབ་ཡུམ་དུ་བསམ་ལ་དངོས་གྲུབ་ཞུའོ། །དེས་ཀྱང་ཁེགས་ན་ཆགས་སྡང་བཟློག་པ་སྟེ། །སྔར་ཡང་འདི་ལྟར་བྱས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ད་ཡང་བྱེད་ན་འཁྱམས་པར་འགྱུར་བས་མི་བྱ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ཙམ་གྱིས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཐ་མལ་དེ་ལྷ་སྐུ་རུ་བསྒོམ། ལྷ་སྐུ་སྒྱུ་ལུས་སུ་དང་། སྒྱུ་ལུས་འོད་གསལ་དུ་དང་། འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཞག་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུ་ནས་མངལ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ། བདུན་ཕྲག་དང་པོ་ཁེགས་ནས་གཞན་སྔ་མ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཚེགས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྦྱང་དུ་ཡོད་པ་སློབ་པའི་ ཟུང་འཇུག་དང་། སྦྱང་དུ་མེད་པར་གྱུར་ན་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གོ །དེ་ལྟར་སྲིད་པ་འགེགས་པ་དེ་ཡང་ཚེ་འདི་ལ་ཕོ་ཉ་ལམ་དུ་སློང་བའམ། ཆགས་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་པས་བར་དོའ་དུས་སུ། དཔེ་སྐྱེས་བུ་འཇིགས་མེད་དོན་དུ་གཉེར
Chinese
在第一个中有中阴身中开悟的指示。在轮回习气的中阴身，第二个中有开悟的指示。在同类胎生的中阴身，在来世有开悟的指示。第一种情况是：死后三天半之内，就像被酒麻醉或被瘟疫击中一样。之后，记忆苏醒，看到亲戚朋友等，知道自己已经死了。这时，会产生一种感觉，觉得自己正在中阴中游荡。体验不好，意识没有依靠，无法停留。无论去哪里，都没有人认识，会出现一种像黎明时分显现的光明和黑暗的自性光芒。那时，由于业力的影响，会前往四大部洲等六道轮回的其他地方，感到非常疲惫和劳累，并产生悲伤和口渴等痛苦。业力的阎罗等刽子手，无论去哪里都不放过，进行伤害和侵扰。在这种痛苦的时候，寻求庇护，忆起先前修习的本尊，串习的业力苏醒，像鱼从水中跃出一样，转变为报身，因此被称为中阴报身。然而，这并非是本来不是报身而自认为是报身，而是因为中阴身具有报身的七种功德：没有遮蔽，意身显现而没有实体；具有青春的鲜艳色彩；以五种神通完全了解自他相续的界和习气；除了金刚座、具有加持的圣物和母亲的子宫之外，凭借神通的力量，可以毫无阻碍地前往任何地方；放射亿万光芒，为照亮一切方向创造机会；具有不忘失的陀罗尼，能够忆起前世和后世；身体装饰有相好等，并伴随着一寻的光芒。此外，中阴报身的清净与不清净取决于串习的程度。然而，没有哪个中阴众生没有向上发展的机会。像这样以报身的状态行走，是因为今生修习生起次第的定，观修显现而无自性，所以在中阴时期，就像孩子在母亲的怀抱中一样，本尊作为朋友，装饰圆满。
English
In the first bardo, there is the instruction to attain enlightenment in the bardo of becoming. In the bardo of karmic habits of samsara, the second bardo, there is the instruction to attain enlightenment. In the bardo of similar womb origins, there is the instruction to attain enlightenment in the next life. The first case is: within three and a half days after death, one becomes as if intoxicated by alcohol or struck by a plague. After that, memory awakens, and upon seeing relatives and friends, one knows that one has died. At this time, a feeling arises that one is wandering in the bardo. The experience is unpleasant, and consciousness has no support, making it impossible to stay. No matter where one goes, no one recognizes them, and something like the dawn's faint light of the self-radiance of appearance and darkness arises. At that time, due to the power of karma, one goes to all the other places of the six realms, including the four continents, feeling extremely tired and exhausted, and experiencing suffering such as sadness and thirst. The executioners, such as the Yama of karma, do not let go no matter where one goes, causing harm and torment. In this time of suffering, seeking refuge, one remembers the yidam previously practiced, and the habitual karma awakens, transforming into the sambhogakaya like a fish leaping from water, and is therefore called the bardo sambhogakaya. However, this is not a case of presuming to be a sambhogakaya when one is not, but rather because the bardo body possesses the seven qualities of the sambhogakaya: without obscuration, the mind body appears without substance; possessing the vibrant colors of youth; with the five kinds of clairvoyance, completely knowing all the elements and latent tendencies of one's own and others' continuums; except for Vajrasana, blessed objects, and the mother's womb, one can travel anywhere without obstruction due to the power of miraculous abilities; radiating hundreds of millions of rays of light, creating the opportunity to illuminate all directions; possessing unfailing dharani, able to remember past and future lives; and the body is adorned with marks and signs, etc., and accompanied by a fathom of light. Furthermore, the purity and impurity of the bardo sambhogakaya depend on the degree of familiarity. However, there is no bardo being that does not have the opportunity to progress upwards. Walking in the state of sambhogakaya like this is because one has practiced the generation stage samadhi in this life, meditating on appearance without inherent existence, so in the bardo period, like a child in its mother's lap, the yidam is a friend, adorned perfectly.
Chinese
或者获得圆满报身，或者前往空行持明之地。第二，关于轮回法则的中阴，在七七之日证悟成佛的开示是：如果不能稳固地安住于如是生起次第，那么当明觉无所依凭而游荡时，如果感到不安，由于对身体的强烈执着，无明束缚了三脉之根，潜伏于习气之中，于是取用意生身，从无明中获得生分，生起由愚痴所生的七种分别念。从获得中产生增盛，生起由嗔恨所生的三十三种分别念。从增盛中产生显现之分，生起由贪欲所生的四十种分别念。此时，由三毒之根所生的八十种分别念平等生起，因此，那个意生身将被五盖束缚，陷入迷惑，恢复到先前的心之显现状态。此时，有禅修的习气，如果有一位拥有中阴窍诀的人，就应该进行遮止胎门的修持。此时，由于有由三毒所生的分别念，就会出现贪嗔之相，父母交合。当意识被业风驱赶而进入子宫时，就像水中的鱼跳跃一样，修习生起次第的幻化之相。之后，通过寂灭次第修习光明，就能很好地遮止。如果没有遮止，就观想上师为父母双运身，祈求成就。如果这样也能遮止，那就是遣除贪嗔。心想：以前也这样做过，所以才在轮回中漂泊，现在如果再这样做，还是会漂泊，所以不要这样做，仅仅这样想就能遮止。此外，还要将平凡的意生身观想为本尊身，将本尊身观想为幻身，将幻身观想为光明，将光明观想为双运。如是修习，四十九天后就能从子宫中解脱。如果第一个七天能够遮止，那么之后就像之前一样修习，就能毫不费力地解脱。像这样能够修习的就是学习的双运，如果不能修习，那就是不学习的双运。像这样遮止有情存在的方式，或者在此生中将死亡作为使者引入道用，或者将贪执视为过患，那么在中阴时期，就会像无畏的丈夫一样追求意义。
English
Or one may attain the form of the Sambhogakaya, or go to the realm of the Vidyadharas who travel in the sky. Secondly, concerning the Bardo of Cyclic Existence, the teaching on attaining Buddhahood in the seventh week is as follows: If one cannot remain stable in the generation stage as described above, and if one is not comfortable with the awareness wandering without support, then due to the force of clinging to the body, ignorance binds the root of the three winds, and lies dormant in habitual patterns. From this, one takes the mental body, and acquires a portion obtained from ignorance, giving rise to seven thoughts born from delusion. From acquisition, proliferation arises, giving rise to thirty-three thoughts born from hatred. From proliferation, the aspect of appearance arises, giving rise to forty thoughts born from desire. There, eighty thoughts born from the root of the three poisons arise equally, and thus, that mental body becomes entangled in the bonds of the five obscurations, falling into delusion, reverting to the previous state of mental appearances. At that time, there is the habitual imprint of meditation, and if one has the instructions of the Bardo, one should engage in the practice of blocking the womb-door. At that time, since there are thoughts born from the three poisons, the appearance of attachment and aversion arises, and the union of parents occurs. When consciousness is driven by the winds of karma and enters the womb, like a fish leaping in water, one should meditate on the illusory aspect of the generation stage. Afterwards, by meditating on luminosity through the dissolution stage, one will be well blocked. If one is not blocked, one should contemplate the Guru as the union of father and mother, and request accomplishments. If one is blocked by this, it is the reversal of attachment and aversion. Thinking, "I have done this before and wandered in samsara, and if I do it again now, I will wander again, so I should not do it," one is blocked by merely thinking this. Furthermore, one should meditate on the ordinary mental body as the deity body, the deity body as the illusory body, the illusory body as luminosity, and luminosity as union. By meditating in this way, one will be liberated from the womb after forty-nine days. If the first week is blocked, then by meditating as before, one will be liberated effortlessly. That which can be trained is the union of learning, and that which cannot be trained is the union of non-learning. Likewise, blocking existence is also done by introducing death as a messenger into the path in this life, or by viewing attachment as a fault, so that in the Bardo period, one pursues meaning like a fearless man.