Tibetan
་བུ་བཞིན། །རྐང་འོག་རལ་གྲི་དྲིལ་བུ་དང་། །ཤིང་ལྷམ་བུམ་པ་གནོད་སྦྱིན་མོ། །བཅུད་དང་མིག་སྨན་བཟང་པོ་ཡང་། །རང་གིས་གྲུབ་སྟེ་གཞན་ཡོད་མིན། །སྔགས་པས་དངོས་པོ་བསྒོམ་མི་བྱ། །དངོས་མེད་ཉིད་ཀྱང་བསྒོམ་པ་མིན། །རྟོག་པ་མེད་པའི་ཐར་པ་མིན། །ཐམས་ཅད་རང་གིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་འགྲུབ་འགྱུར་ན། །ཞི་བ་ཁྱབ་འཇུག་སོགས་ཅི་སྨོས། །དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །གཟུགས་དང་མཚན་ཉིད་ཁ་དོག་མེད། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་འཛིན་བཟང་པོ་ཉིད། །དྭངས་པའི་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་རྣམ་པ་སྟེ། །རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་དགའ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དང་བྲལ། །མེ་ལོང་འབར་བའི་ཕུང་པོ་ཉིད། །མཆོག་དགའ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། །རྟག་ཏུ་བདེ་ཆེན་འབྱུང་བ་པོ། །བསྟན་པའི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །མིང་དང་ཁ་དོག་རབ་ཏུ་བརྗོད། །གཞན་ཏུ་ངག་གི་ལམ་འདས་ཕྱིར། །སླ་བ་ཉིད་དུ་མི་ནུས་སོ། །བྱ་བར་འདོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །འདོད་པའི་དོན་གྱི་སླ་བས་ཀྱང་། །གསང་བའི་མཆོད་པའི་དུས་སུ་ནི། །ཤེས་རབ་གཉིས་མེད་འགྱུར་བས་སོ། །གཅིག་པུའི་རྣམ་པར་རང་བཞིན་ལས། །བག་ཆགས་ཟད་པར་འགྱུར་བས་ན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ངས་ཐོབ་པར། །བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་བསྟན། །ཁ་དོག་ཐ་དད་བྱེ་བྲག་གིས། །གཞུང་ནི་ཐ་དད་སྦྱོར་བ་ལས། །བག་ཆགས་ དྲི་མས་དབང་བསྐུར་བས། །གཉིས་མེད་ཉིད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཐོག་མ་དབུས་དེང་ཐ་མ་བྲལ། །བསྐྱེད་པ་དང་ནི་རྫོགས་པ་སྤངས། གྲོལ་བ་སེམས་རང་སེམས་དཔའ་ནི། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག །སངས་རྒྱས་གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བར། །བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་གྱིས་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྟོགས་པ་ལས། །སྒྲུབ་པོ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །བསྟན་པའི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བས་ནི། །སངས་རྒྱས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བཏགས། །དོན་དམ་ཐ་དད་མེད་ཚུལ་གྱིས། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་གཉིས་མེད་མེད། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ན། །རྟག་པའི་དྲི་མ་རིང་བར་འགྱུར། །དངོས་པོ་ལ་སོགས་རྟོག་པ་ཀུན། །གནམ་གྱིས་བརྐོས་ན་རྒོག་ཏུ་འགྱུར། །བཟང་པོའི་ཞལ་སྔའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །ཉམས་པ་གོམས་པའི་སྦྱོར་བ་ལས། །གཉིས་མེད་ཞེས་བྱ་བཟུང་བ་ནི། །བདག་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་བཟོད་མཛོད། །མཁས་པས་རབ་ཏུ་འབད་པས་ཀྱང་། །བག་ཆགས་རྣམས་ནི་ཟད་པར་བྱ། །གཞན་ཏུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་མགོན་ནས་ནི། །བག་ཆགས་རྣམས་ནི་ཟད་པར་བྱེད།
Chinese
如子一般。 足下宝剑铃铛响， 木鞋瓶罐夜叉女， 精华眼药皆殊胜， 自身成就非他有。 咒师不应观想物， 无物之性亦非观， 无分别念非解脱， 一切自生必成就。 若能成就佛陀位， 寂静遍入何须说？ 彼之体性有非有， 无形无相亦无色。 幻化显现实为善， 清净自性无垢染， 自性光明之相现， 恒常安乐生源喜。 远离身语意三者， 犹如燃烧之明镜， 最胜欢喜安乐相， 恒常大乐之生者。 以教法词句之连结， 名与颜色极赞叹， 否则超越言语道， 难以轻易能表达。 以欲行事业之方式， 亦以欲求义之易， 于秘密供养之时， 智慧二无别故也。 于唯一之自性中， 以习气穷尽之故， 我能获得佛陀位， 善者尊前如是示。 以颜色各异之差别， 经文各异之连结， 以习气垢染灌顶故， 二无别性实非有。 远离初始中际终末， 舍弃生起以及圆满， 解脱心性自心勇， 二无别智最为胜。 名为佛陀二无别， 善者尊前如是说。 是故了悟佛陀后， 修行者成殊胜佛。 以教法词句之连结， 立名佛陀无二别。 以胜义无异之方式， 无佛亦无二无别。 以成最胜之智慧故， 恒常垢染将远离。 事物等等诸分别， 若以天书刻则僵。 以善者尊前之恩德， 从修持熟习之连结， 执持所谓二无别， 于我瑜伽者请恕。 纵智者尽力勤精进， 亦当穷尽诸习气， 否则无数劫之中， 佛陀之位实难得。 从二无别智怙主， 能使一切习气尽。
English
Like a son. Underneath the feet, a sword and bell resound, Wooden shoes, a vase, and a Yaksha woman, Essence and good eye medicine too, Self-accomplished, not from another. Mantrikas should not meditate on objects, Nor should they meditate on the absence of objects. There is no liberation without thought. Everything will arise by itself. If Buddhahood itself can be accomplished, What need to mention peace, pervader, and so on? Its characteristics are neither existent nor nonexistent. Without form, characteristics, or color. The manifestation of illusion is truly good, The nature of clarity is without stain, Its nature is clear light, a form, A constant source of happiness and joy. Separate from body, speech, and mind, A mass of blazing mirror. The aspect of supreme joy and bliss, A constant source of great bliss. Through the connection of the words of the teachings, Names and colors are greatly praised, Otherwise, since it transcends the path of speech, It is not possible to easily express it. By the manner of desiring to act, And also by the ease of the desired meaning, At the time of secret offering, It is because wisdom becomes nondual. In the nature of oneness, Because habitual tendencies are exhausted, I will attain Buddhahood, As shown by the noble one. Through the distinctions of different colors, From the connection of different texts, Through empowerment by the stain of habitual tendencies, Nonduality is truly nonexistent. Separate from beginning, middle, and end, Abandoning generation and completion, Liberation, mind itself, the mind hero, The supreme nondual wisdom. Called the nondual Buddha, As spoken by the noble one. Therefore, from realizing Buddhahood, The excellent practitioner becomes a Buddha. Through the connection of the words of the teachings, It is named the nondual Buddha. In the manner of ultimate non-difference, There is no Buddha, nor is there nonduality. Because of becoming supreme wisdom, The stain of permanence will be far removed. All thoughts such as objects, If carved in the sky, they will become stiff. Through the kindness of the noble one, From the connection of practicing familiarity, Holding onto what is called nonduality, May the yogis forgive me. Even if the wise exert great effort, Habitual tendencies must be exhausted. Otherwise, for countless eons, Buddhahood itself will not exist. From the protector of nondual wisdom, Habitual tendencies are exhausted.
Tibetan
།བག་ཆགས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ན། །གཉིས་སུ་མེད་པ་སངས་རྒྱས་བརྗོད། །བག་ཆགས་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ན། །སྐྱེས་བུ་ཐ་མ་འབྲིང་པོ་དང་། །གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བརྗོད་པར་བྱ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །ཤེས་རབ་ཆར་ཡང་ཡང་དག་གནས། །ཐབས་ནི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་བོར། །བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་བསྟན། །དེ་དག་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །རོ་གཅིག་པ་ཡི་སྦྱོར་བ་ལས། །བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་གསུངས། །འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་མཆོག །གདམས་ དང་བསྒོམ་པ་བསམ་ལ་མེད། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་གཟུགས་ཅན་མ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། །བཟང་པོས་བཟང་པོ་གསུང་པ་ཉིད། །དཔེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །བཞག་པ་ཉིད་དུ་དེ་མི་ནུས། །མིག་སོགས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས། །དཔེ་ཡི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་སྤངས། །གཅིག་ཉིད་ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། །མཐའ་མེད་རྣམ་པས་ཡང་དག་གནས། །བླ་མའི་ཞལ་སྔའི་བཀའ་དྲིན་ལས། །མཆོག་གཅིག་གིས་ནི་ཤེས་པར་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་སྐྱེས་བུར་བཤད་པ་སྟེ། །རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་རྫོབ་ཉིད། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །ཉི་ཟླ་གཟའ་ཡིས་ཟིན་པ་ན། །ཤེས་རབ་རྡོ་རྗེ་སྦྱོར་བ་ལས། །ཞུ་བ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ལས། །སྐྱེ་བ་འདིར་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །དོན་དམ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །གྲུབ་པའི་གཟུགས་སུ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །སྙིང་རྗེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་མཆོག །གཟུགས་མཆོག་ཐ་མ་འབྲིང་པོ་གང་། །གང་ཡང་མིག་གིས་མཐོང་གྱུར་པ། །དོན་དམ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས། །གཉིས་མེད་དམ་པ་བལྟ་བར་བྱ། །སྒྲ་དང་སྒྲ་ངན་རྣ་ཆ་ལས། །གང་ཡང་རྣ་བས་ཐོས་གྱུར་པ། །སྒྲ་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག །རྣ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པ་མཆོག །རོ་མཆོག་རོ་ནི་ངན་པ་དང་། །གང་ཡང་ལྕེ་ཡིས་མྱང་འགྱུར་བ། །རོ་དྲུག་དངོས་པོ་དུ་མ་ཡིས། །གཉིས་མེད་མཆོག་ནི་རྟོག་པར་བྱ། །རི་དྭགས་ཆང་ལ་སོགས་པའི་དྲིས། །སྣ་ཡིས་དྲི་ནི་སྣོམ་ཤེས་པ། །གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །གཉིས་མེད་མཆོག་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །གྲིམ་པའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །སྐྱེ་གནས་ཆ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྦྱོར་བ་ཡི། །རྫོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་མཆོག །མཁའ་མེད་ཐམས་ ཅད་ཁྱབ་པ་པོ། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བའི་འོད་ཟེར་ལས། །རང་དབང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཉིད། །གཉིས་མེད་སངས་རྒྱས་དམ་པ་བདེ། །འདུ་བྱེད་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་དང་། །གཟུགས་དང
Chinese
当习气耗尽时， 无二即被称为佛陀。 在脱离习气的状态中， 有下士、中士和。 对任何事物都没有偏袒， 那才被称为佛陀。 以无自性的自性， 智慧之雨不断降临。 方便是生起和舍弃事物， 由善知识所开示。 具有这些聚集的自性， 从唯一味道的结合中， 善知识如是说。 这是无二至高无上， 没有教导和禅修的思虑。 具有极度喜悦之身的女性， 为了获得佛陀之果， 善者宣说善法。 譬如对一切诸法， 都无法如实安立。 通过眼等意的识， 完全舍弃譬喻之事物。 唯一且无碍， 以无边之相而安住。 依靠上师的恩德， 通过唯一至上者而了知。 被宣说为瑜伽士， 随后瑜伽即是世俗。 无二智慧大瑜伽， 瑜伽士即成佛。 当日月被罗睺星所食， 从智慧金刚的结合中， 从融化的无二智慧中， 此生即是佛陀。 胜义是喜乐的自性， 完全舍弃能取和所取。 对成就之身毫无怀疑， 大悲是无二至上。 殊胜之身，下士中士何者， 无论以眼所见为何物， 以胜义谛的自性， 应观无二之胜义。 声音和恶声从乐器中， 无论耳朵听到什么， 超越声音的智慧至上， 耳朵是无二至上。 殊胜之味和恶劣之味， 无论舌头尝到什么， 通过六味多种事物， 应了知无二之胜义。 通过麝香酒等气味， 鼻子嗅闻而知气味， 以成为一体的自性， 应了知无二之胜义。 以紧绷的形态之自性， 从生处之分而生起， 方便和智慧结合的， 圆满是无二至上。 无有虚空，遍及一切者， 从智慧显现的光芒中， 自在是极度的喜悦， 无二佛陀是殊胜安乐。 行、受、想和， 色与
English
When the imprints are exhausted, Non-duality is called Buddha. In the state of being free from imprints, There are inferior, intermediate, and. Without partiality towards anything, That is called Buddha. With the nature of no-self-nature, The rain of wisdom constantly abides. Skillful means are arising and abandoning things, Taught by the noble guru. Possessing the nature of these gatherings, From the union of one taste, The noble guru speaks. This is non-dual supreme, Without thoughts of instructions and meditation. A woman with a form of supreme joy, For the sake of attaining Buddhahood, The good one speaks of the good. For example, for all phenomena, It is not possible to establish it as it is. Through the consciousness of the eye and mind, Completely abandon the objects of metaphor. One and unobstructed, It truly abides with infinite aspects. Through the kindness of the guru's presence, It is known through the one supreme. It is said to be a yogi, Subsequently, yoga is conventional. Non-dual wisdom, great yoga, The yogi himself becomes a Buddha. When the sun and moon are seized by Rahu, From the union of wisdom vajra, From the melting non-dual wisdom, In this life, it is Buddhahood itself. The ultimate meaning is the nature of joy, Completely abandoning the grasper and the grasped. There is no doubt about the accomplished form, Great compassion is non-dual supreme. Supreme form, inferior, intermediate, whatever, Whatever is seen by the eye, With the nature of ultimate truth, One should view the non-dual supreme. Sound and bad sound from musical instruments, Whatever is heard by the ear, The wisdom beyond sound is supreme, The ear is non-dual supreme. Supreme taste and bad taste, Whatever is tasted by the tongue, Through six tastes and various things, One should realize the non-dual supreme. Through the smell of musk, alcohol, etc., The nose knows the smell by smelling, With the nature of becoming one, One should know the non-dual supreme. With the nature of a tense form, Born from the division of the birthplace, The union of skillful means and wisdom, Perfection is non-dual supreme. Without space, pervading all, From the light of wisdom's appearance, Freedom is supreme joy, The non-dual Buddha is supreme bliss. Action, feeling, perception, and, Form and