Tibetan
ག་རྔོག་པ་ལག་པ་དང་། །ལྕགས་དང་ལྕགས་ཀྱུས་གདབ་པས་བཏབ་སྟེ་བཀོལ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་ཚད་ཀྱང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་མཆོག་རིང་བསྐལ་པའོ། །ཞེས་མཛོད་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་དུཿཁ་སྟེ། དེར་སྐྱེ་བའི་ཐབས་མེད་པ་སྔ་མ་བཞིན་བསམ་མོ། །གཉིས་པ་འགྱུར་བའི་དུཿཁ་བསམ་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱིར་ཐུན་མོང་དུ་འགྱུར་བའི་དུཿཁ་བསམ་པ་ནི། འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཇི་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་མི་བརྟན་པས། སླར་དེ་དང་བྲལ་ནས་དུཿཁ་དུ་མ་མྱོང་དགོས་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་མེད་དེ། བརྒྱ་བྱིན་དུ་སྐྱེས་ནས་སླར་ས་སྟེང་དུ་ལྷུང་སྟེ་དུཿཁ་ལང་ལས་ནུ་ལྟ་བུ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་སྐྱེས་ནས་ཀུན་གྱི་ཐ་མར་སྐྱེ་བ་དང་། འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷའི་བདེ་བ་ཐོབ་ནས་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང་། ཉི་ཟླར་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་མུན་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་འགྱུར་བའི་དུཿཁ་དཔག་ཏུ་མེད་དེ། བཤེས་སྤྲིང་དུ། བརྒྱ་བྱིན་འཇིག་རྟེན་མཆོད་འོས་གྱུར་ནས་ནི། །ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཕྱིར་ཡང་ས་སྟེང་ལྷུང་། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །འཁོར་བ་དག་ཏུ་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ལྷ་ཡུལ་འདོད་བདེ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་དང་། །ཚངས་ཉིད་ ཆགས་བྲལ་བདེ་བ་ཐོབ་ནས་སླར། །མནར་མེད་མེ་ཡི་བུད་ཤིང་གྱུར་པ་ཡི། །དུཿཁ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་བསྟེན་འཚལ་ལོ། །ཉི་མ་ཟླ་བ་ཐོབ་ནས་རང་ལུས་ཀྱི། །འོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་སྣང་བྱས་ཏེ། །སླར་ཡང་མུན་ནག་སྨག་ཏུ་ཕྱིན་གྱུར་ནས། །རང་གི་ལག་པ་བརྐྱང་དེའང་མཐོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་དེར་སྐྱེ་བའི་ཐབས་མེད་པ་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་མིའི་འགྱུར་བའི་དུཿཁ་བསམ་པ་ནི། སྤྱིར་འཁོར་བ་ན་འགྱུར་བའི་དུཿཁ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་ཀྱང་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པས་ཡིད་མི་ཆེས་སུ་ཆུག་ནའང་། སྒོས་སུ་མི་ལ་ལེགས་པར་བརྟགས་ན་ཕྱུགས་པོ་སྤྲང་པོར་འགྲོ་བ་དང་། ཁ་དྲག་པོ་ཞན་པོར་སོང་བ། དགྲར་གྱུར་པ་བཤེས་དང་། བཤེས་སུ་གྱུར་པ་དགྲར་སོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་མི་དང་ཉེ་འབྲེལ་དང་། རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་མི་ལ་བལྟས་པས་སྔར་གྱི་ས་ན་མེད་པར་རིམ་པ་བཞིན་འགྱུར་ནས་འགྲོ་སྟེ། མདོར་ན་བསགས་པ་ཀུན་གྱི་མཐར་འཛད་ཅིང་། །མཐོན་པོའི་མཐའ་ནི་དམའ་བ་ཡིན། །འདུས་པའི་མཐའ་ནི་འབྲལ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་དེར་སྐྱེ་བའི་ཐབས་མེད་པ་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དུཿཁ་བསམ་པ་ནི། འཁོར་བར་དུཿཁ་སྤངས་ཏེ་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དང་འཁོར་འདབ་བསྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་ལ་འབད་དོ་སྙ
Chinese
说：用手和铁、铁钩刺入，然后役使。这些的寿命也是，畜生中最长的是劫。如《俱舍论》中所说，是痛苦。思维如同之前一样，没有在那里出生的方法。第二，思维变异之苦，其中第二，共同思维共同变异之苦是：轮回的安乐无论获得多少也不稳定。因为再次与它分离后必须感受诸多痛苦，所以没有意义。如生为帝释天后再次堕落到地上，如痛苦从口中吐出一样。生为转轮王后，生为一切的末等。获得欲界和色界天人的安乐后，生于地狱。生为日月后也进入黑暗等等，变异之苦不可估量。如《亲友书》中说：帝释天成为世间应供养者后，因业力的支配再次堕落到地上。即使成为转轮王，在轮回中也成为奴仆。以及，天界的欲乐极其广大，梵天 的离欲之乐获得后，再次，成为无间地狱之火的薪柴，应依止不断绝的痛苦。获得日月后，以自身的光芒照亮一切世间，再次进入黑暗的深渊后，伸出自己的手也无法看见。如是等等，如同之前一样，没有在那里出生的方法。第二，分别思维人的变异之苦是：虽然总的来说轮回中有那样的变异之苦，但因为没有显现，所以即使不相信也可以。但特别地，如果好好观察人，富人会变成乞丐，强大的人会变得虚弱，成为敌人的会变成朋友，成为朋友的会变成敌人等等，观察乡里人和亲戚，以及国家的人，会逐渐地从以前的地方变化而离去。总之，积累的一切最终都会耗尽，高处的尽头是低处，聚合的尽头是分离。如是等等，如同之前一样，没有在那里出生的方法。第三，思维行苦是：在轮回中，为了断除痛苦而成就安乐，努力于成就受用和眷属等事业，
English
It is said: They pierce with hands and iron, iron hooks, and then employ them. Their lifespan is also, the longest of animals is a kalpa. As stated in the Abhidharmakosha, it is suffering. Think as before, there is no way to be born there. Second, thinking about the suffering of change, among the two, the common suffering of common change is: No matter how much happiness of samsara is obtained, it is not stable. Because after separating from it again, one must experience many sufferings, so it is meaningless. For example, after being born as Indra, one falls to the ground again, like suffering being vomited from the mouth. After being born as a Chakravartin, one is born as the lowest of all. After obtaining the happiness of the desire and form realms, one is born in hell. Even after being born as the sun and moon, one enters darkness, etc., the suffering of change is immeasurable. As it says in the Letter to a Friend: Indra, having become worthy of offering in the world, falls back to the earth again due to the power of karma. Even having become a Chakravartin, in samsara one becomes a servant. And, the desire pleasure of the heavenly realm is extremely great, and Brahma having obtained the pleasure of detachment, again, becoming firewood for the fire of Avici hell, one should rely on uninterrupted suffering. Having obtained the sun and moon, illuminating the entire world with the light of one's own body, again, after going into the darkness of darkness, one cannot even see one's own hand when one stretches it out. Like that and so on, just like before, there is no way to be born there. Second, specifically thinking about the suffering of change in humans is: Although in general there is such suffering of change in samsara, because it has not manifested, it is okay even if one does not believe it. But especially, if one observes humans well, the rich will become beggars, the strong will become weak, those who have become enemies will become friends, those who have become friends will become enemies, etc., observing the people of the village and relatives, and the people of the country, they will gradually change from their previous place and leave. In short, everything accumulated will eventually be exhausted, the end of high places is low places, the end of gathering is separation. Like that and so on, just like before, there is no way to be born there. Third, thinking about the suffering of conditioned existence is: In samsara, in order to abandon suffering and achieve happiness, one strives in activities such as achieving enjoyment and retinue,
Tibetan
མ། འདོད་པ་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པས་གཅིག་གྲུབ་ཀྱང་གཞན་དང་གཞན་ཡང་དོན་དུ་གཉེར་བས་རྒས་རྒས་ཤི་ཤི་ལས་བྱས་ཀྱང་ཚིམས་པ་མེད་ལ་ཚེ་རབས་བརྒྱུད་མར་ལས་བྱས་སུ་ཟིན་ཡང་། ལས་ལ་ཟིན་པ་ངང་ཚིམ་པ་མེད་དེ། བཞི་བརྒྱ་པར། ལས་ནི་འབད་པས་བྱེད་འགྱུར་ཞིང་། །བྱས་ཟིན་འབད་པ་མེད་པར་འཇིག །དེ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་ཆོས་ལ་ཀོ །ལས་ལ་ཆགས་བྲལ་འགའ་ཡོད་མིན། །ཞེས་སོ། །དེར་སྐྱེ་བའི་ཐབས་མེད་པ་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བསམ་པས་འགྲོ་བ་ གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྐྱིད་མེད་པའི་བསམས་པ་ལ་ཐག་ཆོད་ན་ཅི་བྱས་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ། ཕན་འདོགས་ཆེ་བ། ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པ་བསམ་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། དུཿཁ་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་དེར་མི་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ལ་འབད་དགོས་ཤིང་། དེ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཡང་དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་འདི་ཉིད་ཡིན་ལ། དལ་འབྱོར་ཡང་། བཤེས་སྤྲིང་དུ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་འཛིན་པ་དུད་འགྲོ་ཉིད། ཡི་དྭགས་ཉིད་དང་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་ཉིད། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་མེད་པ་དང་མཐའ་འཁོབ་ཏུ། །ཀླ་ཀློར་སྐྱེ་དང་གླེན་ཞིང་ལྐུགས་པ་ཉིད། །ཚེ་རིང་ལྷ་ཉིད་གང་ཡང་རུང་བར་ནི། །སྐྱེ་བ་ཞེས་བགྱི་མི་ཁོམས་སྐྱོན་བརྒྱད་དོ། །ཞེས་པ་རྣམས་སྤངས་ཤིང་། མི་ཉིད་དང་། ཡུལ་དབུས་སུ་སྐྱེས་པ་དང་། དབང་པོ་ཚང་བ། གནས་ལ་དད་པ་སྟེ་འདུལ་བ་ལ་གུས་པ་དང་། ལས་མཐའ་མ་ལོག་པ་ནི་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་རང་གིས་མ་བྱས་ཤིང་གཞན་བྱེད་དུ་མ་བཅུག་པ་སྟེ་རང་འབྱོར་ལྔ་དང་། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ། དེས་ཆོས་གསུངས་པ། དེའི་བསྟན་པ་གནས་པ། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ། གཞན་གྱི་ཕྱིར་སྦྱིན་བདག་སོགས་རྗེས་སུ་སྙིང་བརྩེ་བའི་གཞན་འབྱོར་ལྔ་ནི། འབྱོར་པ་བཅུ་དང་ལྡན་པའོ། །འདི་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །རྒྱ་མཚོ་ཆེར་གཡེངས་གཉའ་ཤིང་གི །བུ་གར་རུ་སྦལ་མགྲིན་ཆུད་ལྟར། །མི་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཐོབ་དཀའ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །རྙེད་དཀའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་བལྟས་ན་ལུས་མ་ཐོབ་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། ལུས་ཐོབ་པ་ལའང་མི་ལུས་མ་ཐོབ་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། མི་ལུས་ཐོབ་པ་ལའང་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་ སྲིད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བས་རྙེད་དཀའ་བའི་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པའི་དུས་འདིར་སྙིང་པོ་བླང་དགོས་ཤིང་དེའང་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཉིད་ཡིན། ལམ་གྱི་མཆོག་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་མན་ངག་འདི་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་བསམ་པའོ
Chinese
玛。由于对欲望不知满足，即使成就了一个，还追求其他的，以至于老死都在劳作，却永不满足，即使生生世世都在劳作，对于工作完成也永不满足。四百论中说：工作是努力才能完成的，完成之后，没有努力就会毁灭。即使这样，对于佛法来说，唉！对于工作，没有谁能断除贪执。像这样。在那里没有出生的方法等等，和前面一样。这样思维，无论众生出生在哪里，如果断定没有快乐的想法，那么所做的一切都会变成佛法。第二，暇满难得，利益大，不能长久安住，这三种思维的第一个是：必须努力寻找不生于痛苦轮回的方法。而成就此事的所依，正是这暇满之身。暇满，如《亲友书》中所说：断除执持邪见者、畜生、饿鬼、地狱的出生，没有佛陀教法的地方和边地，出生为野蛮人和愚笨口吃者，以及长寿天等任何一种，这被称为没有闲暇的八种过患。舍弃这些，生为人，生于中土，根 पूर्ण具足，对圣地有信心，即对戒律恭敬，没有造作不善业，即没有亲自造作五无间罪，也没有让他人去做，这是五种自圆满。佛陀出现于世间，他宣说了佛法，他的教法住世，也有其他人进入教法，为了他人，施主等随后以慈悲心对待，这是五种他圆满。具有这十种圆满。这非常难得。《入行论》中说：因此，薄伽梵说，就像在广阔的海洋中漂浮的轭木孔中，乌龟的脖子伸进去一样，获得人身非常困难。像这样。难得的原因是：如果观察众生的界限，没有获得身体的不可思议。即使获得了身体，没有获得人身的也不可思议。即使获得了人身，获得暇满的也只是极少数。因此，在这个获得难得暇满的时候，必须取精华，那就是修持道。道的殊胜是，要一心一意地修持具有果位的道之窍诀。
English
Ma. Because of not knowing satisfaction with desire, even if one is accomplished, one still seeks others and others, so that even if one works until old age and death, one is never satisfied, and even if one has been working for lifetimes, one is never satisfied with the completion of the work. The Four Hundred says: Work is done with effort, and once done, it is destroyed without effort. Even so, alas for Dharma! There is no one who can be free from attachment to work. Like this. The method of not being born there, etc., is the same as before. Thinking like this, no matter where beings are born, if one is determined to have no happy thoughts, then whatever one does will become Dharma. Second, the difficulty of obtaining leisure and endowment, the greatness of benefit, and the impermanence of dwelling for a long time, the first of these three thoughts is: one must strive to find a way not to be born in the suffering cycle. And the basis for accomplishing this is this very body of leisure and endowment. Leisure and endowment, as it says in the Letter to a Friend: Abandoning those who hold wrong views, animals, hungry ghosts, and births in hell, places without the Buddha's teachings and borderlands, births as barbarians and foolish stutterers, and any of the long-lived gods, these are called the eight faults of having no leisure. Abandoning these, being born as a human, being born in the central land, having complete faculties, having faith in the holy places, that is, being respectful to the discipline, not having committed evil deeds, that is, not having personally committed the five heinous crimes, nor having allowed others to do so, these are the five self-endowments. The Buddha appeared in the world, he taught the Dharma, his teachings abide, and there are others who enter the teachings, and for the sake of others, patrons and others subsequently treat them with compassion, these are the five other-endowments. Possessing these ten endowments. This is very difficult to obtain. The Engaging in Bodhisattva Deeds says: Therefore, the Bhagavan said, just as a turtle's neck enters the hole of a yoke floating in the vast ocean, it is very difficult to obtain a human body. Like this. The reason for being difficult to obtain is: if one looks at the realm of sentient beings, it is inconceivable not to have obtained a body. Even if one has obtained a body, it is inconceivable not to have obtained a human body. Even if one has obtained a human body, obtaining leisure and endowment is only a possibility. Therefore, at this time of obtaining rare leisure and endowment, one must take the essence, and that is to practice the path. The supreme of the path is to practice the pith instructions of the path with its fruit with one-pointedness.