Tibetan
ང་པོར་འོག་རླུང་ཅུང་ཟད་བསྐུམ། དེ་ནས་ སྟེང་རླུང་སྒྲ་མེད་པར་མགོ་ས་ལ་ཐུག་པ་ཙམ་གྱི་རྩོལ་བས་རིམ་གྱིས་དྲངས་ལ་རླུང་ཐམས་ཅད་ལྟེ་བའི་མེ་ལ་ཐིམ་པར་བསྒོམ་པའམ་དམིགས་པ་ཅི་ལའང་མི་གཏད་པར་བསྒོམ། སྟེང་རླུང་རྫོགས་པ་དང་མཆིལ་མ་ཅིག་མིད་ལ་འོག་རླུང་དྲག་ཏུ་འཐེན་ནས་རླུང་ལྟེ་བའི་གནས་སུ་ཁ་སྦྱོར་ལ་ཕོ་བ་ཚིགས་པ་ལ་གཅེར། གསུས་པོ་ཆེ་ཕྱིར་ཕུལ་ལ་མགྲིན་པ་ཅུང་ཟད་དགུག །ནོར་བུ་ཨོག་མས་ནོན་ཙམ་བྱས་ལ་རླུང་ཐུབ་ཚད་དུ་བཟུང་། དེའི་ཚེ་འོག་རླུང་བསྐུམ་པས་སྟེང་རླུང་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སྟེང་རླུང་མནན་པས་འོག་རླུང་ཤུགས་ཀྱིས་འཐེན་པར་འགྲོ་ཞིང་ཕྱིར་བཏང་ཡང་འགྲོར་མ་འདོད་ན་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྐྱེ་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེའང་རླུང་ནོན་པའི་ཚད་ནི། རྩོལ་བ་ཡང་རབ་རྒྱུན་མི་ཆད། །རྩོལ་བ་རབ་ལ་དྲུག་ཅུ་བཞི། །རྩོལ་བ་འབྲིང་ལ་སུམ་ཅུ་གཉིས། །རྩོལ་བ་ཐ་མ་ངེས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་སྟེ་ཐུན་ལ་སྦྱར་ན། ཡང་རབ་ཀྱིས་ཁ་སྦྱར་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འོང་། རབ་ཀྱིས་ཐུན་རེ་ལ་ཁ་སྦྱར་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་རེ་འོང་། འབྲིང་གིས་ཐུན་རེ་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས། ཐ་མས་ངེས་པ་མེད་པར་བསྒོམ་ཞེས་གསུང་ཞིང་འདི་ནི་གཙོར་མི་མཛད་དོ། །ཁ་སྦྱར་རེའི་ཚད་ལ་སྦྱར་ན། པུས་མོ་ལ་བསྐོར་བ་རེ་དང་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་རེ་སྤེལ་བ་སྟེ། དེའང་ཁམས་དང་ཟས་བཟང་བ། དད་བརྩོན་ཆེ་བའི་གང་ཟག་གིས་ཐུན་གྱི་ངེས་པ་མེད་པར་ཉིན་མཚན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འོང་། དེ་བས་ཁམས་དང་རྩོལ་བ་ཞན་པའི་གང་ཟག་གིས་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་དག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐུན་གཅིག་ལ་ཁ་སྦྱར་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་འོང་། དེ་ལས་ཁམས་དང་རྩོལ་བ་ཞན་པའི་གང་ཟག་འབྲིང་པོས་ཆུ་ཚོད་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐུན་གཅིག་ལ་ཁ་སྦྱར་སུམ་སེ་གོལ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འོང་། དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཐ་མས་ཐུན་རེ་ལ་བདུན་ནམ་བཅུ་སེ་གོལ། འམ་ཉེར་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉི་མ་རེ་རེའམ་ཐུན་རེ་རེ་ལ་རེ་རེ་འཕེལ་དུ་ བཅུག་ནས་ཐ་མ་ཡང་རབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལ་ཅི་ཙམ་འདོད་པ་ཐུབ་ནས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱང་བར་བྱ་སྟེ། ཙོག་པུར་སྦྱང་། དེ་ལ་འབྱོངས་ནས་ལངས་ལ་སྦྱང་། དེ་ནས་ལས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་སྦྱང་བར་བྱའོ། །རྗེས་ལ་ལྟ་བ་བསྐྱང་བ་ནི། གསལ་བ་རང་སོ་བཟུང་བ་དང་། ལྷུག་པར་རང་སོ་བཟུང་བར་བྱའོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚད་ཉིན
Chinese
首先，稍微收縮下氣。然後，無聲地引導上氣，以頭觸地的力量逐漸引導，觀想所有氣融入臍部的火焰中，或者不專注於任何目標而觀修。上氣結束時，吞下一口唾液，然後猛烈地吸入下氣，使氣在臍部交合，並使腹部緊貼脊椎。將大肚子向外推出，稍微彎曲喉嚨。用下巴稍微壓住寶珠（指鎖骨上方的凹陷處），盡可能地屏住呼吸。那時，通過收縮下氣，上氣會自然停止，通過按壓上氣，下氣會強烈地吸入，如果不想呼出，那就是產生功德珍寶的殊勝之法。關於按壓氣的程度：力量極強，連綿不斷。力量強時，六十四次。力量中等時，三十二次。力量弱時，沒有定數。這樣說，如果應用於一座（禪修時段）：極強的力量會使交合連綿不斷。強的力量在每個一座中會有六十四次交合。中等的力量在每個一座中會有三十二次。弱的力量沒有定數，這樣說，但這不是主要的。如果應用於每次交合的量：交替進行一次膝蓋的旋轉和一次搖鈴的敲擊。也就是說，對於體質好、食物好、信心和精進大的人來說，沒有一座的定數，可以日夜不斷地進行。因此，對於體質和力量較弱的人來說，可以按照六十四次完整的呼吸來計算，一個一座中有六十四次交合。比這更體質和力量弱的人，可以按照三十二個小時來計算，一個一座中有三十二次交合。信心和精進弱的人，每個一座會有七次或十次搖鈴，或者二十一次等，沒有定數。因此，每天或每個一座逐漸增加一次，即使是最弱的也能變成最強的。這樣，身體在跏趺坐中盡可能地忍受，然後通過行住坐臥來修煉。首先練習蹲坐。熟練後，站立練習。然後，通過工作等一切行為來修煉。之後，培養見地：保持清晰的自性，保持放鬆的自性。最終的程度是日
English
First, slightly contract the lower wind. Then, silently guide the upper wind, gradually drawing it in with the effort of just touching the head to the ground, and contemplate all the winds dissolving into the fire at the navel, or meditate without focusing on any object. When the upper wind is complete, swallow a mouthful of saliva, and then forcefully inhale the lower wind, joining the winds at the navel, and making the abdomen adhere to the spine. Push the big belly outwards and slightly bend the throat. Press the jewel (referring to the hollow above the collarbone) slightly with the chin and hold the breath as much as possible. At that time, by contracting the lower wind, the upper wind will naturally stop, and by pressing the upper wind, the lower wind will be strongly drawn in, and if you don't want to exhale, it is the supreme method for generating precious qualities. Regarding the degree of pressing the wind: The effort is very strong and continuous. With strong effort, sixty-four times. With medium effort, thirty-two times. With weak effort, there is no fixed number. It is said that if applied to a session (of meditation): Very strong effort will make the joining continuous. Strong effort will have sixty-four joinings per session. Medium effort will have thirty-two per session. Weak effort is said to have no fixed number, but this is not the main focus. If applied to the measure of each joining: Alternate between one rotation of the knee and one striking of the bell. That is, for a person with good constitution, good food, and great faith and diligence, there is no fixed number of sessions, and it can be done continuously day and night. Therefore, for a person with weak constitution and effort, it can be calculated according to sixty-four complete breaths, with sixty-four joinings in one session. For a person with even weaker constitution and effort, it can be calculated according to thirty-two hours, with thirty-two joinings in one session. For a person with weak faith and diligence, there will be seven or ten bell strikes, or twenty-one, etc., per session, without a fixed number. Therefore, increase one each day or each session, so that even the weakest can become the strongest. In this way, endure as much as possible in the lotus position, and then practice through the activities of walking, standing, sitting, and lying down. First practice squatting. Once proficient, practice standing. Then, practice through all activities such as working. Afterwards, cultivate the view: Maintain clear self-awareness, and maintain relaxed self-awareness. The ultimate degree is day.
Tibetan
་མཚན་དུ་མ་ཁ་སྦྱར་ཐུབ་ཅིང་ལུས་ཀྱི་འཕྲུལ་འཁོར་བཅས་པ་ཙམ་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འགྱུར་བའོ། །འོག་རླུང་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བའོ། །སྐྱོན་འབྱུང་བ་ལུས་འཁྲུགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་སེལ། ཡོན་ཏན་བདེ་སྟོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཉམ་རྗེས་མེད་པར་སྐྱེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་གེགས་བསལ་བ་གཞུང་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཁྱབ་བྱ་མན་ངག་གི་གནད་ནི། སྤྱིར་ཙཎྜ་ལཱི་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་དམིགས་པ་གསལ་བ་གཅེས། རླུང་ནོན་ཆུང་ཡང་དམིགས་པ་གསལ་ན་ཉམས་བཟང་པོ་སྐྱེ། མི་གསལ་ན་རླུང་ནོན་ཆེ་ཡང་དམིགས་པ་མི་གསལ་བ་ལྟར་ཉམས་སྐྱེ་བ་བུལ་ལ། འདིར་འབར་འཛག་ཐམས་ཅད་སྙིང་ག་ཡན་ཆད་དུ་དམིགས་པ་གཏད་ན་ཉམས་གསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ། རླུང་ནོན་ཆུང་། ལྟེ་བ་མན་ཆད་ལ་གཏད་ན་དྲོད་བདེ་བ་གཙོར་སྐྱེ། རླུང་ནོན་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་ཡང་སྤོང་པ་བས། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་གནད་ཟིན་པ་གལ་ཆེ་ཞིང་། རླུང་དང་གཏུམ་མོ་དེ་དག་ཀྱང་། །ནམ་ཟླ་དང་། ན་ཚོད་དང་། ནད་གཞི་དང་སྦྱར་དགོས་ཏེ། རླུང་དབྱར། གཏུམ་མོ་དགུན། མི་རྟོག་པ་དཔྱིད། བདེ་བའི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་སྟོན་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཞོན་དུས་རླུང་། དར་ལ་བབ་པ་ན་གཏུམ་མོ། །རྒས་པ་ན་མི་རྟོག་པ། ཡང་ཁྲག་མཁྲིས་ཆེ་བ་ལ་རླུང་། རླུང་ཤས་ཆེ་ ན་གཏུམ་མོ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་དག་གི་ཉམས་སུ་བླང་བའི་མན་ངག་མདོར་བསྡུ་ན་དགུར་འདུས་ཏེ། འཁོར་ལོ་ལ་མ་བརྟེན་པ་ལྔ། བརྟེན་པ་གསུམ། མན་ངག་གི་གནད་ལ་བརྟེན་པ་མྱུར་བའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔའི། མར་མེ་གསོ་བ་ལ་བརྒྱད་ལས། ལམ་སྦྱང་བ་ནི། ལུས་ཙོག་པུ་ལག་པ་སྒོམ་ཐག་གི་ཕྱག་རྒྱར་གནད་ལ་ཕབ་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་དགུ་སྔོན་དུ་སོང་བས་སྲོག་རྩོལ་གྱི་རླུང་གང་རུང་གིས་བསམ་གཏན་གྱི་ལམ་བཙལ་ཏེ་ལྟེ་བའི་འོག་སོར་བཞིར་ཀྵ་ཡིག་དམར་ནག་མགོ་ཐུར་ལ་བལྟ་བ་མེའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། ལྟེ་བར་ཨཾ་ཁ་དོག་དམར་སྐྱ་མགོ་གྱེན་དུ་བལྟ་བ་གསལ་བཏབ་ལ་འོག་སྒོ་འབྱེད་འཛུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལན་གསུམ་གྱི་ཐ་མ་ལ་བསྡམས་པས་རླུང་མར་རྩེ་སྤྲད་པས་སུམ་མདོའ་མེ་འབར་བ་ཀྵ་ཡིག་ལ་ཕོག་པས་མེ་ཆེར་འབར། དེ་ལྟེ་བའི་ཨཾ་ལ་ཕོག་པ་ལས་ཁམས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་ཆ་ཕྲ་བ་བབས་པས་མར་མེའི་སྡོང་བུ་ལ་འབྲུ་མར་བླུགས་པ་ལྟར་ཀྵའི་མེ་གསོས་པར་བསམ། དམིགས་པ་དེ་དག་བསྒོམ་པའི་ཚེ་མི་གསལ་ན་མིག་
Chinese
能将多种名相合而为一，仅凭身体的机械运动就能转为禅定。下行气仅凭忆念就能使一切自然止息。消除身体紊乱等过失，生起无有次第的乐空禅定。能成就世间和出世间的一切悉地。消除这些障碍，应当在经文中了解。第二，所遍及的口诀要点是：一般来说，修习拙火瑜伽的瑜伽士，专注清晰至关重要。即使气力微弱，如果专注清晰，也能生起良好的体验。如果不清晰，即使气力强大，也像专注不清晰一样，体验生起缓慢。此处，如果将一切燃烧和滴漏的专注放在心间以上，就能生起体验清晰的禅定，气力微弱。如果放在脐下，则主要生起温暖和舒适，气力强大。与其反复放弃所有专注，不如抓住一个专注的要点更为重要。而且，气和拙火也需要与季节、年龄和疾病相结合。气在夏季，拙火在冬季，无分别在春季，如果想要生起快乐的体验，则在秋季修习。此外，年轻时修气，壮年时修拙火，年老时修无分别。另外，血液胆汁过多时修气，气过盛时修拙火。如果将这些修习的口诀简要归纳，可归纳为九种：不依赖脉轮的有五种，依赖脉轮的有三种，依赖口诀要点则迅速。第一种有五种，在八种中滋养火焰，修习道路是：身体端坐，手结禅定印，安放于要处，以九种禅定支分在前，以任何一种命勤气寻找禅定之路，观想脐下四指处有红色黑色的ཀྵ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，kṣa，能胜），字头朝下，安住于火的自性中；在脐间观想红白色的ཨཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，aṃ，种子），字头朝上，清晰观想后，进行三次下门开合的结合，最后一次收摄时，气与明点相遇，在三岔路口燃起火焰，触及ཀྵ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，kṣa，能胜）字，火焰更加旺盛。当它触及脐间的ཨཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，aṃ，种子）字时，降下细微的甘露之流，就像在灯芯上倒入油一样，观想ཀྵ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，kṣa，能胜）的火焰被滋养。在修习这些专注时，如果不清晰，则眼
English
Multiple names can be combined into one, and merely through the mechanical movements of the body, it can transform into samadhi. Merely remembering the downward-moving air causes everything to cease naturally. It eliminates faults such as bodily disturbances, and the samadhi of bliss and emptiness arises without sequence. It accomplishes all siddhis, both worldly and transcendental. To dispel these obstacles, one should understand from the scriptures themselves. Secondly, the key points of the pervasive instructions are: In general, for a yogi practicing Caṇḍālī, clear focus is crucial. Even if the air pressure is weak, if the focus is clear, good experiences will arise. If it is not clear, even if the air pressure is strong, experiences will arise slowly, as if the focus is unclear. Here, if all the burning and dripping are focused above the heart, a clear samadhi of experience will arise, and the air pressure will be weak. If it is focused below the navel, warmth and comfort will mainly arise, and the air pressure will be strong. Rather than repeatedly abandoning all focuses, it is more important to grasp the key point of one focus. Moreover, the air and heat should also be combined with the seasons, age, and illness. Air in summer, heat in winter, non-thought in spring, and if you want to generate pleasant experiences, practice in autumn. Also, air in youth, heat in adulthood, and non-thought in old age. Furthermore, practice air when there is excessive blood and bile, and practice heat when there is excessive air. If the essential instructions for practicing these are briefly summarized, they can be condensed into nine: five that do not rely on chakras, three that do, and relying on the key points of the instructions is faster. The first has five, and among the eight for nourishing the flame, the practice of the path is: Sit upright, place the hands in the mudra of meditation, settle into the essential points, with the nine branches of meditation preceding, seek the path of meditation with any of the vital airs, and visualize the red-black syllable ཀྵ་ (Tibetan, Devanagari, kṣa, "capable") four fingers below the navel, head facing down, abiding in the nature of fire; at the navel, visualize the reddish-white syllable ཨཾ་ (Tibetan, Devanagari, aṃ, seed syllable), head facing up, clearly, and perform the combination of opening and closing the lower gate three times, and on the last contraction, when the air meets the bindu, fire blazes at the trijunction, striking the syllable ཀྵ་ (Tibetan, Devanagari, kṣa, "capable"), the fire blazes even more. When it strikes the syllable ཨཾ་ (Tibetan, Devanagari, aṃ, seed syllable) at the navel, a subtle stream of nectar descends, like pouring oil onto the wick of a lamp, visualize the flame of ཀྵ་ (Tibetan, Devanagari, kṣa, "capable") being nourished. When meditating on these focuses, if it is not clear, the eye