Tibetan
ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་ལོག་ལྟ་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལམ་གྱི་ཉམས་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ནི། དལ་བཞིའི་འདུ་འཕྲོད་ལ་རྟེན་ནས་རྟག་ཆད་དུ་བལྟ་བ་དང་། བེམ་པོའི་བདག་ཏུ་བལྟ་བ་དང་། ཚངས་པ་དབང་ཕྱུག་སོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པ་དང་། རྡུལ་ཕྲན་དང་འབྱུང་བ་རྒྱུར་གྱུར་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པ། སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་འདི་ཐམས་ཅད་དལ་བཞིའི་རྒྱུད་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་ཉམས་ལ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་ན་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་ཐེག་པ་ཐ་དད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་སྙམ་དུ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ རོ། །གསུམ་པ་ཡིག་འབྲུའི་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་མོས་གུས་དང་སྤྲོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་པ་ནི། སྙིང་པོའི་ཨར་རླུང་སེམས་འདུས་པས་ཆོས་སྐུ་དང་། སྙིང་གའི་རིགས་ལྔའི་ཡི་གེར་རླུང་སེམས་འདུས་པས་ལོངས་སྤྲུལ་གྱི་ཉམས་སྐྱེས་ཏེ་འདི་ཉིད་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདུ་ཤེས་པའི་ཚེ་འདི་སངས་རྒྱས་དངོས་མིན་གྱི་ཉམས་སྣང་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་པ་ན་འདི་བས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་འབྱུང་གནས་སུ་འདུག་སྙམ་པའི་མོས་གུས་དང་། བདག་གིས་ཀྱང་དེ་ཐོབ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པའི་སྤྲོ་བ་ཡང་ཡང་དུ་བསྐྱེད་དོ། །གསུམ་པ་གནས་གྱུར་ལྷུན་གྲུབ་མི་འགལ་བའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ལ་ངེས་ཤེས་བསྒོམ་པ་ནི་རྒྱུ་རྟེན་དལ་བཞི་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐུ་བཞིའི་ས་བོན་གནས་པ་ནི། མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་སྐུ་བཞིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་དེ་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་ཚུལ་མཚུངས་པས་འཁོར་བ། རང་བཞིན་དེ་ལྟར་ཡིན་བཞིན་དུ་སྐུ་བཞིའི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། གནས་བརྟེན་དལ་བཞི་ལམ་གྱིས་སྐུ་བཞིར་སྒྱུར་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་གནས་གྱུར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ལྷུན་གྲུབ། ཡོན་ཏན་ལ་ལྟོས་ནས་གནས་གྱུར་ཡིན་པས་མི་འགལ་ཞིང་འབྲས་བུ་ཡང་ཆོས་ཉིད་དང་གནས་གྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེར་མེད་དུ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ན་ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་བ་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་། སྒོམ་བྱུང་
Chinese
生起定解。依此便能信解业果，舍弃邪见。第二，依于道之体验，成立一切道为一乘：依于暇满之聚合，而观待常断，观待物质之我，执持梵天、自在天等为世间之作者，以及微尘与地水火风为因，不可言说之我，分别说者，经部师，唯识宗之见等，于生起诸多体验之显现之时，此一切皆是依于暇满之相续方式，仅于自之体验上生起，故是错乱之显现，若于真实而言，则未成立为真实，故无少许宗派之差别，如是生起定解而修习。依此便能证悟一乘。第三，依于字之体验显现，而生起对佛之胜妙信敬与欢喜：心间之阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）气心合一为法身，心间之五部种字于气心合一而生起报化之体验，了知此即是三身之自性之时，此乃非是真实佛之体验显现，成佛之时，较此更殊胜之功德，乃是不可思议之生处，如是生起信敬，以及我亦能获得则该有多好之欢喜，再三生起。第三，以处所转变任运成就无违之门，于果位轮涅无别而修习定解：于因之所依暇满上，自性具有四身之种子，于显现之时，则任运成就四身，故果位是任运成就。彼因与轮回之法性及方式相同，故是轮回。自性如是安住，然四身之功德不可思议而显现，乃是所依暇满以道转变四身之功德，故名处所转变涅槃。就法性而言是任运成就，就功德而言是处所转变，故无有相违，且果位亦以法性与处所转变之门无别而生起定解。若生起彼定解，则闻思之见解至究竟，且修生
English
Generate definitive understanding. Based on that, one will believe in the law of cause and effect and abandon wrong views. Second, relying on the experience of the path, establish all paths as one vehicle: Relying on the gathering of leisure and endowment, viewing permanence and annihilation, viewing the self as material, holding Brahma, Ishvara, etc., as the creators of the world, and atoms and elements as causes, the inexpressible self, the Vaibhashikas, the Sutrantikas, the Mind-Only views, etc., when various experiences arise, all of this is based on the way the leisure and endowment continue, and it is only born from one's own experience, so it is a mistaken appearance, but in reality, it is not established as true, so there is not the slightest difference between vehicles, generate definitive understanding and meditate. Based on that, one will realize one vehicle. Third, relying on the appearance of the experience of letters, generate special faith, respect, and joy towards the Buddha: The union of the heart's A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A) air and mind is the Dharmakaya, and the union of the five seed syllables of the heart with air and mind gives rise to the experience of the Sambhogakaya and Nirmanakaya, and when one understands that this is the nature of the three bodies, this is the experience of the non-real Buddha, and when one becomes a Buddha, the qualities that are superior to this are the source of inconceivable things, generate faith and respect, and the joy of thinking that it would be great if I could also obtain it, again and again. Third, through the door of unchangeable spontaneous accomplishment, meditate on the definitive understanding that the result, samsara and nirvana, are inseparable: The basis of the cause, leisure and endowment, naturally has the seeds of the four bodies, and when it manifests, the four bodies are spontaneously accomplished, so the result is spontaneous accomplishment. That cause is the nature and manner of samsara, so it is samsara. While that nature remains, the inconceivable qualities of the four bodies manifest, which is the quality of transforming the four bodies by the path of the leisure and endowment, so it is called the transformation of the place, nirvana. In terms of nature, it is spontaneous accomplishment, and in terms of qualities, it is the transformation of the place, so there is no contradiction, and the result also arises with the definitive understanding that it is inseparable from the nature and the transformation of the place. If that definitive understanding arises, then the view of hearing and thinking will be perfected, and the meditation will arise.
Tibetan
གི་ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྲིད་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལམ་གྱི་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཐབས་རྒྱུད་བསྒོམ་པ་ལ། བུམ། གསང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས། བཞི་པའི་དབང་གི་ལམ་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་བྱ་བ་དང་། དེ་ལ་སེམས་བཟུང་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྔོན་དུ། བླ་མ་ལས་ལམ་དུས་ཀྱི་དབང་བླང་སྟེ་དམ་ཚིག་གསོ། བླ་མ་མི་བཞུགས་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་དལ་བྲིས་ལ་བདག་འཇུག་ རྒྱས་པར་བྱ། མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་སྤངས་ནས་མཐུན་པའི་ཆས་འགྲིགས་པའི་ཚེ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེའང་ཕྱི་ནང་གི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་ནས་བསྙེན་པ་བཞི་འབུམ་ལ་སོགས་པ་ཅི་འགྲུབ་བཟླ། དེའི་བཅུ་ཆ་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་བསྐྱེད་རིམ་ཐ་མལ་རྣམ་རྟོག་གིས་བར་མ་ཆོད་པར་གསལ་ཞི་དྲག་ལ་ཡུན་ཐུང་བར་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཐར། །གནད་ལ་དབབ་པ་གསུམ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ལྷ་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་གསལ་བཏབ། ཁྱད་པར་དུ་སྤྱན་དབུ་མ་གསལ་བཏབ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་། གསལ་ན་གསལ་ཏེ་འཕྲོ་བཅད་ལ་དངོས་པོ་གཞན་ཞིག་ལ་སེམས་ཡོངས་སུ་གཞུག །ཡང་གསལ་བཏབ་ལ་བསྒོམ། མི་གསལ་ན་མི་གསལ་ཏེ་འཕྲོ་བཅད། ཅུང་ཞིག་རྩོལ་བ་ཀློད། ཡང་བསྒོམ། དེས་ཀྱང་མི་གསལ་ན་བྲིས་པའི་སྤྱན་དབུ་མ་ལ་བལྟ་ཞིང་གསལ་བཏབ། དེས་ཀྱང་གསལ་བར་མ་གྱུར་ན་རང་གི་དཔྲལ་བའི་དབུས་སུ་སྤྱན་དབུ་མ་བྲིས་ནས་མདུན་གྱི་ཉེ་རིང་དང་མཐོ་དམན་རན་པར་མེ་ལོང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཅིག་བཞག་ནས་བལྟ། ཡང་མིག་བཙུམ་ཞིང་བསྒོམ། ཡང་བལྟ། ཡང་བསྒོམ། དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡང་བྱས་པས་དམིགས་པ་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པས་གང་ལ་གསལ་བར་འདོད་པ་དེ་ལ་གསལ་བ་བྱུང་ན་ལྷ་སོ་སོའ་དག་པ་སོ་རུ་སླེབས་པ་ཡིན། གསལ་འཕྲོ་ལ་མེད་པར་འདོད་ན་མེད་པར་བྱ་བར་ནུས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དག་པ་སོ་རུ་སླེབ། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཉམས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པ་ནི་རང་རིག་པའི་དག་པ་སོ་རུ་སླེབ་པའོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་ལམ་སྦྱང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ལྟ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་བསྐྱང་སྟེ། སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་སྟེང་དུ་སེམས་ཟིན་ན་སྣང་ཕྱོགས། དམིགས་པ་ཅི་ཡང་མི་སྣང་བར་སྟོང་ཉམས་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་ན་སྟོང་ཕྱོགས། དུ་སོགས་ཀྱི་རྟགས་ལ་སེམས་ཟིན་ན་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་
Chinese
被称作生起少分智慧。讲授了昆基（藏文：ཀུན་གཞི་）因续的引导。第二，为了生起道的定解，修持身方便续，即瓶灌顶、秘密灌顶、智慧灌顶、第四灌顶的道。第一，生起次第的行持，其中又分为了知和摄心两种，第一种是：在进入修持之前，从上师处领受道时灌顶，守护誓言。如果上师不在，自己就广做自入于修法的坛城。断除不顺缘，具足顺缘资具时，就进入修持，即修持外内生起次第，念诵四百部本尊等，尽力念诵。将其十分之一做息灾火供。第二是：在外内生起次第中，不被庸常分别念所间断，于明、寂、猛，短时修持，在完全圆满的最后，先行了三个要点，将所有本尊观想为显现而无自性，如镜中影像般。特别是观想眉间智慧眼，于此一心专注。如果清晰就保持清晰，断除散乱，将心完全投入其他事物。再次观想清晰并修持。如果不清晰，就保持不清晰，断除散乱。稍微放松努力，再次修持。即使这样仍然不清晰，就观看书写的眉间智慧眼，并观想清晰。即使这样仍然没有变得清晰，就在自己的额头中央书写眉间智慧眼，在前方放置一个非常清晰的镜子，保持适当的距离和高度，然后观看。再次闭上眼睛修持。再次观看。再次修持。像这样反复进行，就能使对境变得清晰。像这样修持，如果想要清晰的对境变得清晰，那就是各自本尊的清净到达各自的位置。如果想要清晰的对境消失，并且能够做到消失，那就是如是的清净到达各自的位置。依靠这些，生起殊胜的止观体验，那就是自性明觉的清净到达各自的位置。以这样的方式修习道。依靠它，生起的见解修持三种自性，如果心专注于眼睛等境上，那就是显现方面。如果什么对境都不显现，仅仅生起空性的体验，那就是空性方面。如果心专注于二等的征相上，那就是双运的自性。
English
It is called the arising of a little wisdom. The instructions on the Kunzhi (basis of all) cause and effect lineage have been taught. Second, in order to generate certainty about the path, practice the body-method continuum, which is the path of the four empowerments: vase, secret, wisdom, and fourth. First, the activity of the generation stage, and within that, the first of the two, knowing and holding the mind, is: Before entering practice, receive the empowerment of the path-time from the lama and restore the vows. If the lama is not present, extensively create the self-entry mandala for practice. Abandoning unfavorable conditions and having arranged favorable equipment, enter into practice, that is, meditate on the outer and inner generation stages and recite as many of the four hundred thousand recitations of the deity as possible. Perform a peaceful fire offering of one-tenth of that. Second is: In the outer and inner generation stages, without being interrupted by ordinary conceptual thoughts, meditate briefly on clarity, peace, and intensity, and at the very end of complete perfection, having preceded with the three points of crucial importance, visualize all the deities as appearing but without inherent existence, like reflections in a mirror. In particular, visualize the wisdom eye in the middle of the eyebrows, and focus the mind on it with one-pointed concentration. If it is clear, keep it clear, cut off distractions, and completely place the mind on another object. Visualize it clearly again and meditate. If it is not clear, keep it unclear and cut off distractions. Relax the effort a little and meditate again. If it is still not clear, look at the written wisdom eye in the middle of the eyebrows and visualize it clearly. If it still does not become clear, write the wisdom eye in the middle of your forehead and place a very clear mirror in front of you at an appropriate distance and height, and look at it. Then close your eyes and meditate. Then look again. Then meditate again. By doing this repeatedly, the object of focus will become clear. By meditating in this way, if clarity arises in what you want to be clear, then the purity of each deity reaches its own place. If you want the clarity to disappear and you are able to make it disappear, then the purity of suchness reaches its own place. Relying on these, the arising of a special experience of calm abiding is the purity of self-awareness reaching its own place. Train the path in this way. Relying on it, cultivate the three essences of the view that arises from it. If the mind is focused on objects such as the eyes, then it is the aspect of appearance. If no object appears and only an experience of emptiness arises, then it is the aspect of emptiness. If the mind is focused on the signs of duality, then it is the essence of union.