Tibetan
འགྲོ་རྣམས་ལ་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་དང་གསོད་པ་དང་བཀོལ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། མི་རྣམས་ལ་འདོད་པ་བཙལ་བས་མ་རྙེད་པ་དང་། མི་འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་བབ་པའི་སྡུག་བསྔལ། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ལ་འཐབ་རྩོད་དང་ལུས་བཅད་ཅིང་དྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ། ལྷ་རྣམས་ལ་འཆི་འཕོ་བ་དང་། གོང་མ་ནས་འོག་མར་ལྷུང་ལྷུང་བ་དང་། མཐར་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་ན། དམྱལ་བའི་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཆེ་བའི་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་བཤད། འོ་ན་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཐར་པའི་ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ནི་རང་དོན་དུ་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་རྫོགས་ཤིང་། གཞན་དོན་གྱི་ཕྲིན་ལས་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་འབྱུང་། མཐར་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་བྱེད་པས་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན། འོ་ན་ཅི་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་ཡིན་ན། ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདས་ཤིང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་ཤིང་། དེའང་རང་ཉིད་གཅིག་པུའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་མཐའ་མེད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་མཐའ་མེད། མཐའ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རེ་རེས་ཀྱང་བདག་གི་ཕ་མ་བྱས་ཤིང་། བྱས་རེས་ཀྱིས་གནོད་པ་མཐའ་དག་ལས་བསྐྱབས་ཤིང་། ཕན་པ་ཚད་མེད་པ་བཏགས་པའི་དྲིན་ཅན་ཤ་སྟག་ཡིན་པ་ལ། འདི་རྣམས་འདོད་པ་ནི་བདེ་བ་འདོད་ ཀྱང་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པའི་དབང་གིས་ལ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དངོས་ལ་ལོངས་སྤྱད། །ལ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་རྔམ་པོ་ཆེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད། མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་གིས་ནི་ལྡོངས། ཐར་པའི་རྟེན་གྱི་འཁར་བ་དང་ནི་བྲལ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་དམིགས་བུས་ནི་མ་ཟིན། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་ལམ་ནས་བརྡེག་འཆོས་ཤིང་། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་གཡང་སར་འགྲིམས་པ་འདི་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་དུ་མོས་པ་མཛོད། སྙིང་རྗེའོ་བྱས་ནས་བཞག་པས་མི་ཕན་པས། འདི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་བདེ་བ་ལ་འགོད་དགོས། དེའི་ནུས་པ་ད་ལྟ་བདག་ལ་མེད། བདག་ལས་ལྷག་པའི་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལའང་མེད། སུ་ལ་ཡོད་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པས། བདག་གིས་མ་རྒན་སེ
Chinese
对于众生来说，有互相吞食、杀害和役使的痛苦。对于人类来说，有追求欲望而不得，不想要的却降临的痛苦。对于非天来说，有争斗和身体被切割撕裂等等的痛苦。对于天人来说，有死亡和堕落，从高处坠落到低处，最终知道将要堕入恶趣时，据说有比地狱身体的痛苦还要大的内心的痛苦。那么，难道应该为了从那些痛苦中独自解脱而获得声闻缘觉的菩提吗？声闻缘觉的菩提，对于自利而言，断证的功德没有圆满，对于利他而言，广大的事业不会产生，最终成佛也会经历漫长的时间，因此有智慧的人们不应将之作为追求的目标。那么，应该追求什么呢？应该获得以大智慧不住于轮回的边际，从而超越三界痛苦，以大悲不住于涅槃的边际，从而利益众生之事不会中断，不住涅槃而证得一切智智佛果。而且，这也不是为了自己一个人的利益，就像虚空没有边际一样，众生也没有边际。每一个无边的众生都曾做过我的父母，并且曾经无数次地从一切损害中保护我，给予我无量的利益，都是恩人。这些人想要的是安乐，却因为不善巧于方法，有些人享受着真实的痛苦，有些人享受着痛苦之因的巨大恶业，被无明的眼翳所蒙蔽，与解脱的依处的手杖分离，没有被善知识的眼角所抓住，在增上生和解脱的道路上跌跌撞撞，徘徊于三恶趣的悬崖边，应当对这些人心生怜悯。仅仅生起怜悯之心是没有用的，必须将这些人从痛苦中解脱出来，安置于安乐之中。而我现在没有那样的能力，比我更强的梵天、帝释天、声闻、缘觉等等也没有。谁有呢？只有圆满的佛陀才有。因此，我将老母有
English
For beings, there is the suffering of eating each other, killing, and exploitation. For humans, there is the suffering of seeking desires and not finding them, and the suffering of the unwanted falling upon them. For the Asuras, there is the suffering of fighting and bodies being cut and torn apart, and so on. For the gods, there is the suffering of death and transmigration, falling from higher to lower realms, and knowing that they will eventually be born in the lower realms, it is said that there is mental suffering even greater than the physical suffering of hell. So, should one attain the Bodhi of a Shravaka or Pratyekabuddha in order to liberate oneself alone from those sufferings? The Bodhi of a Shravaka or Pratyekabuddha does not perfect the qualities of abandonment and realization for one's own benefit, and great activities for the benefit of others do not arise. In the end, it takes a long time to attain Buddhahood, so it is not the fruit to be sought by those with intelligence. So, what should be sought? One should attain the state of complete enlightenment of a Buddha, who, with great wisdom, does not abide in the extreme of Samsara, thus transcending the suffering of the three realms, and with great compassion, does not abide in the extreme of Nirvana, thus the benefit of sentient beings is continuous, and who attains the all-knowing Buddha state without abiding in Nirvana. Moreover, this is not for the benefit of oneself alone, just as the sky has no limit, sentient beings have no limit. Each and every limitless sentient being has been my parent, and has protected me from all harm and bestowed immeasurable benefits, and is entirely kind. These beings desire happiness, but due to lack of skill in means, some enjoy actual suffering, and some enjoy the great non-virtue that is the cause of suffering, are deluded by the cataract of ignorance, separated from the staff of reliance on liberation, not grasped by the corner of the eye of a spiritual friend, stumbling on the path of higher realms and liberation, and wandering on the precipice of the three lower realms, you should feel compassion for these beings. It is not helpful to just have compassion, one must liberate these beings from suffering and place them in happiness. I do not have that power now, and neither do Brahma, Indra, Shravakas, Pratyekabuddhas, and so on, who are superior to me. Who has it? Only the fully enlightened Buddha has it. Therefore, I will