Tibetan
ས་གྲུབ་པ་ཡིན་དགོས་པ་ལས། འདི་དག་རང་གིས་ཕ་མ་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་བས་བདེན་པར་འཛིན་པ་འདི་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླང་པའི་འཁྲུལ་སྣང་ཁོ་ནས་ཡིན་གྱི། བདེན་པར་གྲུབ་པ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་འདུག་སྙམ་དུ་ཐག་རྦད་ཀྱིས་བཅད་དེ། སྐྱབས་གསོལ་སོགས་དང༌། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏིང་ཕྱིན་པར་སྒོམ། མར་གྱུར་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་འཁོར་བའི་རྩ་བ་རང་རྒྱུད་ཕུང་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་འདི་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བཅད་པར་བྱའོ་སྙམས་པས། གོང་གི་རྦད་གཅོད་ཀྱི་ ལྟ་བ་དེའི་སྟེང་དུ་སེམས་གཏད་དེ། དང་པོར་སྒྲིམས་ཏེ་བདེན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཚར་བཅད། བར་དུ་ཀློད་དེ་ལྟ་ཐོག་ཏུ་སེམས་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་པས་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་གྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་བཟུང༌། མཐར་རེས་འཇོག་གམ། ཡང་ན་རང་སོ་བཟུང་སྟེ། ལྟ་བའི་དྲན་ཤེས་བཞིན་མ་ཉམས་པའི་ངང་ལ་ཧད་དེ་ཕྱད་དེ་བཞག །དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་རྙེད་པ་ན། འཕགས་པ་ལྷས། གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །གཅིག་གི་ལྟ་པོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ལྟ་པོ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་ཁྲོལ་གྱིས་འགྲོ། །དེ་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་རང་དབང་མེད་པ་སྐྱེ། ཆོས་ཀྱི་གནད་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུ་གོ་བ་ཞིག་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་འདི་ནི། བར་དུ་བདག་ནི་ཟློག་པ་དང༌། ཞེས་དང༌། ཞི་བ་ལྷས། སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པ་ལས། །དངོས་པོའི་བག་ཆགས་ཟློག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ལྟ་བ་དེར་སླེབས་པ་ཡིན་ལ། དབང་པོ་རབ་ལ་ལྟ་རིམ་དང་པོ་བསྒོམས་པས་གཉིས་པ་ཡང་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་བ་ཡང་སྲིད། སྔར་ཞི་གནས་སྐྱེས་ན་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་ཆུད་པ་དང༌། གལ་ཏེ་མ་སྐྱེས་ན་ཡང་འདིར་ལྟ་བའི་གནད་ཟིན་པའི་སྟེང་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ཟིན་ཏེ། ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ལགས། གཉིས་པ་བདེན་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན། དབུ་མ་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཟིན་པས། དེའི་རྒྱུད་ལ་རྟག་ཆད་ལྟ་བ་ངན་པ་བཅད་དགོས་པ་མེད་མོད། འོན་ཀྱང༌། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལས་ཉོན་གཉིས་བདེན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ལས་འབྱུང་ལ་བདེན་འཛིན་དེ་ཡང་སྤྲོས་པའམ། མཚན་འཛིན་ལས་འབྱུང་བས་དེ་བཅད་དགོས་པའི་གནད་ཀྱིས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །མུ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག །ཅེས་དང༌། ཐ་མར་ ལྟ་གཞི་ཀུན་ཟློག་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་པས། དེ་སྒོམ་པ་ལ། འོ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་ལ་བདེན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཆོད་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གམ་སྙམ་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་རྗེས་སུ། བདེན་མེད་ཡིན་སྙམ་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་ཆ་དེ་ཡང་བཅད་དགོས་པས་སོ། །དེའི་གནད་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་བསྒྲུབས་རྗེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དགག་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཀག་ན་རྩོད་ཟློག་ལས། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཟློག་ན། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རབ་གྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་རིགས་པས་གནོད་པ་ཡིན། དེས་ན་ཡུལ་གྱི་ངོས་ནས་དེ་དགག་མ་དགོས་ཀྱང༌། ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོས་ནས། བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པའི་འཛིན་པ་དེ་དགག་དགོས་ཏེ་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་དེ་མཚན་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་གནད་ཀྱིས། བློ་མཚན་བཅས་ཀྱིས་ཡོད་མེད་སོགས་མུ་བཞི་གང་དུ་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཡིན་པས། དོན་དམ་བློ་ཡིས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡང་གནད་དེ་ཡིན། དེས་ན་འདིའི་གནད་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་སྐྱབས་གསོལ་སོགས་གོང་བཞིན་ལ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གནད་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལ་ངེས་པ་དྲངས། ངེས་པ་རྙེད་རྗེས་ངེས་པ་དེ་རྒྱུན་མཐུད་པ་མ་ཡིན་པར། བདེན་མེད་ཡིན་སྙམ་པའི་ཞེན་པ་དེ་ཡང་བཏང་སྟེ། ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་ཡོད་མེད་སོགས་གང་དུ་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་དེ། དེ་ནི་གཉིས་འཛིན་གྱི་བློ་གང་གིས་ཀྱང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་རྦད་ཀྱིས་བཅད་དེ། ཡུལ་སྤྲོས་པས་མ་རིག་པ་ལ་བློའི་ལྷད་ཀྱིས་མ་བསླད་པར་འཛིན་པ་དང་མཚན་མ་དང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་སྟེ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ཕྱམ་མེ་བཞག །སྒྲིམས་སློད་སོགས་ཀྱི་སྐྱོང་ལུགས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྟ་བ་འདི་ནི། ཞི་བ་ལྷས། ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་གོམས་པ་ལས། །དེ་ཡང་ཕྱིས་ནི་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ལྟ་བདེར་སླེབས་པ་ཡིན་མོད། གནད་འདི་མ་རྟོགས་པར་ ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ཡིན་ཟེར་བ་དེ་དགོད་བྲོ་བར་སྣང༌། གནད་དེས་ན། འཛིན་པ་བྱུང་ན་ལྟ་བ་མིན། །ཞེས་པ་ཡང་ལྟ་རིམ་དང་པོའི་ཚེ་བདེན་འཛིན་དང༌། གཉིས་པའི་ཚེ་མཚན་འཛིན་ལ་སྦྱར་རྒྱུ་ཡིན་པས། ཕྱོགས་རེའི་མིག་ཅེ་རེ་ལོང་གི་ཆོས་སྤོང་
Chinese
必須是從地而生。然而，僅僅因為看到這些是由父母等因緣所生，就執著為真實，這種執著只是由無始以來的習氣所引起的錯覺而已。認為沒有一剎那間是真實成立的，要徹底斷除這種想法。祈求皈依等等，並從內心深處修持慈愛、悲心和菩提心。為了利益如母有情眾生，要證得佛果。為了這個目的，要立即斷除輪迴的根本，即自相續中執著蘊為真實的這種真實執著。這樣想著，將心放在上述的徹底斷除的見地上。首先，要努力斷除真實執著的念頭。其次，放鬆，在見地上放鬆身心，以一切執著自然解脫的方式來隨順。最後，輪流或者保持自己的狀態，在見地的正念不失的情況下，驚訝地、猛然地放下。這樣獲得了信心之後，如聖天所說：「一之空性即一切空，一之見者即一切見。」一樣，一切法都能輕易地轉為無實。對於沒有領悟到這一點的眾生，會不由自主地生起悲心。會一下子領悟到一切佛法的要點。這個見地，就是到達「中間我則遮止」以及寂天菩薩所說的「串習空性習氣力，能遮止住實物習」的見地。對於根器好的人來說，修習第一個見地次第，第二個見地次第也可能一下子生起。如果之前生起了止觀，就能夠雙運止觀。如果沒有生起，也能夠在此抓住見地要點的基礎上，抓住止觀的心要，從而在相續中生起止觀雙運的見地。第二，斷除無實的戲論：這樣在相續中生起了了達無實的見地之後，就已經成為大中觀行者了。雖然不需要在其相續中斷除常斷等惡見，但是，如龍樹菩薩所說：「業與煩惱由分別，彼等皆從戲論生，戲論皆以空性除。」。業和煩惱產生於真實執著的分別念，而真實執著也產生於戲論或者相執。
English
It must be born from the earth. However, merely seeing these as arising from causes and conditions such as parents, one clings to them as real. This clinging is merely an illusion arising from beginningless habitual tendencies. Thinking that there is not even a moment of true establishment, one should decisively cut off this thought. Pray for refuge and cultivate loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment from the depths of one's heart. May I attain Buddhahood for the sake of all sentient beings who have been my mothers. For this purpose, I must cut off the root of samsara, the clinging to the aggregates as real in my own mindstream, right now. Thinking in this way, place your mind on the above-mentioned view of decisive cutting off. First, strive to cut off the thoughts of clinging to reality. Second, relax and loosen your mind in the view, following all clinging with the gate of natural liberation. Finally, alternate or maintain your own state, and in a state where the mindfulness of the view is not lost, be amazed and suddenly let go. When you have gained confidence in this way, as Aryadeva said, "The emptiness of one is the emptiness of all, the seer of one is the seer of all." In this way, all phenomena easily turn into the unreal. Compassion arises involuntarily for sentient beings who have not realized this. One will suddenly understand all the key points of the Dharma. This view is the view that reaches "In the middle, I then prevent" and Shantideva's saying, "From the force of habituating to emptiness, the habit of things is prevented." For those with sharp faculties, the second view may arise suddenly after practicing the first view. If shamatha has arisen before, then one can unite shamatha and vipashyana. If it has not arisen, then even here, on the basis of grasping the key points of the view, grasp the essence of shamatha, and thus generate the view of the union of shamatha and vipashyana in the mindstream. Second, cutting off the proliferation of the unreal: Having generated the view of realizing the unreal in the mindstream in this way, one has already become a great Madhyamika. Although there is no need to cut off the evil views of permanence and annihilation in his mindstream, as Nagarjuna said, "Actions and afflictions arise from discrimination, these all arise from proliferation, proliferation is eliminated by emptiness." Actions and afflictions arise from the discriminating mind of clinging to reality, and that clinging to reality also arises from proliferation or grasping at characteristics.
Chinese
因为必须断除它的要点，非有非无亦非有非无，从四句中获得解脱，唯有中观者才能理解。以及最后说“遣除一切见地之基础”。因此，在修习它时，如果认为仅仅断除获得一切智的实执戏论就足够了，那是不够的。在确定一切法皆无自性之后，还必须断除认为“是无自性”的取相之分。其要点在于，在证明一切法皆无自性之后，并非也要否定一切法皆无自性，如果否定它，就会受到辩论反驳的损害：“若遣除无自性，则反成自性成立”。因此，虽然从对境的角度不需要否定它，但从有境的角度，必须断除执着“是无自性”的执着，因为对境的实相并非成为取相二现之心的行境的要点。因为有相之心无法在有无等四句中执取任何一个，所以说：“胜义非心境，心乃世俗谛”，这也是那个要点。因此，修习此要点，其加行如前，皈依发心等。从缘起的要点中，对通达一切法无自性的见解生起定解。获得定解后，并非持续保持该定解，而是舍弃认为“是无自性”的执着，彻底断除认为对境空性是无法在有无等中执取的，因为它不是任何二取之心的行境。不以对境戏论的无明，以心的杂染来迷惑，舍弃一切执着、相和戏论，安住在无执的境界中。守护松紧等的方式如前。此见解是到达寂天菩萨所说“串习一切无，其后亦当舍”的见解安乐之处。然而，如果不理解这个要点，就说这是和尚的见解，那真是可笑。因此，说“若有执着则非见”，也应将它应用于第一步见解时的实执和第二步见解时的取相。抛弃单方面的盲修瞎炼。
English
Because of the crucial point that it must be cut off, it is neither existent nor nonexistent, nor both existent and nonexistent. It is liberated from the four extremes. Only the Madhyamika understands this. And finally, it is said, "Completely reversing the basis of views." Therefore, when meditating on it, if you think that it is enough to merely cut off the proliferation of true clinging in order to attain omniscience, that is not enough. After establishing that all phenomena are without true existence, it is also necessary to cut off the aspect of clinging to the characteristic of thinking, "It is without true existence." The key point is that after proving that all phenomena are without true existence, it is not necessary to negate that all phenomena are without true existence. If you negate it, you will be harmed by the reasoning in the Refutation of Disputes: "If you refute the absence of inherent existence, then inherent existence will be well established." Therefore, although it is not necessary to negate it from the perspective of the object, from the perspective of the subject, it is necessary to negate the clinging that clings to "It is without true existence," because the reality of the object is not the object of experience for the mind of clinging to characteristics and dualistic appearance. Because the mind with characteristics cannot grasp anything in the four extremes of existence and non-existence, it is said, "Ultimate reality is not the object of the mind; the mind is considered conventional truth." This is also the key point. Therefore, to meditate on this key point, the preliminary practices such as refuge and supplication are as before. From the key point of dependent origination, generate certainty in the view of realizing that all phenomena are without true existence. After gaining certainty, do not continuously maintain that certainty, but abandon the clinging that thinks, "It is without true existence." Completely cut off the thought that the emptiness of the object cannot be grasped in any of the categories of existence and non-existence, because it is not the object of experience for any dualistic mind. Without obscuring ignorance with the proliferation of objects, without corrupting it with the defilement of the mind, abandon all clinging, characteristics, and proliferation, and remain in a state of non-clinging. The methods of maintaining discipline, relaxation, etc., are as before. This view is the attainment of the ease of the view of Shantideva, who said, "Having become accustomed to everything being non-existent, that too should later be abandoned." However, if you do not understand this key point, it seems ridiculous to say that it is the view of Heshang. Therefore, the saying, "If there is clinging, it is not the view," should be applied to true clinging in the first stage of the view and to clinging to characteristics in the second stage. Abandon the one-sided, blind practice of Dharma.