Tibetan
གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཞི་པ། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་ཁྲིད་བདུད་རྩིའི་སྙིང་པོ། གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཞི་པ། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་ཁྲིད་བདུད་རྩིའི་སྙིང་པོ། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་ཁྲིད་བདུད་རྩིའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ཨོཾ་སྭ་སྟི། གནས་ལུགས་སྤྲོས་པ་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་དབུ་མའི་ལམ། །འདོམས་མཛད་བཤེས་གཉེན་མཆོག་ལ་གུས་བཏུད་ནས། །ཟབ་མོའི་ལྟ་ཁྲིད་བདུད་རྩིའི་སྙིང་པོ་སྤེལ། །འདི་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བ་ལྷག་མཐོང་གི་རྟེན་དུ་ཞི་གནས་སྒོམ་པ། །དངོས་གཞི་སྲོལ་གཉིས་ལས་འོངས་པའི་ལྷག་མཐོང་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྒོམ་ཚུལ། མཇུག་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་ཞིང་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྟེན་པའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པ་དང༌། སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པའི་ཚུལ་གཉིས་བཤད་པ་ལས། དང་པོ་ལྟར་ན། །ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པ་ལ་ཉེས་པ་ལྔ་ངོས་ཟིན་དགོས་ཤིང༌། དེ་ཟིན་ནས་དེ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྟེན་པ་གནད་དུ་ཆེ་བ་ཡིན། དེ་ཡང་ཉེས་པ་ལྔ་ནི། བྱམས་པས། ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་རྣམས། །བརྗེད་དང་བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང༌། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། །འདི་དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་དོ། །ཅེས་པ་ལྟར། ཞི་གནས་སྒོམ་པ་ལ་མི་སྤྲོ་བའི་ལེ་ལོ། །སྤྲོ་ཡང་གདམས་ངག་གི་གནད་དམིགས་པ་བརྗེད་ནས་མི་གསལ་བ། དེ་མ་བརྗེད་ཀྱང་སྒོམ་པའི་ཚེ་བྱིང་བའམ་རྒོད་པ་གང་རུང་དུ་ཤོར་བ། བྱིང་རྒོད་དུ་ཤོར་བའི་ཚེ་དེ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་འདུ་མི་བྱེད་པ། བྱིང་རྒོད་ཞི་བའི་ཚེ་རྩ་བའི་དམིགས་པ་ལ་གནད་དུ་མི་བསྣུན་པར། དེ་ཞི་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་ཧ་ ཅང་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ལྔ་ངོས་ཟིན་པ་གནད་དུ་གཅེས་སོ། །དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ནི། བྱམས་པས། གནས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུའོ། །གདམས་ངག་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང༌། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོག་པ་དང༌། །དེ་སྤོང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དང༌། །ཞི་ཚེ་མནལ་དུ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར། རྩོལ་བའི་གནས་འདུན་པ་དང༌། འདུན་པ་ལ་གནས་པ་རྩོལ་བ་དང༌། འདུན་པའི་རྒྱུ་དད་པ་དང༌། རྩོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཤིན་སྦྱངས་ཏེ་བཞི་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ལ། གདམས་ངག་བརྗེ
Chinese
窍诀藏 第四函。 与两大车轨论典相符的中观见修甘露精要。 窍诀藏 第四函。 与两大车轨论典相符的中观见修甘露精要。 名为与两大车轨论典相符的中观见修甘露精要之论著。 嗡 索斯帝。（藏文：ཨོཾ་སྭ་སྟི།） 实相离戏之空性，自性光明双运中观道。 敬礼开示之殊胜善知识，宣说甚深见修甘露之精要。 此有三：一、加行，为胜观之所依而修止观；二、正行，从二宗派所出之胜观中观见之修法；三、结行，获得稳固后修习止观双运。 初者，从舍弃五过失而修持八对治，以及从修习九住心之方法两种进行阐述。 初者，修习禅定时必须认识五种过失，认识之后，修持舍弃这些过失之对治八对治至关重要。 所谓五过失即如慈氏菩萨所说： 懈怠以及诸教授，忘失沉没与掉举，不作行和作行，此等立为五过失。 如是，修习止住于不喜悦之懈怠，喜悦然忘失教授之要点目标而不明晰，未忘失然于修习之时陷入沉没或掉举之任一，陷入沉没掉举之时，不作舍弃之对治，沉没掉举寂静之时，不对根本目标加以关注，而对寂静之对治过于专注，认识此五者至关重要。 舍弃彼等之方法八对治即如慈氏菩萨所说： 处所及于彼安住，因和果亦如是，莫忘教授与沉掉，以及舍弃而作行，寂静之时引入眠。 如是，勤奋之处所欲求，于欲求安住之勤奋，欲求之因信心，勤奋之果轻安，此四者为懈怠之对治，教授忘
English
Quintessence of Nectar, a Guide to the Madhyamaka View in Accordance with the Treatises of the Two Great Chariots, Volume Four of the Damngak Dzö. Damngak Dzö, Volume Four. Quintessence of Nectar, a Guide to the Madhyamaka View in Accordance with the Treatises of the Two Great Chariots. Herein dwells the treatise entitled Quintessence of Nectar, a Guide to the Madhyamaka View in Accordance with the Treatises of the Two Great Chariots. Om Swasti. Homage to the supreme spiritual friend who teaches the Madhyamaka path, the union of emptiness, which is the nature of reality, free from elaboration, and self-existing luminosity. I will unfold the quintessence of nectar, the profound guide to the view. This has three parts: (1) the preliminary practice of cultivating shamatha as a basis for vipashyana; (2) the main practice of cultivating the Madhyamaka view of vipashyana that comes from the two traditions; and (3) the conclusion of practicing the union of shamatha and vipashyana after stability has been attained. The first of these is explained in terms of abandoning the five faults and relying on the eight antidotes, and in terms of cultivating the nine ways of abiding of the mind. According to the first: It is essential to recognize the five faults in cultivating samadhi. Once these are recognized, it is crucial to rely on the eight antidotes that counteract them. The five faults are as follows, according to Maitreya: Laziness and the instructions, Forgetting, sinking, and excitement, Not applying and applying: These are considered the five faults. Thus, laziness, which is not enjoying the cultivation of shamatha; enjoying it, but forgetting the key points of the instructions and not being clear; not forgetting them, but falling into either sinking or excitement during cultivation; when falling into sinking or excitement, not applying the antidote to abandon it; when sinking and excitement have subsided, not focusing on the essential point of the root object, but being too focused on the antidote that pacifies it—it is crucial to recognize these five. The eight antidotes that abandon them are as follows, according to Maitreya: The place and abiding therein, The cause and the result as well, Not forgetting the instructions, Examining sinking and excitement, Manifestly applying their antidote, And introducing sleep when pacified. Thus, the place of effort, aspiration; the effort of abiding in aspiration; the cause of aspiration, faith; and the result of effort, pliancy—these four are the antidotes to laziness. Forgetting the instruc
Tibetan
ད་པའི་གཉེན་པོ་དེ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང༌། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་བྱུང་མ་བྱུང་བྱ་ར་བྱེད་པའི་དྲན་པ་རྒྱུན་སྐྱོང་བའི་ཤེས་བཞིན་དང༌། བྱིང་རྒོད་ངོས་ཟིན་ནས་དེ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ནི་སེམས་པ་སྟེ། བྱིང་ན་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། རྒོད་ན་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བའི་གཉེན་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའོ། །བྱིང་རྒོད་ཞི་བའི་ཚེ་ཡང་གཉེན་པོ་ཧ་ཅང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ནི། །འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས་ཏེ། དེ་ཞི་ནས་རྩ་བའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྣལ་དུ་འགོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། སྒོམ་པའི་དམིགས་རྟེན་ཡོད་མེད་གཉིས་ལས། ལས་དང་པོ་པས། རང་གི་མདུན་དུ་མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་འདབ་མ་འབུམ་ལྡན་མདའ་ཚད་ཙམ་བྲིས་པ་ལྟ་བུའམ་གང་ཡང་རུང་བའི་དངོས་པོ་འཆར་བདེ་བ་ཞིག་ལ་དམིགས་པ་གཏད་དེ། ཐོག་མར་སྐྱབས་ཡུལ་གསལ་གདབ་ལ་སྐྱབས་སུ་ འགྲོ་བ་དང༌། གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང༌། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཐུན་མོང་གི་བློ་སྦྱོང་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་ངེས་འབྱུང་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོ་དུ་མ་ནས་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་ཉམས་ལེན་དངོས་ནི། བླ་མ་དང་ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་བསྐྱེད། དད་པས་དྲངས་ཏེ་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ཤུགས་དྲག་ཏུ་བསྐུལ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་བྱེད་འདོད་སྤྲོ་སིང་ངེ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས། །དེའི་འབྲས་བུ་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཤིན་སྦྱངས་ཏེ་བཞི་ངེས་པར་འབྱུང་དགོས་པས་དེ་ལ་འབད་པར་དེ་བཞི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ངེས་བྱ། དེ་ནས་དམིགས་པ་དེ་ལ་སེམས་གཏད་དེ། སྒོ་གསུམ་གྱི་འཇུག་པ་གཅིག་ཏུ་སྒྲིལ་ཏེ་དང་པོ་སྒྲིམ། ཧ་ཅང་སྒྲིམ་དྲག་ན་སྟོད་དུ་ཧགས་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་འབྱུང་སྲིད་པས་བར་དུ་ཅུང་ཟད་ཀློད་དེ་གདམས་ངག་གི་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང༌། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་ལ་ལྟ་བུའི་ཤེས་བཞིན་གྱིས་དྲན་པ་མ་ཉམས་པར་བྱ། གལ་སྲིད་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་བྱུང་བའི་ཚེ། བྱིང་ན་དམ་པའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པའི་དགའ་སྤྲོ་དང༌། རྒོད་ན་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་སེམས་པའི་གཉེན་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་པ་སྟེ། བྱིང་རྒོད་ཞི་བའི་ཚེ་ནི་ཐ་མལ་རང་སོར་གཟུང་སྟེ། རྩ་བའི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སེམས་འབོལ་ལེ་ཤིག་གེའི་ངང་དུ། གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་བཞག་པ་ནི་འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནད་ཤེས་ན། ཉེས་པ་ལྔ་སེལ་བ་དང༌། སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཚང་བ་ཆབ་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་ནི། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གོ །དེ་ལྟར་བསྒོམས
Chinese
對治昏沉的對治是不忘失的正念，以及觀察昏沉掉舉的過失是否產生的正念，恆常守護的正是正知。認識到昏沉掉舉後，捨棄它們的對治是作意，昏沉時轉為歡喜，掉舉時轉為厭惡的對治是現行作意。昏沉掉舉平息之時，過於現行作意的對治則是行捨，那平息後，心在根本的所緣上如實安住。如是知曉後，在修行的所緣有和無兩種中，最初的修行者，在自己面前觀想繪製一朵具有百萬花瓣、箭桿長短的藍色蓮花，或者任何容易顯現的事物作為所緣。首先清晰地確立皈依境，進行皈依，祈請，發菩提心，以及按照各自情況進行共同的修心，從多個出離心和菩提心的角度進行意念，實際的修持是：對上師和佛法生起堅信不疑的信心，由信心引導，對佛法生起強烈的渴望，依賴於此，生起想要修法的歡喜踴躍的精進。它的結果是身心堪能的輕安，這四者必定會產生，因此要努力，這四者是對治懈怠的對治，因此必定要在相續中生起。然後將心安住在那個所緣上，將身語意的行為合而為一，首先收攝，如果收攝過緊，可能會出現頭部發緊等過失，因此中間稍微放鬆，以不忘失訣竅所緣的正念，以及觀察昏沉掉舉過失的正知，使正念不減弱。如果出現昏沉掉舉的過失，昏沉時憶念殊勝功德的歡喜，掉舉時思維輪迴過患的對治是現行作意，這就是作意。昏沉掉舉平息之時，保持平常的狀態，在根本的所緣上，心放鬆、鬆弛的狀態中，明朗、清晰地安住，這被稱為行捨。如果了解這樣的要點，消除五種過失，以及具足八種對治的作意同時產生，這是殊勝上師的口訣。如是修持
English
The antidote to dullness is the mindfulness of not forgetting, and the constant maintenance of awareness that observes whether the faults of dullness and excitement have arisen is precisely vigilance. Recognizing dullness and excitement, the antidote to abandoning them is attention, and the antidote to turning to joy in dullness and aversion in excitement is manifest engagement. When dullness and excitement subside, the antidote to overly manifest engagement is equanimity of action, and after that subsides, the mind rests naturally on the fundamental object of focus. Having understood this, among the two types of objects of meditation, those with and without support, the first practitioner should focus on an object that is easy to visualize, such as imagining a blue lotus with a million petals, about the length of an arrow shaft, in front of oneself. First, clearly establish the refuge and take refuge, make supplications, generate the mind of enlightenment, and contemplate from various perspectives of renunciation and the mind of enlightenment, according to the common mind training. The actual practice is to generate unwavering faith in the lama and the Dharma, and led by faith, strongly arouse the desire for the Dharma. Relying on this, initiate joyful and enthusiastic diligence in wanting to practice the Dharma. The result of this is the pliancy of body and mind, so these four must definitely arise, therefore strive for them, as these four are the antidote to laziness, so they must definitely arise in the mindstream. Then, fix the mind on that object, gather the activities of the three doors into one, first tighten. If it is tightened too much, faults such as tightness in the head may occur, so loosen it slightly in the middle, and maintain mindfulness by not forgetting the object of the instruction, and vigilance by observing the faults of dullness and excitement, so that mindfulness does not diminish. If the faults of dullness and excitement occur, the antidote to remembering the excellent qualities of the holy in dullness and joy, and contemplating the faults of samsara in excitement, is manifest engagement, which is attention. When dullness and excitement subside, maintain the ordinary state, and in the relaxed and loose state of mind on the fundamental object itself, rest clearly and distinctly, which is called equanimity of action. If you understand such key points, eliminating the five faults and simultaneously possessing the eight applications of abandonment will occur, which is the oral instruction of the excellent lama. Meditate in this way.