Tibetan
་པས་ཉམས་མྱོང་སྐྱེ་ཚུལ་རིམ་པ་ལྔ་འབྱུང་སྟེ། གནས་པ་དང་པོ་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ་རྣམ་རྟོག་གཅིག་རྗེས་ལ་གཅིག་རྒྱུན་མི་འཆད་པས། སྒོམ་ཆེན་བློ་ཆུང་དག་སྒོམ་མི་སྐྱེ་བར་འདུག་སྙམ་ཞིང་སྒྱིད་ལུག་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་ངོས་ཟིན་གྱི་ཉམས་ཞེས་བྱ་བ། སྔར་རྣམ་རྟོག་ངོས་མ་ཟིན་པ་ལ་སྒོམ་བྱས་པས་རྣམ་རྟོག་གི་རྐུན་པོ་ངོས་ཟིན་པ་ཡིན་པས་སྒོམ་ སྐྱེ་བའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས། དེའི་རྒྱུན་བསྒོམས་པས། གནས་པ་གཉིས་པ་ཅོང་རོང་དོག་པོའི་འབའ་ཆུ་ལྟ་བུ། རེས་འགའ་རྣམ་རྟོག་ཞི་མལ་སོང་བ་ལ། རེས་འགའ་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་ལེ་བ་རེས་འཇོག་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་ངལ་བསོ་བའི་ཉམས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེའི་རྒྱུན་བསྒོམས་པས་གནས་པ་གསུམ་པ་ལུང་པ་ཕུ་གསུམ་གྱི་རྫིང་ཆུ་ལྟ་བུ། འགལ་རྐྱེན་གྱིས་མ་དཀྲུགས་པའི་ཚེ་སེམས་ཞི་མལ་གནས་པ་སྙམ་བྱེད་ཀྱང༌། རྐྱེན་ཅུང་ཟད་བྱུང་བའི་ཚེ་སེམས་གནས་སུ་མི་སྡོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་ཐད་ཆད་ཀྱི་ཉམས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སླར་ཡང་དེའི་རྒྱུན་བསྒོམས་པས། གནས་པ་བཞི་པ་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུ། རྐྱེན་རྣམ་རྟོག་གི་རྦ་རླབས་ཅི་བྱུང་ཡང་གཉེན་པོ་དྲན་འཛིན་ཅུང་ཟད་བྱས་པས་རང་ཡལ་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་འདུ་བྱེད་པའི་ཉམས་ཞེས་བྱའོ། །སླར་ཡང་དེའི་རྒྱུན་བསྒོམས་པས། གནས་པ་ལྔ་པ་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ། ཡུལ་རྐྱེན་ཅི་ཙམ་བྱུང་ཡང་གཉེན་པོ་དྲན་འཛིན་གྱི་འབད་པ་ཆེར་མི་དགོས་པས། རང་གི་ངང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྷུག་པར་འཆར་བ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་ཉམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་མ་གཉིས་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་ནས་སྡོམ་བརྩོན་ཅན་གྱིས་ནི། །སེམས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་བཅས། །རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ཐོབ། །དེ་སྒོམ་པ་ལས་འདུ་མི་བྱེད། །ཅེས་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཅུ་གཅིག་བཤད་པའི། འབད་རྩོལ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། འབད་རྩོལ་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་པའི་ཉམས་དོན་སླེབས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུན་བསྲིངས་པས། དེ་ནས་དེ་ཡི་ལུས་དང་སེམས། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཆེ་ཐོབ་ནས། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་བཅས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར། ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་བདེ་བ་ལུས་ཤིང་བལ་ལྟར་ཡང་བ་དང༌། སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ནམ་འདོད་སྐོལ་དུ་རུང་བའི་བདེ་ བ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་སྟེ་དེ་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཙམ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུན་བསྒོམས་པ་ལས། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཕལ་ཆེར་ནུབ། དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དངོས་གཞིའི་ཏིང་འཛིན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐོབ། མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་མཚན་ཉིད་པ་དེ་ནས་འབྱུང༌། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་གདམས་ངག་སྣ་ཚོགས་ཉན་པས་ཆོག་པའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བྱམས་པས། དེ་ལས་དེ་ནི་འཕེལ་བྱས་ནས། །འཕེལ་བ་རིང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིས། །དངོས་གཞིའི་གནས་པ་ངེས་ཐོབ་བོ། །མངོན་ཤེས་དོན་དུ་གཉེར་བས་དེས། །སྦྱངས་ན་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར། །བསམ་གཏན་ལས་ཐོབ་མངོན་པར་ཤེས། །མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་དེ། །སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ། །མཆོད་པའི་ཕྱིར་དང་མཉན་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་རྣམས་སུ་འགྲོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལས་ཤེས་སོ། །དེས་ན་རྟོག་པ་ཁ་ཚོན་གྱི་ཞི་གནས་དང༌། སེམས་རྒྱུད་མི་གསལ་བའི་ཞི་གནས་དང༌། ཡུལ་སྣང་འགགས་པའི་ཞི་གནས་དང༌། དྲན་ཚོར་འགག་པའི་ཞི་གནས་སོགས་ཅི་ཙམ་སྐྱེས་ཀྱང༌། འགའ་ཞིག་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། འགའ་ཞིག་བསམ་གཏན་ཉེར་བསྡོགས་ཙམ་ལས་མ་འདས་པས། དེ་ཙམ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཉམས་བན་བུན་དང་མཐོང་སྣང་ཅི་རིགས་ལ་གཞན་གྱིས་ཇི་ཙམ་བསྔགས་ཀྱང༌། རང་ལ་མཆོག་འཛིན་དང༌། མངོན་ཤེས་གྲུབ་རྟགས་སོགས་ཀྱི་རློབས་སེམས་དང་བྲལ་ན། ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་རས་གསལ་བས་མཛེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སེམས་གནས་དགུའི་སྒོམ་ནི། འཇོག་དང་རྒྱུན་འཇོག་བསླན་ཏེ་འཇོག །ཉེར་འཇོག་དུལ་དང་ཞི་བར་བྱེད། །ཉེར་ཞི་རྩེ་གཅིག་མཉམ་འཇོག་པ། །ཞེས་པ་ལྟར། དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏད་དེ་འཛིན་པ་དང༌། དེ་ཡང་རྒྱུན་མཐུད་ཅིང་འཛིན་པ་དང༌། སླར་སེམས་འཕྲོ་ན་ནང་དུ་སྡུད་ཅིང་འཛིན་ པ་སོགས་དགུ་ལ་གནད་སྔ་མ་ལྟར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པ་ལ་གཉིས། ཀླུ་སྒྲུབ་རྗེས་འབྲང་གི་མན་ངག་ལྟར་སྒོམ་པ་དང༌། བྱམས་པའི་རྗེས་འབྲང་གི་མན་ངག་ལྟར་སྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྲོལ་འདི་ལ། བསོད་ནམས་མིན་པ་དང་པོར་ཟློག །བར་དུ་བདག་ནི་ཟློག་པ་དང༌། །ཐ་མར་ལྟ་གཞི་ཀུན་ཟློག་པ། །གང་གིས་ཤེས་དེ་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། རིམ་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི། བཀའ་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་དགོངས་པའི་དཔྱིད་ངེས་འབྱུང་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རྩ་བ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །རེ་ཞིག་ཉེས་ཀུན་འབྱུང་བའི་གནས། །མེད་ཉིད་རྣམ་པར་ཟློག་ཟིན་གྱིས། །ཞེས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་མེད་པར་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་ངན་པ་ནི། བཀའ་དང་པོ་འདུལ་བ་ལུང་དང༌། ཆོས་མངོན་པ་སོགས་ལས་ཟློག་ཟིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན། འདིར་ནི། རིགས་པ་གང་གིས་ཡོད་ཉིད་ཀྱང༌། །བཟློག་པར་བྱ་བ་མཉན་པར་གྱིས། །ཞེས་པའི་དོན་བར་དུ་བདག་ཟློག་པ་དང༌། ཐ་མར་ལྟ་བ་ཀུན་ཟློག་གཉིས་སྟོན་པ་སྐབས་སུ་བབས་པས་དེ་ལ་གཉིས། བདེན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ཁྲིད། བདེན་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ཁྲིད་དོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་འཁོར་བ་སྤོང་བ་ལ་འཁོར་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ངོས་ཟིན་དགོས་པས། །འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི། རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་ངན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བདེན་འཛིན་ངན་པ་དེ་ལས། རང་སྡེ་དངོས་སྨྲ་བ་མན་ནས་ཕྱི་རོལ་པའི་བར་གྱི་སྙིང་ལ་ཞུགས་པའི་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་ངན་པ་དེ་བྱུང༌། དེ་ལས་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་འཇིག་ལྟ་བྱུང༌། དེ་ལས་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས། དེས་ལས་ངན་པ་བསགས་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ཇི་སྲིད་ ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་དེ་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པར། དངོས་པོར་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་འབྱུང་བ་ཡི། །ལྟ་བ་མི་བཟད་མ་རུང་འབྱུང༌། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྩོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ངོས་འཛིན་ཐུབ་ནས་དེ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ནི། རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པར། དེ་ནི་ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །དེ་མེད་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་འབྱོངས། །གང་གིས་དེ་ཤེས་འགྱུར་སྙམ་ན། །རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་ཏེ། །རྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་མ་སྐྱེས་པར། །དེ་ཉིད་མཁྱེན་པ་མཆོག་གིས་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་བདེན་འཛིན་གཞིག་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་མ་རྙེད་པར་ཕུང་པོ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་སྙམ་དུ་བཟུང་བས་མི་ཆོག་གི དེ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམ་དག་མཐོང་བ་ཞིག་དགོས་ལ། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང༌། མདོ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་མཐོང༌། །ཞེས་པ་ལྟར། རང་གི་ཕུང་སོགས་བདེན་པར་གྲུབ་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་གང་ལ་ཡང་ལྟོས་མེད་དུ་ཐོག་མ་ཉིད་ན
Chinese
因此，会产生五种次第的体验。第一种是像山崖上的瀑布一样，一个念头接着一个念头，连绵不断。一些心胸狭隘的修行者会认为自己无法生起禅定，因而感到沮丧。这被称为认识念头的体验。以前没有认识到念头，通过修行，现在认识到了念头的盗贼，这是禅定生起的先兆。因此，要生起欢喜心。继续修习，第二种是像狭窄峡谷中的水流一样，有时念头平息，有时念头突然出现，交替发生。这被称为念头休息的体验。再次继续修习，第三种是像三岔路口的水塘一样，如果没有违缘的搅动，会觉得心安住于平静，但一旦出现微小的因缘，心就无法安住。这被称为念头间断的体验。再次继续修习，第四种是像波涛汹涌的大海一样，无论出现什么样的念头波浪，只要稍作对治，忆念和正念，念头就会自然消失。这被称为念头造作的体验。再次继续修习，第五种是像平静无波的大海一样，无论出现什么样的外境因缘，都不需要费力地运用对治，忆念和正念，禅定自然而然地显现。这被称为念头不显现造作的体验。像这样，后面的两种体验是，如《经庄严论》所说： "此后具禁戒勤奋者，于心有显现造作，自然而然得生起，彼修习故不造作。" 这是在宣说九种住心的方法和十一种作意时，仅仅是达到了有勤作意和无勤作意的体验意义。继续保持这种状态，如经中所说： "此后彼之身与心，获得极大之轻安，称为有作意者。" 就像这样，身心轻安的快乐，身体像棉花一样轻盈，心能随心所欲地安住于禅定的快乐，这是初禅近分的境界。
English
Thus, five stages of experiential arising occur. The first stage is like a waterfall cascading down a steep mountain, where one thought follows another in an unbroken stream. Some practitioners with small minds may think they cannot generate meditation and become discouraged. This is called the experience of recognizing thoughts. Previously, thoughts were not recognized, but through practice, the thief of thoughts is now recognized, which is a precursor to the arising of meditation. Therefore, generate joy. By continuously practicing this, the second stage is like a stream in a narrow gorge, where sometimes thoughts subside, and sometimes thoughts suddenly arise, alternating. This is called the experience of thoughts resting. Again, by continuously practicing this, the third stage is like a pond at a three-way junction, where if not disturbed by adverse conditions, one feels that the mind is abiding in peace, but when even a slight condition arises, the mind cannot remain still. This is called the experience of thoughts being interrupted. Again, by continuously practicing this, the fourth stage is like an ocean with waves, where no matter what waves of thoughts arise, by applying a little antidote, mindfulness and awareness, the thoughts naturally disappear. This is called the experience of thoughts being fabricated. Again, by continuously practicing this, the fifth stage is like an ocean without waves, where no matter what external conditions arise, there is no need to exert effort in applying antidotes, mindfulness and awareness, and samadhi naturally arises. This is called the experience of thoughts not manifestly fabricating. Like this, the latter two experiences are, as stated in the Ornament of the Sutras: "Thereafter, the diligent one with vows, obtains manifest fabrication in the mind, arising naturally, through that meditation, not fabricating." This is when explaining the nine methods of abiding the mind and the eleven mental engagements, it is merely reaching the experiential meaning of mental engagement with effort and mental engagement without effort. By continuing this state, as stated in the sutra: "Thereafter, that one's body and mind, having obtained great pliancy, is called one with mental engagement." Like this, the bliss of physical and mental pliancy, the body being as light as cotton, and the bliss of the mind being able to abide in samadhi at will, is merely the proximity to the first dhyana.
Chinese
通过不断修习，以欲界中的禅修来舍弃，大多数烦恼都会平息。获得伴随喜悦和快乐的初禅，即真实义的殊胜禅定。神通和神变等殊胜功德由此而生。有缘分听闻十方佛土中各种教诲。如慈氏菩萨所说：“从那以后它会增长，增长长久持续，必将获得真实义的安住。若为神通而精进，通过修习将变得堪能。从禅定中获得神通，通过显现证悟之门，为了供养和听闻无量佛陀，将前往一切世界。”由此可知。因此，无论生起多少虚假的止观，如虚假的寂止，心续不清晰的寂止，境相消失的寂止，以及念头和感觉消失的寂止等等，有些仍然停留在欲界中，有些则不超过近分定。因此，无论他人如何赞叹从这些状态中产生的模糊体验和各种景象，如果自己没有傲慢自大，也没有对神通成就等产生骄傲，那么就以清净的法眼而庄严。第二，修习九住心的方法是：“安住、持续安住和返回安住，近住、调伏和寂静，近寂静、专注一缘和等住。”就像这样，将心专注于所缘境并保持，并且持续不断地保持，如果心散乱则收摄回来并保持等等，这九种状态都应如前所述进行。第二，修习胜观有两种：按照龙树菩萨的传承口诀来修习，以及按照慈氏菩萨的传承口诀来修习。第一种是：这个传统是：“首先遣除非福德，中间遣除我执，最后遣除一切见解的基础，谁能知晓这些，谁就是智者。”就像这样，有三个次第，第一个是：第一法轮的意趣是出离心，大乘道的根本是慈爱和悲悯，以及修习世俗菩提心，如龙树菩萨所说：“暂时遣除一切过患的根源，无有自性。”
English
Through continuous practice, by abandoning the afflictions to be abandoned through meditation in the desire realm, most afflictions will subside. One attains the first dhyana accompanied by joy and happiness, the supreme samadhi of the actual basis. Supernormal knowledge and miraculous powers arise from that. One is fortunate enough to hear various instructions in the Buddha-fields of the ten directions. As Maitreya said, "From that, it will increase, the increase will continue for a long time, and the abiding of the actual basis will surely be attained. If one strives for supernormal knowledge, through practice, it will become workable. Supernormal knowledge is obtained from dhyana. Through the door of manifest accomplishment, for the sake of offering and listening to immeasurable Buddhas, one will go to all realms." From this, it is known. Therefore, no matter how much false shamatha arises, such as false quiescence, unclear quiescence of the mind-stream, quiescence where object appearances cease, and quiescence where thoughts and feelings cease, some still remain in the desire realm, and some do not exceed the proximity attainment. Therefore, no matter how much others praise the vague experiences and various visions arising from these states, if one is free from arrogance and pride in supernormal accomplishments, then one is adorned with the clear eye of Dharma. Second, the method of meditating on the nine mental abidings is: "Placement, continuous placement, and replacement, close placement, taming, and pacifying, close pacifying, single-pointedness, and equanimity." Like this, focusing the mind on the object and holding it, and continuously holding it, and if the mind wanders, gathering it back and holding it, etc., these nine states should be done as before. Second, there are two ways to meditate on vipashyana: meditating according to the oral instructions of the Nagarjuna tradition, and meditating according to the oral instructions of the Maitreya tradition. The first is: This tradition is: "First, avert non-merit, in the middle, avert self-grasping, and finally, avert the basis of all views, whoever knows these is wise." Like this, there are three stages, the first is: The intention of the first turning of the wheel of Dharma is renunciation, the root of the Mahayana path is love and compassion, and training the mind in relative bodhicitta, as Nagarjuna said, "Temporarily avert the source of all faults, non-inherent existence."