Tibetan
དོ། །ཞེས་གཟོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཁམས་ཉིད་འོད་གསལ་གྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ན། ཚིག་གི་དོན་གནས་ལུགས་གཞིའི་འོད་གསལ་དེ་ཉིད་ལུང་རིག་གིས་དཔྱད་པ་དང་ཉམས་མྱོང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་སྟོང་ཉིད་དུ་ རྟོགས་པ་ཕར་ཕྱིན་དང་ཐུན་མོང་བའི་སྤྱི་དོན་གྱི་འོད་གསལ། རིལ་འཛིན་རྗེས་གཞིག་གང་རུང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་སྤྱི་དོན་གྱི་འོད་གསལ་གོམས་ཤིང་འདྲིས་པ་ལས། རླུང་སེམས་དབུ་མར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་ལས་བྱུང་བའི་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་མྱོང་ཐོག་ཏུ་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་སྦས་དོན་གྱི་འོད་གསལ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་ནས། ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སུ་རྫོགས་ཏེ་འོད་གསལ་མ་བུ་འདྲེས་པས་ཆོས་སྐུ་ཀློང་འབྱམས་སུ་གྱུར་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་འོད་གསལ་ལོ། །ཁྱད་པར་ལམ་སྒོམ་པའི་ཚེ་སྲབ་མཐུག་ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་འོད་གསལ་འཆར་ཚུལ་སོགས་དབྱེ་བ་ཕྲ་མོ་ན་གཞན་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཞར་བྱུང་ཟུང་འཇུག་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བསླབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒོམ་དོན་དང༌། ངོ་སྤྲོད་དོ། །དང་པོ་ནི། དེའང་གོང་སྨོས་དག་པའི་སྒྱུ་ལུས་དང་འོད་གསལ་དག་གི་གྲུབ་དོན་གྱི་ཚུལ་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ། མཉམ་བཞག་ཏུ་ལྷ་སྐུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ལ་བློ་བཞག་པའི་སྣང་ཆ་དེ་དང༌། དེ་ཉིད་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བསྡུས་པའི་སྟོང་ཆ་དེ་ཉིད། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ་གྱིས། རྟོག་མེད་ཀྱི་འོད་གསལ་དེ་ལས་རླུང་སེམས་ཙམ་ལས་གྲུབ་པའི་ལྷ་སྐུ་སྣང་སྟོང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རང་ཤར་བ་ལ་བསླབ་པ་ལ་སྐབས་འདིར་ཟུང་འཇུག་གི་བརྡར་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ནི། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཚིག་དོན་གྱི་ཟུང་འཇུག་ཐོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་པའི་ སྤྱི་དོན་དང༌། རིལ་འཛིན་རྗེས་གཞིག་གང་རུང་ལས་ལྷ་སྐུར་ལྡང་བ་སྔགས་ཐུན་མིན་གྱི་སྤྱི་དོན་གྱི་ཟུང་འཇུག་སྟེ། དེ་ལས་རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་པའི་སྟོང་པ་བཞི་བསྐྱེད་ནུས་པ་ནས་དཔེའི་འོད་གསལ་དང་སྦས་དོན་གྱི་སྒྱུ་ལུས་ཐོབ་སྟེ། རླུང་སེམས་ལྷ་སྐུ་སྣང་སྟོང་དུ་ལྡང་བ་སྦས་དོན་གྱི་ཟུང་འཇུག་དང༌། ས་དང་པོ་ནས་བཅུ་གཉིས་པའི་བར་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་བཅས་གྲུ
Chinese
དོ། 意思是说，从最初就完全清净且自性光明的法界本身就是光明的体性。如果将此作为道，那么词义的实相，也就是基础的光明，通过教理和正理的观察以及经验的力量，证悟一切法无生空性，这是与般若波罗蜜多共同的共同意义的光明。通过圆满次第或者后得次第的任何一种方式，使一切法融入光明，这是金刚乘不共的共同意义的光明，通过对此熟悉和串习，从气脉明点融入中脉，生起的三种智慧，在体验中认识自性，通过隐义的光明来连接。以法性无分别的智慧，现量证悟空性，这是有学的阶段。一切法圆满为智慧，光明母子融合，成为法身广阔的虚空，这是无学阶段，也就是究竟的光明。特别是，在修道的时候，薄厚、体验和证悟的光明显现方式等细微差别，应当从其他地方了解。 第二，附带学习双运瑜伽，分为两个方面：修习的内容和认识。 第一是：也就是前面所说的清净幻身和光明等的成就意义的显现方式。在入定的时候，观想本尊身相显现，但自性不成立，将心安住于此显现分上。并且，将此收摄于远离一切对境的空性之中，也就是空性分。在出定的时候，以双运的方式，从无分别的光明中，自然生起由气和心所组成的本尊身相，显现为空性如幻，对此进行修习，此时称为双运的表示。第二是：依靠听闻，证悟二谛无别的词义双运。证悟空性和缘起无别，这是般若波罗蜜多的共同意义。从圆满次第或者后得次第的任何一种方式，生起本尊身相，这是密咒不共的共同意义的双运。由此，能够生起气融入中脉的四空，从而获得譬喻光明和隐义幻身。气和心显现为本尊身相空性，这是隐义的双运。从初地到十二地之间，都是有学的双运，以上完成。
English
Do. This means that the Dharmadhatu, which is primordially pure and naturally luminous, is itself the nature of luminosity. When this is taken as the path, the meaning of the words, the luminosity of the ground of reality itself, through the investigation of scripture and reasoning, and through the power of experience, realizes all phenomena as unborn emptiness, which is the common luminosity of the general meaning shared with the Perfection of Wisdom. By means of either the Completion Stage or the Subsequent Stage, all phenomena are entered into luminosity, which is the uncommon luminosity of the general meaning of the Vajrayana. Through familiarization and habituation with this, the exemplary wisdom arising from the entry, abiding, and dissolution of the winds and mind into the central channel, meeting one's own nature in experience, is connected by the hidden meaning of luminosity. With the non-conceptual wisdom of the nature of reality, emptiness is directly realized, which is the stage of learning. All phenomena are perfected into wisdom, and the mother and child luminosities merge, becoming the Dharmakaya, vast expanse, which is the stage of no more learning, that is, the ultimate luminosity. In particular, when practicing the path, the subtle differences in how thin or thick, experiential or realized luminosities appear, etc., should be learned from others. Second, incidentally, learning the yoga of union, which has two aspects: the object of meditation and the introduction. First: That is, the way in which the accomplished meaning of the previously mentioned pure illusory body and luminosities appear. In meditative equipoise, the form of the deity appears, but its own nature is not established, and the mind is placed on that appearance aspect. And that itself is gathered into the state of emptiness, devoid of all objects, which is the emptiness aspect. In the post-meditation, in the manner of union, from that non-conceptual luminosity, the deity form, which is made up of only wind and mind, appears naturally as emptiness and illusion, and training in this is called the symbol of union in this context. Second: Relying on hearing, the union of words and meaning, where the two truths are inseparable, is realized. Realizing that emptiness and dependent arising are inseparable is the general meaning of the Perfection of Wisdom. From either the Completion Stage or the Subsequent Stage, the arising of the deity form is the general meaning of the uncommon union of mantra. From this, the ability to generate the four emptinesses of the winds dissolving into the central channel, and thus obtaining the exemplary luminosity and the hidden meaning of the illusory body. The winds and mind arise as the deity form, emptiness, which is the hidden meaning of union. From the first to the twelfth bhumis, all are unions of learning, and this is completed.
Tibetan
བ་ནས། མཐར་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་འོད་གསལ་བརྟེན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། རླུང་སེམས་ཙམ་ལས་གྲུབ་པའི་རྟེན་གཟུགས་སྐུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པས་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མཐར་ཐུག་གི་ཟུང་འཇུག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན། སྒྱུ་ལུས་འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་རྣམས་ཐོག་མར་ཚིག་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་སྤྱི་དོན་ཉམས་སུ་བླངས་ཤིང༌། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་རླུང་དང་གཏུམ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་སོགས་ཀྱིས་བསྐྱབས་པས་སྦས་དོན་འགྲུབ། དེ་ལས་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་མངོན་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི་ནང་གི་ས་ལམ་བགྲོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་ལམ་གྱི་ཆད་མཐུད་འཕོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གཉིས། སྦྱང་བ་དང༌། ལས་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་འཕོ་བའོ། །དང་པོ་ལུས་གནད་དང་ལྡན་པས་རང་ལྷར་གསལ་བའི་སྟོང་རའི་དབུས་སུ་རྩ་དབུ་མ་ཕྱི་དཀར་ལ་ནང་དམར་བ་ཡར་སྣེ་ཚངས་བུག་ཏུ་ཐུག་པ་ལ་ཧཾ་མགོ་བོ་མཐུར་བསྟན་གྱིས་བཀག་ཅིང༌། མར་སྣེ་ལྟེ་འོག་ཏུ་ཕུག་རྡུགས་སུ་ཡོད་པ། སྙིང་གར་སྨྱུག་མའི་ཚིགས་འགག་པ་ལྟ་བུའི་པདྨའི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་རང་གི་རླུང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མི་གཡོ་བའི་སྐུ་ཚོན་གང་པ་འཕར་ཡེད་ཡེད་བྱེད་པའི་ཐུགས་ཀར་ཧཱུྃ་སྔོ་སྐྱ་སྤུས་བྲིས་ པ་ལྟ་བུ་གསལ། དེ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། བླ་མ་མི་གཡོ་བ་སྤྱན་དྲངས། རང་གི་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་བཞུགས་པ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་མཆོད་འབུལ། ཡེ་ཤེས་གོང་འཕོར་འགྱུར་བའི་གསོལ་བ་འདེབས་ཤིང་མོས་གུས་དྲག་ཏུ་བྱ་འོག་སྒོ་འཐེན། ཚིགས་པ་བསྲང༌། ལག་པ་མཉམ་བཞག་ལྟེ་འོག་ཏུ་བཅར། རླུང་རོ་བསལ་ལ། རླུང་ནང་དུ་མནན་པས་སྙིང་གའི་ཡི་དམ་ཅུང་ཟད་ཡར་བཏེགས་པར་བསྒོམ། དེ་བཞིན་བུམ་ཅན་ཁུག་པ་རེ་རེས་ཡར་ཡར་བཏེགས་ནས་མཐར་སྤྱི་བོའི་ཧཾ་ལ་རེག་རེག་འདུག་པར་མོས། སླར་སྙིང་ཁར་ཕབ་ལ་རླུང་བཏང་བ་བཅས་དེ་ལྟར་རྟགས་མ་ཐོན་གྱི་བར་དུ་འགྲོ་ལྡོག་སྤེལ་མར་སྦྱང༌། ཐུན་འཇོག་པའི་ཚེ་ཚངས་བུག་ཧཾ་གིས་བཀག །ཡི་དམ་སྙིང་གར་བརྟན་པར་བཞུགས་པར་མོས། གཉིས་པ་ནི། ལུས་གནད་རླུང་སྦྱོར་དང་ལྡན་པས་ཡི་དམ་ཝལ་གྱིས་བསྒོམ། ཨོཾ་ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ་ཧཱུྃ་བརྗོད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲ་བརྙན་ཙམ་དུ་བསམ། ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་པས་སེམས་ཉིད་བྲག་ཆ་ཡལ་བ་ལྟ་བུར་བསམ། དགེ་བཤེས་སྣེ་ཟུར་བ་སྐུ་འདའ་ཁར། ཨོཾ་ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ་ཧཱུྃ་ཞེས་གསུང་ཞིང་ཅུང་ཞིག་བཞུགས་ནས། ཕཊ་ཅེས་གསུང་ནས་སྤྱན་གྱེན་ལ་ཧྲིག་མཛད་ནས་
Chinese
从此处，具备究竟清净二者的处所和处所之光明所依是法身，以及仅由气心所成的所依色身圆满报身二者，本体虽一，然从反体上可分异，智慧身乃是究竟的结合。如此，幻身、光明、结合等最初依赖词义，以殊胜智慧修持共同意义，以殊胜方便气和拙火瑜伽等守护，从而成就隐义。由此显现出有学和无学，这被称为内地的道次第。第五，道的断续转移瑜伽有二：修习和应用于事业。第一有三：身、语、意的转移。第一，以具足身要，在自显本尊的空性之中，中脉外白内红，上端与梵穴相接，以（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思： ㄏㄨㄥ）字头朝下堵住，下端在脐下如囊状。在心间，如竹节般阻断的莲花座上，自己的气心之本体，不动的身如彩虹般闪耀，于其心间，（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思： ㄏㄨㄥ）字，如蓝色墨水书写般清晰。从中放射光芒，迎请本尊不动明王，观想其安住于自己头顶，以意供养礼拜，祈请智慧增长，猛烈生起敬信，收紧下门，伸直关节，双手结禅定印置于脐下，呼出浊气，吸气入内并压住，观想心间的本尊稍微向上提升。同样，以宝瓶气一次次向上提升，最终观想触碰到头顶的（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思： ㄏㄨㄥ）字。之后降回心间并放气，如此反复交替修习直至出现验相。结束时，以梵穴的（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思： ㄏㄨㄥ）字堵住，观想本尊稳固安住于心间。第二，以具足身要和气脉修习，观想本尊如火焰般。念诵（藏文：ཨོཾ་ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ་ཧཱུྃ，梵文天城体： ॐ चण्ड महारोषण हुं，梵文罗马拟音：oṃ caṇḍa mahāroṣaṇa hūṃ，汉语字面意思： 嗡，暴怒大忿怒尊，吽），观想一切法皆如声音影像。念诵（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）字，观想心性如冰雹消融。格西内苏尔巴在圆寂时，念诵（藏文：ཨོཾ་ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ་ཧཱུྃ，梵文天城体： ॐ चण्ड महारोषण हुं，梵文罗马拟音：oṃ caṇḍa mahāroṣaṇa hūṃ，汉语字面意思： 嗡，暴怒大忿怒尊，吽）并稍作停留，念诵（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）字后，双眼向上凝视
English
From here, the luminosity that is the basis of the place and the one possessing the place, possessing both ultimate purity, is the Dharmakaya. And the Rupakaya, the Sambhogakaya, which is the basis consisting only of wind and mind, although the essence is one, they are distinguished as different by their reverse aspects. The Jnanakaya is the ultimate union. Thus, illusory body, luminosity, union, etc., initially rely on the meaning of words, and cultivate the general meaning with special wisdom. The hidden meaning is accomplished by protecting with special methods such as wind and tummo yoga. From this, the learners and non-learners become manifest, which is called traversing the inner bhumis and paths. Fifth, the yoga of transferring the interrupted continuation of the path has two aspects: purification and application to action. The first has three aspects: the transference of body, speech, and mind. First, possessing the essential points of the body, in the center of the emptiness that is clear as one's own deity, the central channel is white on the outside and red on the inside, the upper end meets the Brahma hole, blocked by the (Tibetan: ཧཾ, Devanagari: हं, Romanized Sanskrit: haṃ, Literal Chinese meaning: Hong) with the head pointing downwards, and the lower end is like a bag below the navel. In the heart, on the lotus seat that is blocked like a bamboo node, the essence of one's own wind and mind, the unwavering body shines like a rainbow, and in its heart, the (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hong) is clear like a drawing in blue ink. From this, rays of light radiate. Invoke the immovable deity. Offer prostrations and offerings with the mind to the one residing on one's crown. Pray for the increase of wisdom and generate strong devotion. Draw in the lower door, straighten the joints, place the hands in meditative equipoise below the navel, exhale stale air, press the air inwards, and meditate on the deity in the heart rising slightly upwards. Similarly, with each kumbhaka, lift it higher and higher, and finally imagine touching the (Tibetan: ཧཾ, Devanagari: हं, Romanized Sanskrit: haṃ, Literal Chinese meaning: Hong) on the crown of the head. Then lower it back to the heart and release the air. Practice going back and forth in this way until signs appear. When ending the session, block the Brahma hole with the (Tibetan: ཧཾ, Devanagari: हं, Romanized Sanskrit: haṃ, Literal Chinese meaning: Hong). Imagine the deity residing firmly in the heart. Second, possessing the essential points of the body and wind practice, meditate on the deity as if in flames. By reciting (Tibetan: ཨོཾ་ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ་ཧཱུྃ, Devanagari: ॐ चण्ड महारोषण हुं, Romanized Sanskrit: oṃ caṇḍa mahāroṣaṇa hūṃ, Literal Chinese meaning: Om, fierce, great wrathful one, Hum), think of all dharmas as mere sounds and images. By reciting (Tibetan: ཕཊ, Devanagari: फट, Romanized Sanskrit: phaṭ, Literal Chinese meaning: Phat), think of the mind itself as dissolving like hail. When Geshe Nesurwa was passing away, he recited (Tibetan: ཨོཾ་ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ་ཧཱུྃ, Devanagari: ॐ चण्ड महारोषण हुं, Romanized Sanskrit: oṃ caṇḍa mahāroṣaṇa hūṃ, Literal Chinese meaning: Om, fierce, great wrathful one, Hum) and stayed for a while, then recited (Tibetan: ཕཊ, Devanagari: फट, Romanized Sanskrit: phaṭ, Literal Chinese meaning: Phat) and stared upwards with his eyes.