Tibetan
གྱིས་སྨད་པ་སྟེ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མདོར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་མི་བྱེད་ན་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་བསླུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང༌། གཉིས་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་སྲིད་ཤོར་བ་ལྟར་ཚེ་འདིར་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་སྣ་ཚོགས་ འབྱུང་ཞིང༌། འཆི་ཁར་མྱ་ངན་གྱིས་གདུང་བར་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་མར་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེ་ལས་ཀྱང་ཐར་བར་དཀའ་བ་དང༌། རྩ་ལྟུང་གི་ཉེས་པས་ནི་སྔོན་དུ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་ལྷ་དང་བཅས་པ་བསླུས་པས་སྤྱིར་ངན་འགྲོ་དང༌། ཁྱད་པར་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཉེས་དམིགས་ཅན་གྱི་ལྟུང་བ་དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི། མི་ཤེས་པ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང༌། མ་གུས་པའོ། །དེ་ལ་མི་ཤེས་པ་ནི་བསླབ་པ་ལ་འབད་ཀྱང་ལྟུང་བའི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པས་ལྟུང་བ་འབྱུང་བ་སྟེ། །དེའི་གཉེན་པོར་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཉན་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བག་མེད་པ་ནི་ལྟུང་བ་ཤེས་ཀྱང་ཉེས་དམིགས་མ་མཐོང་བའམ། མཐོང་ཡང་དྲན་ཤེས་མེད་པས་ལྟུང་བ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་བླང་དོར་གྱི་དམིགས་རྣམས་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་སྒོ་གསུམ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་ལེགས་ཉེས་གང་ལ་འཇུག་ལྡོག་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་བཞིན་དང༌། བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཉེས་པ་ལ་འཛེམ་པའི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་སྨད་དུ་འོང་སྙམ་ནས་འཛེམ་པའི་ཁྲེལ་ཡོད་དང་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལ་འཇིགས་ནས་བག་ཡོད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་ནི། འཛེམ་བག་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་ཀྱང་དུག་གསུམ་ཤས་ཆེ་བས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལྟུང་བ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་རང་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ཏེ་ཉོན་མོངས་གང་ཤས་ཆེ་བ་ལ་གཉེན་པོ་འབད་ནས་བསྟེན་ཅིང་འདི་ཙམ་འགལ་ཡང་ཉེས་པ་ཆུང་ངོ་སྙམ་པའི་བག་ཡངས་ཀྱི་ཚོད་ཡོད་མི་བྱའོ། །མ་གུས་པ་ནི། ལྟུང་བ་སོགས་ཤེས་ཀྱང་དམན་ པ་ལ་མོས་ནས་བསླབ་པ་ལ་མི་འཇུག་པས་ལྟུང་བ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་སྟོན་པ་དང༌། དེའི་བཅས་པ་རྣམས་ལ་གུས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་མི་ཤེས་པ་དང་བག་མེད་པས་ལྟུང་བ་ཆུང་ངུ༌། ཉོན་མོངས་མང་བ་ལ་འབྲིང༌། མ་གུས་པ་ལ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ཞིང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་འགྱུར་བའང་ཡོད་དོ། །དེས་ན་བླང་དོར་གྱི་གནས་རྣམས་ལ་སྲོག་བ
Chinese
所呵责的。如《慧海经》中说：菩萨如是发心后，不如所说而行，即是欺骗包括天神在内的世间。等等。第二，如国王失去王位一般，此生会发生各种不吉祥之事，临终时会因悲伤而痛苦，经中如是说。第三，来世会堕入恶趣，且难以从中解脱。犯根本堕罪的过患是，先前所生的菩提心之善根全部毁坏，欺骗包括天神在内的三宝，总的来说会堕入恶趣，特别是会堕入地狱。如经中所说：是众生地狱之大因。第二，产生如是过患之堕罪的原因是：无知、放逸、烦恼多、不恭敬。其中，无知是指虽然努力学习，却因不知堕罪的特征而犯堕罪。对此，应听闻所学之事并了解。放逸是指虽然知道堕罪，却未见其过患，或虽见其过患却无忆念和正知而犯堕罪。对此，应以不忘取舍之境的忆念，以及对身语意三门分别观察，知晓应行应止的正知，以及因顾及自身或佛法而羞于作恶的知惭，以及想到会被他人指责而羞于作恶的知愧，以及因畏惧恶行的果报而精进修习不放逸。烦恼多是指，即使生起少许的羞愧之心，但因三毒炽盛，仍会因烦恼而犯堕罪。对此，应观察自相续，对治何种烦恼最为炽盛，且不应认为即使违犯这一点点，罪过也很小。不恭敬是指，即使知道堕罪等，却因倾心于下劣而轻视戒律，不愿修学而犯堕罪。对此，应对本师及其所制定的戒律恭敬。其中，因无知和放逸而犯的是小堕罪，因烦恼多而犯的是中堕罪，因不恭敬而犯的是大堕罪，且会因发心的不同而有相应的变化。因此，对于应取应舍之处，应以生命
English
Which are to be blamed. As it says in the Sutra of Sagacious Ocean: If a Bodhisattva, having generated such a mind, does not act as he has spoken, he deceives the world including the gods. And so on. Secondly, like a king losing his kingdom, various inauspicious things will happen in this life, and at the time of death, he will be tormented by sorrow, as stated in the sutra. Thirdly, in the future, one will go to the lower realms and it will be difficult to escape from them. The fault of the root downfall is that all the roots of virtue of the Bodhi-mind previously generated are destroyed, and by deceiving the Three Jewels including the gods, one will generally fall into the lower realms, and especially into hell. As it is said in the sutra: It is the great cause of the hell of sentient beings. Secondly, the causes for the occurrence of such a downfall with such faults are: ignorance, carelessness, many afflictions, and disrespect. Among these, ignorance means that even though one strives to learn, one commits a downfall because one does not know the characteristics of the downfall. Therefore, one should listen to and understand the subjects to be learned. Carelessness means that even though one knows the downfall, one does not see its faults, or even if one sees its faults, one commits a downfall because one has no mindfulness and awareness. Therefore, one should cultivate mindfulness that does not forget the objects of what to adopt and abandon, and awareness that examines the three doors of body, speech, and mind separately, and knows what to engage in and what to refrain from, and shame that refrains from evil deeds out of consideration for oneself or the Dharma, and embarrassment that refrains from evil deeds out of fear of being blamed by others, and diligence in cultivating non-carelessness out of fear of the consequences of evil deeds. Many afflictions mean that even if a little shame arises, one still commits a downfall due to afflictions because the three poisons are strong. Therefore, one should examine one's own mind stream, and diligently rely on the antidote to whichever affliction is strongest, and one should not have the attitude of thinking that even if one violates this little bit, the fault is small. Disrespect means that even though one knows about downfalls, etc., one commits a downfall because one is inclined towards inferiority and despises the precepts, and is unwilling to practice. Therefore, one should respect the Teacher and the precepts established by him. Among these, small downfalls are committed due to ignorance and carelessness, medium downfalls are committed due to many afflictions, and large downfalls are committed due to disrespect, and there will be corresponding changes depending on the difference in intention. Therefore, one should regard the places of what to adopt and abandon as one's life.