Tibetan
མཁྱེན་པར་གྱིས་ལ་ལེགས་པར་དཔྱོད། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསམ་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ན་ངེས་པར་འཆི། མྱུར་དུ་འཆི། ནམ་འཆི་ཆ་མེད། འཆི་བ་ལ་གཞན་ཅི་ཀྱང་མི་ཕན། འཆི་ཁ་ཕན་ཆད་སྐྱེ་བ་མཐའ་མེད་དུ་ཕན་ནུས་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་ཡིན་ན། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཆོས་ལ་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། དམིགས་སྐོར་བདུན་པའོ། །ད་ནི་འཆི་བ་མི་རྟག་པའི་ཐོན་ཆོས་འདི་བསྒོམ་ཏེ། འདི་ལ་རྩ་བའི་ཚིག་ལྔ་ཞེས་བྱ། །དང་པོ་མི་སྡོད་འགྱུར་པ་བསམ། །གཞན་བདག་ཤི་བ་མང་དུ་བསམ། འཆི་རྐྱེན་མང་པོ་ཡང་ཡང་བསམ། །འཆི་ཁར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་བསྒོམ། །ཤི་ནས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་བསམ། བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་རང་རེ་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་ཡང་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་འདི་རྟག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་འགྲོ །བདག་དང་པོ་བུ་ཆུང་གི་དུས་ན་དེ་འདྲ། བྱིས་པའི་དུས་ན་དེ་འདྲ། ལང་ཚོ་ཙ་ན་དེ་འདྲ། ད་ ནི་འདི་འདྲ་སྙམ་པ་དང༌། འཆི་བ་ལ་ཇེ་ཉེ་ཇེ་ཉེ་ཉེར་འགྲོ་བ་དེར་འདུག །ཅིས་ཀྱང་མ་ཕན་སྙམ་དུ་རིག་པ་གཅུན་ལ་སྐྱོ་ལྷང་ལྷང་བ་ལ་བཞག །རང་རེས་དྲན་ནས་ད་ལྟ་ཡན་ཆད་ལ་ཡུལ་འདི་ན་མི་འདི་འདྲ་ཞིག་ཡོད་པ་རང་ཤི་འདུག །དེ་ན་དེ་འདྲ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡང་ཤི་འདུག་སྙམ་དུ་ར་རེ་ནས་ཞིབ་ཏུ་བགྲང༌། རང་བས་རྒན་པ་ཡང་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཤི་འདུག །མཉམ་པ་དང་གཞོན་པ་ཡང་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཤི་འདུག་བསམ་ན། །ད་ལྟ་ཡོད་པ་བས་ཤི་བ་མང༌། དེ་དག་ཀྱང་ཚེ་ཚད་ཐུབ་ནས་ཤི་བ་ཙམ་ཆེར་མི་འདུག །ཕལ་ཆེར་དུས་མིན་བར་མ་དོར་ཤི། །བདག་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས། སྔར་དེ་དག་གི་གསེབ་ཏུ་མ་སོད་པ་ཁར་རྗེ་ཆེ། མ་ཤི་གོང་དུ་ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་མི་བྱེད་པའི་ཐབས་མེད་སྙམ་དུ་བསམ། གཞན་མི་དང་དུད་འགྲོ་ཤི་བ་ཐོས་སམ། མཐོང་ངམ། བྱིས་པ་ནས་རྒན་པོའི་བར་དུ་ལང་ཚོ་འགྱུར་བ་མཐོང་ངམ། མ་ཤི་བ་ཉིད་ལ་ཡང་ཁ་དྲག་པོ་གཞན་པོར་སོང་བ་དང༌། ཞན་པོ་དྲག་པོར་སོང་བ་དང༌། ཕྱུག་པ་སྤྲང་པོར་སོང་བ་སོགས་གང་མཐོང་གང་ཐོས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ལྷང་གིས་དྲན་ཏེ། བདག་གམ་བདག་གི་ཕྱོགས་དང༌། བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཡིན། འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་ནས་གོང་བཞིན་འཆི་བའི་རྐྱེན་མང་བ་བསམས་ཏེ། རང་གི་འདོད་དུ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་བདག་འཆི་བའི་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་བྱེད་མི་ཤེས། ད་ལྟ་རང་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་མི་ཤེས་སྙན་དུ་བསམ། འཆི་བའི་ཚེ་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་འཆི་བ་ན་ནི་གནད་གཅོད་
Chinese
思维如所说“知之而善思”。如是则定死，速死，何时死无定。死时其他皆无益，临终乃至生生世世有益者，唯有圣法，故当即刻精进于法，如是思维。第七座。今修此死亡无常之法，此有五根本词。第一，思不住变。第二，多思他我之死。第三，屡思死亡之因众多。第四，思临终如何变。第五，思死后如何变。应作，自吾等生至未死之间，此蕴之流亦恒常变迁而行。我初为幼儿时如是，为孩童时如是，当青春时如是，今如是思及，趋近死亡，渐近渐近，无有能益，如是收摄觉知，置于厌离之境。吾等忆念，至今为止，此处有某人如是已死，彼处有某人如是亦已死，如是逐一细数。较我年长者亦有多少已死，与我同龄及年少者亦有多少已死思及，较之今存者，已死者众。彼等亦鲜有寿终正寝者，大抵皆于非时中阴而死。我亦为此般法性，未脱离此般自性。昔日未殁于彼等之中，何其幸也。未死之前，若不修习真正之法，则无有是处如是思维。闻或见他人及畜生之死，见自孩童至老者之盛年转变，乃至未死者，亦有强者转弱，弱者转强，富者转贫等，无论所见所闻，皆应明记无常，我或我方，我之受用等亦为此般自性，为此般法性如是思维。其后如前思及死亡之因众多，于自所欲之物一切，此等亦不知如何成为我之死因，亦不知如今将如何转变，如是思维。临终之时，若以不善之心而死，则为要害。
English
Think as it is said, "Know and think well." If so, then death is certain, death is swift, and the time of death is uncertain. At the time of death, nothing else is beneficial. The only thing that is beneficial from the time of death until endless rebirths is the sacred Dharma. Therefore, one should strive in the Dharma right now, thinking in this way. This is the seventh session. Now, meditate on this Dharma of impermanence of death, which has five root words. First, think of not staying and changing. Second, think much of the death of others and oneself. Third, repeatedly think of the many causes of death. Fourth, think of how one will change at the time of death. Fifth, think of how one will change after death. It should be done, from the time we are born until we die, this stream of aggregates constantly changes and goes on. I was like this when I was a young child, like this when I was a child, like this when I was young, and now I am like this, thinking and approaching death, getting closer and closer, there is nothing that can help, so gather awareness and place it in a state of renunciation. We remember that until now, someone like this in this place has died, and someone like that in that place has also died, so count them one by one in detail. Think of how many older than me have died, and how many of my age and younger have died. Compared to those who are alive now, there are many who have died. Few of them died of old age, most of them died untimely in the bardo. I am also of such a nature, not free from such a nature. It is fortunate that I have not died among them before. If I do not practice the true Dharma before I die, there is no way, think in this way. Have you heard or seen the death of other people and animals? Have you seen the changes in youth from childhood to old age? Even those who have not died, some who were strong have become weak, some who were weak have become strong, some who were rich have become poor, etc. Whatever you see or hear, you should clearly remember impermanence, and think that I or my side, my possessions, etc., are also of this nature, of this Dharma. Then, as before, think of the many causes of death, and think of all the things that I desire, I do not know how all these will cause my death, and I do not know how they will change now. At the time of death, if one dies with an unwholesome mind, then it is crucial.
Tibetan
ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཡོད། འཆི་བ་དེ་འདོད་བཞིན་དགའ་བཞིན་དུ་ཡོང་བ་མིན། མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཐོག་ཏུ་འབབ་པ་ཡིན། དགའ་བཞིན་སྐྱིད་བཞིན་དུ་འཆི་བ་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་ཤུགས་དྲག་པོ་དང་བཅས་ཏེ་འཆི་བ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཆ་རྒྱུས་ཡོད་ནས་མ་ཡིན། ཆ་མེད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རྒྱུས་མེད་འཁྱམས་པ་ཡིན་སྙམ་པ་དང༌། བདག་ཤི་ཟིན་པའི་གནས་སྐབས་ན། ལུས་སེམས་གཉིས་ནི་བྱེ་བྲལ་དུ་སོང༌། ལུས་འདི་ནི་ཡང་ན་ས་ལ་ལྷུངས་ནས་སྲིན་འབུའི་ཕུང་པོ་གཅིག་གམ། ཡང་ན་ཆུ་ལ་སྐྱུར་ན་ཉ་སྲམ་གྱི་ཟས་གཅིག་གམ། མེ་ལ་བསྲེགས་ནས་རུས་པ་སྦར་གང་ངམ། རིའམ་ཐང་ལ་བསྐྱལ་ནས་བྱ་ཁྱིའི་ཁ་ན་ཕར་ཡེ་རེ་རེ་བ་གཅིག་གམ །མཐར་ཞག་ཤས་ནས་ཤུལ་ཙམ་ཡང་མི་ལུས། ད་ལྟ་གཅེས་གཅེས་མོར་བྱས་པའི་ལུས་ཀྱི་ཐ་མ་ནི་དེ་འདྲ། སེམས་ན་ལས་ཀྱི་ཁུར་ཐོགས་ནས་གར་སྐྱེ་ངེས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་དགོས་ན། ད་ལྟ་ཆོས་མི་བྱེད་པའི་ཐབས་རང་འདུག་གམ། བྱས་ནས་ཕྱི་བཤོལ་དུ་འཇོག་པའི་ཐབས་རང་འདུག་གམ་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཞུག་བསྡམས་ཏེ། ད་ལྟ་རང་ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་བྱེད་སྙམ་པའི་གོ་ཆ་ཡོད་པ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་མགོ་ཐོན་གཞུགས་འཁྱོངས་ནས། རང་ཡང་དགའ་བཞིན་དུ་ཚོའི་དུས་བྱེད། གཞན་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ཁོ་ལ་ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་བྱུང་ཟེར་ནས་སྨོན་བཞིན་དུ་ཚེའི་དུས་བྱེད་པ་གཅིག་ལ་གཏད་སོ་འཚོལ་དགོས། དེ་ལ་ཆོས་བསྒོམ་དགོས་བརྟན་པ་ཐོབ་དགོས། གོམས་དགོས་ལྷོངས་སུ་གྱུར་དགོས་པ་འདུག་བརྟན་པ་ནི་མ་ཐོབ། གལ་ཏེ་ན་རྐྱེན་ངན་དང་འཕྲད། རང་གི་བློ་ལས་སུ་མ་རུང༌། ཆོས་ཀྱི་གཞུག་མ་འཁྱོངས། ཆོས་དང་འགལ། རང་ཡང་འགྱོད། གཞན་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་སྨད་དར་དིར་རེ་འཆི་བ་ཞིག་ཡོང་ཉེན་ཡོད་ན། དེ་ལྟར་སོང་བའི་ཐབས་མི་འདུག་པས་ཆོས་གཤའ་མ་གཅིག་ལ་ད་ལྟ་རང་ཞུགས་ཏེ་མ་ཤི་བར་དུ་འཁྱོངས་པ་གཅིག་གཞན་སྨོད་ལ་རང་བདེ་བ་གཅིག་མི་བྱེད་རེ་སྙམ་དུ་ཞེ་མནའ་ཡང་ཡང་བསྐྱལ། དེང་སང་གི་ཆོས་པ་ཀུན་ལ་གཉེན་པོ་ འདི་ཁ་གནད་དུ་ཆེ། དེས་མི་རྟག་པའི་ཁྲིད་ཚར་བ་ལགས། དམིགས་བསྐོར་བརྒྱད་པའོ།། གསུམ་པ་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ། དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ། ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ། དུད་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔོན་འགྲོ་དང་རྗེས་སྔར་ལྟར་ལས། བདག་མི་ཡུལ་དུ་ཡིན་རིང་བསྡད་དབང་མི་འདུག །འཆི་བ་འདིས་འཇིགས་སོ་བསམ། ནན་ཏན་ན་འཆི་བ་ཁོ་ན་ལ་ཏེ་ཆེས་འཇིགས་རྒྱུ་ཡང་མེད་ཏེ།
Chinese
其业等痛苦甚为可怖。死亡并非如愿以偿、欢喜而来，而是不情愿地突然降临。死亡并非欢天喜地，而是伴随着剧烈的痛苦。对于来世一无所知，感觉就像在陌生的国度里无依无靠地游荡。当自己死去的那一刻，身心分离。这身体，要么坠入土中，成为虫蚁的尸骸；要么被抛入水中，成为鱼鳖的食物；要么被火焚烧，只剩一把骨灰；要么被弃置于山野，成为鸟犬争食的对象。最终，几天之后，连一丝痕迹也不留下。现在倍加珍爱的身体，最终的结局就是这样。心中背负着业力的重担，不得不前往不知将投生何处的境地。现在不修行佛法，难道还有别的办法吗？做了之后又推迟，难道还有别的办法吗？心中这样想着，就像穿上了铠甲一般，下定决心现在就开始真正地修行佛法，坚持到底。自己也欢喜地度过时光，其他人也羡慕地说他真正地修行了佛法，从而满怀希望地度过时光，必须找到一个依靠。为此，必须修行佛法，获得坚定。必须习惯，必须熟练，但坚定尚未获得。如果遭遇疾病等不幸，自己的心无法驾驭，无法坚持修行佛法，违背佛法，自己也会后悔，其他人也会指责，很可能会悲惨地死去。既然如此，就不能那样下去，所以下定决心现在就开始真正地修行佛法，直到死亡为止都坚持下去，不做让别人指责而自己也痛苦的事情。对于现在的修行人来说，这个对治法至关重要。这就是无常的引导结束了。第八个观修。第三，思维恶趣之苦，分为思维地狱之苦、思维饿鬼之苦、思维畜生之苦三种。首先是，前行和后行如前。我无法在人间长久停留，想到死亡就感到恐惧。认真地说，死亡本身并没有什么特别可怕的。
English
The suffering of karma and so on is terrifying. Death does not come willingly and joyfully, but falls upon us unwillingly. Death is not a happy and joyful event, but comes with intense suffering. We have no knowledge of the next world, and it feels like wandering helplessly in an unfamiliar land. At the moment of our death, body and mind separate. This body either falls to the ground and becomes a corpse for worms and ants, or is thrown into the water and becomes food for fish and turtles, or is burned in the fire and only a handful of ashes remain, or is abandoned in the mountains and fields and becomes the object of contention for birds and dogs. Eventually, after a few days, not even a trace remains. The ultimate fate of the body that we cherish so much now is like this. With the burden of karma on our hearts, we must go to a place where we do not know where we will be reborn. Is there any other way than to not practice the Dharma now? Is there any other way than to do it and then postpone it? Thinking like this, as if putting on armor, we resolve to start practicing the Dharma truly now and persevere to the end. We ourselves spend our time joyfully, and others also say with envy that he has truly practiced the Dharma, and thus spend their time full of hope, and we must find a refuge. For this, we must practice the Dharma and gain stability. We must become accustomed to it, we must become proficient, but stability has not yet been attained. If we encounter misfortune such as illness, our mind cannot be controlled, we cannot persevere in practicing the Dharma, we violate the Dharma, we ourselves will regret it, and others will also blame us, and we are likely to die miserably. Since this is the case, we cannot let it go on like that, so we resolve to start practicing the Dharma truly now, to persevere until death, and not to do things that others will blame and that we ourselves will suffer from. For practitioners of the Dharma today, this antidote is essential. This is the end of the impermanence instruction. The eighth contemplation. Third, contemplating the suffering of the lower realms, divided into three: contemplating the suffering of hell, contemplating the suffering of hungry ghosts, and contemplating the suffering of animals. First, the preliminary and subsequent practices are as before. I cannot stay in the human realm for long, and I am afraid of death. Seriously speaking, death itself is not particularly frightening.