Tibetan
། དུས་དང་པོ་འཁོར་བར་བཅིངས་ན་ཕྱིས་གྲོལ་བའི་དུས་མི་སྲིད་པ་དང༌། ཕྱིས་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡོད་ན། སྔོན་འཁོར་བ་མ་མྱོང་བར་ཐལ་བ་ལས་བདེ་སྡུག་སྤེལ་མ་དང༌། བཅིངས་གྲོལ་གྱི་གནས་སྐབས་སོ་སོར་འབྱུང་བས་རྟག་པའི་བདག་མེད་པར་ཐག་ཆོད། གཅིག་པུ་ཡང་མི་འཐད་དེ་བདག་ཅེས་བྱ་བ། རང་གི་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་ན། མིག་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ཡིད་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན། དེ་དག་རེ་རེ་བཞིན་བདག་ཡིན་ན་དུ་མར་འགྱུར། རེ་རེ་ནས་བདག་མ་ཡིན་ན་བདག་མ་རྙེད། གཞན་ཡང་བདག་ཕུང་པོ་ཡིན་ན་བདག་མི་རྟག་པར་ཐལ། བདག་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་ན་མིག་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ལ་བདག་གིས་མཐོང་ལུས་ཀྱི་རེག་པ་ལ་བདག་གིས་རེག་ཅེས་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་འགལ། དེའི་ཕྱིར་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ང་བདག་མ་གྲུབ། གཅིག་པུ་མ་གྲུབ་པས་རང་དབང་ཅན་མི་འགྲུབ། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས། རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་མི་སྲིད། གཞན་ཡང་ཕུང་པོའི་ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་བདག་མ་གྲུབ། ཕུང་པོའི་ནང་ནའང་བདག་མི་གནས། ཕུང་པོ་རེ་རེའང་བདག་མིན། ཕུང་པོ་རེ་རེའང་བདག་མིན། ཕུང་པོ་བསལ་བའི་ཤུལ་ནའང་བདག་མེད། ཕུང་པོའི་སྤྱི་ལའང་བདག་མེད་ཏེ། རེ་རེ་ལས་གཞན་པའི་སྤྱི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བློས་བཏགས་པ་ཙམ། འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། །དམིགས་སྐོར་ང་གསུམ་པའོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒོམ་པ་འདི་ལ་བློའི་འཁོབས་དང་བསྟུན་པའི་དམིགས་སྐོར་དུམ་བུ་འགའ་ཤས་སུ་བཅད་ཀྱང་རུང་བ་ལགས། ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྟོན་ཏེ་ཆོས་ཞེས་པ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཟེར། ། དེ་རྣམས་ལ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་རང་ཚུགས་ཐུབ་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཡོད་སྲིད་ན། དེ་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། དེ་འདྲ་ཡེ་མི་སྲིད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་རང་ཚུགས་སུ་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་འདི་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒོམ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་དགོས། དེའི་ཡང་ཐོག་མ་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ཕུང་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བལྟས་ན། དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པ་ལྟར་སྣང་བ་གཅིག་ལ་ལུས་ཞེས་སྤྱི་མི
Chinese
如果最初被束缚于轮回，那么之后解脱的时刻是不可能的；如果处于之后解脱的状态，那么就会变成之前没有经历过轮回，这样苦乐交替，束缚和解脱的状态各自产生，因此断定没有常恒的“我”。单独一个也是不合理的，所谓的“我”，似乎存在于自己的身心蕴聚之上，但眼睛也不是“我”，耳朵、鼻子、舌头和意念也不是“我”。如果它们每一个都是“我”，那就会变成多个；如果每一个都不是“我”，那就找不到“我”。此外，如果“我”是蕴聚，那么“我”就成了无常。如果“我”与蕴聚不同，那么眼识看到时，产生“我”看到了，身体接触时，产生“我”接触了的观念就矛盾了。因此，具有单独自性的“我”是不成立的。因为单独一个不成立，所以自主的“我”也不成立。特别是，所有行为都依赖于因缘，这是显而易见的，因此，自主的“我”是不可能的。此外，在蕴聚之外也没有成立“我”，在蕴聚之内也没有“我”存在，每一个蕴聚都不是“我”，每一个蕴聚都不是“我”，去除蕴聚之后也没有“我”，蕴聚的总体上也没有“我”，因为从每一个之外的总体是不成立的。因此，所谓的“我”仅仅是心识假立的，仅仅是错觉颠倒，本质上成立的什么也没有，这样去修习。观修次第第三。修习人无我，可以根据根器的不同，将观修次第分成几个部分。现在宣说法无我，所谓的“法”指的是蕴、界、处。 如果这些不是仅仅心识假立的，而是可能存在一个能够独立存在的实物，那它就是法我。但是，这种情况根本不可能存在，因此一切法都没有法我。即使如此，为了净化从无始轮回以来，执着蕴、界、处独立存在的分别念，所以必须修习法无我。其中，首先要修习自身相续的蕴聚没有自性。其中最开始，观察自己相续所摄的色蕴，身体的法，似乎是多种事物，但总的来说称之为身体。
English
If one is initially bound in samsara, then there is no possibility of a time for later liberation. If one is in a state of later liberation, then it would follow that one has not experienced samsara before, thus alternating between happiness and suffering, and the states of bondage and liberation arise separately, therefore it is determined that there is no permanent "self." Being a single entity is also unreasonable, for the so-called "self" appears to exist on the aggregates of one's own body and mind, but the eye is not the "self," nor are the ear, nose, tongue, and mind. If each of these were the "self," then there would be many; if each is not the "self," then the "self" cannot be found. Furthermore, if the "self" were the aggregates, then the "self" would be impermanent. If the "self" were other than the aggregates, then it would contradict the arising of the notion that when the eye consciousness sees, "I" see, and when the body touches, "I" touch. Therefore, the "I" with a single nature is not established. Because a single entity is not established, an independent entity is not established. In particular, since all actions are manifestly seen to depend on conditions, an independent "self" is impossible. Furthermore, the "self" is not established outside the aggregates, nor does the "self" reside within the aggregates. Each aggregate is not the "self," each aggregate is not the "self," and there is no "self" after the aggregates are removed. There is also no "self" in the totality of the aggregates, because a totality other than each individual is not established. Therefore, the so-called "self" is merely imputed by the mind, merely a mistaken and inverted perception, and there is nothing that is established in its essence. Meditate in this way. This is the third contemplation on the selflessness of persons. Meditating on the selflessness of the individual can be divided into several parts of the contemplation sequence according to the capacity of the mind. Now, the selflessness of phenomena is taught, and the so-called "phenomena" refers to the aggregates, elements, and sources. If these were not merely imputed by the mind, but there could exist a single entity capable of independent existence, then that would be the self of phenomena. However, such a situation is utterly impossible, therefore all phenomena are without a self of phenomena. Even so, in order to purify the conceptual thoughts that cling to the aggregates, elements, and sources as being independently established since beginningless samsara, it is necessary to meditate on the selflessness of phenomena. Among these, first, one must meditate on the aggregates of one's own continuum as being without inherent existence. And at the very beginning of that, when looking at the phenomena of the body, the form aggregate included in one's own continuum, what appears to be a variety of things is generally called the body.
Tibetan
ང་གཅིག་ཏུ་བཏགས་ནས། མིང་དང་མཚུངས་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་དོ་སྙམ། བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བཟུང་བ་མ་གཏོགས། དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་སྟེ། དང་པོར་ལུས་འདི་ལ་མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཐ་དད། དབང་པོ་རྣམས་དང་མི་གཅིག་པའི་དབང་རྟེན་ཁོག་པ་ཡང་སོ་སོ་རེ་འདུག མགོ་བོ་དང༌། མགྲིན་པ་དང༌། བྲང་དང༌། རྒྱབ་དང༌། རྐེད་པ་དང༌། ཕོ་བ་དང༌། ལྟོ་བ་དང༌། ཕྲག་པ་གཉིས་དང༌། དཔུང་པ་གཉིས་དང༌། བར་ལྷུ་གཉིས་དང༌། ལག་ངར་གཉིས་དང༌། ལག་མགོ་གཉིས་དང༌། དཔྱི་གཉིས་དང༌། བྱིན་པ་གཉིས་དང༌། རྐང་མགོ་གཉིས་དང༌། དོན་ལྔ་སྣོད་དྲུག་སོགས་ནང་ཁྲོལ་རྣམས་དང༌། བུ་ག་དགུ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འདུས་པའི་ཕུང་པོ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམ། དེས་ན་ལུས་ཞེས་པ་ལ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་བདེན་པར་མི་འདུག། དེ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་ལུས་ཡིན་ན་ལུས་མང་པོ་ཅན་དུ་འགྱུར། རེ་རེ་ནས་མིན་ན་ནི་ལུས་མ་རྙེད། ཚོགས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། རེ་རེ་ལས་གཞན་པའི་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་མེད་པར་སོང་ངོ༌། ། དམིགས་སྐོར་ང་བཞི་པའོ། །ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོས་བསྡུས་པའི་ལུས་འདི་བདེན་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། རྐང་ལག་བཞི་སྟོད་སྨད་མགོ་བྲང་ཞོལ་ནང་ཁྲོལ་ཏེ་གཟུགས་དགུར་འགྲོ། གཟུགས་རེ་རེ་ནས་གྲུབ་བམ་ན་མ་གྲུབ་སྟེ། རེ་རེ་བཞིན་ལྷ་གསུམ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ། ལྷུ་རེ་རེ་ནས་བདེན་ནམ་སྙམ་ན་མི་བདེན་ཏེ། སོར་ཚིགས་ཙམ་དུ་མར་འགྲོ། སོར་ཚད་རེ་རེ་ནས་གྲུབ་བམ་སྙམ་ན་མ་གྲུབ་སྟེ། རེ་རེ་ནས་ནས་ཙམ་བདུན་བདུན་དུ་འགྲོ། དེ་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་མི་བདེན་ཏེ། ཤིག་གི་ཚད་ཙམ་བདུན་བདུན་མཐར་སྲོ་མ་དང༌། ཉི་ཟེར་རྡུལ་དང༌། གླང་རྡུལ་དང༌། ལུག་རྡུལ་དང༌། རི་བོང་རྡུལ་དང༌། ཆུ་རྡུལ་དང༌། ལྕགས་རྡུལ་གྱི་བར་དུ་སྔ་མ་སྔ་མའི་དཀྱུས་ཀྱི་ཚད་བདུན་བདུན་དུ་བཏུབས་པས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཚད་དུ་འགྱུར། ལྕགས་རྡུལ་རེ་རེ་ནས་བདེན་ནམ་སྙམ་ན་མི་བདེན་ཏེ། ལྕགས་རྡུལ་གྱི་དཀྱུས་ཀྱི་ཚད་ལ་རྡུལ་ཕྲན་བདུན་ཡོད། དེར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ་རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བདུན་ཡོད་དོ། །བདུན་འགྱུར་འདི་རྣམས་ལ་དཀྱུས་ཞེང་རྒྱ་དཔང་ཐམས་ཅད་བསྡོམས་ན། སྔ་མ་སྔ་མ་གསིལ་བས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སུམ་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་ཞེ་གསུམ་རེ་ཡོད། དཀྱུས་ལ་བདུན་ཡོད་པ་ཞེང་ལའང་དེ་ཙམ་ཡིན་པས་བཞི་བཅུ་ཞེ་དགུར་འགྱུར་ལ། དེ་ཙམ་པ་དཔངས་སུ་ཡང་བདུན་ཡོད་པས་སོ། །དམིགས་སྐོར་ང་ལྔ་པའོ། །རྡུལ
Chinese
我执著地认为，存在一个与名字相应的实体。除非被颠倒的知见所束缚，否则并非如此成立。首先，这个身体的眼睛、耳朵、鼻子、舌头和身体的感官也各不相同。与感官不相同的感官所依的内脏也各自独立。头部、颈部、胸部、背部、腰部、胃、腹部、两个肩膀、两个手臂、两个肘部、两个手腕、两个手掌、两个臀部、两个大腿、两个脚踝、五脏六腑等内脏，以及九窍等各种各样的集合，我认为这是一个聚合体。因此，所谓的身体，除了是心识的假立之外，并不真实存在。如果这些中的每一个都是身体，那么就会变成多个身体。如果每一个都不是，那么就找不到身体。如果认为是仅仅是集合，因为不存在独立于各个部分的集合，所以除了是心识的假立之外，什么也不存在了。 第四十四个观察。 此外，由色蕴所包含的这个身体并不真实存在，因为四肢、上下、头胸、下腹、内脏等分为九个部分。如果每一个部分都成立，那是不成立的，因为每一个部分又分为三三部分等等。如果每一个部分都是真实的，那是不真实的，因为又会分解成指节大小。如果每一个指节都成立，那是不成立的，因为每一个指节又分为七七个麦粒大小。如果每一个麦粒大小也不是真实的，因为七七个虱子大小最终会分解成虱子、阳光微尘、牛毛微尘、羊毛微尘、兔子毛微尘、水微尘和铁微尘，通过将先前的微尘的直径尺寸分解为七七份，就会变成后来的微尘的尺寸。如果每一个铁微尘都是真实的，那是不真实的，因为铁微尘的直径尺寸有七个极微尘。即使这样也不成立，因为每一个极微尘有七个最微尘。如果将这些七倍分解的微尘的长度、宽度、高度全部加起来，通过分解先前的微尘，后来的微尘各有三百四十三份。因为直径有七份，宽度也有这么多，所以变成四十九份。因为高度也有七份，所以就这样了。 第四十五个观察。 微尘
English
I cling to the notion that there exists an entity corresponding to the name. Unless bound by inverted views, this is not established. Firstly, the eyes, ears, nose, tongue, and bodily senses of this body are all different. The internal organs, which are the basis of the senses and are not the same as the senses, are also separate. The head, neck, chest, back, waist, stomach, abdomen, two shoulders, two arms, two elbows, two wrists, two palms, two hips, two thighs, two ankles, the five organs, the six hollow organs, and other internal organs, as well as the nine orifices and other various collections, I think of this as an aggregate. Therefore, the so-called body, apart from being merely a conceptual imputation, does not truly exist. If each of these were the body, then there would be many bodies. If each is not, then the body cannot be found. If it is thought to be merely an aggregate, since there is no aggregate independent of the individual parts, it ceases to exist as anything other than a conceptual imputation. Forty-fourth contemplation. Furthermore, this body, which is comprised of the skandha of form, is not truly established, because the four limbs, upper and lower parts, head, chest, lower abdomen, and internal organs are divided into nine parts. If each part were established, it is not established, because each part is further divided into three parts, and so on. If each part were real, it is not real, because it further decomposes into the size of a knuckle. If each knuckle were established, it is not established, because each knuckle is further divided into seven by seven barleycorns. If each barleycorn size is also not real, because seven by seven louse sizes eventually decompose into lice, sunbeam dust, yak hair dust, sheep wool dust, rabbit hair dust, water dust, and iron dust, by dividing the diameter size of the previous dust into seven by seven parts, it becomes the size of the later dust. If each iron dust were real, it is not real, because the diameter size of the iron dust has seven minute particles. Even this is not established, because each minute particle has seven extremely minute particles. If the length, width, and height of these sevenfold divisions of dust are all added together, by dividing the previous dust, the later dust has three hundred and forty-three parts each. Because the diameter has seven parts, the width also has that much, so it becomes forty-nine parts. Because the height also has seven parts, that is how it is. Forty-fifth contemplation. Dust