Tibetan
བར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུའི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་དེ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། ལྟ་བ་ངན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་དྲུག་ཏུ་ཡང་ཡོད། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དགུ་སོགས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཡོད་ཀྱང་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྟེ་དུག་གསུམ་འདུས། ལས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་འཁོར་བར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་རྣམས་གསུམ་དུ་འདུས། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཅེས་བྱ་བ་སྡིག་པ་སྟེ་ངན་འགྲོར་འཕེན་ནུས། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ནི་སེམས་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་དགེ་བ་སྟེ་ཐར་པའི་ལམ་དུ་མ་སོང་བའི་སྦྱིན་པ་དང༌། འདོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དང་མིའི་རྒྱུ་ཡིན། མི་གཡོ་བའི་ལས་ནི། ། བསམ་གཏན་བཞིའམ་གཟུགས་མེད་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལས་དགེ་བ་ཉག་གཅིག་སྟེ། གཟུགས་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་འཕེན་ནས་པའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པའི་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས། འཁོར་བའི་ཕུང་པོ་ལ་ཞེན་ནས་བདག་དུ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་གཅེས་པར་འཛིན་པས་ཀུན་ནས་བླངས་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུར་སོང་བ་ཡིན། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མ་རིག་པའམ། གཏི་མུག་ནི་རང་རེའི་བློ་ལ་རང་གིས་བརྟགས་དུས་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་དང་འཁོར་བ་གང་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མི་ཤེས། ཐར་པའི་རང་བཞིན་དང་དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཇི་ལྟར་ཡིན་པའང་མི་ཤེས། དེ་དག་དེས་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཀྱང་མི་ཤེས། ཐོས་བསམ་གྱི་གོ་བ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་སྲིད་ནའང་རང་བློའི་འཆར་ཚུལ་ལ་བརྟགས་ན། དེ་དག་གང་ལ་བལྟས་ཀྱང་ཆ་རྒྱུས་མེད་པའི་ལ་ཕར་རྒྱབ་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སེམས་གཏད་པ་བཞིན་གང་ཡང་མི་ཤེས་པའི་མུན་ཐོམ་མེ་བའི་རྣམ་རྟོག་གཅིག་འདུག་པ་འདི་ཀ་ཡིན། འདིས་གནས་ཚུལ་མ་ཤེས་པས་བདེན་པའི་དོན་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། ང་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་ངར་བཟུང་ངན་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་སྟེ་ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་གཏི་མུག་གི་རྗེས་འབྲང་ཡིན། ཡང་དེ་ཡོད་པ་དང༌། དང་པོར་རང་གི་ལུས་སེམས་ལ་ཆགས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བུད་མེད་ཉེ་དུ་འཁོར་གཡོག་སོགས་ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཟས་གོས་ལོངས་སྤྱོད་ཁང་ཞིང་ནོར་རྫས་ཡུལ་ཕྱོགས་སོགས་ཕྱི་ཉེར་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། ད་ལྟར་རང་རེའི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་དགའ་ལྷང་དེ་སེམས་གནས་པ་འདི་ག་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཡིན། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་དང་སེར་སྣ་དང་ཕྲག་དོག་ཐམས་ཅད་འབྱུང༌། ཡང་རང་ངམ་རང་ཕྱོགས་ལ་གནོད་ན་དེ་ལ་ཞེ་སྡང་འབྱུང་སྟེ། རང་ངམ་རང་གིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་
Chinese
流转轮回之因的根本烦恼也有贪欲、嗔恚、我慢、无明、恶见、怀疑这六种。虽然有九种遍行等多种分类，但一切的根本是贪、嗔、痴这三种毒。业的种类虽然非常多，但能抛向轮回的业可归纳为三种。非福德之业，即罪业，能抛向恶趣。福德之业，即心未平等安住的欲界善业，也就是未走向解脱道的布施和欲界的戒律等，是欲界天人和人类的因。不动之业是，四禅或四无色定的等持之业，是唯一的善业，能抛向色界和无色界。所有这些都被未证悟实相的无明所遮蔽，由于执着轮回的蕴聚为我，并珍爱我，从而完全摄取，成为了轮回之因。其中，烦恼无明或愚痴，当我们自己观察自己的心时，既不了解轮回的自性，也不了解轮回从何而来。既不了解解脱的自性，也不了解获得解脱的方法是什么。也不了解这些如何实现。或许只有听闻和思考的少许理解，但如果观察自己心的显现方式，无论看哪个方面，都像把心放在毫不了解的远方异乡一样，什么也不知道，只有一片茫然的分别念。这正是（无明）。由于它不了解实情，所以对真谛产生怀疑。本来无我，却执着为我，一切恶见都由此产生，一切恶见都是愚痴的追随者。还有，对它的存在，首先是对自己的身心产生贪恋。在此基础上，对妻子、亲戚、侍从等内在有情产生贪恋，以及对食物、衣服、受用、房屋、田地、财物、物品、地方等外在受用产生贪恋。现在我们对自己身体和受用的喜爱，就是烦恼贪欲。依靠它，会产生我慢、吝啬和嫉妒。还有，如果对自己或自己一方造成损害，就会对其产生嗔恨。对自己或自己所拥有的
English
The root of afflictions, which is the cause of wandering in samsara, also includes six: attachment, anger, pride, ignorance, wrong views, and doubt. Although there are various classifications such as the nine pervasive ones, the root of all is the three poisons: attachment, hatred, and ignorance. Although there are extremely many types of karma, the karmas that throw one into samsara can be summarized into three. Non-meritorious karma, which is called sin, has the power to throw one into the lower realms. Meritorious karma is the virtue of the desire realm where the mind is not equally placed, that is, giving that has not gone to the path of liberation, and the discipline of the desire realm, etc., which are the cause of gods and humans in the desire realm. Immovable karma is: The karma of concentration of the four meditations or the four formless absorptions is the only virtuous karma, which throws one into the form realm and the formless realm. All of these are obscured by ignorance, which does not realize the nature of reality. By clinging to the aggregates of samsara as self, and cherishing self, one is completely taken and becomes the cause of samsara. Among them, the affliction of ignorance or delusion is that when we examine our own mind, we do not know the nature of samsara or where samsara comes from. We do not know the nature of liberation or how to obtain it. We also do not know how these are accomplished. Perhaps there is only a little understanding from hearing and thinking, but if we examine the way our own mind appears, no matter which aspect we look at, it is like entrusting our mind to a foreign land that we know nothing about, and there is only a vague, dark, and confused thought. This is it (ignorance). Because it does not understand the situation, it doubts the truth. Although there is no self, it clings to self, and all evil views arise from this, and all evil views are followers of ignorance. Also, regarding its existence, first, there is attachment to one's own body and mind. Based on this, there is attachment to internal sentient beings such as wives, relatives, attendants, etc., and attachment to external objects of use such as food, clothing, enjoyment, houses, fields, wealth, goods, places, etc. Now, our delight in our own body and enjoyment is the affliction of attachment. Based on this, pride, stinginess, and jealousy all arise. Also, if harm is done to oneself or one's own side, hatred arises towards it. To oneself or what one has completely taken
Tibetan
བ་ལ་གནོད་པ་བྱས་སམ་བྱེད་པར་དོགས་པ་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་དེའང་གི་བློ་ཡུལ་དུམ་པ་དེ་ཀར་རེ་འབྱུང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཁོང་ཁྲོའམ་ཞེ་སྡང་ཡིན། དེར་མ་ ཟད་སེམས་མེད་ལ་ཡང་ཁོང་འཁྲོ་འདི་སྐྱེ་སྟེ། དགྲ་བོའི་ཡུལ་མཁར་བློ་ཡུལ་དུ་མི་བདེ་བ་དང༌། རང་གི་ཞིང་ལ་གནོད་པའི་ཆུ་རྒྱུན་ཚུན་ཆད་ལ་ཡང་ཚིག་པ་ཟ་བ་སོགས་འབྱུང་བས་མཚོན་ནོ། །ཁོང་འཁྲོ་འདི་སྟོབས་ཆེ་བ་རྒྱས་པ་ལས་གནོད་སེམས་རགས་པ་དང༌། །ཁྲོ་བ་དང༌། འཚིག་པ་དང༌། འཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དུག་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་བདག་དང་སེམས་ཅན་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བར་འཁྱམས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ད་རེས་འདི་ཅིས་ཀྱང་སྤང་ཐུབ་པ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་རང་གི་རྒྱུ་ང་ཐོག་ཏུ་བཀར་གྱི་ན་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཉོན་མོངས་དང༌། དེས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་ལས་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ཀྱིན་བསྒོམ་དགོས་སོ། །དམིགས་སྐོར་སོགས་གཉིས་པའོ། །འདི་དག་གི་སྐབས་སུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཤེས་ན་བོགས་ཆེ་བར་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ཐར་པའི་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་ནི་ཡང་བདག་འཁོར་བ་སྤངས་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་དགོས་པར་ནི་འདུག་ན། ཐར་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་ཞེས་དཔྱོད་ཏེ། ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་ཕྱོགས་གཞན་ཞིག་ཏུ་བྲོས་ཏེ་འགྲོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན། རང་གི་རིག་པའི་སྟེང་གི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ས་བོན་རྩ་བ་ནས་སྤངས། འགའ་ཞིག་འབྲས་བུ་འབྱིན་མི་ནུས་པར་བྱས་པ་ཡིན། ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་འཁོར་བ་གསར་པ་ནི་མི་སྐྱེད། རྙིང་པའི་འཕྲོས་རྣམས་མྱུར་དུ་དེངས་པར་འགྱུར། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་མཐའ་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གནས་པ་ལ་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤངས་པ་སླར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལན་གཅིག་ཐར་པ་ཐོབ་ནས་སླར་གོ་འཕང་ཉམས་པ་མི་སྲིད་པ་ཡིན། ཐར་པ་དེ་ ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་ལ་སོགས་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ཐོབ་པ་ཡིན། དེའི་རྒྱུར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དགོས། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཐོབ་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་དགོས། ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། བདག་མེད་ཀྱི་ལྟ་བས་ཟིན་ན་ཐར་བའི་རྒྱུ་གྲུང་པོ་ཡིན། ད་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བར་བྱ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པར་བྱ། སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་ནས། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད་ཀྱི
Chinese
對於那些已經造成或可能造成傷害的眾生，僅僅在心中產生那樣的想法，就是憤怒或憎恨。不僅如此，這種憤怒也會在無情物體上產生。例如，對敵人的城市感到不快，甚至對損害自己田地的水流感到惱火等等。這種憤怒增強擴大後，會產生粗暴的害心、憤怒、惱火和懷恨在心等各種憎恨的表現。這三種毒藥是使所有眾生，無論是誰，在輪迴中漂泊的主要原因。因此，現在無論如何都要努力避免它們。如果將自己的「我」置於首位，就必須認識到自己內心產生的煩惱，以及由此產生的行為，並加以修持。這是第二個關於目標的章節。在這些情況下，如果了解業和煩惱的分類，將會非常有幫助。第二，思考解脫的因果，我必須捨棄輪迴並獲得解脫。那麼，解脫的本質是什麼呢？所謂的解脫，並不是逃到另一個地方。而是從根本上捨棄自己心識上的所有煩惱，使其無法產生任何結果。捨棄業和煩惱，就不會產生新的輪迴。舊的殘餘也會迅速清除。解脫是指三界輪迴的所有痛苦都已止息，清淨的智慧得以安住。所謂的「捨棄不再返回」，是指一旦獲得解脫，就不可能再失去它。獲得解脫的原因，是通過無漏的智慧，理解無我等實相，並消除障礙。而要達到這個目的，需要專注的禪定。要獲得專注，需要清淨的戒律。而要使戒律清淨，需要徹底的出離心和無我的見地，這樣才能成為解脫的強大原因。現在，為了從輪迴中解脫，應當守護戒律，修持禪定，培養從禪定中產生的智慧，並思考無常、痛苦、空性、無我。
English
Merely having the thought of those beings who have caused or are suspected of causing harm is anger or hatred. Moreover, this anger arises even towards inanimate objects. For example, feeling uneasy about the enemy's city, or even getting annoyed at the streams that harm one's fields, and so on. As this anger grows and expands, it gives rise to gross malice, rage, annoyance, resentment, and various other manifestations of hatred. These three poisons are the main cause of wandering in samsara for all beings, whoever they may be. Therefore, now we must try to avoid them at all costs. If we put our own "I" first, we must recognize the afflictions that arise in our own mind and the actions that result from them, and then practice accordingly. This is the second section on objects. In these cases, it is very helpful to know the classification of karma and afflictions. Second, contemplating the cause and effect of liberation: I must abandon samsara and attain liberation. So, what is the nature of that liberation? So-called liberation is not about running away to another place. It is about abandoning all the afflictions on one's own mind from the root, so that they cannot produce any results. By abandoning karma and afflictions, new samsara is not created. The old remnants are quickly cleared away. Liberation is when all the suffering of the three realms of samsara has ceased, and pure wisdom abides. "Abandoning without return" means that once liberation is attained, it is impossible to lose it again. The cause of attaining that liberation is through the wisdom of non-outflow, realizing the nature of selflessness and eliminating obscurations. To achieve this, one needs single-pointed concentration. To achieve single-pointedness, one needs pure morality. And to make that morality pure, one needs a thorough renunciation and the view of selflessness, which are strong causes for liberation. Now, for the sake of liberation from samsara, we should keep morality, practice meditation, cultivate the wisdom that arises from meditation, and contemplate impermanence, suffering, emptiness, and selflessness.