Tibetan
འི་ལུགས་ཡོད་ཀྱང་འོག་ཏུ་བཤད་ན་བདེའོ། །དམིགས་སྐོར་ཉེར་དྲུག་པའོ། །ཡང་ལྷ་མིན་གྱི་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བར་སྐྱེས་ན་སྐྱིད་དམ་སྙམ་ན་མི་སྐྱིད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་ལྷའི་དཔལ་ལ་ཕྲག་དོག་པས་སེམས་ལ་མི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ཡོད། དུས་དུས་ན་ལྷ་དང་འཐབ་པ་ལས་ལྷ་མིན་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ཆུང་བས་གསོད་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་ཡན་ལག་གཅོད་པ་དང་འདྲལ་བ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་མང༌། ཕལ་ཆེར་ནག་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ཆོས་ལ་མི་དགའ། འགའ་ཞིག་མོས་སུ་ཆུག་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་སྒྲིབ་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་མེད་དོ། །འོ་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་ན་བདེའོ་སྙམ། དེར་ཡང་མི་བདེ་སྟེ་འདོད་ཡོན་ལ་བག་མེད་པར་སྤྱད་པས་ཚེ་ཟད་དུ་མཚར་བ་ལ་ཟད། གཞན་ཡང་ལྷ་དབང་ཆུང་བ་རྣམས་དབང་ཆེ་བས་གནས་ནས་བསྐྲད་པས་སྡུག་བསྔལ། བསོད་ནམས་ཆུང་བ་འགའ་ཞིག་པི་ཝང་ རེ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ཕོངས་པའང་ཡོད། དེ་དག་གིས་ལྷ་གཞན་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་མཐོང་བ་ན། རང་གི་བསོད་ནམས་ལ་ཡི་ཆད་པའི་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད། ཁྱད་པར་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་གནས་ན་ལྷ་མ་ཡིན་དང་འཐབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་འཆི་འཕོ་བ་དང་ལྟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་ལྷ་རྣམས་འཆི་བའི་སྔོན་རོལ་ཞག་བདུན་ནས་འཆི་ལྟས་ལྔ་འབྱུང་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ཁ་དོག་མི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡིད་སྐྱོ་ཞིང་སྟན་ལ་མི་དགའ་བ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བའི་རྒྱན་རྣམས་རྙིང་པ་དང༌། གོས་ལ་དྲི་མ་ནག་པོ་ཆགས་པ་དང༌། ལུས་ལས་རྡུལ་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་བྱུང་བ་ན་རང་རང་གི་གཡོག་དང་གྲོགས་ཕོ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤངས་ཏེ། ལྷ་གཞན་གྱི་དྲུང་དུ་འགྲོལ། ལྷའི་འདོད་ཡོན་ལ་ནི་ཆགས་ཀྱང་དབང་མེད་དུ་འབྲལ་བར་ཤེས། ཟློག་ཐབས་ནི་མེད། རྔ་མོ་རྡེའུ་སྟོར་བ་ལྟ་བུ་དང༌། ཀླུ་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གིས་ཁྱེར་བ་ལྟ་བུ་དང༌། ཉ་བྱེ་ཆེན་ལ་བསྒྲེས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་དབུས་སུ་གྲུ་ཞིག་པ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང༌། དུས་རིང་ཐུང་ནི་ལྷའི་ཞག་བདུན་ཡིན་ན་ཐུང་ཤོས་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱང་མི་ལོ་ཕྱེད་དང་བཞི་བརྒྱ་ཡིན། དོས་ནི་དྲག །ཡུན་ནི་རིང་ལྟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་བྱ་བ་ལྷ་རྣམས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ལྷར་སྐྱེ་བ་ནི་སྲིད་མཐའ་ཙམ། མིར་སྐྱེ་བ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཉུང༌། ཕལ་ཆེར་ངན་
Chinese
虽然有这样的说法，但在下面解释就容易理解了。第二十六个目标。又想如果生于名为非天的众生中是否快乐，其实并不快乐。因为天性嫉妒天人的荣耀，心中总是极度不安。时时与天人争斗，但非天福德力量弱小，所以遭受杀害、殴打、肢解、劈裂等痛苦。大多属于黑方，不喜欢佛法。即使有人信奉，也是属于异熟果报的遮障者，没有领悟差别的机会。那么，如果生于欲界天人中是否快乐呢？在那里也不快乐，因为肆意享用欲望，生命耗尽而终。此外，弱小的天人被强大的天人从住所驱逐，因而痛苦。有些福德浅薄的天人，除了一把琵琶之外，什么用具也没有，非常贫穷。当他们看到其他富有的天人时，对自己的福德感到失望，心中有无法估量的痛苦。特别是四大天王和三十三天之处，与非天战斗的痛苦非常大。所有欲界天人共同具有死亡和堕落的痛苦。天人在死亡前七天会出现五种死亡的征兆：身体的颜色变得难看，心情忧郁，不喜欢座位，花鬘的装饰变得陈旧，衣服上沾染黑色的污垢，身体散发出灰尘。当这些征兆出现时，各自的仆人和朋友们也会抛弃他们，前往其他天人之处。虽然贪恋天人的欲望，却也知道无法避免地要分离。没有办法阻止。就像鼓女丢失了石子，龙被鹏鸟抓走，鱼被巨浪吞噬，在大海中央船只破损一样的痛苦。时间长短，如果是天人的七天，最短的以四大天王为例，也有四百五十年。负担沉重，时间漫长，堕落的痛苦是指天人死后，能够转生为天人的机会微乎其微，转生为人的机会也很少，大多会堕入恶道。
English
Although there are such sayings, it is easier to understand when explained below. The twenty-sixth target. Furthermore, one might think, is it joyful to be born among beings called Asuras? Actually, it is not joyful. Because by nature they are jealous of the glory of the gods, they always have great unease in their minds. They fight with the gods from time to time, but the Asuras have less power of merit, so they suffer greatly from being killed, beaten, dismembered, split apart, and so on. Mostly belonging to the dark side, they do not like the Dharma. Even if some believe, they are those obscured by the ripening of karma, and have no chance to realize the distinctions. Then, one might think, is it joyful to be born among the gods of the desire realm? There too, it is not joyful, because they recklessly indulge in desires, and their lives are exhausted in vain. Furthermore, the weaker gods are expelled from their abodes by the stronger ones, causing suffering. Some gods with little merit have nothing but a lute, and are very poor. When they see other wealthy gods, they feel disappointed in their own merit, and have immeasurable mental suffering. In particular, in the realms of the Four Great Kings and the Thirty-Three, the suffering of fighting with the Asuras is very great. All the gods of the desire realm commonly have the suffering of death and falling, which means that seven days before death, the gods experience five signs of death: the color of the body becomes unsightly, the mind becomes depressed, they dislike their seats, the garlands of flowers become old, black stains appear on their clothes, and dust emanates from their bodies. When these signs appear, their servants and friends abandon them and go to other gods. Although they are attached to the desires of the gods, they know that they must inevitably separate. There is no way to prevent it. It is like a drum maiden losing a pebble, a dragon being carried away by a Garuda, a fish being swallowed by a great wave, or a ship breaking in the middle of the great ocean. The duration, if it is seven days for the gods, even the shortest, taking the example of the Four Great Kings, is four hundred and fifty years. The burden is heavy, the time is long, and the suffering of falling means that after the gods die, the chance of being reborn as gods is very rare, and the chance of being reborn as humans is also very small, and mostly they fall into the lower realms.
Tibetan
སོང་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན། ཇི་སྐད་དུ། ལྷ་ཡི་འཇིག་རྟེན་དག་ནས་འཕོས་པ་ལ། །གལ་ཏེ་དགེ་བའི་ལྷག་མ་འགའ་མེད་ན། །དེ་ནས་དབང་མེད་དུད་འགྲོ་ཡི་དྭགས་དང༌། །དམྱལ་བར་གནས་པ་གང་ཡང་རུང་བར་འགྱུར། ཅེས་གསུངས། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་ཤེས་འོག་ཏུ་འཇུག་པས་འཆི་ཁར་གང་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ཤེས་ནས་མིར་སྐྱེ་ནའང་ འདོད་ཡོན་གྱིས་མིག་མ་ཁེངས་ཤིང༌། སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་ཅན་དུ་མཐོང༌། གལ་ཏེ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་ན། དེའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་པར་ཤེས་ནས་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཟོད་གླགས་མེད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བས་དེའི་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་ཡོད་སྙམ་དུ་བསམ། དམིགས་སྐོར་ཉེར་བདུན་པའོ། །འོ་ན་ཁམས་གོང་མའི་ལྷར་སྐྱེས་ན་བདེ་བ་ཡོད་དམ་སྙམ་ན། དེར་ཡང་བདེ་བ་མེད་ཏེ། ཁམས་གོང་བ་དེ་དག་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་བལྟས་ན་སྡུག་བསྔལ་མངོན་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་འཕགས་པས་གཟིགས་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མྱོས་པ་ལྟར་གྱུར་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཡོན་ཏན་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་བ་མེད་ཅིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་མྱོངས་པས་རོ་མྱོང་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་འབྲལ་མི་ཕོད་ཅིང༌། དེས་རང་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་ནས་འཆི་བར་འགྱུར་བའང་ཡོད། སྒོས་སུ་དེ་ན་གནས་པའི་འགྲོ་བ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཟད་པ་ན། སླར་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་ཏེ། སྔོན་མིའི་རྟེན་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པའི་སྐབས་དང༌། སྐབས་དེར་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཉམས་བདེ་བདེ་འདྲ་བ་སོས་དལ་དལ་འདྲ་བར་འདུག་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་ཅིའང་མ་བྱང་བར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པར་ཉམས་ཏེ། ཉོན་མོངས་དྲག་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆ་ེབར་སོང་བ་དེ་འདྲ་བ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་དུ་བསམ། དམིགས་སྐོར་ཉེར་བརྒྱད་པའོ། །གཉིས་པ་འཁོར་བ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསམ་པ་ནི། སྔོན་འགྲོ་སོགས་སྔར་བཞིན་ལས་དམྱལ་བའི་གནས་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེ་འདྲ་སྙམ་པ་ནས། ཡི་དྭགས་དང་དུད་འགྲོ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ལྷའི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་དེ་འདྲ་ན། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་འདི་ཀུན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་མམ་དྲུག་གམ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁོང་ཚངས་ཅན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཀུན་དུ་བསྐོར་བ་ཡིན། སྡུག་
Chinese
轉生於彼處。如是說：從天界轉生時，若無些許善業之殘餘，則不由自主地轉生為旁生或餓鬼，或任何地獄之中。諸天之神通能知曉將於何處受生，即使轉生為人，亦不以欲妙滿足，而視為充滿痛苦。若轉生於三惡道，則知必須感受彼處之痛苦，心中生起難以忍受之痛苦。思維三惡道之身體痛苦更甚於彼處之心靈痛苦。第二十七次觀修。若轉生於上界之天，則有安樂乎？於彼處亦無安樂。彼等上界，凡夫視之雖無明顯之痛苦，然聖者觀之，不離行苦之自性，如為禪定所迷醉，凡夫眾生之功德無法更上層樓，既已嚐禪定之味，則不忍捨離彼有味之禪定，亦有因此而禪定退失，終至死亡者。尤有甚者，彼處之有情凡夫眾生，一旦宿業耗盡，則復又於欲界受生。昔日於人身之時，修持世間禪定之時，於彼時，雖覺無色界之禪定似甚為安樂、甚為悠閒，然未經任何可靠之訓練，則退轉為凡夫，煩惱熾盛，痛苦增劇，思維如是之境有何實義？第二十八次觀修。二、思維一切輪迴皆為痛苦者：前行等如前，從地獄之處乃如是之痛苦思維起，乃至餓鬼、旁生、人、非天、欲界之天、色界與無色界之天等，皆是如是之痛苦。 三界輪迴一切皆是三苦、六苦或八苦等痛苦之自性，充滿痛苦，為痛苦所遍佈。痛苦
English
They are born there. As it is said: When one transmigrates from the world of gods, if there is not even a little remainder of virtue, then one will involuntarily be born as an animal or a hungry ghost, or in any of the hells. The gods' clairvoyance allows them to know where they will be born at the time of death, and even if they are born as humans, they are not satisfied with sensual pleasures and see it as full of suffering. If they are born in the three lower realms, they know that they must experience the suffering there, and unbearable mental suffering arises. They think that the mental suffering there is greater than the physical suffering of the three lower realms. The twenty-seventh contemplation. If one is born as a god in the higher realms, is there happiness? There is no happiness there either. Those higher realms, although ordinary beings do not see obvious suffering, the noble ones see that they are not free from the nature of the suffering of conditioned existence, and they are like being intoxicated by samadhi, so ordinary beings cannot go from one quality to another, and having tasted the taste of samadhi, they cannot bear to part with that flavorful samadhi, and there are also those who lose their samadhi and die. Especially, all the ordinary beings living there, when the momentum of their previous karma is exhausted, they will again take birth in the desire realm. In the past, when they were practicing worldly samadhi in a human body, at that time, although they felt that the formless samadhi was very comfortable and relaxed, they degenerated into ordinary people without any reliable training, and their afflictions were strong and their suffering increased. What is the essence of such a state? The twenty-eighth contemplation. Second, contemplating all of samsara as suffering: The preliminaries and so on are as before, starting from the thought that the suffering in the hells is like that, up to the hungry ghosts, animals, humans, asuras, gods of the desire realm, gods of the form realm, and gods of the formless realm, all are like that suffering. All of the three realms of samsara are of the nature of suffering, such as the three sufferings, six sufferings, or eight sufferings, filled with suffering, and completely surrounded by suffering. Suffering