Tibetan
་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱར་བྱས་ཏེ། ཕྱིན་དྲུག་དང་རིམ་གཉིས་སོགས་ལ་སློབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་རང་གཞུང་ལས། གང་ཞིག་ཐབས་ནི་གང་དག་གིས། །འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཙམ་དག་ལ། །རང་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བྱེད་པ། །དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཐ་མར་ཤེས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཤིང་སྐྱེས་བུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་གོ་རིམ་ལས་ཕར་ཕྱིན་དང་སྔགས་གཉིས་ཀ་འོག་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ནི་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་དང༌། མཛོད་འགྲེལ་སོགས་མང་པོར་གསུངས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ལ་ཚེ་ འདི་ལྷུར་ལེན་པ་དང༌། ཕྱི་མ་ལྷུར་ལེན་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་འདིར་ནི་ཕྱི་མ་སྟེ། དེ་ཡང་མངོན་མཐོའི་ཐབས་མ་ནོར་བ་ལ་ཞུགས་པ་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་གསུམ་དུ་བཤད་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་གཞན་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ཡང་འདུ་བས། དེ་གཉིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་རྟ་དབྱངས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདིར་སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཙམ་ཐོབ་བྱར་བྱེད་པ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང༌། རང་དོན་དུ་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པ་ཙམ་ཐོབ་བྱར་བྱེད་པ་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་གཉིས་དང༌། ཐུན་མོང་བའི་ལམ་འགའ་ཞིག་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་སྔོན་འགྲོ་བྱས་ནས། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་སྦྱོང་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་གྱུར་ན་སྐད་ཅིག་གིས། །འཁོར་བའི་བརྩོན་རར་བསྡམས་པའི་ཉམ་ཐག་རྣམས། །བདེ་གཤེགས་རྣམ་ཀྱི་སྲས་ཞེས་བརྗོད་བྱ་ཞིང༌། །འཇིག་རྟེན་ལྷ་མིར་བཅས་པའི་ཕྱག་བྱར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པའི་མིང་ཐོབ་ནས་རྟེན་དེ་ལ་ཐེག་ཆེན་པོར་ཚུད་ལ། དེ་ཉམས་ན་ཐེག་ཆེན་པའི་གསེབ་ནས་ཐོན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སེམས་དེ་སྒོ་དུ་མ་ནས་འབད་དེ་བསྐྱེད་དགོས་ལ། དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནི་སྔོན་དུ་སེམས་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་བསྒོམས་ནས་ཕན་ཡོན་ལ་སྤྲོ་ཤུགས་འཕེལ་བ་ཅིག་དང༌། ཡན་ལག་བདུན་པ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་བཅས་པ་དགོས་པར་བསླབ་བཏུས་དང་སྤྱོད་འཇུག་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ཡང་བསྡུ་ན་གཉིས། གནས་སྐབས་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་ངན་འགྲོར་མི་ལྟུང་བ་དང༌། བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཏེ། སེམས་དེ་སྐྱེས་ན་
Chinese
即以成佛为目标，学习六度和二次第等。而且，在自己的论著中说：“任何以任何方法，只为轮回的安乐，自己追求利益者，此为下士夫。”等等，已经说了，而且这些士夫的道次第中，波罗蜜多和密咒二者都是在下面说的缘故。三士夫的名称，在《决择藏论》和《俱舍论释》等很多论著中都说了。小士夫有重视今生和重视来世两种，这里是指来世，也就是抓住进入不错误的增上生之方便。这样虽然说了三士夫，但在大士夫的道中也包括其他二者的道，导师马鸣说，那二者是大乘道的支分。因此，这里把只求获得有寂之安乐者视为小士夫，把为自己而求从轮回中解脱者视为中士夫之道，以及把某些共同之道作为大士夫道的前行，成为修习大士夫道的支分。其理由是，进入大乘的门就是发起殊胜菩提心，如《入行论》云：“一旦生起菩提心，即刻系缚于轮回牢狱的苦难者，被称为善逝之子，成为世间天人等礼敬之处。”如是说，心中生起此心，即获得菩萨之名，成为大乘之所依，如果失去此心，则会从大乘之中退出。因此，想要进入大乘者，必须从多种途径努力生起此心，而生起此心，则需要首先修习生起此心的利益，从而对利益产生欢喜，以及需要包括皈依在内的七支供，这是在《学集论》和《入行论》中说的。如是所说的利益，如果归纳起来，有暂时和究竟的利益两种。第一种又分为不堕恶趣和转生善趣两种，生起此心则
English
namely, taking enlightenment as the goal, learning the six perfections and the two stages, etc. Moreover, in one's own treatises it is said: "Whoever, by whatever means, only for the happiness of samsara, seeks benefit for oneself, this is known as the lowest person." etc., it has been said, and both the pāramitās and mantras are spoken of later in the order of the paths of these persons. The names of the three types of individuals are mentioned in many treatises such as the Compendium of Ascertainments and the Abhidharmakośa commentary. The lesser individual has two types: those who prioritize this life and those who prioritize the next life. Here, it refers to the latter, which means grasping the means of engaging in the unmistaken path of higher rebirth. Although three types of individuals are explained in this way, the path of the great individual also includes the paths of the other two. The teacher Aśvaghoṣa said that those two are limbs of the Mahāyāna path. Therefore, here, those who only seek to attain the happiness of existence are regarded as lesser individuals, those who seek liberation from samsara for their own sake are regarded as the path of intermediate individuals, and some common paths are made the preliminary of the path of great individuals, becoming limbs for practicing the path of great individuals. The reason for this is that the gateway to entering the Mahāyāna is precisely the generation of the supreme bodhicitta, as it is said in the Bodhicaryāvatāra: "Once the bodhicitta has arisen, in an instant, those miserable ones bound in the prison of samsara are called sons of the Sugatas, and become objects of reverence for gods and humans in the world." As it is said, once this mind arises in one's being, one obtains the name of bodhisattva and becomes the basis of the Mahāyāna. If one loses this mind, one will withdraw from the midst of the Mahāyāna. Therefore, those who wish to enter the Mahāyāna must strive to generate this mind from many avenues, and to generate it, one must first contemplate the benefits of generating this mind, thereby increasing joy in the benefits, and one needs the seven-limbed practice including refuge, as stated in the Śikṣāsamuccaya and the Bodhicaryāvatāra. The benefits thus stated, if summarized, are two: temporary and ultimate benefits. The first is again divided into two: not falling into the lower realms and being born in the higher realms. If this mind arises,
Tibetan
ངན་སོང་གི་རྒྱུ་སྔར་བསགས་པ་དག་པ་དང་ཕྱིས་སོགས་རྒྱུན་ འཆད་ལ། བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་སྔར་བསགས་རྣམས་སེམས་དེས་ཟིན་པས་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བ་དང༌། གསར་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་དེས་ཀུན་ནས་སློང་བས་ཟད་པའི་མཐའ་མེད་དོ། །མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་ལ། སྔོན་དུ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཕན་ཡོན་ལ་ཐོབ་འདོད་བཅོས་མ་མིན་པ་ཞིག་མེད་ན། ཕན་ཡོན་དེ་རྣམས་སེམས་བསྐྱེད་ལས་འབྱུང་བས་སེམས་བསྐྱེད་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལ་སྔོན་དུ་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་གཉིས་པོ་དེ་ཐོབ་འདོད་སྐྱེད་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་བསམ་པ་སྐྱོང་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕན་ཡོན་གཉིས་ལ་ཐོབ་འདོད་བསྐྱེད་ནས་ཕན་ཡོན་ཅན་གྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ན། སེམས་དེའི་རྩ་བ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དགོས་ལ། དེ་ཡང་རང་བདེ་བས་ཕོངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་ཚུལ་བསམས་པ་ན་བ་སྤུ་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་ཞིག་ལ། སེམས་ཅན་གཞན་བདེ་བས་ཕོངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བ་ལ་མི་བཟོད་པ་མེད་དོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཉིད་ལ་སྔོན། །རང་གི་དོན་དུ་འདི་འདྲའི་སེམས། །རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མ་རྨིས་ན། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་ག་ལ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་སྐབས་སུ་རང་ལ་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོད་པའི་ཚུལ་དང༌། འབྲིང་གི་སྐབས་སུ་མཐོ་རིས་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་བདེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་བསམས་ནས། དེ་ནས་གཉེན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་རང་ཉམས་ལ་དཔག་ནས་བསྒོམས་པས་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བས་ཆུང་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་བསམ་པ་སྦྱོང་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅོས་མ་མིན་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྐྱབས་འགྲོ་དང༌། ལས་འབྲས་ སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསག་སྦྱང་གི་སྒོ་དུ་མ་ལ་འབད་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་རྒྱུད་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ཡན་ལག་བདུན་པ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སུ་འགྱུར་བས། དེ་དག་ཀྱང་སེམས་དེ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་སུ་གོ་བར་བྱའོ། །འདིར་ཆུང་འབྲིང་གི་ཆོས་སྐོར་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྲོ་ལུགས་རྣམས་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་ད
Chinese
断除先前积累的恶趣之因，以及之后等等的相续，并且，善趣之因先前积累的，被此心所摄持而广大增长，新造作的也由此心而发起，没有穷尽之时。究竟之义解脱和一切智也依靠此心而轻易成就。如果事先没有对暂时和究竟的利益生起不虚假的希求，那么这些利益是从菩提心产生的，因此要努力修持菩提心。虽然这样说，也只是说说而已。对此，首先要生起希求获得增上生和决定胜这二种利益，必须修持下士、中士和共同的意乐。这样对二种利益生起希求后，修持具有利益的心，那么，此心的根本是生起慈爱和悲心，而且，想到自己被安乐所匮乏、被痛苦所折磨而在轮回中漂泊的情形时，连汗毛都不会动一下，而对于其他众生被安乐所匮乏、被痛苦所折磨却不能忍受。入行论中说：『往昔于彼诸有情，为己义尚未能生，如是希求饶益心，何况能生利他意。』因此，在下士的阶段，想到自己被恶趣的痛苦所损害的情形，在中士的阶段，想到即使生到天界也有痛苦而没有安乐的情形。之后，对于成为亲友的众生们，也以自己的经历来衡量而修持，就会成为生起慈爱和悲心的因，由此生起菩提心，因此修持下士、中士和共同的意乐，是不虚假生起菩提心的方法。同样，在那二者的阶段，通过皈依和业果等等的门径而努力于积累和净障的多种方便，就成为菩提心的前行，成为修心之方便的七支供和包括皈依等等的种类，因此，那些也要在生起此心的时候理解。在此，了解下士、中士的法类成为生起菩提心的支分的方式非常重要，如果不能这样了解，那么在大士道的
English
Cutting off the previously accumulated causes of bad migrations and the continuation of future ones, and the causes of good migrations previously accumulated are greatly increased because they are seized by this mind, and those newly created are also initiated by this mind, without end. The ultimate meaning of liberation and omniscience are also easily achieved by relying on this mind. If there is no genuine desire to obtain the temporary and ultimate benefits beforehand, then these benefits arise from bodhicitta, so one should strive to cultivate bodhicitta. Although said so, it is only words. Therefore, in order to generate the desire to obtain the two benefits of higher status and definite goodness, one must cultivate the common thoughts of small and medium-sized people. In this way, after generating the desire to obtain the two benefits, when meditating on the beneficial mind, the root of that mind is to generate love and compassion, and also, when thinking about the situation of wandering in samsara, lacking one's own happiness and suffering from suffering, even the sweat hair will not move, but for other sentient beings who are lacking in happiness and suffering from suffering, it is unbearable. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: 'In the past, for the sake of those sentient beings, one has not been able to generate such a mind for one's own sake, so how can one generate the mind of benefiting others?' Therefore, in the stage of the lower person, thinking about the situation of being harmed by the suffering of the lower realms, and in the stage of the middle person, thinking about the situation of suffering even in the heavens and without happiness. Afterwards, for the sentient beings who have become relatives, also measure and cultivate with their own experience, which will become the cause of generating love and compassion, and from this, bodhicitta will arise, so cultivating the common thoughts of small and medium-sized people is the method of generating bodhicitta without falsehood. Similarly, in the stage of those two, striving for various means of accumulation and purification through the gates of refuge and karma, etc., becomes the preliminary of bodhicitta, becoming the seven-branch offering of the means of training the mind and the kinds including refuge, etc., therefore, those should also be understood when this mind arises. Here, it is very important to understand how the Dharma categories of small and medium-sized people become branches of the arising of bodhicitta. If you do not understand in this way, then in the path of the great person