Tibetan
ཚུགས་ཀྱི་གདམས་ངག་བཞུགས་སོ། །ན་མོ་གུ་རུ། སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་ལ། རྔོག་ཤེས་རབ་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལོ་དྲུག་ཅུ་ལོན་པ། ཐོས་པ་མ་བྱས་པ་དད་པ་ལྡན་པ་གཅིག་གིས་བྲག་པོ་ཆེའི་དབེན་རྩ་རུ། སློབ་དཔོན་ལོ་གཅིག་བཞུགས་ཏེ། རྔོག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཞུ་མ་བྱས། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ཆོས་བཤད་མ་བྱས་པར། ལོ་གཅིག་ན་སློབ་དཔོན་བཞུད་པར་དགོངས་པ་ལ། རྔོག་གིས་གསེར་སྲང་གང་གིས་མཎྜལ་གྱི་མེ་ཏོག་བྱས་ནས། སློབ་དཔོན་ལ་ཕུལ་ཏེ་ཞུས་པ། ། སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་ལགས། བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་འཚལ། བདག་གཅིག་ཏུ་ཐོས་པ་ཆུང་། གཉིས་སུ་ཤེས་རབ་ཆུང་། གསུམ་དུ་ན་སོ་རྒས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་ལ་གོ་སླ་བ། སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ། རྟོགས་པར་སླ་བ། ལྟ་ཁམས་ཆེ་བ། ཉམས་སུ་བླང་སླ་བ། རྒད་པོ་འཆི་ཁ་མའི་གདམས་ངག་གཅིག་ཞུ་འཚལ། ཞུས་པས། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྒད་པོའི་སྙིང་གར་ཕྱག་འཁར་བཙུགས་ཏེ་གདམས་པ་ནི་འདིའོ། །ཉོན་ཅིག་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ལ་ལྟོས་དང་། གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད། ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་ཆད་པ་མེད། མཐའ་དང་དབུས་སུ་གྲུབ་པ་མེད། དང་པོ་བྱུང་བ་མེད་དེ་སྟོང་། བར་དུ་གནས་པ་མེད་དེ་སྟོང་། ཐ་མ་འགྲོ་ས་མེད་དེ་སྟོང་། སྟོང་པ་དེ་ག་ངོ་ཤེས་ན། རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་པ་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གོ་བ་ཡིན། སེམས་ཀྱིས་སེམས་མཐོང་བ་ཡིན། དང་པོའི་གནས་ལུགས་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན། རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་དངོས་པོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང་། རང་བྱུང་རང་ལ་གནས་པས། གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་དོན་རྟོགས་པར་སླ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རེ་དོགས་ཀྱིས་འཛིན་པ་མེད་དེ། སེམས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། སངས་རྒྱ་རྒྱུ་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་རང་གི་སེམས། དམྱལ་བར་འགྲོ་རྒྱུ་མེད་དེ། དམྱལ་བ་རང་གི་སེམས། སངས་རྒྱས་ལ་རེ་བ་མེད་དེ། རང་གིས་རང་སངས་རྒྱས། དམྱལ་བར་དོགས་པ་མེད་དེ། རིག་པ་རང་དག །ཆོས་ལ་བྱ་རྒྱུ་མེད་དེ། རིག་པ་ཆོས་ཉིད་རང་གསལ། ལྟ་བ་གནས་ལུགས་ཆེན་པོ་རང་ལ་ཡོད་པས། གཞན་ལ་བཙལ་དུ་མེད་པར་ཐག་བཅད་དོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པར་འདོད་ན། རང་གང་ན་འདུག་པ་དེ་ལུས་རི་བོའ་དགོན་གནས་ཡིན་པས། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་གང་སྣང་བ་རང་སྣང་། གསལ་བ་རང་གསལ། སྟོང་པ་རང་སྟོང་། རང་བྱུང་རང་ཞི། སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བཞག་གོ །དེ་ནས་ཕྱིའི་སྣང་བ་གྲོགས་སུ་ཤར་བས་སྣང་བ་རང་སར་དག །རང་སར་དག་པས་སྣང་བ་ལམ་དུ་ཁྱེར་ན
Chinese
趋入之窍诀。那摩咕噜。于莲花生大士。名为若·西绕嘉波者，年届六十。未曾闻法然具信心之一人，于扎波切之寂静处。上师住锡一年。若亦未曾请法。上师亦未曾说法。一年后上师欲离去。若以一两黄金作曼扎之花。献于上师而请曰： 上师仁波切，祈请垂念于我。我一则闻法甚少。二则智慧甚小。三则年事已高。大上师请为我等说易懂。断除增益。易于证悟。见地广大。易于修持。老者临终之窍诀。请如是说。请白已。上师以手杖指于老者心间而如是开示。谛听，观此自明菩提心。无有形状与颜色。无有方向与边际。无有始末与中心。初始无生故空。中间无住故空。终末无去处故空。若识彼空性。即是自识自面。即是了悟法之法性。即是心见心。即是奠定初始之实相。觉性菩提心彼者，无有任何事物之体性。自生安住于自性。故无需自他处寻觅。易于证悟法性之义。于法性之义，无有希冀与疑虑之执着。心即超越常断之边。无有成佛之因。佛即自心。无有堕入地狱之因。地狱即自心。无需希冀于佛。自即自成佛。无需疑虑于地狱。觉性自净。于法无有可为。觉性法性自明。见解广大之实相本具。故断定无需向他处寻觅。如是了悟后欲修持。 自身所处之地即是身之山间静处。 外境所显现者皆为自显。明者自明。空者自空。自生自灭。安置于远离一切戏论之边。彼时外境显现为助伴，故显现于自处清净。于自处清净故，将显现取为道用。
English
Instructions on Entering (the Path). Namo Guru. To Guru Padmasambhava. A man named Ngok Sherab Gyalpo, who was sixty years old, had not studied but had faith, was in a secluded place at Drakpoché. The Teacher stayed for a year. Ngok did not request teachings, and the Teacher did not give teachings. After a year, the Teacher intended to leave. Ngok made a mandala offering of gold and offered it to the Teacher, saying: "Precious Teacher, please have compassion on me. Firstly, I have little learning. Secondly, I have little wisdom. Thirdly, I am old. Great Teacher, please teach me something easy to understand, that cuts through doubts, is easy to realize, has a great view, is easy to practice, and is a teaching for an old man on his deathbed." Having requested this, the Teacher pointed his staff at the old man's heart and gave this instruction: "Listen, look at this self-aware mind of enlightenment. It has no shape or color. It has no direction or boundary. It has no beginning, middle, or end. Initially, it is unborn, therefore empty. In the middle, it does not stay, therefore empty. Finally, it has nowhere to go, therefore empty. If you recognize that emptiness, you will recognize your own face. You will understand the nature of Dharma. The mind sees the mind. The original state is established. That awareness, the mind of enlightenment, is not made of anything. It is self-arisen and abides in itself. Therefore, there is no need to search for it elsewhere. It is easy to realize the meaning of Dharma. In the meaning of Dharma, there is no clinging with hope and doubt. The mind transcends the extremes of permanence and annihilation. There is no cause to become a Buddha, because the Buddha is one's own mind. There is no cause to go to hell, because hell is one's own mind. There is no need to hope for a Buddha, because one becomes a Buddha oneself. There is no need to doubt hell, because awareness is self-purifying. There is nothing to do with Dharma, because awareness, the nature of Dharma, is self-illuminating. The great view of the natural state is inherent in oneself. Therefore, it is decided that there is no need to search for it elsewhere." Having understood this, if you wish to practice, wherever you are, that is the solitary place of the mountain retreat of the body. Whatever appears in external appearances is self-appearance. What is clear is self-clear. What is empty is self-empty. Self-arisen, self-pacified. It is placed free from all extremes of elaboration. Then, since external appearances arise as a friend, appearances are purified in their own place. Since they are purified in their own place, appearances are taken as the path.