Tibetan
པར་མི་འཛིན་ཏེ། སྣང་བ་གང་ ཡིན་ས་རྡོ་རི་བྲག་རྩི་ཤིང་ནགས་ཚལ་ཁྱིམ་དང་མཁར། ནོར་དང་འབྲུ། དགྲ་དང་གཉེན། སྤུན་དང་གྲོགས། བུ་དང་ཁྱོ་ལ་སོགས་པ་གང་ལའང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མ་ཞུགས། སྣང་ཡང་དོན་དུ་མི་འཛིན་ཅིང་ཞེན་པ་མེད་པ་དེ་ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་དག་པ་བྱ་བ་ཡིན། གཟུང་བའི་ཡུལ་དག་པ་ཟེར་ནའང་མེད་བཞིན་མི་འགྲོ། །ཞེན་པ་དང་འཛིན་པ་མེད་པ། གསལ་ལ་སྟོང་པ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་སྣང་ཡང་གཟུང་རྒྱུ་དང་འཛིན་པ་མེད་དེ། སྟོང་པ་འདྲ་བས་སྣང་ཡང་རང་སར་སྟོང་པའོ། །ནང་འཛིན་པའི་སེམས་དག་པས་རིག་པ་རང་སར་གྲོལ་པའི་མན་ངག་ནི། སེམས་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་བྱེད་ཀྱི་དྲན་པ་དང་། དུག་ལྔ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་། གང་དྲན་པ་དེ་ལ་བློས་མ་བཟུང་བས། འགྱུ་བ་རང་སངས་སུ་འགྲོ་བས་སྟོང་སྟེ། འགྱུ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའོ། །ནང་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ཟེར་ནས། བེམ་པོ་ས་རྡོ་ལྟར་འགྲོ་བ་མེད། རིག་པ་ལ་རྟོག་པའི་དྲི་མས་མ་འཛིན་པ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། དཔེར་ན་རིན་པོ་ཆེ་གསེར་གླིང་ཕྱིན་པ་འདྲ། གསེར་གྱི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ཙམ་ན། ས་རྡོའི་མིང་ཡང་མེད་པ་བཞིན་དུ། རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲོལ་ཙམ་ན། རྣམ་རྟོག་གི་མིང་ཡང་མེད་པ་ཡིན་གསུངས། བར་དུ་འོད་གསལ་ཉམས་དགའ་བའི་མན་ངག་ནི། དེ་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་དུས་སུ་རང་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་ས་ལེ་སང་ངེ་ཧྲིག་གེ་བ་དེ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་བདེ་བ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ། ཞེན་འཛིན་དང་བློ་ཡིས་མ་བསླད་པའི་ཉམས་གཅིག་འོང་བས། དེ་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཡིན་པས་རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་པའོ། །དཔེར་ན་རང་གི་ཡིན་པ་ལ་འདི་བའི་ཡིན་ཆེད་དུ་བསྒོམ་མི་དགོས། མ་ཡིན་སྙམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྟོག་པ་གང་ཡང་མི་འཆར་རོ། །དཔེ་དེ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་རིག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་རང་གིས་ངོ་ཤེས་ཙམ་ན། འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཡིན་སྙམ་དུ་བསྒོམ་མི་དགོས། མ་བསྒོམ་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང་མི་འབྲལ་ཏེ། མ་བསྒོམ་པའི་བསྒོམ་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བུ། རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ངོ་ཤེས་པས་རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དུས་དེ་ཙམ་ན་སྐྱེ་བ་ལ་མཐོ་དམན་མེད། བྱ་བ་ལ་ཆེ་ཆུང་མེད། བློ་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད། ཤེས་རབ་ལ་ཆེ་ཆུང་མེད། ཐོས་པ་ལ་མང་ཉུང་མེད། ན་སོ་ལ་རྒས་གཞོན་མེད། ཤེས་པ་ལ་གསལ་མི་གསལ་མེད། ཚེགས་ཆུང་ལ་གོ་སླ་བ། ཉམས་ལེན་བདེ་ལ་དོན་ཆེ་བ། འཆི་བ་ལ་ཉམས་མི་ང་བ། རྒན་མོ
Chinese
不执著于相，显现的任何 是土地、石头、山、岩石、草木、森林、房屋和城堡，财富和谷物，敌人和朋友，兄弟和同伴，儿子和丈夫等等，对任何事物都不产生执著。虽然显现，但不执著于意义，没有贪恋，这就是外境清净的行为。即使说外境清净，也不是什么都没有。没有贪恋和执著，清晰而空性，例如镜子中的影像，虽然显现，但没有可执著和可抓住的，因为如同空性一样，虽然显现，但在自身处是空性。内心执著的心的清净，使觉性在自身处解脱的口诀是：心的分别念流动的念头，以及五毒任何一个生起，无论想到什么，都不用意识去抓住它，流动自然平息而空性，不被流动的过失所染污。说内心觉性没有污垢，不是像无情物的土地石头一样。是对觉性不执著于念头的污垢而说的。例如珍宝去了金洲一样。一旦去了金洲，就像没有土地石头的名字一样，一旦在自觉性的智慧中解脱，就说没有分别念的名字。中间，光明喜悦的修法口诀是：在修持它的时候，自觉性没有污垢，清明澄澈，修持它的时候，有安乐、清晰和不分别三种。不被贪恋执著和意识所染污的体验会生起，因为那是佛的意，所以自己认识自己。例如，对于自己拥有的东西，不需要为了这是谁的而特意去修。不会生起认为是“不是”的瑜伽士的任何念头。像那个例子一样，一旦自己认识到自己的觉性是法性， 就不需要认为轮回的一切法都是法性而去修。即使不修，也不会脱离法性的意义，是不修的修。知道一切法没有自性，那是智慧之子。觉性认识到法界，就是自己认识自己。到那时，出生没有高低，行为没有大小，意识没有锐钝，智慧没有大小，听闻没有多少，年龄没有老少，知识没有清晰不清晰，轻松容易理解，修行容易意义重大，死亡时不会感到害怕，老妇
English
Not clinging to appearances, whatever appears, Whether it is land, stones, mountains, rocks, plants, forests, houses, and castles, wealth and grain, enemies and friends, siblings and companions, sons and husbands, etc., there is no clinging to any of them. Although it appears, not clinging to its meaning and without attachment, that is the act of purifying external objects. Even if we say purifying external objects, it doesn't mean that nothing exists. Without attachment and clinging, clear and empty, like a reflection in a mirror, although it appears, there is nothing to grasp or hold onto. Because it is like emptiness, although it appears, it is empty in its own place. The instruction for purifying the mind that clings inwardly, so that awareness is liberated in its own place, is: Whatever thoughts arise from the mind's conceptual movement, and whichever of the five poisons arises, do not grasp with the mind whatever is thought. The movement naturally subsides into emptiness, and is not stained by the fault of movement. Saying that inner awareness is without impurity does not mean it is like inert matter such as earth and stones. It means not clinging to awareness with the impurity of thoughts. For example, it is like a jewel going to the Golden Island. Just as there is no name for earth and stones once one has gone to the Golden Island, similarly, once one is liberated into the wisdom of self-awareness, it is said that there is no name for conceptual thought. In between, the instruction for the joyful experience of clear light is: When practicing it, the self-awareness is without impurity, clear and limpid. By practicing it, there are three: bliss, clarity, and non-conceptuality. An experience arises that is not tainted by attachment, clinging, and the mind. Because that is the Buddha's intention, one knows oneself. For example, one does not need to deliberately meditate on something that is one's own, thinking, 'Whose is this?' No thoughts of a yogi thinking 'it is not' will arise. Just as in that example, once one recognizes that one's own awareness is the nature of reality, one does not need to meditate thinking that all phenomena of samsara are the nature of reality. Even without meditating, one does not stray from the meaning of the nature of reality; it is meditating without meditating. Knowing that all phenomena are without inherent existence is the son of wisdom. Awareness recognizes the realm of reality, which is the act of knowing oneself. At that time, there is no high or low in birth, no big or small in action, no sharp or dull in mind, no big or small in wisdom, no much or little in learning, no old or young in age, no clear or unclear in knowledge, easy to understand with little effort, easy to practice with great meaning, and not afraid of the experience at death, old woman.
Tibetan
་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་མཛོད། ཚེ་ལ་ལོང་མེད་པས་རྩོལ་བ་བསྐྱེད་མཛོད། བུ་ཁྱོའི་ཁོལ་པོར་གླག་མེད་ལོ་སྟོང་བྱེད་པ་ལས། རིག་པ་སྐད་ཅིག་བསྒོམ་པས་སྐྱེད་ཆེ། བླ་མས་གདམས་པའི་བརྒྱག་མྱུར་ཏུ་ཐོན། ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ལ་ཟིན་དུས་མེད་པས་སྒོམ་སྒྲུབ་མཐར་ཕྱུད་མཛོད། རྒན་མོ་འཆི་ཁ་མི་འཚེར་བའི་སུན་མར་གདམས་པ་འདི་ཐོང་མཛོད། ཅེས་གསུངས་ཏེ་རྒན་མོའི་སྙིང་གར་ཕྱག་མཛུབ་བཙུགས་ནས་གདམས་པ་བཏབ་པས་མིང་ཡང་རྒན་མོ་མཛུབ་བཙུག་གི་གདམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྒན་མོ་དཔོན་གཡོག་གཉིས་གྲོལ་ཏེ་གྲུབ་པ་ཐོབ་བོ། །ཕྱི་རབས་ཀྱི་དོན་དུ་མཁར་ཆེན་བཟའ་མཚོ་རྒྱལ་གྱིས་ཡི་གེར་བཀོད་པའོ། །རྒན་མོ་མཇུབ་བཙུག་གི་གདམས་ངག་རྫོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་འདི་དག་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་སཾ་བྷཱ་བའི་རྡོ་རྗེའི་གསུང་འཁྲུལ་མེད། ལོ་ཙཱ་བ་གཉག་ཛྙཱ་ན་ཀུ་མཱ་ར་དང་། གནུབས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ནས་བཀའ་མའི་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ཆད་པ་དང་། གཏེར་ཁ་གོང་འོག་གཉིས་དང་། གཏེར་ཆེན་རྡོ་རྗེ་གླིང་པ་བཅས་ཀྱི་གཏེར་བྱོན་རྣམས་ཚིག་དོན་འདྲེ་བར་བཞུགས་པས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པའི་གནས་སུ་བཟུང་བར་བྱའོ། །འདི་དག་ལ་རང་འགྲེལ་ དང་། གདམས་པའི་ཆ་ལག་སོགས་ཀྱང་རྒྱས་པར་བཞུགས་སོ། །སརྦ་དཱ་མངྒ་ལཾ་བྷ་བ་ཏུ།། །། གདམས་ངག་མཛོད་པོད་གཉིས་པ། སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཕྱི་ཆོས་མདོ་སྔགས་ཐུན་མོང་གི་ལམ་རིམ་རིན་ཆེན་སྤུངས་པ།
Chinese
如是修持。生命短暂，精进努力。胜过徒劳为妻儿奴役千年，刹那观修智慧增长。迅速获得上师所赐教言。此生之事无有穷尽，故当修持至究竟。将此教言传给临终不惧的老妇。如是说后，以手指点老妇之心，赐予教言，故名老妇指点教言。老妇与侍者皆得解脱，成就果位。为后世之故，由卡钦·措嘉记录成文。老妇指点教言至此圆满。如是内外道之次第，乃大导师莲花生金刚之无谬教言。译师嘉那古玛拉与努·桑吉益西之噶玛传承未断绝，上下二伏藏，以及大伏藏师多杰林巴等之伏藏，词义无别，故当视为极可信赖之处。此等皆有自释及教言支分等广说。萨尔瓦达·芒嘎朗·巴瓦图（藏文：སརྦ་དཱ་མངྒ་ལཾ་བྷ་བ་ཏུ།，梵文天城体：सर्वदा मङ्गलम् भवतु，梵文罗马拟音：sarvadā maṅgalaṃ bhavatu，汉语字面意思：愿一切时吉祥）。 教言宝藏第二函。邬金仁波切莲花生所著之外教显密共通道次第珍宝堆。
English
Practice in this way. Life is short, so exert effort. It is better to contemplate wisdom for a moment than to be a slave to wife and children for a thousand years in vain. Quickly obtain the instructions given by the guru. There is no end to the affairs of this life, so practice until the end. Give this instruction to the old woman who is not afraid of death. Having said this, he pointed his finger at the heart of the old woman and gave her instructions, hence the name "The Old Woman's Pointing Instruction." The old woman and her attendant were both liberated and attained accomplishment. For the sake of future generations, Kharchen Zang Tso Gyal wrote it down. The Old Woman's Pointing Instruction is complete. Thus, these stages of the outer and inner paths are the infallible words of the great teacher Padmasambhava Vajra. The translator Jñana Kumara and Nup Sangye Yeshe have an unbroken Kagyu lineage, and the treasures of the upper and lower treasure troves, as well as the great treasure revealer Dorje Lingpa, are presented with words and meanings that are indistinguishable, so they should be regarded as a place of great trust. These all have self-commentaries and extensive explanations of the parts of the instructions. Sarva dā maṅgalaṃ bhavatu (藏文：སརྦ་དཱ་མངྒ་ལཾ་བྷ་བ་ཏུ།，梵文天城体：सर्वदा मङ्गलम् भवतु，梵文罗马拟音：sarvadā maṅgalaṃ bhavatu，汉语字面意思：May there be auspiciousness always). The Second Volume of the Treasury of Instructions. The Common Stages of the Outer Dharma Sutra and Tantra, a Heap of Jewels, by the Precious Teacher Padmasambhava.