Tibetan
མ་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པ་ཡང་སྲིད་དོ། །དེ་ཚོ་དབང་པོ་ཐ་མའི་རབ་ལ་རིམ་པས་ཡོད་མོད་ཀྱི་འབྲིང་ཐ་གཉིས་ལ་གནས་པ་སྐྱེ་དཀའ་བའི། ལུས་གནད་སྔར་ལྟར་ལ་མདུན་དུ་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་ཐད། འདོམ་གང་ཙམ་གྱི་སར་ཤིང་བུ་གཅིག་བཙུགས་ལ། དེ་ལ་ཡིད་མིག་རླུང་གསུམ་དྲིལ་ལ་གཏད་དེ། སེམས་མི་འཕྲོ་བའི་རྟེན་ཙམ་དུ་བྱས་ལ། བསྒྲིམ་དྲགས་ན་སུན་སྐྱེན། ལྷོད་དྲགས་ན་སྒོམ་འཆོར་བས་ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་བ་བྱ། དེ་ནས་རིམ་པས་ཐུན་ཆེ་ལ་གྲངས་ཉུང་དུ་བཏང་། སེམས་གནས་སུ་སོང་བ་དང་ཤིང་བུ་དེའི་རྩེ་མོར་ཨ་དཀར་པོ་གཅིག་བསམ་ལ་སྔར་བཞིན་བསྒོམ། དེ་ནས་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པས་སྤོ་ཞིང་དམིགས་རྟེན་རེ་ལ་ཞག་གཅིག་གམ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་མ་སུན་པར་བྱས་ལ་ཅི་རིགས་སུ་བསྒོམ། ཤིང་བུའི་མལ་ན་རྡེའུ་གཅིག་བཞག་ལ་སྔར་ལྟར་རིམ་པས་བསྒོམ། དེ་ནས་རང་གི་ལུས་ཀྱི་གནས་ གསུམ་དང་། ནང་གི་མགྲིན་པ་དང་། སྙིང་ཁ་ལ་སོགས་པ་ཡིག་འབྲུ་དང་ཐིག་ལེ་སོགས་གང་རེད་ལ་དམིགས་རྟེན་བཅས་ཏེ་བསྒོམ་པས། རིམ་གྱིས་གནས་པ་བརྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཧྲིལ་དྲིལ་བས་རིམ་པས་གོམས་སུ་འཇུག་རྒྱུ་ཡིན་པས། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་ངང་བསྲིང་ནས། དལ་བུས་སློབ་ཅིང་མ་སུན་པར་བྱེད་པ་གནད་ཆེའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་འདིར། སྡུག་བཙིར་དུ་མ་སོང་བར་སྔར་གྱི་འཇོག་ལུགས་ལ་མ་ཡེངས་པ་རལ་སྐོར་མཁན་གཡུལ་དུ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་བྱ། ཞེས་པ་ནི། རྒྱལ་པོའི་མདའ་མཁན་དང་རལ་སྐོར་མཁན་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་དངོས་པོ་སྤུངས་ནས་ད་སྟེ་ཉི་མ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་རལ་སྐོར་གྱིས་ལ་མདའ་རྒྱོབ་ཅིག །མདའ་ཕོག་ན་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་མདའ་མཁན་ཁྱེར། མ་ཕོག་ན་རལ་སྐོར་མཁན་ཁྱེར་ཅིག་བྱས་པས་ཉི་མ་དང་པོ་ལ་མདའ་འཕངས་ཚད་རལ་སྐོར་མཁན་གྱི་རལ་གྲི་ལ་ཕོག་ནས་ཁྱེར་སོང་། མདའ་མཁན་གྱི་ཆུང་མས་མདའ་ཕོག་གམ་བྱས་པས། མདའ་འཕངས་ཚད་རལ་གྲིས་བླངས་ནས་མ་ཕོག་ཟེར། མོ་ན་རེ། ཐབས་ཡོད་ཀྱིས་སང་མདའ་འཕངས་ཤིག་ཟེར་ནས་སང་ཉིན་མོས་ཁྲུས་བྱས། རྒྱན་གདགས་ཏེ། ཁོང་གཉིས་ཀྱི་ཐད་ནས་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འགྲོ་མང་པོ་བྱས་པས་རལ་སྐོར་མཁན་མོ་ལ་མིག་ཡེངས་ནས་མདའ་ཕོག་སྟེ། དེར་རལ་སྐོར་མཁན་ན་རེ། མདའ་ཡིས་མ་ལེན་ཡེངས་པས་ལེན། །ཕྱིན་ཆད་རལ་སྐོར་མཁན་པོ་ཀུན། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མ་ཡེངས་ཤིག །ཡེངས་ན་ང་བཞིན་སྲོག་དང་འབྲལ། ཟེར་ནས་ཤིའོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་མ་ཡེངས་པ་རང་གལ་ཆེའོ། །ད་ནི་ལྷག་མཐོང་བསྟན་ཏེ། ལྷག་མཐོང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་པས། འདི་མེད་ནས་ལམ་མི་བགྲོད་པ་ནི། ཤེས་རབ་མེད་ན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདིས། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རིག་པར་ནུས་མ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་ལ། རྗེ་བཙུན་མི་ལ་ལ། རྗེ་སྒམ་པོ་པས་བདག་གིས་མཉམ་གཞག་གིས་ཞག་བདུན་ཐུབ་པ་བྱུང་། དེ་ལ་ བཀའ་གདམས་པ་ཀུན་སྒོམ་བཟང་པོ་བྱེད་ཀྱིན་གདའ་ཞུས་པས། ཧ་ཧ་ཞེས་བཞད་མོ་ཆེན་པོ་མཛད་དེ། དེ་སྒོམ་ཡིན་ན་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་པོའི་ལྷ་ཚོའི་དེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེས་མ་བཏུབ། ཁྱོད་དང་ང་འཕྲད་པས་འཆོག་མ་འཕྲད་ན་ལྷ་རུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གསུངས། མགུར་གཞན་དུ། །མ་གི་ཤེད་ཡི་དྭགས་བསེ་རག་པ། །ཚེ་སྔོན་སྦྱིན་པ་མ་བཏང་བས། །ཞིམ་མངར་གྱི་ཟས་ལ་དགྲ་རུ་བལྟ། །སྙོམས་འཇུག་དྲན་མེད་བསྒོམ་དུ་འདོད། །ཞེས་དགག་བྱར་མཛད་དོ། །ལྷག་མཐོང་དེ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་མདོ་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་དོན་གང་ཡིན་པའི་ལྷག་མཐོང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཤེས་པ་ལ་ཟེར། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བར་ཤེས་པའི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་པ་ད་ལྟ་རང་རེ་ཚོས་བསྟན་ནས་བསྒོམ་པ་འདི་ཡིན། །འདི་གོམས་པས་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ལྷག་མཐོང་། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་དུས་དེར་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་གདའ། ད་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་རྣམ་རྟོག་མཉམ་གཞག་ཏུ་འདུག་ཀྱང་། དེ་ངོ་ཤེས་ཙམ་ལ་བཞག་པས་ཆོག །རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུ་ན་ཡང་དེ་ངོ་ཤེས་ཙམ་གྱི་ངང་དུ་འཇོག །མདོར་ན་གང་ཤར་གང་བྱུང་ངོ་ཤེས་ཙམ་གྱི་ངང་ལ་འཇོག་པ་འདི་ཀ་ཡིན། བསྒོམ་ནས་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །སེམས་ཕྱོགས་ཀྱི་ལུང་རབ་གསལ་ལས་ཀྱང་། །འདི་བྲལ་རྣལ་འབྱོར་སྤུན་པ་པོ། །ཇི་ལྟར་འབད་རྩོལ་བརྩོན་བྱས་ཀྱང་། །འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །རང་གཤིས་གནས་སུ་མ་ཕྱིན་པས། །རྩོལ་བས་ཐང་ཆད་སྡུག་བསྔལ་ལ། །བདེ་ཆེན་སྙིང་པོ་སྲོག་དང་བྲལ། །དེ་ལས་ངེས་པར་སྐྱོབས་པའི་ཐབས། །གྲངས་དང་རྩོལ་བའི་སྲུང་ཐབས་མིན། །དྲི་ཐོམ་ངང་དུ་གསོ་མ་ཤོར། །ཡིན་དོན་རྟོགས་སོ་མ་འདས་ཙམ། །འཁྲུལ་སྣང་འཛིན་པ་བཟློག་སྤང་མིན། །མི་མཐུན་པ་ཉིད་གཉེན་པོར་རྫོགས། །ཞེས་པས། ཏིང་ ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་རྟོག་ཡིན། དེ་སྤངས་མི་དགོས་པ་ཁོ་རེའི་ཐོག་ཏུ་ཁོ་རང་བཞག་པས་རང་དག་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ཐ་མའི་ཐ་མས་དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སེམས་ལས
Chinese
母親也不一定完全確定，這也是有可能的。那些根器下等中的上等，次第有，但中等和下等兩種根器要生起就困難了。身體的要點如前，在前方眉間的部位，大約一尋的地方立一根小木棍，將意、眼、氣三者合一對準它。僅僅作為心不散亂的所依，太緊了會厭煩，太鬆了會丟失禪修，所以時間短次數多地做。然後逐漸地時間長次數少地做。心入於住的狀態後，觀想那木棍的頂端有一個白色的ཨ་（藏文，梵文天城体，梵文羅馬擬音，汉语字面意思），像之前一樣禪修。然後逐漸地轉移白色和黃色的明點等等，在每一個所緣上不厭煩地做一天或三天等等，隨自己能力禪修。在木棍的位置放一顆小石子，像之前一樣次第禪修。然後自己身體的三處，以及內部的喉嚨和心間等等，不管是字還是明點等等，都加上所緣而禪修，逐漸地就能使安住穩固。總之要次第地使之習慣，所以師徒二人都要有耐心，緩慢地教，不厭煩非常重要。在止的階段，不要過於用力，不要偏離原來的姿勢，要像劍士投入戰鬥一樣。這是說，國王的箭師和劍士兩人之間堆放物品，說如果三天之內劍士能擊中箭，這些東西就歸箭師，如果沒擊中就歸劍士。第一天箭射出，擊中了劍士的劍，東西被劍士拿走了。箭師的妻子問射中了嗎？箭師說箭被劍擋住了，沒射中。妻子說，一定有辦法的，明天再射一次。第二天，妻子沐浴，打扮，在他們兩人面前來回走動很多次，劍士的眼睛被她吸引，箭射中了。那時劍士說：箭未取勝，散亂取勝。從今以後所有的劍士，片刻也不要散亂。散亂就會像我一樣喪命。說完就死了。就像這個例子一樣，不散亂非常重要。現在宣說勝觀，勝觀是般若波羅
English
It is also possible that the mother is not entirely certain. Those with the best of the lowest faculties have it gradually, but it is difficult for those with the middle and lowest faculties to arise. Keep the body posture as before, and in front, at the brow center, plant a small wooden stick about a fathom away. Direct the mind, eyes, and breath towards it, and use it as a support to prevent the mind from wandering. If it is too tight, it will cause boredom; if it is too loose, meditation will be lost, so do short sessions with many repetitions. Then gradually increase the length of the sessions and decrease the number of repetitions. When the mind has settled, visualize a white ཨ་ (Tibetan: ཨ་, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A) at the tip of the wooden stick and meditate as before. Then gradually move white and yellow bindus, etc., and meditate on each object for a day or three, etc., without getting bored, as appropriate. Place a small stone at the base of the wooden stick and meditate gradually as before. Then, meditate on the three places of your own body, and the throat and heart center, etc., inside, with whatever letters or bindus, etc., as the object of focus. Gradually, the abiding will become stable. In short, you need to gradually get used to it, so both the teacher and student should be patient, teach slowly, and not get bored, which is very important. During this stage of calm abiding, do not become too tense, and do not deviate from the original posture. Be like a swordsman entering battle. This is to say that between the king's archer and swordsman, objects were piled up, and it was said that if the swordsman could hit the arrow within three days, these things would belong to the archer, and if not, they would belong to the swordsman. On the first day, the arrow was shot and hit the swordsman's sword, and the swordsman took the things away. The archer's wife asked if he had hit it. The archer said that the arrow was blocked by the sword and did not hit. The wife said, there must be a way, shoot again tomorrow. The next day, the wife bathed, dressed up, and walked back and forth in front of them many times, so the swordsman's eyes were attracted to her, and the arrow hit. Then the swordsman said: The arrow did not win, distraction won. From now on, all swordsmen, do not be distracted even for a moment. Distraction will cause you to lose your life like me. After saying that, he died. Just like this example, it is very important not to be distracted. Now, the higher seeing is taught. Higher seeing is the perfection of wisdom.
Chinese
被称为“智慧”的就是它。没有这个就无法行走道路，就像没有眼睛，这五度彼岸就没有目标，无法证悟菩提一样。 宗喀巴大师这样说过。 尊者米拉日巴， 冈波巴尊者说我通过禅定能坚持七天。 当时一位噶当派的修行者说您在做很好的禅修。 米拉日巴尊者听后哈哈大笑， 如果那是禅修，那么四禅天的天神们也是在禅修了， 但那是不行的。 你和我相遇，如果不是（我们）相遇，你就会转生为天神。 在其他的道歌里唱到： 那些贫穷的可怜的乞丐， 因为前世没有布施， 所以视美味的食物为仇敌。 他们想要修习无念的入定。 这样来遮止（他们的行为）。 观又分为三种： 所谓“善于分别诸法的观”，是指对于显密一切经典的究竟密意，能够毫不颠倒地了解的观。 所谓“了知心性本自清净之实相的观”，就是现在我们所讲授和修习的这种观。 习惯了这种观之后，心性本自清净的实相就会毫不颠倒地显现出来，这就是观。 证得佛果的时候，就会出现这种观。 现在就像修止的时候一样，即使念头安住在禅定中，也只要认识到它就可以了。 即使各种各样的念头生起，也只要安住在认识到它们的本性之中。 总之，就是对任何显现、任何生起都安住在认识到它们本性的状态中。 修了之后，就没有什么可修的了。 在《心之方位的明灯》中也说： 失去这个的瑜伽士是瞎子， 无论如何努力， 最终只会得到轮回的果报， 因为没有到达自性的状态。 努力只会疲惫和痛苦， 失去大乐的精华。 因此，必定要从那里拯救出来的方法， 不是数量和努力的守护方法。 不要失去本来的状态， 只要认识到本来的意义就可以了。 不要阻止或舍弃错误的显现的执着， 不相符的本身就圆满了对治。 因此，定的违品是念头。 不需要舍弃它，只要将它安住在它自己的状态中，它就会自然清净。 即使是最下等根器的人这样做，也能从心里
English
That which is called "wisdom" is it. Without this, one cannot walk the path, just as without eyes, these five perfections would have no object, and one could not realize enlightenment. Thus spoke Je Tsongkhapa. The venerable Milarepa, when Je Gampopa said that he could remain in meditative equipoise for seven days, and a Kadampa practitioner said that he was doing very good meditation, laughed loudly and said, "If that is meditation, then the gods of the four dhyanas are also meditating, but that is not enough. You and I have met, and if we had not met, you would have been reborn as a god." In another song, he sang: Those poor, wretched beggars, because they did not give alms in their previous lives, regard delicious food as an enemy. They want to practice mindless absorption. Thus, he refuted (their behavior). Vipashyana is also of three types: The so-called "vipashyana that thoroughly distinguishes dharmas" refers to the vipashyana that understands without error the ultimate meaning of all the sutras and tantras. The so-called "vipashyana that knows the nature of the mind as being naturally pure" is what we are now teaching and practicing. By becoming accustomed to this, the nature of the mind, which is naturally pure, will be manifested without error, and that is vipashyana. This vipashyana will arise at the time of attaining Buddhahood. Now, just as in the case of shamatha, even if thoughts remain in meditative equipoise, it is enough to simply recognize them. Even if various thoughts arise, simply remain in the state of recognizing their nature. In short, it is to remain in the state of simply recognizing the nature of whatever arises or appears. After practicing, there is nothing more to practice. In the "Lamp Illuminating the Direction of the Mind," it is also said: The yogi who is without this is blind. No matter how hard he strives, he will only obtain the result of samsara, because he has not reached the state of his own nature. Effort will only lead to exhaustion and suffering, and the essence of great bliss will be lost. Therefore, the method of definitely saving oneself from that is not the method of guarding through numbers and effort. Do not lose the original state, and simply recognize the original meaning. Do not prevent or abandon the clinging to erroneous appearances. The very things that are incompatible perfect the antidote. Therefore, the opposite of samadhi is thought. There is no need to abandon it; simply by leaving it in its own state, it will naturally become pure. Even if the lowest of the low does this, it will be from the mind.