Tibetan
ཅད་གཞན་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས། ཕྱིན་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ལེགས་སྤྱོད་སྒྲུབ་པ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སྒོམ་པ་ནི། སྤྱིར་སློབ་པའི་ལམ་བཞིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་། མཐར་ལམ་དུ་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་འབུམ་ཕྲག་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་མོད། སྙིང་པོར་དྲིལ་ན། ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །སྤྱོད་པ་ནི། ཕར་ཕྱིན་བཅུ་དང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་གཞན་དོན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི། རང་ལམ་གྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་ནས་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ཐོབ་པར་འདོད་མོད། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ནི། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་ལམ་གྱིས་མཐར་ཕྱིན་པར་བསྒྲུབས་ཀྱང་ས་བཅུ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལས་ལྷག་པ་མི་ཐོབ་ཀྱང་། སྐབས་དེར་སྔགས་ལམ་ལ་ངེས་པར་ཞུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པས་ན། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལྷ་ལམ་ཁྱེར་ནི། དོན་དམ་པར་འཕགས་བཞིའི་ཡུམ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངང་ལ་བསལ་བཞག་མེད་པར་བསྦྱངས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྡའི་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་ལ་སྲས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་སྐུའི་རྣམ་པ་གསལ་བཏབ་ནས། ཕྱག་མཆོད་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའོ། །གསུམ་པ་སྙིང་པོ་ལམ་ཁྱེར་ནི། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས། འཕགས་པ་རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བསྐུལ་ཞིང་། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱངས་ནས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་བདེ་བ་ལ་བཀོད། འོད་ཟེར་དེས་བདག་ལ་རེག་པས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་མཐུ་ཐོབ་པར་བསམ་ལ། ཏདྱ་ཐཱ། ག་ཏེ་ག་ཏེ་སོགས་བཟླ་བའོ། །བཞི་པ་བསླབ་བྱ་ལམ་ཁྱེར་ནི། འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཛད་པ་ཉི་ཤུའི་དབང་ཡིན་པས། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་དགོས། དེ་ལ་སྤང་བྱ་བྱང་སྡོམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ནི། བསླབ་བཏུས་ ལས། རྒྱལ་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ། བློན་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ། ཕལ་པ་ལ་ངེས་པ་བརྒྱད། ཐུན་མོང་དུ་སྨོན་སེམས་བཏང་བ་དང་བཅུ་དགུ་གསུངས། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར། རྙེད་དང་བ
Chinese
总之，为他众利益而行持是利益有情之律仪。以六度摄持的善行是成办善事、积聚功德之律仪。禅修方面：通常在四种修学道中，有三十七菩提分法，最终在道上，有五百陀罗尼门，以及数百万三摩地门等等的禅修。如果归纳其精要，则是修持止观双运、无分别的道。如《入行论》所说： 以善稳止观，彻底灭烦恼，当知。 行持方面：是行持十度与四摄，为他众利益而行持。果：自宗认为，以自道需经三大阿僧祇劫方能获得无学道之普光地。然密咒乘中说：即使以波罗蜜多乘之道修至究竟，也无法获得超过十地菩萨的果位。然于彼时，必定需入于密咒道方能成佛，故说究竟唯一乘。二、持天道：于胜义谛中，将四母各自融入自证智慧之行境，即离戏论之法界中，无破立而修习，由此积聚智慧资粮。于世俗谛中，观想以表诠之母般若波罗蜜多佛母为首，诸佛子围绕十方诸佛之身相，以供养等积聚福德资粮。三、持心要道：观想诸佛身放光，策励诸圣众利益有情，净化三界一切有情之罪障，安置于道与果之安乐中。观想此光触及自身，获得成办他利之能力。念诵：达雅塔，嘎德嘎德等。四、持学处道：此乃依二十菩萨行而行持，故当随顺彼等而修学菩萨行。其中，当舍弃违背菩萨戒之根本堕罪。《学集论》中说：国王当守护五条，大臣当守护五条，平民当守护八条，共同舍弃舍弃菩提心等十九条。于二十戒中，有利养与
English
In short, the discipline of benefiting sentient beings is to act for the benefit of others. The virtuous conduct of accumulating merit through the six perfections is the discipline of accumulating virtue and dharma. As for meditation: generally, in the four paths of learning, there are thirty-seven factors of enlightenment, and ultimately on the path, there are five hundred doors of dharani and hundreds of thousands of doors of samadhi, and so on. If condensed to its essence, it is to meditate on the non-conceptual path that combines calm abiding and insight. As it says in the "Bodhicharyavatara": With calm abiding well endowed, through insight, know that afflictions are completely destroyed. As for conduct: it is to practice the ten perfections and the four means of gathering, acting for the benefit of others. As for the result: our own school believes that it takes three countless eons on one's own path to attain the ground of all-illuminating light of the path of no more learning. However, in the Mantrayana, it is said that even if one perfects the path of the Paramitayana, one will not attain a state higher than that of a tenth-level Bodhisattva. However, at that time, one must necessarily enter the Mantrayana path to attain Buddhahood, so it is said that ultimately there is only one vehicle. Second, taking the deity path: In ultimate truth, each of the four mothers is absorbed into the realm of self-cognizant wisdom, which is free from elaboration, and one cultivates without refuting or establishing, thereby accumulating the accumulation of wisdom. In conventional truth, one visualizes the form of the mother of expression, the Prajnaparamita, surrounded by the sons, the Buddhas of the ten directions, and accumulates the accumulation of merit through offerings and so on. Third, taking the essence path: Light radiates from the bodies of the deities, urging the noble ones to benefit sentient beings, purifying the sins and obscurations of all sentient beings in the three realms, and placing them in the bliss of the path and the result. One thinks that this light touches oneself, obtaining the power to accomplish the benefit of others. Recitation: Tadyatha, gate gate, etc. Fourth, taking the path of precepts: This is based on the twenty deeds of a Bodhisattva, so one must cultivate the conduct of a Bodhisattva in accordance with them. Among them, one must abandon the root downfalls that contradict the Bodhisattva vows. In the "Compendium of Trainings," it says: A king should protect five, a minister should protect five, a commoner should protect eight, and together they should abandon nineteen, such as abandoning the thought of enlightenment. In the twenty vows, there are benefits and