Tibetan
་དྲུག་གོ །སྤྱོད་པ་ནི། སྦྱང་ཡོན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་པས་རང་དོན་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི། ལམ་ལྔ་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་གྱི་རིམ་པས་བགྲོད་པའི་འཕགས་ལམ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞི་སྟེ། རྒྱུན་ཞུགས་དང་། ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ་སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་དང་། རེ་རེ་ལའང་ཞུགས་གནས་གཉིས་གཉིས་སུ་བྱེ་བས་ཡ་བརྒྱད་དུ་འདོད་དོ། །དེའང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་བྱ་ཐམས་ཅད་འདིར་ཡང་རྟོགས་དགོས་མོད། ཐོབ་བྱ་རྣམས་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་གོལ་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལམ་སྟེགས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྷ་ལམ་ཁྱེར་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་མདུན་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། བཞུགས་པ་ལས་དམིགས་ནས་ཕྱག་མཆོད་འབུལ་བ་སོགས་ཀྱིས་ཚོགས་བསག་གོ །གསུམ་པ་སྙིང་པོ་ལམ་ཁྱེར་ནི། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཀྱིས་ལུས་སེམས་ཀྱི་སྐྱོན་སྦྱངས་ཤིང་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་བསམ་ལ། མུ་ནིའི་གཟུངས་བཟླ་བའོ། །བཞི་པ་བསླབ་བྱ་ལམ་ཁྱེར་ནི། མི་དགེ་བཅུ་དགྲ་ལྟར་སྤོང་ཞིང་། དགེ་བཅུ་འཆི་གསོས་ཀྱི་སྨན་མཆོག་ལྟར་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དེའང་ཐུན་མོང་དུ་འདུ་ཤེས་བཅུ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་བཙན་དུག་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ལ་དུག་སྦྲུལ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཁ་ཟས་ལ་རྒན་རྒོན་བུ་ཤ་ཟ་བ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་དང་། གོས་ལ་སྨད་དཀྲིས་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་དང་། སྙེད་བཀུར་ལ་རྒྱ་དང་ རྙི་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་དང་། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཆོས་ལ་ལམ་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གསེར་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རྒྱན་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་མུན་ཁུང་དུ་སྒྲོན་མེ་བཏེགས་པ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་གདམས་ངག་ངང་སྒོམ་གྱི་ཁྲིད་ལ། ཐོག་མར་ཞི་གནས་ནི། ཚེ་འདི་དང་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བའི་སྐྱོ་ཤས་ཀྱིས་འདུ་འཛི་དང་མི་དགེ་བའི་སེམས་སྤངས་ཏེ། བསྒོམ་བྱའི་ངོ་བོ་ནི། རང་གི་དཔྲལ་བར་རུས་པའི་ཐིག་ལེ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ། དེ་ལ་ཤེས་པ་གཏད་དེ་བཞག་པས། ཐིག་ལེ་དེ་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀེང་རུས་སུ་སྐྱ་ཁྲོལ་གྱིས་སོང་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་དེ་ལས་ཡང་སྡུད་པའི་སྦྱོར་བས་རང་ལུས་ཙམ་ཀེང་རུས་སུ་དམིགས་ནས་བསྒོམ་སྟེ། མཛོད་ལས། ཀེང་རུས་ཆགས་བཅས་ཐམས་ཅད་ལ། །རུས་པ་རྒྱ་མཚོའི་བར་དུ་ནི། །སྤྲོ་ཞིང་སྡུད་པ་ལས་དང་པོ། །ཞེས་པས་འདི་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་ཚུལ་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྲོ་བ་སྔར་བཞིན་ལས་བསྡུ་བ་ན་རྐང་རུས་བོར་བ་ནས་ཐོང་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དང་། ཤིན་ཏུ་བརྟན་ནས་ཐོད་ཕྱེད་ཀྱང་བསྡུས་ལ་སྨིན་མ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལས། རྐང་རུས་ནས་ནི་ཐོད་ཕྱེད་བར། །བཏང་བས་སྦྱང་བ་བྱས་པར་བཤད། །སྨིན་མའི་བར་དུ་སེམས་འཛིན་པས། །ཡིད་ལ་རྫོགས་པ་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟར་མི་སྡུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཆགས་སྡང་འགགས་ནས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་། དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་སྟེ། ལམ་ལྔར་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ནམ། བདེན་གཞི་ རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཕྱི་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནའང་། འདིར་ལམ་གོང་མའི་སྟེགས་སུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྒོམ་པའི་ལྟ་ཁྲིད་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་ལུས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ལ་བདག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ངར་འཛིན་འཇུག་པས། དེ་སུན་དབྱུང་བའི་དོན་དུ་འདི་ལྟར་བསྒོམ་སྟེ། ངའོ་ཞེས་རྣམ་པར་བཏགས་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་ན་ང་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ལུས་རྣམས་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་བར་དུ་བཤིག་ཅིང་། སེམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གི་བར་དུ་རྣམ་པར་བཤིགས་པ་ན། ལུས་སེམས་གཉིས་ཀྱང་ང་མ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཚོགས་པའང་མ་གྲུབ་པས་ང་མ་ཡིན། དེ་གཉིས་ལས་ལོག་པའང་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ན། དེའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་སྒོམ་པས། ངའམ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལོག་པས་ནི། ང་ཡིར་འཛིན་པའམ་བདག་གིར་འཛིན་པ་མི་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ལྟར་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལོག་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལྡོག །དེ་ལོག་པས་ལས་ཟད་པར་འགྱུར་ལ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པས་ནི་སྐྱེ་བ་ཟད་པར་འགྱུར་བས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དབུ་མ་ལས། ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཟད་ལས་ཐར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་པས་བརྩོན་པས་བསླབ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རང་རྒྱལ་ཐེག་པའི་ཁྲིད་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གོ །དང་པོ་ལ་ལམ་ཁྱེར་བཞིའི་ཐོག་མར་ཐེག་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ལ། འཇུག་པའི་སྒོ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲེལ་བ་ས་བོན་ནས་འབྲས་བུའི་བར་དྲུག །རྐྱེན་དང་འབྲེལ་བ་འབྱུང་ལྔ་དུས་ཀྱི་འགྱུར་བ་དང་དྲུག་གིས་ཕྱིའི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས། རྒྱུ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ལུགས་འབྱུང་ དང་། ལོག་ན་ལྡོག་པའི་ལུགས་ལྡོག་དཔེར་བྱས་ཏེ། ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་རྒ་ཤི་ལས་བྱུང་བ་སོགས་རིམ་གྱིས་བརྟགས་པས། འདི་ལྟར་འཁོར་བའི་རྩ་བ་མ་རིག་པར་རྟགས་ཏེ། དེ་ལོག་ན་འདུ་བྱེད་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་ལྡོག་པར་ཤེས་ནས་འཇུག་སྟེ། དེའང་བསྐལ་ཆེན་བརྒྱའི་བར་ཚོགས་བསགས་ལ། སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་མཁན་སློབ་མེད་པར་རང་བྱུང་གི་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་ཕྱིན་པ་ན། རུས་པ་མཐོང་མ་ཐག་རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་ལྡོག་གི་འགྲོས་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ལྟ་བ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྟེང་དུ་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་བསྣན་པས་བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོགས་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། ཉན་ཐོས་དང་འདྲའོ། །སྒོམ་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བདེན་བཞི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་སྟེང་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཟབ་མོ་བསྣན་ནས་སྒོམ། སྤྱོད་པ་ནི། རང་དོན་གཙོ་བོར་སྤྱོད་ཅིང་། གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ན་ངག་གི་རྣམ་རིག་ལ་མི་བརྟེན་པར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པས་ལུས་ཀྱི་རྣམ་རིག་གིས་སྟོན་ནོ། །འབྲས་བུ་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བྱེད་རང་རྒྱལ་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལྟར། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་། ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུ་རྣམས་རིམ་པར་ལམ་ལྔ་དང་། བཞི་དང་། གསུམ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་མངོན་དུ་རྫོགས་ནས་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་གྱི་གོ་འཕང་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཐོབ་བྱ་དེ་ཉིད་འདིའི་ལམ་སྟེགས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་མི་དགོས་ཀྱང་། རྟོགས་བྱ་ཐམས་ཅད་འདིར་ཡང་རྟོགས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྷ་ལམ་ཁྱེར་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ ལ་འཁོར་འཕགས་པ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བཞུགས་པའི་སྤྱན་སྔར་ཚོགས་བསགས་པའོ། །གསུམ་པ་སྙིང་པོ་ལམ་ཁྱེར་ནི། ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཟེར་དཀར་པོས་ལུས་སེམས་ཀྱི་སྐྱོན་སྦྱངས་ཤིང་། རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་བསམས་ལ། མུ་ནི་དང་རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོའི་གཟུངས་བཟླ་བའོ། །བཞི་པ་བསླབ་བྱ་ལམ་ཁྱེར་ནི། སྤྱིར་ཉན་ཐོས་ལྟར་དགེ་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་བྱ་ཞིང་། ཁྱད་པར་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དྲུག་ལ་མཁས་པར་སློབ་པ་སྟེ། ཆོས་དྲུག་ནི
Chinese
第六。行为是：安住于十二种修持功德，以自利为主的行为。果是：以五道三十七菩提分次第行进的圣道，是沙门果四种，即：入流果、一来果、不还果、阿罗汉，是四双八辈。每一果位又分为入和住两种，所以认为是八种。其中，声闻的一切所证悟的，这里也都需要证悟。但所获得的，因为是大乘的歧途，所以在道位上不必现证。第二，取用天道：将薄伽梵释迦牟尼佛与圣声闻僧众迎请至前方。从安住的状态中观想，通过供养等积累资粮。第三，取用精华道：观想诸天身发出的光芒，清净身心的过患，加持相续。念诵牟尼陀罗尼。第四，取用学处道：像对待仇敌一样舍弃十不善业，像对待起死回生的妙药一样依止十善业。其中，共同的有十种观念：对于杀生，要有如毒药般的观念；对于烦恼，要有如毒蛇般的观念；对于食物，要有如老夫妇吃儿子肉般的观念；对于衣服，要有如裹尸布般的观念；对于利养恭敬，要有如罗网和陷阱般的观念；对于上师和三宝，要有如珍宝般的观念；对于佛法，要有如通往善道的道路般的观念；对于佛教，要有如黄金般的观念；对于戒律，要有如装饰品般的观念；对于证悟法性，要有如在黑暗中点燃明灯般的观念。要学习这些。第二，关于窍诀安心禅修的引导：首先是寂止：对今生和轮回生起厌离的厌世之心，舍弃喧嚣和不善的心。所修的体性是：观想自己额头上有一个骨头的明点，像芥菜籽那么大。将心专注于此，安住于此。随着明点逐渐增大，所有显现都变成白森森的骨架，对此一心专注。然后通过收摄的修法，观想自己的身体也变成骨架。
English
Sixth. The practice is: abiding in the twelve qualities of practice, acting primarily for one's own benefit. The fruit is: the noble path that progresses through the five paths and thirty-seven factors of enlightenment is the four fruits of a Shramana, namely: Stream-enterer, Once-returner, Non-returner, and Arhat, which are the four pairs and eight types of individuals. Each fruit is further divided into two, entering and abiding, so it is considered to be eight. Among them, everything that a Shravaka realizes must also be realized here. However, what is attained is a deviation from the Mahayana path, so it is not necessary to manifest it on the path stage. Second, taking the path of the gods: inviting the Bhagavan Shakyamuni Buddha, together with the noble Shravaka Sangha, to the front. Visualizing from the state of abiding, accumulating merit through offerings and so on. Third, taking the essence path: contemplating that the light emanating from the bodies of the gods purifies the faults of body and mind, and blesses the continuum. Reciting the Muni Dharani. Fourth, taking the path of precepts: abandoning the ten non-virtuous actions like enemies, and relying on the ten virtuous actions like the supreme medicine that revives the dead. Among them, there are ten common perceptions: for killing, have the perception of poison; for afflictions, have the perception of poisonous snakes; for food, have the perception of an old couple eating the flesh of their son; for clothing, have the perception of a shroud; for gain and respect, have the perception of a net and trap; for the guru and the Three Jewels, have the perception of precious jewels; for the Dharma, have the perception of a good path; for the Buddha's teachings, have the perception of gold; for morality, have the perception of ornaments; for the realization of the nature of reality, have the perception of lighting a lamp in a dark cave. One should learn these. Second, regarding the guidance on the practice of settling the mind in its natural state: first, shamatha: with the renunciation of this life and samsara, abandoning the busyness and non-virtuous mind. The nature of what is to be meditated on is: visualize a bone point on your forehead, about the size of a mustard seed. Focus your mind on it and abide in it. As the point gradually increases in size, all appearances become a stark white skeleton, focus on this single-pointedly. Then, through the practice of gathering in, visualize your own body also becoming a skeleton.
Chinese
思维后禅修。如《俱舍论》所说：“对于所有骨骼聚集之物，乃至骨海之间，先扩展后收摄是最初的（修法）。”因此，这是最初学者修不净观的方法。依靠此法，如前一样扩展后收摄时，从遗弃脚骨到一半胫骨之间，非常稳固时，甚至收摄到一半头盖骨，并在两眉之间系念。如是说：“从脚骨到一半头盖骨，通过舍弃而进行清净，于两眉之间系念，是对心的圆满。”如是说。这样，通过不净观的等持，贪嗔止息，心变得堪能。之后修习胜观。虽然在五道中，从外向内修习三十七道品，或十六谛。但在此仅展示在上道之阶梯上，修习人无我的见解引导。也就是，对于自身这五取蕴，执著为我，从而产生我执。为了驳斥它，应如此修习：如果观察被假立为“我”的对境，则所谓的“我”并不成立。身体分解至微尘，心念也分解至刹那。因此，身心二者都不是我，二者的集合也不成立，因此不是我。由于没有从二者中脱离的，因此，在证悟到无我时，应安住于此状态。如是确定并禅修，由于我或我执的颠倒，则不会产生我所执。如是，由于颠倒了所有过患之根本的我与我所执，则烦恼止息。由于烦恼止息，则业力穷尽。由于业与烦恼穷尽，则生灭穷尽，因此将获得解脱。如《中观论》所说：“业与烦恼尽，则得解脱。”因此应精勤修学。第三，声闻乘的引导分为二：共同和特别。第一，在四种道用的最初，将乘转化为道用。入门的方法是：通过十二缘起的门径入门。因与缘的关系，从种子到果实之间有六个。缘起的关系，五大元素和时间的变化有六个，是外在的十二缘起，广
English
Having contemplated, meditate. As the Treasury of Knowledge says, "For all collections of bones, even to the sea of bones, first expanding and then contracting is the first (practice)." Therefore, this is the method of meditating on ugliness for a beginner. Relying on this, as before, when expanding and then contracting, from abandoning the foot bones to halfway up the shinbone, and when it is very stable, even contracting to half the skull, and focusing the mind between the two eyebrows. As it is said, "From the foot bones to half the skull, purification is said to be done by abandoning. By focusing the mind between the eyebrows, one perfects the mind." Thus it is said. In this way, through the samadhi of ugliness, attachment and aversion cease, and the mind becomes workable. Then cultivate insight. Although in the five paths, one cultivates the thirty-seven factors of enlightenment or the sixteen aspects of truth from the outside in. But here, only a glimpse of the view of meditating on the selflessness of the person on the steps of the higher path will be shown. That is, clinging to these five aggregates of one's own body as self, ego-grasping arises. To refute it, one should meditate like this: If one focuses on the object that is nominally designated as "I," then the so-called "I" does not exist. The body is broken down into particles, and the mind is also broken down into moments. Therefore, neither body nor mind is "I," and the collection of the two is not established, therefore it is not "I." Since there is no separation from the two, when one realizes the absence of a person, one should remain in that state. Having thus ascertained and meditated, since the grasping of "I" or self is reversed, the grasping of "mine" or self-possession will not arise. Thus, since the grasping of self and self-possession, the root of all faults, is reversed, afflictions cease. Since that is reversed, karma is exhausted. Since karma and afflictions are exhausted, birth is exhausted, therefore liberation will be attained. As the Madhyamaka says, "From the exhaustion of karma and afflictions, there is liberation." Therefore, one should diligently study. Third, the instructions of the Hearer Vehicle are divided into two: general and specific. First, in the beginning of the four ways of carrying the path, carrying the vehicle into the path. The method of entering is: entering through the gate of the twelve links of dependent origination. The relationship of cause and condition, there are six between seed and fruit. The relationship of conditions, the five elements and the changes of time are six, which are the external twelve links of dependent origination, broad