Chinese
如果存在，则产生结果的规律产生，如果颠倒，则颠倒的规律颠倒，例如，依靠内在的缘起，依靠坟场的骨头，逐渐观察到它由衰老和死亡产生等，这样确定轮回的根本是无明，如果它颠倒，则从行到衰老和死亡也颠倒，从而进入。那也是在百大劫中积累资粮，在最后一生中，没有堪布和阿阇黎，变成自生的比丘，去到坟场时，一见到骨头，就通过领悟缘起产生和颠倒的规律的方式。见解是：在领悟人无我的基础上，加上所取的法无我的领悟，就领悟了一半和两份的无我。《现观庄严论》中说：“为舍弃所取义的分别，以及不舍弃能取，如缘起的犀牛角之路，应知是真实的摄略。” 戒律是：与声闻乘相同。禅修是：在声闻乘的十六种行相的四谛之上，加上甚深的缘起法来禅修。行为是：主要为了自己的利益而行持，给他人讲法时，不依赖语言的表诠，而是以神变的显现，用身体的表诠来宣说。在果位上，像发愿成为独觉一样进行连接，像犀牛角一样，如果积聚了资粮，则大小的行持依次在五道、四道和三道上，在一个座垫上现证圆满，连接到独觉阿罗汉的果位。虽然不需要在此道位上现证所要获得的果位本身，但所有要证悟的都必须在此证悟。第二，神道取道：在世尊释迦牟尼 面前，迎请包括圣者独觉僧众的眷属，并在其面前积累资粮。第三，精华取道：观想从那些天神的身体发出的白色光芒净化身心的过患，加持相续，并念诵牟尼和缘起心咒的陀罗尼。第四，应学取道：总的来说，像声闻乘一样，对于善与非善之业的取舍，不应错误，特别是对于应该精通的六法，要精通地学习，六法是：
English
If it exists, the law of producing results arises, and if it is reversed, the law of reversing is reversed. For example, relying on the inner dependent origination, relying on the bones of the charnel ground, gradually observing that it arises from aging and death, etc., in this way, the root of samsara is identified as ignorance. If it is reversed, then from action to aging and death also reverses, thereby entering. That is also accumulating merit for hundreds of great kalpas. In the last life, without a Khenpo and Acharya, becoming a self-born Bhikshu, when going to the charnel ground, as soon as seeing the bones, one realizes the process of dependent origination arising and reversing. The view is: On top of realizing the selflessness of the person, adding the realization of the selflessness of phenomena, one realizes one and a half selflessnesses. The Ornament for Clear Realization says: "In order to abandon the conceptualization of the object, and not to abandon the grasping, like the path of the rhinoceros horn of dependent origination, it should be known as the true summary." The discipline is: similar to the Shravakas. The meditation is: On top of the sixteen aspects of the four truths of the Shravakas, add the profound dependent origination to meditate. The conduct is: mainly practicing for one's own benefit, and when teaching the Dharma to others, not relying on the verbal expression, but using the manifestation of miracles, using the bodily expression to teach. In terms of the result, connect it like making a wish to become a Pratyekabuddha. Like a rhinoceros horn, if one accumulates merit, then the great and small conducts gradually on the five paths, four paths, and three paths, fully realize on one seat, connecting to the state of Pratyekabuddha Arhat. Although it is not necessary to manifest the fruit itself to be obtained on this path, all that needs to be realized must also be realized here. Second, taking the path of the gods: In front of the Bhagavan Shakyamuni, inviting the retinue including the noble Pratyekabuddha Sangha, and accumulating merit in their presence. Third, taking the path of essence: Contemplate that the white light emanating from the bodies of those deities purifies the faults of body and mind, blesses the continuum, and recites the Dharani of Muni and the essence of dependent origination. Fourth, taking the path of learning: In general, like the Shravakas, one should not be mistaken about accepting and rejecting good and non-good deeds. In particular, one should learn to be proficient in the six dharmas that should be mastered. The six dharmas are:
Tibetan
། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་དང་། བདེན་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་གདམས་ངག་ངང་སྒོམ་གྱི་ཁྲིད་ནི། རང་གི་སྤྱི་བོར་ཐིག་ལེ་དམར་པོ་དང་། དེ་ལས་ཁྲུ་གང་ཙམ་གྱིས་མཐོ་བར་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་སྟེ། གཉིས་ཀ་ཆེ་ཆུང་སྲན་མ་ཙམ་དུ་བསྒོམ། དེ་ལྟར་གསལ་ཐེབས་པ་དང་། ཐིག་ལེ་དམར་པོ་དེ་ལ་ཤེས་པ་གཏད་པས། དེ་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དམར་ལམ་གྱིས་སོང་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག །ཡང་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་ལ་ཤེས་པ་གཏད་པས། དེ་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དཀར་ལམ་གྱིས་སོང་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་སྟེ། དམར་དཀར་གཉིས་པོ་དེ་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་ལྡོག་གི་ཆོས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། དེ་ནས་དཀར་དམར་གཉིས་འདྲེས་པ་སྤྱི་བོ་ནས་བབས་ཏེ་སྙིང་གར་ཐིམ་པའི་ངང་ལ་མ་བཅོས་པ་མཉམ་པར་གཞག་གོ །དེ་བརྟན་ནས་ལྟ་ཁྲིད་ནི། ལུས་སེམས་རྡུལ་ཕྲན་དང་སྐད་ཅིག་མའི་བར་དུ་བཤིགས་པ་ཉན་ཐོས་ལྟར་ལས། དོན་དུ་སྣང་བ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་བསིལ་བ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་བཤིགས་པས་མཐའ་མེད་དུ་གྱུར་ནས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་གཞག །དེ་ལྟར་ བསྒོམས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྟེང་དུ། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཁྲིད་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་བ། །དང་པོ་ལ་ལམ་ཁྱེར་བཞིའི་ཐོག་མར་ཐེག་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ལ། འཇུག་སྒོ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་གཤིས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ངང་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟེན་འབྲེལ་མ་འགགས་པའི་འཆར་སྒོ་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་ཙམ་དུ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱས་ཏེ། དགེ་མི་དགེ་ལ་འཇུག་ལྡོག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་སྤྱོད་པས་འཇུག་གོ །ལྟ་བ་ནི། བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པའོ། དེའང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཆུ་ཟླ་ལྟར་རྟོགས་ཤིང་། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པས་ན་བདེན་གཉིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། མཉམ་པའི་དོན་ཉིད་མི་ཤེས་ཤིང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་འབྱེད་ལ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་བདག་མེད་ན། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་གསུམ་སྟེ། ཉེས་སྤྱོད་ལས་ལྡོག་པ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། བསམ་སྦྱོར་ཐམས་
Chinese
蕴、界、处、缘起、处与非处、以及谛。第二，诀窍安住禅修之引导：于自身顶轮观想红色明点，及其上方一肘高处观想白色明点，二者皆观想成豆子般大小。如是清晰显现后，将觉知专注于红色明点，其逐渐增大，直至一切显现皆成红色，于此专注安住。复又将觉知专注于白色明点，其逐渐增大，直至一切显现皆成白色，于此专注安住。应知红白二者为缘起顺逆之法。之后，红白二者融合，自顶轮降下，融入心间，于此不作造作，安住于此状态。此稳固后，观修引导为：如声闻乘般，将身心分解至微尘与刹那。然实则，将显现分解至微尘，复又彻底分解，使其化为无边，于一无所成的状态中安住。如是修习，于证悟人无我之上，亦将证悟所取法无我。第四，菩萨乘之引导分为二：总说与别说。第一，于四道用之首，将乘用为道用，其入门为：由二谛之门而入，于胜义谛中，于证悟诸法皆为法界自性之离戏论本性之状态中，于世俗谛中，以缘起不灭之显现，如幻象般显现，以慈悲菩提心摄持，于善与非善之取舍中，以方便智慧双运之行而入。见地为：证悟二无我。即于世俗谛中，证悟诸法皆为无而显现，如水中月般，于胜义谛中，证悟一切戏论皆寂灭之状态，故证悟二谛之实相。如《道次第》云：“不解平等性，分别世俗胜义二，若于法与补特伽罗无我，此乃菩萨。” 戒律有三：断除恶行之律仪戒，
English
Aggregates, elements, sense bases, dependent origination, possible and impossible places, and the truths. Second, the instruction on the key point of settling the mind in meditation: Visualize a red drop at the crown of your head, and a white drop one cubit above it. Visualize both as being the size of a pea. Once they are clearly established, focus your awareness on the red drop. As it grows larger and larger, until all appearances are red, remain single-pointedly in equipoise. Then, focus your awareness on the white drop. As it grows larger and larger, until all appearances are white, remain single-pointedly. Understand the red and white drops as the dharma of dependent origination arising and ceasing. Then, the red and white mix, descend from the crown of your head, and dissolve into your heart. Remain naturally in that state, without artifice. Once that is stable, the instruction on view is: Like the Hearers, break down body and mind into particles and moments. But in reality, break down appearances into particles, and then completely break them down, so that they become limitless. Remain in equipoise in a state where nothing is established. By meditating in this way, on top of realizing the selflessness of the person, you will also realize the selflessness of phenomena. Fourth, the instructions on the vehicle of the Bodhisattvas are twofold: general and specific. First, of the four ways of taking the path, first is taking the vehicle as the path. The entrance is: entering through the door of the two truths. In the ultimate truth, in the state of realizing the nature of all dharmas as being free from elaboration in the essence of their own nature. In the relative truth, with the unceasing appearances of dependent origination, appearing like illusions, being seized by love, compassion, and the mind of enlightenment. Entering into virtue and non-virtue through the methods of acceptance and rejection, entering through the practice of the union of skillful means and wisdom. The view is: realizing the two selflessnesses. That is, in the relative truth, realizing that all dharmas appear as non-existent, like the moon in water. In the ultimate truth, realizing the state where all elaborations are pacified, thus realizing the way things are in the two truths. As it says in the Stages of the Path: "If one does not understand the meaning of equality, and distinguishes between the relative and ultimate truths, and there is selflessness of phenomena and persons, this is a Bodhisattva." The discipline is threefold: the discipline of restraint, which is turning away from misdeeds,