Tibetan
་གནས་ཀྱི་གྲོང་དང་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་མི་གནས་པས་དགོན་པ་བ་དང༌། དུར་ཁྲོད་དུ་གནས་ཤིང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རོ་གོས་དང་རོ་ལ་བསྔོས་པའི་ཟས་ཙམ་གྱིས་འཚོ་བ་དུར་ཁྲོད་པ་དང༌། དགོན་པའི་ཤིང་ ལྗོན་པའི་དྲུང་ན་གནས་པ་ཤིང་དྲུང་པ་དང༌། དགོན་པའི་བླ་གབ་མེད་པའི་སྤྱིལ་པོར་གནས་པ་བླ་གབ་མེད་པ་དང་བཞིའོ། །གནས་མལ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་གནས་མལ་ཡང་ཡང་མི་འཆོས་པ་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་དང༌། མཚན་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཙོག་བུའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་འདའ་བ་ཙོག་བུ་པ་གཉིས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། མདོ་ལས། རྟག་ཏུ་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི། །ཁྱིམ་པའི་ལྟ་བ་སྦྱང་བར་དཀའ། །འཚོ་བ་གཞན་ལ་རགས་ལས་པའི། །དགེ་སྦྱོང་གི་ནི་འཚོ་བ་དཀའ། །ཞེས་པ་ལྟར། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ལོག་འཚོ་ལྔ་འབྱུང་ཉེ་བས་བསྒྲིམས་ནས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར་དུ་ཚིག་འཇམ་སྔོན་དུ་སྨྲ་བ་ཁ་གསག་ཐོབ་པར་འདོད་པས་གཞན་གྱི་རྫས་ལ་བསྔགས་པ་གཞོག་སློང༌། རང་ལ་བབ་ཐོབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ཐོབ་འཇལ། སྔར་ཐོབ་པ་ལ་བསྔགས་པ་དང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་ཅུང་ཟད་སྦྱིན་པ་རྙེད་པས་རྙེད་པ་འཚོལ་བ། རྙེད་བཀུར་གྱི་ཕྱིར་དུ་དབང་པོ་བསྡམས་ནས་དུལ་བར་འཆོས་པ་ཚུལ་འཆོས་ལྔ་དང༌། གཞན་ཡང་ཞིང་དང་ཚོང་གི་ལས་དང༌། དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་དང་ཆོས་འཚོང་བའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལོག་པའི་འཚོ་བ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཡིན་པས་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་ལམ་གྱི་མངོན་རྟོགས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེས་པ་མྱུར་ཏུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་རིང་དུ་སྤངས་ཏེ་རྣམ་པར་དག་པའི་འཚོ་བས་འཚོ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་ཚུལ་དངོས་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་དམན་ཉན་རང་གི་སྒོམ་རིམ། །ཐེག་ཆེན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒོམ་རིམ་མོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་རྒྱལ་གྱི་སྒོམ་རིམ་མོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་གྱིས་མཚམས་སྦྱར། དེའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒོམ་པའི་ཚུལ། །ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་སྡེ་ཚན་བདུན་ཡིན་ཏེ། །དམིགས་རྣམ་ངོ་བོ་འབྲས་བུ་སྐབས་ལྔས་བསྡུས། །ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ རྣམས་རིམ་པར་འཆད་པའི་ཐོག་མར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་པ་རྣམས། ལམ་སྔ་མ་བཞིར་སྡེ་ཚན་བདུན་གྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། མཛོད་ལས། སྡེ་ཚན་བདུན་ནི་གོ་རིམ་བཞིན། །ལས་ནི་དང་པོ་པ་དག་དང༌། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་རྣམས་དང་ནི། །སྒོམ་དང་མཐོང་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱེ། །ཞེས་པས་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི། འབྲིང་པོར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི། ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི། སྦྱོར་ལམ་དྲོད་དང་རྩེ་མོར་དབང་པོ་ལྔ། བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་ཏུ་སྟོབས་ལྔ། མཐོང་ལམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན། སྒོམ་ལམ་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་སྒོམ་ཚུལ་ལམ། རྣམ་པ། ངོ་བོ། དེའི་འབྲས་བུ། གནས་སྐབས་གང་དུ་བསྒོམ་པའི་ས་མཚམས་བཅས་ལྔ་ལྔས་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ལས་དང་པོ་པ། ངེས་འབྱེད་ཆ་བཞི། མཐོང་ལམ། སྒོམ་ལམ་ལ་སྒོམ་པའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དང་པོའི་ལས་ཅན་འདོད་ཆགས་སྤྱི་བྱེའི་གཉེན། །ཀེང་རུས་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྒོམ་ལུས་རྗེས་བལྟ། །ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཆུ་ཤིང་སྙིང་པོ་མེད། །དབུགས་ལ་སེམས་བཟུང་བདག་མེད་དམ་པའི་དོན། །འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟར། །ཉན་ཐོས་ལས་དང་པོ་པས་དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་ལུས་ཚོར་སེམས་ཆོས་བཞི་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམ་སྟེ། དེའང་འདོད་ཆགས་སྤྱིའི་གཉེན་པོར་རང་གཞན་གྱི་ལུས་དང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀེང་རུས་སུ་བསྒོམས་པས་ཆགས་པ་བཟློག་པ་ནི། མཛོད་ལས། ཀེང་རུས་ཆགས་བཅས་ཐམས་ཅད་ལའོ། །ཞེས་སོ། །བྱེ་བྲག་གི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་བམ་པ་དང༌། རྣམ་པར་དམར་བ་དང༌། རྣམ་པར་འབུས་གཞིག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་བརྒྱད་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། ། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ན་རེས་འགའ་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་ཆུ་ཤིང་ལྟར་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཚོར་བ་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་གསུམ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ལྟ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་ཆུ་ཤིང་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པར་བྱེད། དེ་ནས་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ལ་སེམས་བཟུང་ནས་རྟོག་པ་ཞི་བ་དང༌། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེའང་བརྟགས་ན་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ། དེའི་ངང་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་བསྒོམ། དེ་ནས་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ལ་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་མེད་པ་ཉིད་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་དམིགས་པར་བཞག་ཅེ་ན། ཤེས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ཅན་ལུས་ལ་བདག་གི་གནས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང༌། ཚོར་བ་ལ་ནི་བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་གཞི་དང༌། སེམས་ལ་བདག་གི་དངོས་པོ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་གི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་གཞིར་རྟོག་པ་དེ་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལུས་
Chinese
不住在村庄和寺院等处所，故称寺院住者；住在坟地，仅靠坟地的尸布和供奉尸体的食物为生，故称坟地住者；住在寺院的树木下，故称树下住者；住在寺院无遮蔽的茅棚里，故称无遮蔽者，共有四种。作为对依恋住所的对治，不经常修缮住所，保持原样者，称为保持原样者；整夜以蹲坐的姿势度过者，称为蹲坐者，共有两种。第五是，如经中所说：‘恒常怀有各种见，在家之见极难断，生活依赖于他人，沙门的活命实为难。’因此，出家人容易产生五种邪命，必须谨慎断除。为了获得利养和恭敬，先说柔和语以讨好他人，为了获得财物而赞叹他人的物品，称为谄媚乞求；讲述自己应得的功德，称为衡量所得；为了赞美先前获得的或为了获得而稍作布施，称为以利求利；为了获得利养恭敬，收摄根门而装作调柔，称为伪装，共有五种。此外，耕田、经商等行业，以及买卖佛像和经书等行为，都是非常严重的邪命，如果具备这些，未生的道的证悟不会生起，已生的也会迅速退失，因此要远离这些，以清净的活命方式生活。二是真实宣说修习之法，分为二：小乘声闻缘觉的修习次第，大乘波罗蜜多的修习次第。初者又分为二：声闻和自佛的修习次第。初者又分为二：以总说作为引导，广说其义。初者是：修习之法，声闻部派有七个部类，以所缘、行相、体性、果、时五个方面来概括。为了依次阐述共同和不共同的修习之法，首先是声闻的部派们，在前四道以七个部类来修习，如《俱舍论》所说：‘七部类依次为，事业即最初者等，决择分与顺解脱，修与见道作区分。’因此，在资粮道小者修习四念住，中者修习四正断，大
English
Those who do not reside in villages or monasteries are called monastery dwellers; those who live in cemeteries, subsisting only on shrouds and food offered to corpses, are called cemetery dwellers; those who live under trees in monasteries are called tree dwellers; and those who live in monasteries in uncovered huts are called uncovered dwellers, totaling four types. As an antidote to attachment to dwellings, those who do not frequently repair their dwellings, keeping them as they are, are called those who keep things as they are; those who spend the night in a squatting posture are called squatters, totaling two types. Fifth, as stated in the sutra: 'Constantly holding various views, it is difficult to abandon the views of householders; living dependent on others, it is difficult for ascetics to make a living.' Therefore, renunciants are prone to five types of wrong livelihood, which must be diligently abandoned. Speaking softly to please others in order to gain profit and respect, praising others' possessions in order to obtain wealth, is called flattery and begging; speaking of one's own deserved merits is called measuring gains; giving a little in order to praise what one has already obtained or to obtain more is called seeking profit with profit; restraining the senses and pretending to be disciplined in order to gain profit and respect is called hypocrisy, totaling five types. Furthermore, activities such as farming and trading, as well as selling images of the Buddha and scriptures, are very serious wrong livelihoods. If one possesses these, the realization of the path that has not yet arisen will not arise, and that which has arisen will quickly decline. Therefore, one should abandon these and live by pure livelihood. Second, the actual explanation of the method of cultivation is divided into two: the cultivation sequence of the Lesser Vehicle Hearers and Solitary Realizers, and the cultivation sequence of the Great Vehicle Perfections. The former is further divided into two: the cultivation sequence of Hearers and Self-Buddhas. The former is further divided into two: introducing with a summary, and explaining its meaning in detail. The former is: the method of cultivation, the Hearer schools have seven categories, summarized by the five aspects of object, aspect, nature, result, and time. In order to explain the common and uncommon methods of cultivation in sequence, first are the Hearer schools, who cultivate the first four paths with seven categories, as stated in the Abhidharmakosha: 'The seven categories are in order, the first is action, the determinative factors and the conforming factors, and the distinction between cultivation and seeing.' Therefore, in the small accumulation path, one cultivates the four mindfulnesses, in the medium one cultivates the four right abandonments, in the large
Chinese
为了稳固神通，修习四神足。在加行道的暖位和顶位，修习五根。在忍位和世第一法位，修习五力。在见道位，修习七菩提分。在修道位，修习八正道。需要修习这些内容。要知道，所有这些，都要从所缘境的修习方式，或者说相、体性、果、在哪个阶段修习的界限这五个方面来归纳理解。 第二部分有四点：初学者，四正断，见道，以及修道位的修习次第。 第一点：对于初学者来说，是对治总的和别的贪欲。 修习白骨，八种作意，观身随行。 感受痛苦，如水木无髓。 以气息摄心，无我乃是胜义谛。 行蕴和识蕴，诸法如幻。 声闻初学者所缘境是缘身、受、心、法四者而修习。也就是，为了对治总的贪欲，将自己和他人的身体和显现都观想为白骨，以此来遣除贪执。《俱舍论》中说：“白骨对治一切贪执。”为了对治个别的贪欲，修习八种作意，即：青瘀想、脓烂想、虫 खाए 想等。 断除贪欲后，有时会将身体安住在观身随行念住中，像水木一样观修。 之后，对于感受，即乐受、苦受、不苦不乐受这三种，观想为痛苦，并修习如水木般无有实义的作意。然后，将心专注于呼吸的出入，使分别念寂静。心的相续是世俗谛，如果加以分析，则是刹那无分，是胜义谛。在这种状态下，修习无我的道理。之后，对于行蕴和识蕴所包含的法，内外一切自性的无我，以及无常、如幻等进行修习。为什么将这些作为所缘境呢？因为颠倒的知见者，会将身体执着为我的住所，将感受执着为我享受的基础，将心执着为我的实体，将法执着为我和烦恼以及清净的基础，为了破除这些颠倒的执着。
English
To stabilize the miraculous power, practice the four legs of miraculous power. In the heat and peak positions of the path of joining, practice the five faculties. In the positions of forbearance and supreme Dharma, practice the five powers. In the path of seeing, practice the seven branches of enlightenment. In the path of meditation, practice the eight noble path branches. These need to be practiced. It should be understood that all of these should be summarized and understood from five aspects: the way of meditating on the object of focus, or the aspect, nature, result, and the boundary of where to meditate. The second part has four points: beginner, four right efforts, the path of seeing, and the order of practice in the path of meditation. The first point: For beginners, it is the antidote to general and specific desires. Meditate on skeletons, eight concepts, and observe the body as it goes. Feel the pain, like water and wood without marrow. Hold the mind with breath, and non-self is the ultimate truth. Formations and consciousness, all phenomena are like illusions. The object of focus for a Shravaka beginner is to meditate by focusing on the four: body, feeling, mind, and phenomena. That is, to counteract general desire, visualize one's own and others' bodies and appearances as skeletons, thereby eliminating attachment. The Treasury of Knowledge says: "Skeletons counteract all attachments." To counteract specific desires, practice eight concepts, such as the blue-green, festering, and worm-eaten thoughts. After abandoning desire, sometimes the body is placed in the mindfulness of observing the body as it goes, and practice like water and wood. Then, for feelings, namely pleasant, painful, and neutral feelings, contemplate them as suffering, and practice the concept of being without essence like water and wood. Then, focus the mind on the movement of breath in and out, so that thoughts are calmed. The continuum of mind is the conventional truth, and if analyzed, it is a momentary indivisible, which is the ultimate truth. In this state, practice the meaning of non-self. Then, for the phenomena included in formations and consciousness, practice the non-self of all internal and external natures, as well as impermanence, illusion, and so on. Why are these set as objects of focus? Because those with inverted knowledge cling to the body as the object of my dwelling, cling to feeling as the basis of my enjoyment, cling to the mind as my entity, and cling to phenomena as the basis of my afflictions and purification, in order to break these inverted clinging.