Tibetan
་ཀྱིས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བསོད་སྙོམས་པ་དང་སྟན་གཅིག་ཕྱིས་མི་ལེན། ། ཆོས་གོས་གསུམ་དང་ཕྱིང་བ་ཕྱགས་དར་ཁྲོད། ། དགོན་པ་པ་དང་ཤིང་དྲུང་བླ་གབ་མེད། ། དུར་ཁྲོད་པ་དང་ཙོག་པུ་གཞི་ཇི་བཞིན། ། ཞེས་པ་ལྟར་དང༌། ཟས་གོས་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་ལའང་ལོག་པའི་འཚོ་བ་ལྔ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་[སྤང་བླང་མདོར་བསྡུས་]ནི། རུང་དང་ཉེ་བླང་མི་རུང་དང་ཉེ་སྤང༌། ། དངོས་སུ་མ་སྨོས་པའི་གནང་བཀག་རྣམས་ཀྱང་རིགས་པས་བརྟགས་ནས་བླང་དོར་བྱ་དགོས་ཏེ། གང་ཞིག་བྱར་རུང་བར་གསུངས་པ་དང་ཉེ་ཞིང་མི་རུང་བ་ལས་བཟློག་ན་དེ་དག་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྤྱོད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་དགེ་ཚུལ་ལ་དགག་དབྱེ་གསུངས་པར་མཚོན་ནས་གསོ་སྦྱོང་བྱ་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། ། གང་སྤྱད་དུ་མི་རུང་བར་གསུངས་པ་དང་ཉེ་ཞིང་རུང་བ་ལས་བཟློག་ན་དེ་དག་ཀུན་ཏུ་སྤང་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་སྲིན་བལ་ལ་སྟན་བྱེད་པ་བཀག་པས་དེ་དང་མཉམ་པའམ་ལྷག་པ་ལ་སྟན་བྱ་མི་རུང་བར་མཐུན་པ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་འདུལ་བ་བསྡུས་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཀར་བཅས་པར་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས་གསུངས་སོ། ། ཉ༣ གསུམ་པ་[ཚིགས་གསུམ་ཇི་ལྟར་ལྡན་པའི་ཚུལ་]ནི། གཟུགས་ཅན་འདོད་རྣམས་ཚིགས་གསུམ་ཐ་དད་ལྡན། ། ཤེས་པར་འདོད་པས་གནས་འགྱུར་ལྡན་པར་བཞེད། ། དེ་ལྟར་བཤད་(༤༦ན)པའི་ཚིགས་གསུམ་པོ་བླངས་ནས་གནས་པའི་ཚེ་དེ་གསུམ་པོ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ལྡན་ནམ། ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ལྡན་ནམ། སྔ་མ་ཕྱི་མར་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་དུ་ལྡན་ཞེ་ན། འདི་ལ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་བྱེ་སྨྲ་ལྟར་ན་ཚིགས་གསུམ་རིམ་གྱིས་ནོད་པའི་དགེ་སློང་གི་རྒྱུད་ལ་གསུམ་པོ་དེ་འཐོབ་བྱེད་ཀྱིས་ཐོབ་ཅིང་གཏོང་བྱེད་ཀྱིས་མ་གཏོང་བས་གཟུགས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད། ཤེས་པར་འདོད་པའི་ལུགས་དབུ་མ་པ་ལྟར་ན། ཚིགས་གསུམ་རིམ་གྱིས་ནོད་པའི་དགེ་སློང་གི་རྒྱུད་ལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཅིག་ཅར་དུ་ལྡན་པ་མིན་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་གཙོ་སེམས་གཅིག་གི་འཁོར་དུ་སྤོང་སེམས་རྫས་གཞན་པ་གསུམ་ཅིག་ཅར་ལྡན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ལྡན་པའང་མིན་ཏེ་ཤེས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་དེ་གསུམ་གྱི་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུད་ལ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མར་རྫས་སོགས་གོང་འཕེལ་དུ་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྡན་ཏེ། དགེ་བསྙེན་གྱིས་དགེ་ཚུལ་དང༌། དེས་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་བླངས་ཚེ་སྡོམ་པ་སྔ་མ་ཕྱི་མའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཚོགས་ལམ་ནས་སྦྱོར་ལམ། དེ་ནས་མཐོང་ལམ་དུ་གནས་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། ། དེས་ན་དགེ་སློང་གི་རྒྱུད་ལ་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པ་ཡིན་གྱི། དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་མི་རིགས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་རྒྱུད་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་གཟུགས་ཅན་ངོ་བོ་ཐ་དད་དང་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྫས་ཐ་དད་གང་དུའང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅིག་ཅར་དུ་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འདོད་དོ། ། ཆ༢ རྩ་བའི་གཉིས་པ་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་ཁྱད་པར་དུ་དབྱེ་བ་ལ་བདུན། ཇ༡ སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི། ཇ༢ ཆོ་གའི། ཇ༣ བླང་ཡུལ། ཇ༤ རྟེན་གྱི། ཇ༥ གནང་བཀག་གི། ཇ༦ གསོ་ཚུལ་གྱི། ཇ༧ གཏོང་མི་གཏོང་གི་ཁྱད་པར་རོ། ། ཇ༡ དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་ཐེག་དམན་ཇི་བཞིན་ལ། ། བླང་དུས་གཞན་དོན་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་(༤༦བ)སམ། ། སླད་ནས་སེམས་སྐྱེས་པས་ཀྱང་འགྱུར་བར་གསུངས། ། ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པ་ནི་བོད་དུ་མ་བྱུང་ལ། སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དཔལ་ནོད་དབང་བསྐུར་ཡིན། ། ཅེས་དང༌། འོད་ལྡན་དུ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དཔལ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་མཛད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། གཞི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སོ་ཐར་ལ་བསམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་གྱི་མཚན་གཞི་ཡིན་ལ། དེའང་ཐོག་མར་སྡོམ་པ་བླང་བའི་དུས་ཉིད་ནས་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པའམ། སྐབས་དེར་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཤེས་ཀྱང་སླད་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། ། ཇ༢ གཉིས་པ་[ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་]ནི། ཆོ་ག་ཐུན་མོང་ཉན་ཐོས་ལུགས་ལྟར་ལ། ། ཐུན་མིན་གསོ་སྦྱོང་སྡོམ་སོགས་གོང་མ་དང༌། ། ཐུན་མོང་སྨོན་སེམས་སྟ་གོན་དག་ལས་ཐོབ། ། སྡོམ་པ་འབོགས་པའི་ཆོ་ག་ལ་གསུམ། ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་ནི། བསམ་པ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ཅིང་ཆོ་ག་ཉན་ཐོས་ལྟར་བྱས་པའི་རིས་བརྒྱད་དོ། ། ཆོ་ག་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་ནི། སྔོན་ཆོག་བྱམས་པ་འཇམ་དབྱངས་སོགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མང་པོ་བསྙེན་རྫོགས་མཛད་པར་བཤད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་དོན་ཞགས་ལས་བཤད་པའི་གསོ་སྦྱོང་གི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཆོ་ག་གོང་མ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་ནི། སྨོན་སེམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཐོབ་པའི་སོ་ཐར་དང༌། དབང་གི་སྟ་གོན་དག་ལས་ཐོབ་པའི་སོ་ཐར་ལྟ་བུའོ། ། ཇ༣ གསུམ་པ་[བླང་ཡུལ་གྱི་་ཁྱད་པར་]ནི། བླང་ཡུལ་རབ་བྱུང་ཁྱིམ་པ་སྡོམ་ལྡན་ཏེ། ། ཐུན་མོང་བའི་སྡོམ་པ་བླང་བའི་ཡུལ་ནི་རབ་བྱུང་གི་དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་དང༌། ཐུན་མིན་གསོ་སྦྱོང་ལ་སོགས་པ་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་པའི་ཆ་ལུགས་ཅན་གྱི་སྡོམ་ལྡན་ལས་(༤༧ན)ཀྱང་བླང་དུ་རུང་ངོ༌། ། ཇ༤ བཞི་པ་[རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་]ནི། རྟེན་ཀྱང་ཐུན་མོང་དེ་བཞིན་ཐུན་མིན་ནི། ། སེམས་བསྐྱེད་གང་རུང་དག་ལ་སྡོམ་འདི་སྐྱེ། ། སྡོམ་པ་དེ་བླང་བའི་རྟེན་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བ་ནི་དེ་ནས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་དགོས་ཤིང༌། ཐུན་མོང་མིན་པ་རྣམས་ནི་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་གང་ལ་འབོགས་རུང་བ་དེ་ལ་སྡོམ་པ་འདིའང་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། ། ཇ༥ ལྔ་པ་[གནང་བཀག་གི་ཁྱད་པར་]ནི། དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སྤང་བདུན་གནང༌། ། བསླབ་བྱ་ཆོ་ག་ཐུན་མོང་བས་ནི་རང་གིས་གང་བླངས་པའི་སོ་སོ་ཐར་པ་དེ་དགག་དགོས་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་ཚེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྲུང་དགོས་ཏེ། སྡོམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བཅས་པ་ལས་དགོས་མེད་འདའ་བ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྐབས་སུ་ལྟུང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་ན་ལུས་ངག་གི་སྤོང་བདུན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཐམས་ཅད་གནང་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཐུགས་རྗེ་མངའ་བས་རིང་གཟིགས་པས། ། བཀག་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་གནང༌། ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། ཆོ་ག་ཐུན་མོང་མིན་པ་ལས་གསོ་སྦྱོང་རང་གིས་ལེན་པ་ནི་བསྙེན་གནས་དང་བསྲུང་བྱ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། ། ཇ༦ དྲུག་པ་[གསོ་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་]ནི། ལྟུང་བ་འཆབ་བཅས་བཤགས་བསྡོམས་བླང་དུ་རུང༌། ། ཡན་ལག་ལྟུང་བ་སྟོབས་བཞིས་བཤགས་པས་འདག ། བསམ་པས་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་ཆད་པས་མིན། ། ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བ་ནི་ཕམ་པ་འཆབ་བཅས་ལ་སྡོམ་པ་སླར་བླང་དུ་མེད་པར་འདུལ་འཛིན་ཕལ་ཆེར་གྱིས་བཤད་པ་ནི་ལག་ལེན་དོགས་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ལ། རྗེ་ཕྲིན་ལས་པ་སོགས་ཀྱིས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་འཆབ་བཅས་འཆབ་མེད་གང་བྱུང་ཡང་འགྱོད་
Chinese
通过修习十二种功德来安住。 正如所说： 乞食之士一坐具，不应再次受用食。 三衣以及毡布破旧衣， 林居者与树下住，不求屋盖无遮蔽。 塚间住与常坐不卧，如是行持。 如是，对于所有好的和不好的饮食、衣服，也应该远离五种邪命。 2. 第二部分 [略说取舍]： 应行与近应取，不应行与近应舍。 对于没有直接提及的开许和遮止，也应以理观察后进行取舍：如果与所说的应行之事相近，而又非不应行之事，那么毫无疑问地应该实行。例如，对于沙弥所说的遮止和开许，应以此为准进行斋戒（布萨）。 如果与所说的不可行之事相近，而又非应行之事，那么所有这些都应该舍弃。例如，禁止使用丝棉（蚕丝）制作坐垫，那么与此相同或更甚（指更珍贵或更具伤害性）的，也不应作为坐垫，这是相同的道理。 正如佛陀临涅槃时，在《小品律》中教导了这样的戒律总纲。 3. 第三部分 [三支如何具足之理]： 主张色法者说三支异体具， 主张识法者说住转具足。 那么，如是所说（46b页）的三支，受持安住时，这三者是本质各异地具足呢？是本质一体地具足呢？还是前一者转变为后一者的形式具足呢？对此，根据主张色法（有形之物）的宗派，如毗婆沙师（部派佛教），认为比丘的相续中次第受持三支时，这三者通过获得因（成办所依）而获得，通过舍弃因（破毁所依）而未舍弃，因此它们是本质各异的色法。 根据主张识法（心识）的宗派，如中观师，认为比丘的相续中次第受持三支时，这三者并非本质各异而同时具足，因为如果那样，则将导致一个主心所的伴随中，同时具足三种舍心（戒体）这一他体实法。也并非本质一体具足，因为在一个心识相续中，不可能存在这三者的同基。 因此，在这样的相续中，前前（支）转变为后后（支），以物质等递增的方式具足，如同居士（受持）戒……
English
One should abide by the twelve virtues cultivated by practice. As it is said: Alms-mendicants do not take a second meal from a single seat. The three monastic robes, and worn-out felt clothing, Dwelling in solitude and under trees, without seeking shelter or covering. Dwelling in charnel grounds and sitting constantly, as is the foundation. As such, for all good and bad food and clothing, one should also abandon the five wrong livelihoods. 2. Second part [Briefly on What to Adopt and Abandon]: What is permissible and closely related should be adopted; what is impermissible and closely related should be abandoned. Even for permissions and prohibitions not explicitly stated, one should discern them through reasoning and then adopt or abandon accordingly: If something is close to what is said to be permissible to do, and is not impermissible, then one should practice it without doubt. For example, just as the prohibitions and permissions stated for novices serve as a guide for observing the posadha vows. If something is close to what is said to be impermissible to practice, and is not permissible, then all of these should be completely abandoned. For example, just as it is prohibited to make cushions from silk-cotton (silk), similarly, it is impermissible to make cushions from materials equivalent to or superior to it. Thus, this concise Vinaya was taught by the Buddha in the Minor Vinaya section when he was about to pass into nirvana. 3. Third part [How the Three Branches are Possessed]: Those who assert form (materiality) say the three branches are distinct and possessed, Those who assert consciousness (mind) believe they are possessed through transformation. So, regarding the three branches thus explained (page 46b), when one accepts and abides by them, are these three possessed as distinct entities? Are they possessed as a single entity? Or are they possessed in the manner where the former transforms into the latter? In this regard, according to the system that asserts form (rupavada), like the Vaibhashikas (Sarvastivada), when a monk sequentially takes the three branches, these three are acquired by the acquiring cause and not abandoned by the abandoning cause, hence they are distinct forms in nature. According to the system that asserts consciousness (cittavada), like the Madhyamikas, the three branches, when sequentially received by a monk, are not simultaneously possessed as distinct entities. This is because if they were, it would imply that three other substances of mental factors of abandoning (vows) are simultaneously present as retinue to a single primary mind. Nor are they possessed as a single entity, because in a single mental continuum, it is impossible for these three to have a common basis. Therefore, in such a continuum, the former transforms into the latter, and they are possessed in a manner of progressive transformation of substances, etc., just as a lay practitioner (takes) vows...
Chinese
……之方式。因此，当他受持比丘戒时，先前的戒律会转变为后来戒律的体性。如同从资粮道转为加行道，再从加行道转为见道一般。 因此，比丘相续中获得且未失坏的是沙弥戒，但主张比丘相续中存在沙弥戒是不合理的，因为比丘相续中，这三种戒律既不是体性相异的色法，也并非是体性相异的识法。因为这二者不可能以体性一致的方式同时并存。有人如此主张。 第二部分，根基的第二点：大乘别解脱戒的特殊分类有七种。J1. 发心；J2. 仪轨；J3. 受戒境；J4. 所依；J5. 开遮；J6. 守护方式；J7. 舍与不舍的差别。 J1. 第一，发心。 大乘别解脱戒如同小乘一般， 在受戒时若缘于为利他而证菩提，(46b) 或后来生起此心，也说可以转为大乘别解脱。 大乘别解脱戒不共的广大仪轨在藏地尚未出现。 《三百颂》中说： “圆满菩提吉祥授予灌顶。” 以及： 在《光明论》中说：“圆满菩提即是吉祥，因为它是一切法王的成佛之因。为了获得它而进行灌顶。”如同所述，以发心将声闻别解脱作为基础而进行区分，即是大乘别解脱的定义。 也就是说，从最初受戒之时起，就以为了他利而获得圆满菩提为目标，或者，即使当时不了解这样的发心，但后来生起这样的发心，也说可以转为大乘别解脱。 J2. 第二，[仪轨的差别]： 共称的仪轨是依照声闻宗的规矩， 不共的则是在上等的布萨、受戒等中， 以及在共称的发愿心、准备中获得。 授戒仪轨有三种。与声闻共同的大乘别解脱，是以大乘发心摄持意乐，并依照声闻仪轨所作的八种戒律。 不共仪轨的大乘别解脱，是以前行仪轨中，弥勒、文殊等为了众多众生……
English
...manner. Therefore, when one takes the bhikshu vows, the former vows transform into the nature of the later vows. For example, just as the path of accumulation transforms into the path of preparation, and from there into the path of seeing. Therefore, in the continuum of a bhikshu, the shramanera precepts are attained and not degenerated. However, it is not reasonable to assert that the shramanera precepts exist in the continuum of a bhikshu, because in the continuum of a bhikshu, these three sets of vows are neither distinct material phenomena nor distinct consciousness phenomena. This is because these two cannot coexist simultaneously in a single essence. This is the assertion. Chapter 2, Root Second: The distinctions of Mahayana Pratimoksha vows are seven. J1. By way of bodhicitta (generation of the mind of enlightenment). J2. By way of ritual. J3. By way of the object of reception (recipient). J4. By way of basis. J5. By way of permissions and prohibitions. J6. By way of restoration. J7. By way of relinquishment (giving up or not giving up). J1. First, regarding the generation of bodhicitta. Mahayana Pratimoksha vows are like those of the Hinayana. It is taught that at the time of taking the vows, if one aims at enlightenment for the sake of others (46b), Or even if one develops this aspiration later, it can transform into Mahayana Pratimoksha. The extensive, uncommon ritual for Mahayana Pratimoksha vows has not appeared in Tibet. In the "Three Hundred Verses," it is stated: "Receiving the glory of complete enlightenment is empowerment." And: In the "Light Commentary," it states: "Perfect enlightenment itself is glorious, because it is the cause of the Dharma King's actions. Therefore, empowerment is given for its attainment." As such, distinguishing the Sravaka Pratimoksha as a basis through intention is the definition of Mahayana Pratimoksha. That is to say, from the very beginning, at the time of taking the vows, one aims for the attainment of perfect enlightenment for the benefit of others. Or, even if one does not understand such a bodhicitta at that time, but later generates such a bodhicitta, it is taught that it can also transform into Mahayana Pratimoksha. J2. Second, [regarding the distinction of ritual]: The common ritual is according to the Hinayana tradition, While the uncommon one is obtained through superior confession (posadha), ordination, and so forth, As well as through common aspiration and preparatory stages. There are three types of ordination rituals. Mahayana Pratimoksha vows that are common with the Hinayana are the eight categories of vows observed with a Mahayana bodhicitta intention and performed according to the Hinayana ritual. The uncommon ritual Mahayana Pratimoksha vows are those where, in the preliminary rites, Maitreya, Manjushri, and so forth, for the sake of many beings...