Tibetan
འདྲིས་ཤིང་གནས་པ། ཆོས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ཀྱང་རྩོད་པ་ཞི་བར་མ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་གནས་ནས་དབྱུང་བའོ། ། གདམས་ངག་བཞག་པས་མ་ཐུལ་བ་ལ་དགེ་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་དང་དགག་དབྱེ་བྱེད་དུ་མི་འཇུག་པ་ནི་དེ་དང་དེ་བཞག་པའོ། ། ལྷུང་བཟེད་ཁ་སྦུབ་ནི་སྤྱིར་ནན་ཏུར་ཡིན་ཀྱང་ཡུལ་ཁྱིམ་པ་ལ་བྱ་བ་ཡིན་པས་འདིར་མི་བགྲང་ངོ༌། ། དེ་ལྟར་ནན་ཏུར་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཟོད་པ་འབུལ་ན་དེ་(༤༤བ)རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་བཟོད་པ་བླང་བའི་ཆོ་ག་བྱ། དབེན་པ་སྐྱབས་ཡོད་ན་འདུག་པ་ལྟ་བུ་མ་ངེས་པ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་འཚོལ་དུ་གཞུག་གོ། ། འཆབ་ཉེས་འབྱུང་བའི་ཡུལ་དང༌། གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་ཚང་བའི་འཆབ་ཉེས་ཀྱི་ཚད་སོགས་ཀྱིས་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བའི་དུས་དང་དུས་མིན་པར་བསྡུས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཟག་གི་གཞི་དང༌། བསླབ་སྦྱིན་དང་སྤོ་མགུ་སྤྱོད་པ་སོགས་ས་གཞན་ན་གནས་པ་ཉེར་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་བཤད་པས་གཞན་ན་གནས་པའི་གཞི་དང༌། མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱི་ལྟུང་བ་གླེང་བའི་ཐབས་གསོ་སྦྱོང་གཞག་པའམ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་གཞི་རྣམས་ཀྱང་འདི་དག་ལས་འཕྲོས་པའོ། ། ཕ༣ གསུམ་པ་རྩོད་པ་ཕྱིར་བཅོས་ནི། རྩོད་པ་བཞི་པོ་ཞི་བྱེད་བདུན་གྱི་ས་གཞིལ། ། འཁོན་འཛིན་གྱི་ཤེས་པས་རྩོད་པ་སྤེལ་བའི་ཚུལ་བཞི་ཡོད་དེ། འདུས་བྱས་རྟག་མི་རྟག་ལ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་རྩོད་པ་ལྟ་བུ་འགྱེད་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པ་དང༌། གདམས་ངག་གསོ་དགག་གཞག་པ་ལ་འཇོག་པ་པོ་དང་བཞག་བྱ་རྩོད་པ་ལྟ་བུ་མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པ་དང༌། ལྟུང་བ་གླེང་བས་ཁས་མི་ལེན་པ་གླེང་བྱ་གླེང་བྱེད་རྩོད་པ་ལྟུང་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། རྩོད་པ་དེ་གསུམ་གྱི་དབང་གིས་གསོ་སྦྱོང་སོགས་ཀྱི་ལས་ལ་མཐུན་པ་མི་སྦྱིན་པས་རྩོད་པར་གྱུར་པ་བྱ་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པ་དང་བཞིའོ། ། དེ་དག་ཞི་བྱེད་ལ། རང་གི་ངང་གིས་ཞི་བ་ནི་རྩོད་བྱེད་རྣམས་ཤི་བའམ་རྒྱུད་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། ། སོ་སོར་ཞི་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ནི་བདུན་དུ་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ལ་མངོན་སུམ་བརྒྱད་དང༌། གཉིས་པ་ལ་ལྟུང་བ་གླེང་རྒྱུ་ཡོད་པ་ལ་མངོན་སུམ་བརྒྱད་དང༌། མེད་པ་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་དྲན་པས་འདུལ་བ་སྦྱིན་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་ལ་མ་སྨྱོས་པའི་འདུལ་བ་སྦྱིན་པ་གསུམ། གསུམ་པ་ལ་ཉེས་པ་རང་གིས་ངོ་མ་ཤེས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་འཚོལ་དུ་གཞུག་པ་དང༌། ཤེས་པ་ལ་ལྟུང་བ་ཁས་བླངས་པ་དང༌། དགེ་འདུན་བློ་རྩེ་མཐུན་པས་རྩྭ་(༤༥ན)བཀྲམ་པ་ལྟ་བུའི་ཞི་བྱེད་གསུམ། བཞི་པ་ལ་ཞི་བྱེད་བདུན་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་འཇུག་ཅིང་ལས་ལ་མཐུན་པ་སྦྱིན་པས་དངོས་སུ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། ། པ༥ ལྔ་པ་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་གནས་མལ་གྱི་གཞི་བཤད་པ་ནི། གནས་མལ་གཞི་ཡང་ལུགས་འདིར་མཐུན་ན་མཆོག ། ད་ལྟའི་ཕྱག་ལེན་ལ་བཤད་ཚོད་དང་མཐུན་པ་གང་ཡང་བྱེད་པ་དཀོན་ཀྱང་གནས་མལ་གྱི་གཞིའང་འདུལ་བ་ནས་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ལུགས་འདི་དང་མཐུན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཕན་ཡོན་མཆོག་ཏུ་ཆེ་ཞིང་ཉེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བས། དེ་ལ་གང་དུ་བྱ་བའི་གནས་རྩོད་པ་ཅན་དང་སྲོག་ཆགས་གདུག་པ་ཅན་དང་ཉམ་ང་བའི་ཡུལ་ཚ་སྒོ་ཅན་དང་ཚེར་མ་ཅན་སོགས་མ་ཡིན་པར་གཙུག་ལག་ཁང་ལྔ་བརྩེགས་ལ་སོགས་པའི་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་བསྟན་པའི་གཙོ་བོ། ལོགས་སུ་ཐུབ་པའི་སྔོན་གྱི་སྐྱེས་རབས། སྤྱོད་པ་སྟེ་ལས་བརྒྱ་རྩ་བྱ་བའི་གནས་སུ་གནས་བརྟན་ཆེན་པོ་རྣམས། སྒོར་གནོད་སྦྱིན་ལག་ན་རྡོ་རྗེ། སྒོ་ཁང་དུ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཆ་ལྔ་པ། དེ་སྟོན་བྱེད་ཚིགས་བཅད་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་བྲི། ཆོས་སྨྲ་བའི་སེང་གེའི་ཁྲི་དང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལྕགས་རི། གཞན་ཡང་མཛོད་དང་ཟས་ཀྱི་ཁང་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གྲངས་བཅུར་བཤད་པ་རྣམས་དང༌། གང་ཟག་སོ་སོའི་ཁང་པ་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་གི་ཚད་ཅན། མཆོད་རྟེན་དང་རྒྱལ་མཚན་རྣམ་པ་བཞི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ལ་གཟུག་ཅིང༌། དེ་དག་གི་ལས་ཚན་བསྐོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་གཞུང་མཐུན་དུ་བྱའོ།། ཇ༦ དྲུག་པ་ཞར་བྱུང་འཕྲོས་དོན་དུ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། ཉ༡ མཐའ་གཉིས་སྤང་བར་གདམས་པ། ཉ༢ སྤང་བླང་མདོར་བསྡུས། ཉ༣ ཚིགས་གསུམ་ཇི་ལྟར་ལྡན་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ཉ༡ དང་པོ་ནི། ཆགས་དང་ངལ་དུབ་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་བསལ། ། ཆོས་འདི་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཧ་ཅང་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་འདོད་པ་བསོད་ཉམས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། དཀའ་ཐུབ་(༤༥བ)ཀྱིས་ཧ་ཅང་ངལ་ཞིང་དུབ་པས་ཐོས་སྒོམ་མི་ནུས་པའི་མཐའ་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་བསལ་ལ་བདེ་བར་གནས་དགོས་ཏེ། དེའང་འབད་མེད་དུ་རྙེད་ན་ཀརྵ་པ་ཎ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་རི་བའི་གོས་དང༌། ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ། ཁང་པ་བརྩེགས་པ་ལྔ་བརྒྱ་པ་སོགས་ཀྱང་ཞེན་པ་མེད་པར་ལོངས་སྤྱོད་དུ་རུང་ལ། འབད་རྩོལ་གྱིས་སྒྲུབ་དགོས་ན་སྤོང་ཀློག་གི་གེགས་སུ་འགྱུར་བས། གོས་ཕྱགས་དར་ཁྲོད་པ། ཟས་བསོད་སྙོམས། གནས་ཤིང་དྲུང་ལ་སོགས་པ་བསྟེན་པས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། དེ་ལའང་བརྟུལ་ཞུགས་རབ
Chinese
那些熟悉并安住，即使通过彻底确立法义也未能平息争论的人，应从其住处驱逐。 对于那些通过忠告仍未能调伏者，不允许其与僧团一同参与布萨和制止（驱逐），此即是对此等人的搁置。 钵覆口（倒扣钵）虽然通常是强调（惩罚），但这是针对居家者的行为，因此在此不计。 如此强调之后，如果（他）献上忍辱，为了使其获得安住于自性，应由具足相的僧团举行接受忍辱的仪式。(44b)对于那些不确定者，如在寂静处有皈依而安住，应使其寻找其自性。 隐瞒罪过产生的缘境，以及因基础、意乐、加行究竟具足而产生隐瞒罪过的程度等，导致从堕罪中生起的（在）非时或（在）时中聚集而出现的个体基础；教授布施、移悦行为等，宣说了在其他处所安住的二十六种行为，因此（这涉及）在其他处所安住的基础；见、闻、疑三种堕罪的讨论方式，以及布萨的安立，或完全清净的基础，也都是由此等（情况）延伸而来的。 第三，关于争论的修正： 四种争论，以七种平息方便为基础。 执持仇恨的心识会增长争论，其方式有四种：例如，对于有为法常与无常的辩驳、反驳之争论，此为发起之争论；例如，对于安立忠告、布萨、禁止，安置者与被安置者的争论，此为不予忠告之争论；讨论堕罪却不承认，被讨论者与讨论者之间的争论，此为堕落之争论；因这三种争论之故，在布萨等行为上不给予一致（同意），由此引发的争论，此为为了行动之争论，以上共四种。 关于这些（争论）的平息方便，自然而然地平息，例如争论者死亡或心相续转变。 各自的平息之法，宣说了七种：第一种，有八种现量（亲证）；第二种，对于有堕罪可讨论的情况，有八种现量；对于没有（堕罪可讨论）的情况，由僧团通过白四羯磨（羯磨），以忆念的方式施予调伏；对于疯癫者，施予未疯癫时的调伏，此为第三种。 第三种，对于自己未认识的过失，使其寻找其自性；对于认识（过失）者，承认堕罪；善。
English
Those who are familiar with and dwell [in the Dharma], but whose disputes have not been settled even after the Dharma has been thoroughly established, are to be expelled from their dwelling. For those who are not subdued by the placement of instructions, they are not allowed to perform Upoṣadha and expulsion together with the Saṅgha; this is the abandonment of such individuals. Although turning the alms-bowl upside down is generally a severe warning, it is an action taken towards laypersons, and therefore it is not counted here. If, after such a stern warning, they offer their forbearance, then, in order for them to attain abiding in their own nature, the Saṅgha, endowed with the proper characteristics, should perform the ritual of accepting their forbearance. (44b) For those who are uncertain, such as dwelling in solitude with refuge, they should be made to seek their essential nature. The occasion for the emergence of hidden faults, and the basis of the individual from whom, due to the measure of hidden faults fully endowed with ground, intention, and action, there arises the aggregation of rising from a transgression, whether timely or untimely; the instruction of giving, and the conduct of pleasing relocation, etc., which are explained as the twenty-six types of conduct abiding in other grounds; thus, the basis of abiding in other grounds; the methods of discussing transgressions arising from seeing, hearing, and suspicion, as well as the establishment of Upoṣadha or the grounds for complete purification, also stem from these [situations]. Third, regarding the rectification of disputes: The four kinds of disputes are based on the seven means of pacification. There are four ways in which the consciousness of holding grudges propagates disputes: for example, the dispute of attack and counter-attack regarding the permanence or impermanence of conditioned phenomena, which is a dispute for instigation; for example, a dispute between the one who establishes and the one who is established upon regarding the placement of admonition, Upoṣadha, and prohibition, which is a dispute for not giving advice; a dispute where one does not admit to the transgression when it is discussed, a dispute between the one who discusses and the subject of discussion, which is a dispute for transgression; due to these three types of disputes, there is no concordance given to actions such as Upoṣadha, thus leading to a dispute for action, these are the four. Regarding the means to pacify these, natural pacification occurs, for example, when the disputants die or their mental continuum changes. The individual pacifying dharmas are taught to be seven: for the first, there are eight direct perceptions (abhisamaya); for the second, concerning situations where transgressions are to be discussed, there are eight direct perceptions; for those without [transgressions to be discussed], the Saṅgha confers discipline through the four-part motion (karma) with recollection; and for those who are insane, the conferral of discipline for non-insane persons; these are three. For the third, for those who do not recognize their own faults, they are made to seek their essential nature; and for those who recognize [the fault], the admission of the transgression; Good.
Chinese
以同心同德，如铺草般的三种寂静行（或：息灭行）。第四，彼等七种寂静行皆能趣入，并因施予符合业力的果报，故能真实息灭。 第五，舍弃二边之住处基础释要： 住处之基础，若与此传统合，则为最胜。 尽管现今的修行中，很少有能与所说教法完全相符的，但住处的基础若能与律典中所说之传统相符，则因其为佛陀所宣讲，故功德最大，且无过失。为此，应选择的住处，不应是充满争执、有毒害生灵、危险之处，如炎热之门（或：炙热之所）、荆棘丛生之地等，而应是在五层楼阁等寺院中的净室，其中主要展示教法；旁边描绘释迦牟尼佛前世本生故事；作为行持百业之地的，是诸大阿罗汉（或：住地大士）；门口供奉金刚手夜叉；在门廊处绘制五分轮转之轮回（或：五道轮回图），并附有偈颂等加以说明。法师之狮子座，以及外围之铁墙。此外，还应有十种所说的库房、厨房等，以及个人居室，其大小应能容纳四种行姿。在园林中应安置佛塔和四种胜利幢。这些任务的指派等，也应按照经论进行。 第六，附带的延伸意义之阐述，有三：一、劝诫舍弃二边；二、略说取舍；三、三偈具足之方式。 第一（即三部分之第一）： 彻底遣除贪著与疲惫的二边。 投身此佛法者，对于世间功德过分执着与贪恋，此为贪爱享乐之边；因苦行而过分疲惫困倦，致使不能闻思修，此为苦行之边。此二边皆须彻底遣除，方能安乐住。若不费力即能获得，则价值十万迦利沙迦（或：迦叶波那，古印度货币单位）之衣物，百味具足之饮食，五百重楼等，亦可在无执著之心下享受。若需费力追求，则会成为断绝读诵的障碍。因此，应满足于穿粪扫衣、食乞食、住树下等，并以此为足。此外，还有戒律的程度。
English
With convergent intentions, like spreading grass, there are three pacifications. Fourth, all seven of these pacifications enter and, by granting what is conducive to karma, they actually bring about pacification. Fifth, the explanation of the basis of dwelling places, abandoning the two extremes: The basis of dwelling places, if it accords with this tradition, is supreme. Although it is rare for current practices to fully align with what is taught, if the basis of dwelling places accords with the tradition spoken of in the Vinaya, it is taught by the Buddha, and thus its merits are supreme and it becomes faultless. For this, the place to be, should not be one of contention, or with harmful creatures, or a dangerous area with hot gates (or: exposed entries), or thorny places, etc. Rather, it should be a pure chamber within a five-storied temple or similar structure, primarily for expounding the teachings. On the side, the previous Jataka tales of the Buddha should be depicted. In places where the hundred karmic actions are to be performed, there should be great Arhats (or: Sthaviras). At the door, Vajrapani (Tibetan: གནོད་སྦྱིན་ལག་ན་རྡོ་རྗེ།, Sanskrit: वज्रपाणि, Romanized Sanskrit: Vajrapāṇi, Chinese literal meaning: 持金刚夜叉) should be depicted. In the gatehouse, the five-part Wheel of Samsara should be drawn, along with verses explaining it, and so forth. There should be a lion throne for Dharma speakers and an outer iron fence. Furthermore, the ten categories of facilities mentioned, such as treasuries and food storage rooms, along with individual rooms for each person, sized to accommodate four postures, should be present. Stupas and the four types of victory banners should be erected in pleasure groves. The appointment of their duties and so forth should also be done according to the scriptures. Sixth, incidental further explanations, with three parts: 1. Admonition to abandon the two extremes; 2. Brief summary of abandonment and acceptance; 3. The manner in which the three stanzas are present. First (of the three parts): Completely eliminate the two extremes of attachment and weariness. Those who have entered this Dharma, by being excessively attached and clinging to desirable worldly qualities, fall into the extreme of sensual indulgence. And by being excessively weary and exhausted from ascetic practices, leading to an inability to hear (study) and meditate, they fall into the extreme of asceticism. Both these two extremes must be completely abandoned, and one must abide in happiness. If obtained effortlessly, then clothing worth hundreds of thousands of Karshapanas (an ancient Indian coin), food endowed with a hundred flavors, five hundred-storied mansions, etc., can be enjoyed without attachment. However, if they must be obtained through strenuous effort, it will become an obstacle to renunciation and study. Therefore, one should be content with wearing rags (from discarded clothes), eating alms food, dwelling under trees, and so forth. Furthermore, there is the level of discipline/vow.