Tibetan
ག་མེད་ཕུང་པོ་ཙམ་ཉིད་དོ། ། ཞེས་པ་ལྟར། གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པོའི་བློ་ནི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། འདིར་གཙོ་བོའི་སྒྲས། རྒྱན་སྟུག་དང་ལང་གཤེགས་སོགས་ལས་ཉན་རང་གིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་མ་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་ནི་བསྒོམས་པས་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པ་ལ་དགོངས་ཤིང༌། ཁ་ཅིག་ཏུ་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པར་བཤད་པ་ནི། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་འདྲིས་པའི་ཤེས་བཞིན་དེས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་གྲོགས་བྱེད་པ་ལ་དགོངས་པས་སོ། ། དེས་ན་ཉན་རང་གིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་བཞེད་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དང༌། མ་རྟོགས་པར་བཞེད་པ་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པར་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་བཞེད་ཅིང༌། དེ་དག་གིས་ཉན་རང་རྣམས་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པར་འདོད་དོ། ། ཏ༥ ལྔ་པ་འཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་ནི། མྱང་འདས་མི་སྐྱེའི་ཆོས་ཅན་འདུས་མ་བྱས། ། མ་ཡིན་དགག་དང་མེད་དགག་བྱེ་མདོས་འདོད། ། ལྷག་བཅས་འདུས་བྱས་མ་བྱས་(༢༣༥ན)བརྒྱད་ཅུ་དགུ། ། འབྲས་བུ་བཞི་དང་ལྷག་མེད་རྒྱུན་ཆད་དོ། ། ཐེག་པ་གསུམ་གའི་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་མྱང་འདས་སུ་མཚུངས་ཀྱང༌། འདིར་འགོག་པའི་མྱང་འདས་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ནི། རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཚང་བ་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་སླར་མི་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་ཉན་ཐོས་པའི་འདོད་པ་ཕྱོགས་སྔར་མཛད་པ་ལྟར་འདོད་ལ། དེའང་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་ལས་འདུས་མ་བྱས་སོ། ། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་བྱེ་སྨྲས། འདུས་མ་བྱས་གསུམ། ཡུལ་དབུས་ཀྱི་བྱེ་སྨྲ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྣན་ནས་བཞིར་འདོད་པར་བཤད་ཅིང༌། དེ་བཞི་ལས། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས། ལྷག་བཅས་བརྟགས་འགོག་དང་། ལྷག་མེད་བརྟགས་མིན་འགོག་ཏུ་འདོད་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་པས། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་བརྟགས་འགོག་དང་། ཕུང་པོ་མེད་པ་བརྟགས་མིན་འགོག་ཏུ་འདོད་པར་ཐུབ་པ་དགོངས་གསལ་ལས་བཤད་ཅིང༌། གཉིས་ཀ་འདུས་མ་བྱས་སུ་མཐུན་པ་ལ་ཁྱད་པར་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་མ་ཡིན་དགག་དང༌། མདོ་སྡེ་པས་མེད་དགག་ཏུ་འདོད་པར་མཛོད་འགྲེལ་ལས་བཤད། དེ་དག་གི་དོན་ཀྱང་། བྱེ་སྨྲ་ནི། རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་སྟེ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འདོད་པའོ། ། མདོ་སྡེ་པ་ནི། རྫས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པར་འདོད་པའོ། ། འདི་ལ། ལྷག་བཅས་དང་། ལྷག་མེད་གཉིས་སུ་བཞག་པའི། ལྷག་བཅས་ནི། ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་ཀྱང་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་སྟེ། དེའང་འདུས་བྱས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དགུ་དང་འདུས་མ་བྱས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དགུའམ། དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞི་ཡིན་པ་དང༌། ལྷག་མེད་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་བཏང་ཞིང་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཆད་པས་སྡུག་བསྔལ་ལམ་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་(༢༣༥བ)ལུས་པར་མར་མེ་ཤི་བ་ལྟ་བུའོ། ། དགྲ་བཅོམ་པ་གྲོངས་ཕན་ཆད་རིག་པ་ཕྱི་མ་མཚམས་མི་སྦྱོར་བར་ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀ་འདོད་དོ། ། ཏ༦ དྲུག་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ། ཐ༡ གྲུབ་མཐའི་སྒོ་ནས། ཐ༢ སྡེ་པའི་སྒོ་ནས། ཐ༣ འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། ། ཐ༡ དང་པོ་ལ་གཉིས། ད༡ དབྱེ་བ་དངོས། ད༢ དེའི་འདོད་པ་བརྗོད་པའོ། ། ད༡ དང་པོ་ནི། གྲུབ་མཐའ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་དང་མདོ་སྡེ་པ། ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་རང་རང་གི་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་བཏགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཕྲ་མོ་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང༌། རགས་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་གཉིས་སུ་བྱུང་ལ། དེའང་གནས་བརྟན་བྱང་བཟང་གིས། དུས་གསུམ་དག་རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བས་སམ། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བས་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། ཞེས་འབྱུང་ཞིང༌། སྡེ་པ་རྣམས་ལས་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པར་བཤད་དོ། ། མདོ་སྡེ་པ་ནི། སྔ་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། འདི་ནི་སྒོ་དྲུག་པ་དང་འཕགས་པ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ཁས་ལེན་ཅིང་མདོ་སྡེ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་མདོ་སྡེ་པ་སྟེ། མིང་གཞན་དཔེས་སྟོན་པ་ལ་མཁས་པས་དཔེས་སྟོན་པའོ། །ཞེས་སོ། ། ད༢ གཉིས་པ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ལ་གཉིས། ན༡ འདོད་པ་མཐུན་པ་དང༌། ན༢ མི་མཐུན་པའོ། ། ན༡ དང་པོ་ནི། ཐུན་མོང་ཐེག་ཆེན་གསུང་རབ་ཁས་མི་ལེན། ། རྟག་གཅིག་བདག་སྤངས་བྱེད་པོ་ལས་སུ་སྨྲ། ། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀ་ཐུན་མོང་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་གསུང་རབ་འཁོར་ལོ་བར་པ་དང༌། ཐ་མ་གཉིས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལོངས་སྐུ་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱང་སེམས་བདེ་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཇི་སྐད་དུ། བདག་མེད་མཆོག་གི་བདག་ཐོབ་ནས། ། ཞེས་བདག་མཆོག་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉན་རང་ལྷག་མེད་དུ་ཞུགས་ཚར་བ་(༢༣༦ན)བསླངས་ནས་སླར་ཡང་འཚང་རྒྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་དང་འགལ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལས་མེད་པ་ལ་དེ་མ་འདུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐུན་མོང་གི་འདུལ་བ་ལ་མི་སྣང༌། མདོ་སྡེ་ལ་མི་འཇུག །ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བའི་སྒོ་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་མ་འདུས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་ལ། ཆོས་ཀྱི་བདག་དང་ཤེས་སྒྲིབ་མི་འདོད་པས་བདག་མེད་གཉིས་དང་སྒྲིབ་གཉིས། ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་ཡིད་མི་འདོད་པས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད། ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་མི་འདོད་པས་དེ་ནས་འབྱུང་བའི་ས་བཅུ། སངས་རྒྱས་ས་ལ་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་ལྷག་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་དུ་མི་འདོད་པས་གནས་གྱུར། འོག་མིན་གྱི་ལོངས་སྐུ་མི་འདོད་པས་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་བཞི་སོགས་མི་འདོད་ཅིང་ཁས་མི་ལེན་ནོ། ། སྡེ་གཉིས་ཀས་གཞིའི་སྐབས་སུ། ཕྱི་རོལ་པས་བརྟགས་པའི་བདག་རྟག་པ་གཅིག་པུ་རང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐག་པའི་སྦྲུལ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་མི་འདོད་པ་དང༌། ཕྱྭ་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་སྣོད་བཅུད་བྱེད་པ་པོ་གཞན་མེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེས། ། ཞེས་གང་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལས་སུ་འདོད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལྔ། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས། སྐྱེ་གནས་བཞི། འགྲོ་བ་ལྔ། ཁམས་དང་རེག་པ་དང་སེམས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཟས་ཏེ་ཟས་བཞི་སོགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སོགས་མཐུན་པར་འདོད་དོ། ། གང་ལ་དམིགས་ན་ཟག་པ་རྒྱས་མིན་ཕྱིར། ། འདུས་བྱས་ཟག་བཅས་ལམ་བདེན་འདུས་མ་བྱས། ། ཟག་མེད་ཆོས་ཡིན་གཞིག་དང་སེལ་བྱེད་ཀྱིས། ། དེར་འཛིན་འདོར་རུང་དངོས་དང་རྒྱུན་དག་ནི། ། ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་དོན་དམ་དོན་བྱེད་མིན། ། མི་འདོར་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་སྐད་ཅིག་སེམས། ། དོན་དམ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དོན་བྱེད་ཡིན། ། གཞིའི་ཤེས་བྱའི་གཙོ་བོ་ཟག་བཅས་(༢༣༦བ)དང་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེན་གཉིས་འཇོག་ཚུལ་ཡང་མཐུན་ཏེ། ཆགས་བཅས་ཀྱི་བློ་གང་གིས་ཆོས་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་དེ་ལ་དམིགས་པས་ཟག་པ་ཉོན་མོངས་རྣམས་དམིགས་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་ལྔ་པོ་གང་རུང་གི་སྒོ་ནས་རྒྱས་ཤིང་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གང་ལ་དམིགས་ན་དེ་དག་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རིམ་བཞིན་ལམ་བདེན་ལས་གཞན་པའི་འདུས་བྱས་མཐའ་དག་ཟག་བཅས་ཀྱི་མཚན་
Chinese
“无有蕴体而已。”如是所说，执著人我之心，乃缘于蕴体相续而生。此中，主要以《庄严论》（《大乘庄严经论》）、《楞伽经》等中所说，声闻、独觉不证法无我，乃是意指其未以修习而现证。 然有谓彼（声闻、独觉）已证二无我者，此乃意指，彼等所闻、思、修习之觉知，能助断除三界烦恼之故。 因此，声闻、独觉证得法无我，是龙树父子（龙树及其弟子）的主张。而未证得，是无著兄弟（无著、世亲）的意趣。藏地有些学者认为，彼等（声闻、独觉）皆证得二无我。 【达玛 5】 第五，应得之果： 涅槃乃不生之法，为无为（法）。 非遮、无遮，说一切有部、经部宗所许。 有余依（涅槃）是（属于）有为、（无余依涅槃）是（属于）无为（法），（共有）八十九（法）。 （圣者）四果，及无余依（涅槃），（生死）流转断尽。 虽三乘所应得之果皆为涅槃，然此（处所言）乃是灭尽之涅槃。 其自性者，如《六十正理论释》（《六十颂如理论释》）中所言：“然而，因与缘、业与烦恼不具足故，色等有相法之自性不再生起者，即是涅槃。”此乃如同声闻宗之主张。此亦属有为、无为二者中之无为（法）。 于此，有说一切有部（Vaibhashika）认为无为（法）有三（种）。中土（印度中部）的说一切有部则认为加上真如（Tathata）为四（种）。 于此四者中，差别论者（Vibhajyavadins，或指说一切有部）认为，有余依（涅槃）是择灭（Pratisaṁkhyā-nirodha），无余依（涅槃）是非择灭（Apratisaṁkhyā-nirodha）。 经部宗（Sautrantika）则认为，烦恼尽是择灭，蕴体尽是非择灭，此于《佛意明论》（《佛护论》）中阐述。 二者（指上述两种灭）虽同为无为（法），其差别是：说一切有部（Vaibhashika）认为是“非遮”（non-affirming negation），经部宗（Sautrantika）认为是“无遮”（affirming negation），此于《俱舍论释》（《阿毗达磨俱舍论释》）中阐述。 彼等之义亦为：说一切有部（Vaibhashika）是主张实有（substantially existent）者，即是主张事物（dharma）实有。 经部宗（Sautrantika）则是主张无实有（not substantially existent）者，即是主张事
English
“It is merely the aggregates that have no agent.” As stated thus, the mind that grasps at a self of persons arises by focusing merely on the continuity of the aggregates. Here, mainly by the statements in texts like the *Ornament for the Mahayana Sutras* and the *Lankavatara Sutra*, the assertion that Sravakas and Pratyekabuddhas do not realize the selflessness of phenomena (dharma-anatman) is intended to mean that they have not directly realized it through meditation. However, some assert that they (Sravakas and Pratyekabuddhas) realize both types of selflessness. This is intended to mean that their awareness, gained through hearing, contemplation, and familiarity, serves as an aid in abandoning the afflictions that operate within the three realms. Therefore, the assertion that Sravakas and Pratyekabuddhas realize the selflessness of phenomena is the view of Nagarjuna and his spiritual sons (his disciples). And the assertion that they do not realize it is the intention of Asanga and his brother (Vasubandhu). Some Tibetan scholars assert that Sravakas and Pratyekabuddhas realize both types of selflessness. [Ta 5] Fifth, the fruit to be attained: Nirvana, the nature of non-arising, is unconditioned. Non-affirming negation and affirming negation are asserted by Vaibhashikas and Sautrantikas. Nirvana with remainder is conditioned; unconditioned (making a total of) eighty-nine (dharmas). The four fruits, and nirvana without remainder, (bring about) cessation. Although the fruit to be attained by all three vehicles is equally nirvana, here (it refers to) the nirvana of cessation. Its essence, from the commentary on the *Sixty Verses on Reasoning*, states: “However, that which is the non-re-arising of the essence of things characterized as form and so forth, due to the non-completion of causes and conditions, karma and afflictions, that is nirvana.” This is asserted in accordance with the prior presentation of the Sravaka view. Furthermore, among the two, conditioned and unconditioned, it is the unconditioned. Regarding this, some Vaibhashikas (Sarvastivadins) assert three unconditioned phenomena. The Vaibhashikas of the Central Land (Madhyadesha) assert four, by adding suchness (Tathata). Among these four, the Vibhajyavadin (or Vaibhashika) asserts that nirvana with remainder is analytical cessation (pratisaṁkhyā-nirodha), and nirvana without remainder is non-analytical cessation (apratisaṁkhyā-nirodha). The Sautrantika asserts that the absence of afflictions is analytical cessation, and the absence of aggregates is non-analytical cessation, as explained in the *Clear Exposition of the Sage's Intention*. Although both (referring to the two cessations mentioned) are in agreement as unconditioned, the distinction is that the Vaibhashika asserts it as non-affirming negation, and the Sautrantika asserts it as affirming negation, as explained in the *Abhidharmakosha-bhashya*. The meaning of these (schools) is also: Vaibhashikas are those who assert substantial existence, meaning they assert the existence of actual things (dharmas). The Sautrantika, on the other hand, are those who assert non-substantial existence, meaning they assert (that things are...)
Chinese
愿无余。 于此，安立为有余和无余两种。 有余者，即虽已无余断除烦恼，但蕴之相续未断。其亦指八十九有为法与八十九无为法，或沙门的四果。 无余者，即阿罗汉已无余断除烦恼，舍弃寿行，蕴之相续已断，故无丝毫苦厄或蕴之余（235b），如灯火熄灭。 二部声闻乘皆主张，阿罗汉入灭后，后识不再相续。 丁六、第六、分类，有三：之一、由宗义方面；之二、由部派方面；之三、由果位方面而分类。 之一、第一有二：甲一、真实分类；甲二、宣说其宗义。 甲一、第一是： 宗义毗婆沙与经部师， 虽在声闻乘中，由各自意乐所假立的宗义有许多微细的差别，但粗略地从主要方面分类，则出现了毗婆沙师和经部师两种。 此外，根据常贤（Sthavira Jang Zang）所说：“或因主张三世法实有差别，或因主张与《大毗婆沙论》相符，故称彼等为如是。” 并且，据称他们是说一切有部中的一个分支。 至于经部师，前述（常贤）亦云：“此等以文字实义方式接受《六门》与《圣善行》等经文，并随顺此等经文，故名经部师。其别名因善于以譬喻阐明，故称譬喻师。” 甲二、第二、宣说宗义有二：戊一、共同宗义；戊二、不共同宗义。 戊一、第一是： 共同不许大乘圣典。 舍弃常一之我，主张作者业。 二部声闻乘共同主张，不承认大乘圣典，即中、后二转法轮，是佛陀之教言。如是，报身恒常住世，以及菩萨往生善趣之故。 犹如所云：无我最
English
Wishing for no remainder. Herein, it is set forth as two: with remainder and without remainder. "With remainder" means: although defilements are completely abandoned, the continuum of the aggregates is not severed. This also refers to the eighty-nine conditioned phenomena and eighty-nine unconditioned phenomena, or the four fruits of a renunciant. "Without remainder" means: the Arhat who has completely abandoned defilements, having given up the formation of life, the continuum of the aggregates is severed, so that not even a slight remainder of suffering or the aggregates remains (235b), like a lamp extinguishing. Both schools of the Śrāvaka tradition assert that after an Arhat passes away, the subsequent consciousness does not reconnect. T6. The Sixth, Classification, has three parts: Th1. By way of philosophical tenets. Th2. By way of schools. Th3. By way of results. Th1. The First has two parts: D1. Actual classification. D2. Stating its tenets. D1. The First is: The tenets are Vaibhāṣika and Sautrāntika. Although in the Śrāvaka vehicle there are many subtle differences in philosophical tenets posited by their respective aspirations, broadly speaking, based on the principal ones, it emerges as two: Vaibhāṣika and Sautrāntika. Furthermore, according to Sthavira Jang Zang, they are called so because they assert that the three times exist substantially, or because they assert in accordance with the great commentary (Vibhāṣā). And it is said that they are a branch of the Sarvāstivāda school among the various schools. As for Sautrāntika, the aforementioned (Jang Zang) states: these accept the sūtras like the *Six Gates* and *Noble Good Conduct* literally and follow those sūtras, hence they are Sautrāntika. Their other name is "Dpe ston pa" (Illustrator/Exemplifier) because they are skilled in illustrating with examples. D2. The second, stating the tenets, has two parts: N1. Shared tenets. N2. Unshared tenets. N1. The first is: Commonly they do not accept Mahāyāna scriptures. Having abandoned the permanent, singular self, they assert a doer in action. Both Śrāvaka schools commonly state and do not accept that the Mahāyāna scriptures, specifically the Middle and Final Turnings of the Wheel of Dharma, are the Buddha's word. This is because, for example, the enjoyment body (Saṃbhogakāya) perpetually abides, and Bodhisattvas go to higher realms. As it is said: non-self most