Chinese
四种行者。 《时轮》中说：梵天派、自在天派、遍入天派、远行派、裸体派；在其他语境中，还有数论派，共六种。 《萨迦派宗义善说》中说：常论派（数论派）、布尔瓦派、胜论派、具识派、裸体派，共五种； 断论派（唯美外道）、行者派、密说吠陀末义派、以中观方式言说者，共四种，总计九种。 《卓仁波切宗义庄严花》中说：如《远行派》等十二种将在下文解释。由此可见，虽然各宗义典籍中出现诸多分类，但所有辩论师（哲学家）的根本都归结为常论派和断论派两种。所有这些（外道）共同地认为遍入天、自在天和梵天为神祇；奉四吠陀为正法；主张有我（灵魂）和常有事物；宣称伤害（众生）为正法；并大多一致地诽谤佛教宗义等。 一切外道都皈依这三位神祇，并执持四吠陀；从四取（四种执取）中执取“我”为普遍的法（自性），因为即使远行派（顺世外道）也主张“我”与四大元素本质一体。 关于远行派（顺世外道），他们主张业果不存在，因此远离了世间的正见。在很久以前，天神与非天（阿修罗）交战，天神们因本性善良而不乐于争斗，眼看就要败北。于是，仙人布尔瓦（Brihaspati）为了激励天神们投入战斗，撰写并宣说了主张断灭见的宗义。天神们相信了它，并赢得了战争。后来，布尔瓦担心这种邪见会在天界流传，便将经卷投入恒河。一位仙人发现了它，并使其在（古）印度（འཕགས་ཡུལ་）流传开来。从此，由仙人世间眼（Lokakshaya）根据此（布尔瓦仙人的宗义）所撰写的根本颂，再由智成就（Jñanasiddhi）作了注释，其追随者中主张断灭见的导师有六种“平等行者”（Snyoms-'jug-pa），六种“宣扬者”（Rjes-sgrogs-pa），以及被称为六种辩论师或导师的人。 此外，也有说法称仙人世间眼是为了与自己的女儿交合而撰写了此论，但无论如何，其宗义主张是：四种成立和五种破斥。即，在因位时，不显现的“我”；在果位时，身体……
English
Four types of practitioners. According to Kalachakra: Brahmana, Ishvara, Vishnu, Charvaka, Nirgrantha; and in another context, Samkhya, making six. According to Sakya Pandita's Treatises on Philosophical Systems: Eternalists (Samkhya), Purvaka, Vaisheshika, Naiyayika, and Nirgrantha, making five; Nihilists (Materialists), Practitioners, Secret Adherents of the End of the Vedas (Vedantins), and those who speak in the manner of Madhyamaka, making four, totaling nine. According to Chom Ralwa's *Ornament of Philosophical Schools*: for example, the twelve schools like Charvaka will be explained below. Although many classifications appear in various treatises, the root of all logicians (philosophers) converges into two: eternalists and nihilists. All of them commonly consider Vishnu, Ishvara, and Brahma as deities; uphold the four Vedas as Dharma; assert a permanent self (Atman) and permanent entities; declare violence as Dharma; and mostly agree on slandering the Buddhist doctrine, and so forth. All non-Buddhists (Tirthikas) take refuge in these three deities and uphold the four Vedas. It is a common characteristic to assert a self (Atman) that is clung to from the four clinging factors (Upadana); because even the Charvakas assert a self that is identical in substance with the four elements. Regarding the Charvakas, who assert the non-existence of karma and its results, thereby deviating far from the worldly correct view: in ancient times, when the gods and asuras fought, the gods, being virtuous by nature, were not keen on fighting, and thus were close to losing the battle. Then the sage Brihaspati (Phur-bu) composed and taught a treatise advocating nihilistic views to encourage the gods to fight. Believing this, the gods won the battle. Afterwards, Brihaspati, fearing that these evil views would spread in the realm of the gods, sent the text down the Ganges River. A certain sage found it, and it spread in (ancient) India (Paks Yul). From that, drawing (inspiration), the root text composed by the sage Lokakshaya (Jig rten mig), which was then commented upon by Jñanasiddhi (Jug stobs), led to the followers who assert nihilism, namely the six Snyoms-'jug-pa (Absolutists/Engagers), the six Rjes-sgrogs-pa (Proclaimers/Echoers), and those known as the six logicians or teachers. Furthermore, it is also said that the sage Lokakshaya composed it out of a desire to violate his own daughter, but in any case, their tenets are: four assertions and five negations. Namely, a self that is not manifest at the time of the causal elements; and at the time of the effect, the body... (The Tibetan original ends here).
Tibetan
མས་རྫས་གཅིག་ཏུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་གསལ་བའི་བདག་དང༌། ལྷ་དང་ཡི་དྭགས་དམྱལ་བ་མེད་པས་འགྲོ་བ་དྲུག་མི་བདེན་ཅིང་འགྲོ་བ་གསུམ་ཡིན་ཏེ་གསལ་བ་མི་དང་དུད་འགྲོ། མི་གསལ་བ་འབྱུང་བཞི་རི་དང་ཤིང་སོགས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པ་མ་ཟད་པའི་འགྲོ་བ་བཅས་གསུམ་དང༌། རང་ཉིད་རྗེས་དཔག་མི་འདོད་པས་གཏན་ཚིགས་མེད་ཀྱང་གཞན་ལ་གྲགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་དགོད་ཚུལ། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་བུམ་པ་གང་རུང་གི་བརྡ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཨུཏྤལ་མིན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། རྩིག་པ་བཞིན། ཞེས་སོགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། ། དགག་པ་ལྔ་ནི། སྲན་མ་ཟླུམ་ཞིང་ཚེར་མ་རྣོ་བ་སོགས་ཀྱིས་དཔེས་བདེ་སྡུག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་བས་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་མ་མཐོང་བ་ནི་མེད་པར་སྨྲ་སྟེ། དེའང༌། ཚེ་སྔ་ཕྱི་འགོག་པ་དང༌། ལས་རྒྱུ་འབྲས་འགོག་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་འགོག་པ་དང༌། མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་འགོག་པ་དང༌། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་འགོག་པའོ།། འདི་དག་ནི་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་མ་རུང་པ་དང༌། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་ཆད་དང༌། རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚབ་ཆེ་ཤོས་ཡིན་པས་ཐར་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། མཐོ་རིས་ཀྱི་ལུས་རྟེན་ཙམ་ཐོབ་པའི་རྒྱུའང་མེད་དེ། འབྲས་བུ་ངན་འགྲོ་འབའ་ཞིག་པའོ། ། ད༢ གཉིས་པ་[རྟག་པར་སྨྲ་བའི་དབྱེ་བ་དགོད་པ་]ནི། རྟག་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱི་མོ་གྲངས་ཅན་པ། ། ཚད་མ་གསུམ་གྱིས་དེ་ཉིད་(༡༧༡ན)ཉེར་ལྔ་གཞལ། ། ཁྱད་པར་ལྔ་ལྡན་རྩ་བའི་རང་བཞིན་བདག ། གཙོ་བོ་ཡོན་ཏན་གསུམ་སྙོམས་དེ་ལས་བློ། ། དེ་ལས་ང་རྒྱལ་དེ་ཙམ་འབྱུང་ཆེན་ལྔ། ། ལས་དང་དབང་པོ་ཡིད་བཅས་ལུགས་འབྱུང་འཁོར། ། རྣམ་འགྱུར་ལྡོག་པས་སྐྱེས་བུ་ཐར་པར་འདོད། ། མུ་སྟེགས་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱི་མོ་ནི་གྲངས་ཅན་པ་ཡིན་ཏེ། དེའང་སྔོན་ཚེ་ལོ་དཔག་མེད་ཀྱི་དུས་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་ཞེས་པས་བསྟི་གནས་སུ་བསྒོམས་པས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཐར་པ་ཐོབ་པར་རློམ་ནས་རང་གིས་མཐོང་བའི་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་བསྟན་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས་བྱས་ཤིང༌། ཕྱིས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དབང་ཕྱུག་ལྷར་འཛིན་པའི་དྲང་སྲོང་ཆུ་ཀླུང་གིས་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་ནག་པོའི་རྒྱུད་སུམ་ཅུ་པ་དང་དྲུག་པ་སོགས་བྱས་པས་དེ་དག་སྟོན་པར་འཛིན་ལ། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། དེ་དབྱེ་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས། ། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལུགས་ནི་ཐ་དད་གྱུར། ། ཞེས་གསུངས་
Chinese
自明我与物质一体显现，天、饿鬼、地狱不存在，故六道不真，只有三道：明晰者为人与旁生；不甚明晰者为四大、山、树等，以及识之力未尽的众生，共三者。自不欲比量，虽无正因，然依他所共许之相而立宗。瓶法性，是身心与物质一体之人，以及任意瓶子之所指，因其并非青莲花之物故。例如：墙壁。如是等等进行论证。 五种遮破是：以豆子是圆的、刺是尖锐的等等为例，苦乐自性生起，不见其因等等，此为无因论者所说。即：遮破前生后世；遮破业之因果；遮破三宝；遮破未见之物；遮破比量正理。 这些都是诸见的非法，诸宗派的极劣，愚昧者的最大过失，更何况解脱？连获得善趣身体的因都没有，其结果唯是恶趣。 二、[安立常遍说者之分类]： 常遍说之鼻祖是数论师， 以三量衡度二十五谛 (171页)。 具有五种特法的根本自性我， 主、三德平衡，由此生智慧， 由此生我慢，由此生五大。 业与根，心相随，依序流转， 以变异与反转，许士夫得解脱。 所有外道常遍说之鼻祖是数论师。从前，在无数劫以前，名为仙人迦毗罗 (Kapila) 的人，在其住处禅修，自以为获得了外道的解脱，为了向他人宣说自己所见的真实，撰写了数论的论著。后来，修瑜伽的仙人波颠阇利 (Patañjali) 认为自在天（湿婆）是神，也撰写了《自在黑天三百颂》、《六十颂》等，故他们被认为是导师。 《入中论》中说： 彼等差别依于少分少分， 外道诸宗之见因此各异。
English
The self, which is the clear manifestation of consciousness and matter as one, and the absence of gods, hungry ghosts, and hell beings, implies that the six realms are not true, and there are only three realms: the clear ones being humans and animals; the unclear ones being the four great elements, mountains, trees, etc., and beings whose power of consciousness has not ceased, thus three in total. Though one does not desire inference for oneself and thus lacks a valid reason, one establishes a position based on commonly accepted signs for others. For instance, regarding a vase, it is a designation for a person whose body and mind are one with matter, or for any vase, because it is an entity that is not an Utpala (blue lotus). For example: a wall. And so on, they establish their arguments. The five negations are: By examples such as a pea being round and a thorn being sharp, happiness and suffering arise from their inherent nature, and the non-seeing of causes, etc., is asserted by those who deny such. These are: denying past and future lives; denying the cause and effect of karma; denying the Three Jewels; denying unseen phenomena; and denying inferential valid cognition. These are the unwholesome aspects of all views, the extreme degeneration of all philosophical tenets, and the greatest fault of the ignorant. How can one speak of liberation? There is not even the cause to obtain a mere higher rebirth body, but only the result of lower realms. 2. [Setting forth the divisions of those who assert permanence]: The progenitor of those who assert permanence is the Samkhya school. By three valid cognitions, the twenty-five categories are measured (folio 171 verso). The root nature, the self, possessing five distinctions, The chief (Prakṛti) with three qualities balanced, from that, intellect (Buddhi), From that, ego (Ahaṃkāra), from that, the five great elements. Karma, faculties, and mind revolve sequentially. Through transformations and reversals, the Puruṣa (individual) is held to achieve liberation. The progenitor of all non-Buddhist eternalists is the Samkhya school. In ancient times, during an immeasurable eon, a sage named Kapila (Ser Skya) meditated in his abode, and presuming to have attained non-Buddhist liberation, composed Samkhya treatises to teach others what he had seen. Later, the Yogi sage Patanjali (Chu Klung), who regarded Ishvara (Vang Phyuk) as a deity, also composed texts such as the *Thirty Verses* and *Sixty Verses* of the black Ishvara Tantra, thus these are considered their teachers. From the *Madhyamakavatara*, it is stated: Based on these slight, slight differences, The systems of the non-Buddhists became diverse.