Tibetan
ཡས་ཁང་ལ་བློས་བསླང་དང༌། ། བྲིས་ཐིག་ཡོངས་གྲགས་རྡོར་ཕྲེང་རྗེས་སུ་འབྲངས། ། ལྷའི་རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་ནི། བི་མཱ་ནའི་སྒྲ་ལས་གཞལ་དུ་མེད་པ་སྟེ། མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོར་གཞལ་ཡས་ཁང་པདྨའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བཤད་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ཐར་པ་ཆེན་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་བཀོད་པ་ཚད་མེད་པར་བཤད་པ་སོགས་ལ་འཇུག་ཅིང༌། འདིར་ལག་ཏུ་བླང་བྱ་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་(༡༣༣བ)ལས་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་གྱི་དག་པ་སྦྱོར་བའི་ཆེད་དུ་གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་རྟ་བབས་དང་བཅས་པའི་ཁང་བཟང་གསུངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་། བློས་བསླང་དང༌། བྲི་ཆའི་རྣམ་བཞག་གཉིས་ཡོད་ཅིང༌། བྲིས་ཐིག་ཞིབ་ཆ་ཤེས་ན་བློས་བསླང་ལའང་འབུར་དང་གྱེན་དུ་བསླངས་པའི་ཁྱད་པར་སོགས་ལས་སྤྱི་ཁོག་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། སྤྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ཚད་བཅས་དང༌། ཚད་མ་ངེས་པ་གཉིས་སུ་གསུངས། དང་པོ་ལའང་། ལྷའི་སྒོ་ནས་ཚད་བཞག་པ་ནི། གུར་ལས། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་ཁྲུ་གསུམ་སྟེ། ། སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲུ་བཞི་པ། ། ཁྲུ་ལྔ་པ་ནི་སྣང་བྱེད་ལའོ། ། གར་དབང་ཕྱུག་གི་ཁྲུ་དྲུག་པ། ། རྟ་ཡི་རྒྱལ་པོ་ཁྲུ་བདུན་པའོ། ། ཞེས། མི་བསྐྱོད། རྣམ་སྣང་། རིན་འབྱུང་། འོད་དཔག་མེད། དོན་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཁྲུ་གསུམ་ནས་བདུན་གྱི་བར་དུ་གསུངས་པ་དང༌། འདུས་པ་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་བཞི་པར། ཐུགས་དཀྱིལ་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས། ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པར། སྐུ་དཀྱིལ་ཁྲུ་བཅུ་དྲུག་དང་། གསུང་དཀྱིལ་ཉི་ཤུ་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྩ་ཐིག་གི་ངོས་བཞི་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། སྦྱིན་བདག་གི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་ནི། ཕྲེང་བར་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་དྲངས་པ་ལས། འཛམ་བུ་གླིང་གི་དབང་ཕྱུག་གམ། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། ཀུན་ནས་དཔག་ཚད་མཐའ་རུ་ནི། ། ཕྱི་རོལ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། ། ཞེས་དང༌། ཛ་ཡ་སེ་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲུ་ནི་བརྒྱད་པར་འདོད། ། གཞན་དག་རྒྱལ་པོ་ལ་ཁྲུ་བརྒྱ། ། མཐར་སྐྱེས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཡི་ཕྱེད། ། གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཕྱེད་གསུངས། ། ཚོང་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས། ། སྒྲུབ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཁྲུ་དྲུག་པ། ། ཞེས་སྦྱིན་བདག་གི་འབྱོར་པའི་ཁྱད་པར་ལ་དཔག་པར་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་མ་ངེས་པའང་། བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། (༡༣༤ན) སེམས་ཅན་བསམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །
Chinese
关于观想天宫， 依循广传的绘画线条《金刚鬘》所述。 所谓天神的所依——无量宫，其名称“Vimana”意为不可测量；在《空行海》中，无量宫被描述为莲花的形状；在大乘经典中，它被描述为无量解脱宫殿的无限庄严等等。 在此，实践所应依循的续部（133b）中，仅阐述了为清净和修习三十七道品（bodhipakṣa-dharma）而建造的方形、四门、带门廊的精美殿堂。 其中，有观想和绘画规制两种。如果了解绘画线条的细节，那么即使在观想中，也能从凸起和垂直立起等区别中了解其总体轮廓。 一般来说，关于坛城，分为有量和无量两种。 首先，关于由本尊确定的尺寸，在《秘密藏续》中说： 金刚持（不动佛）的坛城三肘， 佛陀（毗卢遮那佛）的坛城四肘， 五肘是为宝生佛， 舞蹈自在（阿弥陀佛）的坛城六肘， 马王（不空成就佛）的坛城七肘。 如此，不动佛、毗卢遮那佛、宝生佛、阿弥陀佛、不空成就佛的坛城尺寸，说是从三肘到七肘不等。 在《密集根本续》第四章中，心坛城为十二肘；在第十六章中，身坛城为十六肘；在第二十章中，语坛城为二十肘，如是所述，这都是以根本线（基线）的四边为准。 关于由施主确定的尺寸，在《鬘续》中引述道： 瞻部洲的统治者， 或转轮圣王， 应在四方各一由旬的范围内， 绘制外坛城。 又，阇耶西那（Jayasena）说： 坛城尺寸八肘为宜， 其他国王则百肘， 边地众生（或普通人）为其一半， 诸首领为其一半， 商贾十二肘， 修行者六肘。 如是，尺寸是根据施主的财富差异而定的。 其次，关于无量（尺寸），在《四百五十颂》（134a）中说： 根据众生的心意，
English
Regarding the mentally constructed heavenly palace, It follows the well-known drawn lines of the `Vajramālā` (Tantra). The divine support, the immeasurable palace (Vimana), is so called from the sound of 'Vimana' which means immeasurable; in the `Ocean of Dakinis` (Ḍākinī-sāgara Tantra), the immeasurable palace is described as being in the form of a lotus; and in the Mahayana Sutras, it refers to the immeasurable arrangement of the great palace of liberation, and so forth. Here, concerning the tantric systems to be put into practice (133b), it exclusively speaks of a splendid palace (mansion) that is square, with four gates, and with porticos, as stated for the purpose of purification and practice of the thirty-seven factors of enlightenment (bodhipakṣa-dharma). Moreover, there are two types: mental construction (visualization) and the system of drawing. If one understands the detailed drawn lines, then even in mental construction, one will comprehend the general outline from distinctions such as protrusions and vertical erections. Generally, regarding mandalas, two types are taught: those with fixed measurements and those with unfixed measurements. Firstly, regarding the measurements determined by the deities, it is said in the `Guhyagarbha Tantra`: Three cubits for Vajradhara (Akṣobhya), Four cubits for the Buddha's (Vairocana's) mandala, Five cubits are for the Illuminator (Ratnasambhava), Six cubits for the Lord of Dance (Amitābha), And seven cubits for the King of Horses (Amoghasiddhi). Thus, it is stated that the mandalas of Akṣobhya, Vairocana, Ratnasambhava, Amitābha, and Amoghasiddhi range from three to seven cubits. In the fourth chapter of the `Guhyasamāja Root Tantra`, the mind mandala is twelve cubits; in the sixteenth chapter, the body mandala is sixteen cubits; and in the twentieth chapter, the speech mandala is twenty cubits, as stated. This refers to all four sides of the fundamental drawing (or central line). Regarding the measurements determined by the patron, it is quoted from the `Mālā Tantra`: Either a sovereign of Jambudvipa, Or a Chakravartin (wheel-turning king), Should draw an external mandala To the extent of a yojana in all directions. And from Jayasena: The mandala is considered eight cubits. For other kings, one hundred cubits, For those born in frontier regions (or common people), half of that, For chiefs (or leaders), half of that is stated. For merchants, twelve cubits, For practitioners (sādhakas), six cubits. Thus, it is taught that the measurements vary depending on the prosperity (or capacity) of the patron. Secondly, regarding the unfixed (measurements), from the `Four Hundred Fifty Verses` (134a), it says: Depending on the dispositions of sentient beings,